Hoe koosjer is de gepubliceerde portefeuille eigenlijk?

 

In een artikel van 22/08/2012  op deze blog (Welke bedrijven zitten in de gepubliceerde portefeuille ? ) had ik de toenmalige portefeuille wat dieper uitgespit. Maar omdat de beleggingsportefeuille in de voorbije 6 jaar zelf grondig geëvolueerd is én sommige onderdelen ervan  een groot gewicht innemen ((NN (L) Global Sustainable Equities P Cap (+/- 28 %) – Covéa Sélectif (+/- 20 %) –  DPAM Inv B Equities Europe Sustainable B  (+/- 11 %) – La Française IP Actions Euro R (+/- 9 %) ), vond ik het tijd om de oefening van toen even opnieuw te maken.

Even wat dieper graven

Ik heb dus van alle fondsen die deel uitmaken van de eigen portefeuille, nagegaan in welke bedrijven deze investeren (1e helft juli  2018). Dit door raadpleging van hun portefeuillepagina op de site van Morningstar. Daar vindt je de 10 belangrijkste participaties die in het fonds aanwezig zijn. Kleinere participaties blijven onder de radar. De rubricering die je hieronder aantreft is derhalve niet 100 % correct.

Daarna heb ik een weging gemaakt van de gerubriceerde bedrijven op basis van het gewicht dat de fondsen zelf innemen binnen mijn portefeuille.

Vb: bedrijf X blijkt 3 % van de waarde van fonds A uit te maken en tevens 4 % van de waarde van fonds B. Stel dat fonds A 20 % uitmaakt van mijn portefeuille en dat fonds B slechts 10 % uitmaakt van mijn portefeuille, dan maakt het bedrijf X in mijn totale portefeuille  1  %  [(3 x0,2) + (4 x 0,1)] uit .

Concentreren of spreiden? 

Binnen de fondsen zijn er duidelijk 2 strekkingen op te merken.

  1. Sommige fondsen zijn echt overtuigd van hun eigen keuzes en laten die zwaar doorwegen (in de literatuur wordt soms van  convictie fondsen gesproken). We citeren even uit dit artikel  om dit verder te duiden:
    Aan zo’n portefeuille kleven risico’s, maar het stelt een beheerder ook in staat om zijn of haar kunde als stockpicker maximaal te etaleren. Deze manier van beleggen werkt uiteraard alleen in de handen van capabele beheerders die niet alleen met hoge convictie durven te beleggen, maar die dankzij hun geconcentreerde aanpak ook daadwerkelijk het verschil kunnen maken. ... Voorbeelden?

    1. Quest Cleantech Fund B Acc (10 belangrijkste participaties = 51,99 % van het fonds)
    2. Funds for Good Arch.Strategy (10 belangrijkste participaties = 48,69 % van het fonds
    3. BR IM New Energy Fund A2 (10 belangrijkste participaties = 45,44 % van het fonds)
    4. Comgest Growth Europe Acc (10 belangrijkste participaties = 46,47 % van het fonds
    5. Carmignac Emergents (5 belangrijkste participaties = 44,18 % van het fonds)
  2. Ander fondsen blijken minder overtuigd van het feit dat ze de wijsheid in pacht hebben en spreiden veel meer. Voorbeelden?
    1. DPAM Inv B Eq. Europe Sust. B Cap (10 belangrijkste participaties = 20,75 % van het fonds)
    2. DPAM Inv B Equit. NewGems Sustain.B (10 belangrijkste participaties = 19,35 % van het fonds)
    3. DPAM Inv B Eq World Sustainable B (10 belangrijkste participaties = 24,77 % van het fonds)
    4. Triodos Sustainable Equities (10 belangrijkste participaties = 22,85 % van het fonds
    5. Triodos Sustainable Bonds (10 belangrijkste participaties = 22,68 % van het fonds)

De rest van de fondsen neemt zowat een middenpositie tussen deze 2 uitersten in.

Je zou kunnen zeggen dat de portefeuille dus een goede spreiding kent tussen beide opvattingen. De convictiefondsen zouden in theorie het meest volatiel moeten zijn (in positive zin als de beheerders het juist voor hebben én in negatieve zin als ze de bal verkeerd slaan).

Is er veel overlap tussen de verschillende fondsen? 

