Wie schrijft deze blog?

 

Wie dit schrijft heeft getikt.

Wie dit schrijft heeft getikt.

Om in te schatten van uit welke hoek de informatie, die je hier kan lezen, komt aangewaaid, is het zeker nuttig dat ik het even over mezelf heb.

(update: 24/07/2017) Ik ben een vijftiger, die opgroeide in West-Vlaanderen. Na opleiding tot maatschappelijk assistent werkte ik tot 1988 in Volkshogeschool Elcker-Ik Gent vzw. Dit was een organisatie, die enerzijds niet-diplomagerichte vorming over diverse thema’s aan volwassenen aanbood én gelijktijdig ook een progressief, pluralistisch centrum was waar diverse actiegroepen hun uitvalsbasis vonden. Werking rond vrouwenemancipatie, anti-kernergielobbying, mobilisatie tegen plaatsing van atoomwapens in België (VAKA), …. werden er ondersteund.

In 1989 maakte ik een carrière-switch. Het bank- & verzekeringskantoor van mijn ouders was aan opvolging (of verkoop aan derden) toe. Ik zocht op dat moment naar een andere beroepsuitdaging, maar dacht in eerste instantie actief te blijven binnen de sociaal-culturele sector. Een vriendin wees me er op dat ik de overnamekans van het ouderlijk kantoor toch eens beter diende te bekijken. Omdat het een kantoor was met een bestaande portefeuille & omdat het om een makelaarskantoor (dus niet-gebonden aan 1 bepaalde verzekeraar) ging, zag ik hier toch mogelijkheid in om vrij – & ongebonden advies te verlenen. Geforceerde productverkoop was immers het laatste wat ik wou doen.

We zijn inmiddels meer dan 25 jaar verder. Ik kon mij oriënteren in de verzekerings-  & beleggingswereld. Ik zocht en vond er mijn weg met vallen en opstaan. Ik zag er de globalisering zich verder ontwikkelen. Werd meegesleurd in fusie- en defusiegolven van leveranciers en partners.  Zag de focus op groei (via incentives  -reizen, cadeau’s – van banken en verzekeringsmaatschappijen wordt die groeiwortel ook voor de neus van de bemiddelaars gehouden). Zag ook hoe verzekeringsmaatschappijen hun eigen commerciële doelstellingen lieten primeren op het zogenaamd algemeen belang (bijv. rendabiliteitsoverwegingen in autoverzekering hebben geleid tot dusdanige segmentering van de markt dat bepaalde consumenten (jongeren,…) op amper betaalbare premies aangewezen zijn.). En hiermee het solidariteitsprincipe als oorspronkelijke kracht van verzekering opgaven. Zag hoe banken vanaf midden jaren ’90 tot 2008 hun klanten naar buitenbalansproducten lokten, omdat ze daarmee het risico naar de klant schoven én de instapcommissies alvast op zak staken. Maar ik zag gelijktijdig ook hoe klanten vaak uit gemakzucht zich niet informeerden over hun eigen situatie én de mogelijkheden die voor hen ter beschikking staan. Of hoe ze uit hebzucht kozen voor het goedkoopste product (geen aandacht voor kwaliteitsaspecten) of voor gevaarlijke opties (remember LSHP, First-rekening, Kaupthing Bank). En natuurlijk zag ik bij mezelf ook hoe de exponentiële stijging van het productaanbod, de quasi permanente wijziging bij leveranciers in hun structuur, hun strategie of hun productvoorwaarden, de toename en het verloop van klanten in wijzigende leefsituaties,… het beheersen van de kennis en vaardigheden in de verzekerings- en beleggingswereld niet gemakkelijker maakten.

En toen kwam 2008. De paniek en de vertwijfeling bij leveranciers, klanten en ook bij mezelf zijn moeilijk onder woorden te brengen. Gevestigde financiële instellingen als Fortis, Ethias, KBC, Dexia, ING,.. , waarvoor quasi iedereen zijn hand voor in het vuur durfde steken bleken plots reuzen op lemen voeten te zijn. Die hetzij vlug overgenomen moesten worden, hetzij dienden overeind gehouden te worden door forse overheidssteun. Dit leidde tot grote verontwaardiging bij publieke opinie & tot roep naar verandering. De verandering beperkte zich echter bij veel consumenten tot een vlucht naar “zekerheid”. Onze spaarrekeningen groeiden aan tot ongekende hoogtes (*). En het begrip spreiding van risico verengde zich tot het kopen van dezelfde producten bij verschillende aanbieders. De gemiddelde (bemiddelde) Belg zal nu klant zijn bij 2 of 3 banken. En hiermee kan men weer rustig verder, want biedt de overheid immers geen uitgebreide garantie op ons spaargeld? Terwijl die vroeger tot € 20.000 beperkt was, is die garantie in de slipstream van 2008 tot € 100.000 opgetrokken. Gelukkig is Vadertje Staat erg solvabel ;-).

