Tak 23 is geen Mystery Box

Tak 23 is geen mystery box
rarara, wat heb ik nu weer gekocht?

De digitale poot van Albert Heyn, Bol.com, wil zoveel mogelijk mensen behagen. Ook zij die niet weten wat ze zelf willen. Daarom kan je daar een Mystery Box bestellen. Een doos vol verrassingen. Om jezelf te verwennen of om aan anderen te geven. Het moeten immers niet altijd BONGO-bonnen zijn als je zelf geen cadeau-inspiratie hebt.

Wie een mystery box koopt of krijgt kan erg opgetogen zijn. Maar natuurlijk ook ontgoocheld. Wie kiest, verliest. Wie anderen laat kiezen, verhoogt de kans op miskoop/misgift. Tax 23 is echter geen mystery box.

Tak 23 is een herverpakte belegging.

Tak 23-verzekeringen worden door veel tegenstanders afgeserveerd als een hoge kostenfabriek. Voor hen is het simpelweg een bestaand product dat omwikkeld en voorzien van een schone schone strik in een andere doos gestopt wordt. Waarbij die (nutteloze?) handelingen alleen ten goede komen aan de kassa van de verzekeraars (en hun tussenpersonen). En dus ten koste zijn van de klant/verzekeringnemer. Was deze een strikte belegger gebleven, dan had hij alvast daaraan geen rendement verloren.

We gaan hier niet discussiëren over het al dan niet terecht zijn van deze opvattingen. Onder de tabbalk FONDSEN/TAK 23 op deze site vind je als lezer uitgebreid de pro’s en contra’s van een Tak 23-product terug.

Maar laten we wel wezen: strikt genomen bevat een Tak 23 onderliggend een ander product.

Wat zit er in de box?

De voorbije dagen komt Tak 23 terug in een negatief daglicht te staan. Zo werden op 18 februari huiszoekingen gedaan in de kantoren van Private Insurer. Private Insurer zelf is sinds de zomer van 2020 overgenomen door de P&V-groep. Met die overname wou P&V haar activiteiten in Tak 23 verder uitbouwen. De huiszoekingen werden enerzijds gemotiveerd door onregelmatigheden in het beheer van de contracten. Materiële vergissingen of puur fraude? Aan de rechtbanken om dit uit te maken.

Tak 23 is geen mystery box
exotische inhoud kan verrassen

Anderzijds werden ze ook uitgelokt door bepaalde beleggingen. Aan sommige klanten zouden ‘exotische’ of ‘risicovolle’ beleggingen zijn verkocht, lezen we in Trends.  Deze beleggingen zouden stopgezet zijn omdat ze slecht afliepen. Het gaat over praktijken van jaren geleden. Volgens De Tijd is er een link met het beurshuis Merit Capital. Deze laatste zou een obligatielening uitgegeven hebben voor een vastgoedproject in Roemenië. Een project dat uiteindelijk misgelopen is. Waardoor het geld ook niet terugkwam bij de gedupeerde investeerders. Private Insurer zou een deel van die obligatie gekocht hebben. En die vervolgens opgenomen hebben in Tak 23-verzekeringen van sommige van haar klanten.

Dat je in een doos allerlei rommel kan opbergen, zodat deze uit het zicht is, weet iedereen die ook maar een zolder heeft.

Verbeterde dozen.

Aristophil liet o.m. investeren in manuscripten van Markies de Sade. Investeerders waren geen sado-masochisten, die plezier vonden in verlies van hun geld.

Als een Tak 23-verzekering een doos is, dan kan daar ook van alles in weggestopt worden. Althans dat kon. Sinds 01/07/2014 heeft de toezichthouder verboden om voor niet-professionele beleggers Tak 23-beleggingen aan te bieden die hetzij ‘gestructureerd’ zijn (te ingewikkeld is de reden), hetzij niet-conventionele activa bevatten. Bij deze laatste moet je denken aan grondstoffen, kunstwerken, wijn & whisky. Zij worden geweerd omdat ze te risicovol, illiquide en complex zijn.  Ook virtueel geld (denk bitcoin) of doorverkopen van verhandelbare levensverzekeringen (life settlements) wordt door de Belgische toezichthouder niet langer geduld.

Volgens de raadsman van enkele gedupeerden bij Private Insurer zouden vooral sommige buitenlandse verzekeraars dit verbod niet hebben nageleefd. En zouden er daar zo’n 15-tal dossiers aanhangig zijn. Soms werd blijkbaar het volledig spaargeld van de ‘gedupeerden’ in dergelijke bedenkelijke producten belegd.

De liegende doos.

WIe bedenkelijke producten met opzet in een Tak 23-belegging verpakt, treft als verzekeraar moreel wel schuld. Maar daarom juridisch nog niet. Veel zal afhangen van het moment van verkoop (voor of na 01/07/2014).

En vooralsnog mogen we er niet automatisch van uitgaan dat de ‘gedupeerden’ niet op de hoogte waren van de risico’s. Daarvoor moeten we inzage in prospectussen en promotiemateriaal, correspondentie tussen verzekeraar en klant hebben. Het valt niet uit te sluiten dat (na de beurscrash van 2007-2009) sommigen investeerden met hun buikgevoel. Of liever met hun maaggevoel. Waar de baksteen, die zich daar bevindt ze liet geloven, dat investeren in vastgoed niet verkeerd kan gaan. Zelf al is dit in Roemenië . Toch een deel van Europa dat we van hieruit niet goed kennen.

We weten dat in de betrokken periodes ook allerlei vastgoed in het zuiden van Europa (o.m. Spanje) door de financiële – en de Eurocrisis fel in waarde gezakt was. Dit kon zowel potentiële beleggers doen dromen van veilige superopbrengsten (‘t is nu het moment) als ze bewustmaken (tiens, aan vastgoed zijn toch risico’s verbonden).

Hetzelfde kan gezegd worden van beleggingen in wijn of whisky. Het is een niche waar sommigen zich op toeleggen. En inderdaad kenners slagen er in hier winst uit te puren. Maar eens dit winstkanaal zogezegd opengedraaid wordt voor de ‘gewone man’ kan het wel eens op een Ponzi-schema uitdraaien. Niet voor niets waarschuwt de overheid daar voor.

 Eh, … Ethisch Beleggen, Tak 23, buitenlandse verzekeraars?

Sinds het begin van onze werking rond Ethisch Beleggen werden we eveneens benaderd door distributeurs die ons “alternatieven” aanboden.

  • Buitenlandse verzekeraars die life settlements verkochten,
  • Aristophil die rendement beloofde via verkopen van manuscripten (Boem Paukeslag),
  • investeerders die een vakantiepark in Frankrijk wilden bouwen,
  • investeerders die assistentiewoningen voor bejaarden wilden oprichten,

Allen vonden ze de weg naar mijn deur. Enkelen met een standaard glad verkopersverhaal. Anderen hadden zich de moeite getroost om een band met ethisch beleggen te bedenken.

Ik geef toe dat ik bij enkele benaderingen even getwijfeld heb, maar uiteindelijk werd de streep getrokken. We blijven in ons aanbod alleen beleggingsfondsen, die vrij verhandelbaar zijn en voldoende liquide zijn, opnemen. Zo zijn onze Tak 23 oplossingen geen mystery box.

Tak 23 mag dan wel geen mystery box zijn. Het blijft wel een chocoladedoos.

Er is dus geen reden om de negatieve berichten die u momenteel rond Tak 23 kunt lezen te associëren met onze werking.

Maar dat wil -helaas- ook niet zeggen dat alle fondsen die wij aanbevelen een schot in de roos zullen zijn (en/of blijven). Het blijft beleggen. En zoals Forrest Gump al wist … .

Door Patrick

Verzekeringsmakelaar, die in Tak 23-verzekeringen belegt. De financiële crisis van 2008 én de gevolgen voor overheden, banken en burgers hakten er bij mij stevig in. Door de combinatie van inflatie en ultra-lage rentes organiseren we onze eigen verarming als we 'sparen'. Wie rendement wil halen moet gaan beleggen. Het liefst zonder medemens, maatschappij en milieu te schaden. Deze site wil hierbij een hulp zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.