Met andere woorden: vissen de duurzame fondsen niet allemaal in dezelfde vijver? In 2012 bleek dit niet het geval te zijn. In 2018 is dit nog steeds niet zo. De vrees dat duurzaamheidscriteria bij beleggen leiden tot eenheidsworst is derhalve ongegrond. Natuurlijk, er zitten overlappingen tussen de investeringen. Maar als 100 mensen een auto moeten kiezen is de kans groot dat er ook meer dan 1  keer voor BMW gekozen wordt natuurlijk.

Terwijl in 2012 de belangrijkste participatie slechts 1,06 % uitmaakte op de “Hoe koosjer is de gepubliceerde portefeuille eigenlijk?” verder lezen

Universiteit Gent : duurzaam beleggen is ook desinvesteren

 

Sapere aude! Durf te weten!

Van universiteiten durft men gemakkelijk karikaturen maken. Er wordt dan gewezen naar stoffige professoren die via verouderde studiemethoden oude, onpraktische kennis in onfrisse lokalen in de hoofden van niet-geïnteresseerde studenten willen gieten.

Of naar wetenschappelijk onderzoek dat niet echt nut heeft voor de maatschappij waar men zich in beweegt en alleen haar betekenis heeft als het in een obscuur, maar gerenommeerd tijdschrift verschijnt en op die manier helpt te voldoen aan de hoge publicatiedruk, die op zijn beurt bewijst dat men op academisch niveau nog meetelt.

Ik beken. Ik ben niet vertrouwd met het academisch milieu en schud dan ook bovenstaande uit mijn mouw. Hierbij niet gehinderd door enige kennis ter zake.

Maar uiteraard is er ook een andere werkelijkheid. Een werkelijkheid waar men inzicht en wijsheid betracht. En waar men het Latijnse motto van de Verlichting ook probeert toe te passen.  En op dit vlak past het de Universiteit Gent even in de bloemetjes te zetten.

In 2016 besloot UGent om haar financiële middelen (+/- €  230 miljoen) voortaan nog enkele in duurzame beleggingsfondsen te investeren. Een commissie ‘Duurzaam beleggen’ zou hierop toezien. Respect voor arbeids- en mensenrechten alsook ecologie zouden evaluatiecriteria worden. Dit leert ons alvast een artikel uit de Nederlandse site  Duurzaam Beleggen.

Dezelfde bron, maar ook het Belgische infokanaal De Wereld Morgen laat ons nu weten “Universiteit Gent : duurzaam beleggen is ook desinvesteren” verder lezen

Blijf de vloedgolf voor.

 

Een wankele atmosfeer
Een wankele atmosfeer

Vorige vrijdag was een historische dag voor onze planeet: het Klimaatakkoord is in werking getreden. De verplichtingen die eind vorig jaar in Parijs zijn aangegaan zijn nu onomkeerbaar. De ratificatiedrempel (55 staten die 55 % van de uitstoot van broeikasgassen vertegenwoordigen) werd bereikt.

Ondertussen nam Marokko de voorzittershamer over voor de COP22, die in Marrakech zal plaatsvinden.

Het akkoord is een eerste, noodzakelijke, maar niet voldoende voorwaarde om de drastische opwarming van de aarde en de gevolgen ervan tegen te gaan. Wat deze opwarming veroorzaakt en hoe dit effect heeft en zal hebben wordt goed weergegeven in de documentaire Before the Flood, die filmster en VN vredesambassadeur Leonardo DiCaprio recent via National Geographic uitbracht. De originele versie ervan kan je hier zien. Het is mogelijk de An Inconvenient Truth voor deze generatie. Doombeelden, maar ook glimpen naar oplossingen zijn er in verwerkt.

De overheden kunnen door hun beleid de opwarming tegenhouden. Terugdraaien is er niet bij . Het engagement beperkt zich tot verdere stijging tot maximaal + 2 ° Celsius. Als burger kunnen we zelf ook een steentje bijdragen: aanpassen van ons eetgedrag, beter isoleren en overstappen op hernieuwbare energie voor onze huisvesting, afscheid nemen van fossiele brandstoffen voor ons vervoer, ….

Ook in uw beleggingsaanpak, kan u meer aandacht besteden aan tegengaan van “Blijf de vloedgolf voor.” verder lezen