Inmiddels zijn we met zijn allen 9 jaar verder. De financiële crisis is niet echt weggeëbd, maar overgegaan in een landen-  & muntcrisis (medio 2011). De vraag of de € levensvatbaar blijft in zijn huidige vorm is nog niet definitief beslecht. De budgettaire laksheid in sommige landen (Portugal, Italië, Ierland, Griekenland, Cyprus & Spanje) leidde er tot ravages met collectieve verarming als resultaat.  Na het doorbreken van het wereldrecord regeringsvorming in 2010-2011, stond ook de  financiële geloofwaardigheid van België onder druk. De salami-besparingen die er op volgenden kalmeerden de markten. Maar of dit definitief is? Te hopen is alvast dat de waarborgen die ons land in 2011 toekende om Dexia overeind te houden, nooit moeten uitgeoefend worden. De Belgische staatsschuld is tot + 107 % van BBP gestegen.

Maar ook de $ lijkt niet al te stevig. Door o.m.diverse oorlogen (Irak, Afghanistan,…) is ook VSA – de “politieman van de wereld” – een erg grote schuldenaar geworden. Ook daar geraakt men maar niet uit de politieke impasse om de schuldproblematiek aan te pakken. Integendeel, de centrale bank laat er al een paar jaar zijn geldpersen dag en nacht draaien. Pompen en nathouden? Een president als D. Trump gaf de beurzen in eerste instantie wel een duw omhoog. Maar inmiddels lijkt diens beleid er 1 dat absoluut niet rechtlijnig is, zonder het nog te hebben over geloofwaardigheid.

Voor mijzelf heb ik in 2011 beslist om niet langer op alle slakken zout te leggen en mij te gaan toeleggen op verkoop van ethische fondsenbeleggingen. Daar zijn diverse redenen toe.

Enerzijds wil ik onafhankelijk zijn van de waan van de dag (in mijn meer dan 20-jarige carrière, heb ik immers gezien hoe zowel leveranciers van financiële producten als klanten nu eens voor product X, dan weer voor product Y kozen bijna zoals lifestyle-bladen ons de seizoenskleur van onze kleren voorschrijven). Anderzijds vrees ik dat de rush naar “veiligheid” zoals we die nu kennen eerder lijkt op het gedrag van lemmingen, die allen dezelfde kant oplopen bij gevaar, dan een verstandige – en rationele keuze is. Van lemmingen is geweten dat ze zich soms en masse over een klip te pletter gooien. Ik hoop dat we dit met het standaard spaarpatroon van vandaag ook niet aan het doen zijn. Het valt toch te vrezen dat velen uit angst het kind (lees: de andere spaar- en beleggingsmogelijkheden) met het badwater weggooien. En zoals een kikker in een pan op het vuur geleidelijk went aan de stijgende temperatuur, nalaat uit het water te springen en zich daardoor laat doodkoken, is een burger die uit angst permanent met zijn geld in spaarrekeningen blijft zitten, zich er misschien niet van bewust dat hij aan het doodvriezen is. De vergoeding op zijn spaargeld is immers lager dan de inflatie. Wie uit angst om geld te verliezen dus zijn geld oppot op een spaarrekening is maar van 1 ding zeker: namelijk dat hij doet wat hij juist niet wil doen: geld verliezen.

Ik heb in de voorbije 25 jaar vastgesteld dat er erg veel ernstige- en betrokken mensen zijn onder verzekerings- en beleggingsmakelaars. Maar ik heb er toch ook moeten vaststellen dat er erg weinig aanbod is dat inspeelt op maatschappelijke vernieuwing en verantwoord ondernemen. Er is  naast VDK Bank, dat zich meer en meer als duurzaam in de kijker zet, natuurlijk Triodos Bank, met zijn ethische spaarrekeningen en zijn enkele ethische fondsen. Verder zijn er een paar niet-onverdienstelijke initiatieven uit de NGO (niet-gouvernementele organisaties) zoals Alterfin, Incofin, Hefboom…   Ook mag niet onvermeld blijven dat enkele bank- en verzekeringsgroepen (BNP Paribas Fortis, Belfius & zeker KBC) een aanbod ethische beleggingen commercialiseren. Ik kan me echter niet van de indruk ontdoen dat deze producten eerder hun weg vinden naar institutionele beleggers (vennootschappen, vzw’s zoals religieuze congregaties, overheid) dan naar de particuliere klant. Het aanbod daar speelde tot voor enkele jaren  vooral ook in op de roep naar zekerheid. Hierbij wordt kapitaalgarantie voorzien binnen bepaalde tijdslijnen. Sommige van deze fondsen zijn dan ook zeker geen “open” fondsen, waar je als klant permanent in – & uit kan stappen.

En tot slot mag ook niet de huidige poging om tot een nieuwe coöperatieve bank (NewB) te komen onvermeld blijven. Echter -los van de vraag of NewB ooit haar banklicentie zal krijgen-  zal deze zich in zijn opstartperiode toeleggen op klassieke producten en leningen. En zal pas mogelijk binnen enkele jaren een beleggingsaanbod hebben.

Omdat ik verzekeringsmakelaar ben, kan ik niet rechtstreeks beleggingsfondsen van de opgesomde bank- & verzekeringsgroepen verkopen. Ook is het niet mogelijk om er een structurele samenwerking mee aan te gaan. Belfius, BNP Paribas Fortis en KBC kenmerken zich juist door hun gebonden distributie (bankagent, verzekeringsagenten).

Een open, gediversifieerd ethisch beleggingsaanbod verspreidt via kanaal van verzekeringsmakelaars (die uit het aanbod van verschillende verzekeraars vrij kiest), heb ik echter in mijn carrière nooit aangetroffen. Ik ben daarom waarschijnlijk ook de eerste makelaar in België, die zich hierop toespitst.

De blog wil op transparante wijze een lans breken voor het eigen aanbod. Ik probeer dit te doen door een waaier van invalshoeken te bespelen. Mijn bedoeling is dus commerciëel. Dit kon u ook zien aan de extensie van deze blog. Hij eindigt niet voor niets op .com.

Ik roep de lezer ervan op om met interesse kennis te nemen van de artikels die gepubliceerd gaan worden. Reacties zijn gewenst. Vergeet echter ook nooit dat er verschillende opties zijn in jullie – en mijn leven. Wat ik schrijf is daarom niet te nemen of te laten. Denk na over wat ik schrijf én verschil desnoods van mening. We leven gelukkig nog in een democratie. Dus dat mag. En niets belet om ook uw licht elders op te steken. Integendeel, dit is meestal verrijkend. Maar ik appreciëer het natuurlijk wel als je daarna terugkomt en je belegging via ons kanaal uitwerkt. We bieden je al onze informatie gratis aan, maar gratis is voor ons géén synoniem voor vrijblijvend 😉 .

Tussen begin 2015  en eind 2016 was de intensiteit waarop op de site bijdragen verschijnen lager. Ook de tijd besteed aan studiewerk rond ethisch beleggen is er toen wat bij ingeschoten. Reden hiertoe is dat een andere carrièreswitch (specialisatie in verzekeringen van elektrische voertuigen (zie Electric Car Insurance  of e-driveinsurance.be )) erg veel tijd opslorpet. Dit nam niet weg dat ik mijn ogen openhield in de fondsenwereld én mijn database van bruikbare fondsen up tot date hield.

Sinds begin 2017 is de de hogervermelde activiteit terug tot redelijker proporties herleid, waardoor er terug meer aandacht is voor dit specifieke beleggingsaanbod. In 2018 wordt de MIFID II-wetgeving in België ingevoerd. In het najaar zullen we -zodra de wetgever definitief zijn besluiten in regels vastgelegd heeft – ook onze werking en onze site hieraan moeten aanpassen. Excuses dus al je op een bepaald moment de vertrouwde plaats of de vertrouwde verwoording van ons aanbod gewijzigd ziet.

(*): In gans dit beleggingsdenken mogen we niet vergeten dat er onder de Belgische bevolking een steeds grotere groep mensen is, die niet meer aan sparen toekomen. Inmiddels leeft 1 op 7 mensen onder de armoedegrens.

4 reacties op “Wie schrijft deze blog?

    • Beste,

      Ik verwijs naar het tabblad DISCLAIMER en meer bepaald naar punt 3. mbt. intellectuele eigendom. Comform dit standpunt zullen wij de gebruikte tekeningen (in thumbnailformaat) verwijderen. Het lag geenszins in onze bedoeling om misbruik te maken van dit werk. Gezien het artikel wellicht aanleiding kon geven tot eerste kennismaking met het werk van Escher was het o.i. zelfs gratis reclame voor het werk van de graficus.

    • Als er alleen dollartekens in je ogen blinken als je aan beleggen denkt, zal dit niet lukken. Als je beleggen beschouwt als een manier om uw financiële toekomst op te bouwen en je dat wenst te doen met respect voor waarden en normen, die je zelf belangrijk vindt, dan hoeft dit elkaar niet uit te sluiten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *