Wieden én planten

 

Na afloop van 2016 was er weer werk aan de winkel. Maar ondertussen werden onze nieuwe modelportefeuilles ingezaaid. Hopelijk komen ze ook tot bloei.

De verzekeringswereld staat niet stil. De digitale revolutie vindt er -met enkele jaren vertraging in vergelijking met wat er in de verwante banksector gebeurde – nu eindelijk ook plaats. Het gaat er in onze omgeving nog niet zo ingrijpend aan toe als in Japan waar 34 mensen vervangen werden door 1 supercomputer. Maar omdat de invloed van de blijvend lage rente over de laatste jaren blijft spelen, zijn ook hier herstructureringen aan de orde van de dag. Dit alles heeft ook invloed op het aanbod dat ik met mijn nichewerking rond ethisch beleggen uitwerk.

Aan het begin van 2017 is er een verschraling gekomen in het aanbod voor mensen die met bescheiden bedragen (vb. maandelijks € 100 inleggen of eenmalig een som van € 2.500 wensen te beleggen). Dit omdat verzekeraar AXA uit de markt van beleggingsverzekeringen gestapt is. Het fonds Piazza AXA IM Responsible Euro Equities (oud jaarverslag) is niet langer beschikbaar op de Belgische markt.

In dezelfde categorie heeft Delta Lloyd net voor nieuwjaar bekend gemaakt dat ze ingaan op het overnamebod van Nationale Nederlanden . Of dat op korte termijn impact zal hebben op het fondsenaanbod dat via Delta Lloyd Life in België verdeeld wordt is afwachten. Misschien wordt het aanbod groter (worden er straks ook fondsen van Nationale Nederlanden aangeboden), maar evengoed wordt bij de stroomlijning gekozen voor de grootste gemene deler en dan komen -mogelijk- bijv. de distributie van 2 Triodosfondsen die via DLL konden aangeboden worden in de verdrukking.

Ook in het buitenland zijn herstructureringen bezig. Zo veranderde 1 van onze leveranciers Private Estate Life van naam en gaat deze verzekeraar voortaan door het leven als One Life. De nadruk ligt nu o.i. nog meer dan vroeger op welstellende – en vermogende personen. Ook in de benadering van hun makelaars is dit te merken. De interesse voor de verzekeringsmakelaar met een minder vermogend klantenbestand is er verdwenen. Dit blijkt o.m. uit hun ingrepen op het verloningsniveau, waar ze alleen erg grote portefeuilles blijven vergoeden. Mede omdat het aanbod van duurzame fondsen daar eerder beperkt is, zullen we deze verzekeraar dan ook niet langer inschakelen in onze oplossingen.

Kort samengevat: er dreigde een klein probleem in de plantage te ontstaan. Lees verder

Doe de Limbo!

 

Bij de opstart van onze site in 2012 hadden we een beoogd jaarlijks rendement van gemiddeld 5 % naar voor geschoven hadden. We wilden immers minstens gelijke tred houden met spaarders en beleggers die minder risico namen. De kostenstructuur van een belegging in verzekeringsfondsen is relatief zwaar. Als je zonder risico en kosten 3 à 4 % opbrengst kan krijgen, waarom zou je dan kiezen voor een belegging waar je bij aanvang als zoveel geld aan kosten ziet opgaan en waarvan het nog af te wachten is of ze beter scoort? Vandaar de meetlat op 5 %. Natuurlijk gespreid over een middellange termijn. We weten dat je de bluts met de buil hebt bij niet-vastrentende beleggingen. Dus 1 of meerdere slechte jaren kunnen, zolang ze maar gecompenseerd worden door jaren die het verlies voldoende wegpoetsen. We hebben dat rendement tot en met 2015 gehaald. In 2016 echter duidelijk niet.

De resultaten van 2016 stellen teleur. Echter,  we mogen niet blind zijn, voor wat er op het vlak van vastrentende producten de voorbije jaren gebeurd is. Ook daar zijn de Lees verder

Onze modelportefeuilles in 2016: slotbalans

 

Meer dan de helft van het jaar stonden al onze modelportefeuilles  onder nul. Voorwaar geen wervend zicht. U kon er hier over lezen

herijken is niet steeds de oplossing voor wie de problemen wil zien

We mogen dan weten dat wie in 2016 zijn geld op spaarrekeningen hield in feite ook geld verloor door de onzichtbare kanker, inflatie geheten. Toch voelt het niet lekker als je weet dat je de vertrouwde veiligheid opgeeft en als resultaat met je voeten onder water komt te staan. Natuurlijk mag je een beleggersperspectief niet reduceren tot een korte arbitraire tijdspanne van 1 jaar.

Naar het einde van het jaar werd een gedeelte van het  verlies echter terug omgebogen. Het Trump-effect.

Het rapport.

Maar laat ons toch ook maar eens wat in detail gaan. Welke tendensen kunnen we Lees verder

De eigen portefeuille in december 2016

 

Het volledige jaar leek op een sisser uit te lopen voor de gemiddelde belegger. Maar sinds de onverwachte verkiezing van Donald Trump tot nieuwe president in de VS, lijkt er terug leven in de brouwerij te zijn. De waarde van de $ steeg tov. de €. Financiële instellingen (hoop op rentestijgingen), farma (opluchting dat Hillary Clinton haar ambities niet kon waarmaken) en grondstoffen (oliebaronnen tevreden en bouwbedrijven rekenen op infrastructuurwerken) veerden op. Of hiermee niet al een te groot voorschot op komende ontwikkelingen genomen is valt af te wachten.

Stijgende koersen tegen beter weten in?

Wellicht speelde ook de eindejaarrally mee. Investeerders, fondsbeheerders moeten straks hun resultaten bekend maken en zijn om die reden mogelijk gaan schuiven met hun middelen. De richtingloze evolutie (maar in veel fondsen kunnen we ook schrijven de gestage daling) van het voorbije anderhalf jaar lijkt omgebogen. Tenzij we natuurlijk gewoon een soort dead cat bounce beleven. Een laatste opleving vooraleer we moeten toegeven dat we echt in de shit zitten.  Een president die niet echt een uitgewerkt plan en visie heeft en zich als een olifant in een porseleinkast gedraagt, kan veel (economische) schade aanbrengen. Grote investeringsplannen zonder de aanwezigheid van voldoende geld (zal het dak terug van het schuldenplafond in de VS gaan) lijkt vragen om moeilijkheden. …

Gezien we geen glazen bol hebben én de website www.glazenbol.com  maar niet verkocht geraakt aan een accurate voorspeller, weten we het dus allemaal niet.

Wat we wel weten is dat we met onze eigen portefeuille ook even konden meesurfen op de stijgingsgolf. Hierdoor is het rendement van onze portefeuille (YTD) op de valreep alsnog veel positiever geëindigd dan dat we recent hadden durven denken. In feite cosmetica, gezien we nu terug kunnen uitpakken met een positief rendement  van 1,97 % op jaarbasis. Lees verder

Nieuwjaar 2017

 

De wereld verandert razendsnel.

Pessimisten zien vooral dat we blind onze kop in het zand steken terwijl we overspoeld worden door golven van verarming, vergrijzing, populisme, migratie, terreur, … . Optimisten zullen hun tegenpolen aanwrijven dat zij niet zien dat er overal mensen en organisaties zijn, die zich blijven inzetten voor een wereld waar macht, geld en invloed eerlijker verdeeld zijn, waar diversiteit niet tot verkramping maar tot verrijking leidt, waar de omslag naar ecologische alternatieven op allerlei vlakken onder onze neuzen aan het gebeuren is, … .

Realisten zien vooral dat ze dagelijks aan de slag moeten om met vallen en opstaan kleine stapjes te zetten op weg naar een toekomst, waar ze zelf willen in leven.

Bij het begin van dit nieuwe jaar wensen we u genoeg verwondering en openheid van geest om uit uw comfortzone te komen, nieuwe paden te verkennen en – op welke manier  ook – mee te schrijven aan het verhaal dat ons weg van het gratuit polariseren of het zich opsluiten in het eigen gelijk houdt.

En een goede gezondheid, natuurlijk!

Gek op kopen?

 

In deze tijd van het jaar lopen de straten terug vol mensen op zoek naar een laatste kerst- of nieuwjaarscadeau. En als de winkels gesloten zijn, kan het binge-shoppen  verder gaan via internet. Dadelijk na nieuwjaar valt het zelfs helemaal niet stil, want dan staan de solden voor de deur. Maar hebben we dit alles wel nodig? En kopen we doelbewust?

Triodos Bank heeft al enkele jaren de gewoonte om met een sprekende campagne hun baseline “Volg je hart. Gebruik je hoofd.” onder de aandacht te brengen. Ook nu weer maakten ze een leuke commercial. Ditmaal onder het motto “Verandering kan je kopen”. Ik zet dit hier met alle plezier ook dit jaar op deze site.

Triodos bewijst al jaren dat je met geld de wereld kan veranderen. Om die reden verdienen ze zeker onze steun.

Alleen jammer dat ze recent geen oren hadden mbt. een kredietdossier voor een vernieuwend projectje dat ik bij hen aankaartte. Blijft hun eigen goed recht natuurlijk om er andere visies op na te houden of anders aan te kijken tegen de haalbaarheid van een voorstel.

Minder leuk was echter de knullige manier van communiceren hierrond:

  • niet binnen afgesproken termijn teruggekoppeld.
  • dan maar als klant zelf gebeld en weigering vernomen.
  • per telefoon weigering met bijkomende argumenten proberen ombuigen
  • belofte om het opnieuw binnen kredietcomité te bespreken
  • maar nooit niets meer van gehoord

Dat kan men moeilijk in een aantrekkelijke publiscopie verwerken. Soms ben je dan toch een beetje gelukkig dat er ook nog klassieke banken zijn ;-(.

Cogito ergo abolesceo (Ik denk, dus ik verdwijn)

 

Met het plots uit de markt stappen van levensverzekeraar ERGO wordt nog maar eens aangetoond dat de financiële sector moeilijk tot geen antwoord vindt op de problemen die zich stellen in een wereld van ultra lage rentes.

De verstrengde regelgeving (Solvency-normen en MIFID-wetgeving) maakt het voor wie niet voldoende omvang heeft extra moeilijk om de kosten om te slaan op de omzet.

zijn we toch wel de inflatie vergeten zeker?

Ook de financiële ongeletterdheid én letarghie van de gemiddelde klant, die maar blijft de kat uit de boom kijken en zijn spaargeld op niet-rendabele , maar “kosteloze” oplossingen parkeerde helpen de markt niet vooruit.

Ergo verzekeringen probeerde zich van een op commissie gedreven hierarchisch gedreven verkoopsmodel  om te scholen tot een respectabele speler in de verzekeringsmarkt. Een duivelse uitdaging.

Hierbij probeerde men ook sterk in te zetten tak 23-oplossingen. Oplossingen die niet op absolute veiligheid spelen, maar die rendementskansen bieden én voor een lange termijnbelegging – mits voldoende gespreid – zeer valabel kunnen zijn.

Naast het  ruimte banenverlies in de sector (zie ook de aangekondige ING/RECORD-sanering, Crelan-sanering , P&V-sanering en AXA-sanering in de voorbije maanden), valt vooral de verschraling in het aanbod te vrezen.

Een vicieuze cirkel van onvoldoende vraag, die leidt naar nog minder Lees verder

De eigen portefeuille in november 2016

 

Dat we het allemaal niet hadden zien aankomen. Dat van die nieuwe Amerikaanse president. Dat we daarbij op onze (schaarse) zekerheden gepakt zijn. En dat we in paniek bij onze eerste reacties ons verder in onze vooringenomenheid ingegraven hebben.

Maar niet de beurzen. Die veerden onvoorzien op. Hoewel Hillary Clinton toch (ten onrechte?) meer als het Wall Streetvriendje gepercipieerd werd. Of dit blijvend zal zijn weten we nog niet. De aanloop naar de eigenlijke ambtsperiode is volop bezig. De pionnen in de administratie en politiek worden nog verder gezet.

Nochtans kan de nieuwe president niet dadelijk als goed nieuws voor wie begaan is met duurzaam beleggen gezien worden. Even een korte onvolledige greep voor wie de voorbije maanden op Mars verbleef:

The proof of the pudding is echter in the eating. Mogelijk zal het aantal checks and balances waar hij in zijn nieuwe functie mee geconfronteerd wordt of de kracht van bepaalde door hem verfoeide tendensen hem toch dwingen tot voortschrijdend inzicht en andere opstellingen. Dit is in alle geval te hopen.

De onverwachte kleine beurshausse, die met de verkiezing van Trump samenviel, had vooral te maken met enkele sectoren, die plots betere perspectieven hadden:

  • banken en financials: hoop op minder strenge reglementering en op inflatie (die de rentemarges en dus ook de winstmarges opkrikken)
  • bouwondernemingen en grondstoffensector: aankondiging van grote infrastructuurwerken en hernieuwde mogelijkheden voor steenkool – en oliebedrijven.
  • farma: interventionistisch beleid dat Clinton wou voeren is van de baan
  • ….

Maar wat gebeurde er in onze portefeuille? Een portefeuille waar toch een behoorlijk gewicht aan ecologiefondsen (hernieuwbare energie, water, ….) toegekend werd? Lees verder

3 jaar Tesla Model S: duur, maar ook duurzaam?

wie niet waagt, niet wint.

wie niet waagt, niet wint.

Wie deze blog volgt kan het niet ontgaan zijn. In november 2013 nam ik als 1 van de eerste Belgen mijn Tesla Model S in gebruik. Ik heb in de voorbije jaren de verjaardag van dit voertuig aangegrepen om mijn ervaringen en inzichten er mee even te ventileren.Google even op “Tesla” in het zoekscherm op deze blog en u vindt er de betrokken artikels wel terug.

Ondertussen is er – hoewel er nog veel onbegrip en onwetendheid over Tesla en elektrisch rijden in het algemeen heerst – genoeg informatie over de wagens, het bedrijf en elektrische rijden beschikbaar, waardoor ik minder de noodzaak voel om mijn evaluatie voort te zetten. Ik heb inmiddels meer dan 107.000 km op de teller staan en blijf een tevreden rijder.

Ik wil het in deze bijdrage nav. de 3e verjaardag van mijn wagen hebben over enkele topics, die rechtstreeks met opzet van deze site te maken hebben: Is Tesla een duurzaam bedrijf (met 2 specifieke uitweidingen)  en hoe kan je als beleggers meesurfen op de Teslahype?

Desparate Housewifes in Wisteria Lane: "Elon Musk has done what? Changed our roof tiles with beautiful solar ones?"

Desparate Housewifes in Wisteria Lane:
“Elon Musk has done what last month? Changed our roof tiles with beautiful solar ones? You’re kidding!”

1. Is Tesla een duurzaam bedrijf?

Om dit uit te zoeken, proberen we het bedrijf even langs de ESG-lat te leggen.

De E-Factor

Het valt niet te ontkennen dat de doelstelling van het bedrijf recht in het hart van de E (Environmental) van ESG te situeren is: Inzetten op een transitie naar duurzaam transport. En meer en meer ook op hernieuwbare energie. Met het bekendmaken van zijn Masterplan Part 2 heeft CEO Elon Musk deze zomer ons al een blik in zijn toekomstplannen gegund.

In het verleden had het bedrijf ook reeds aangegeven dat het erg veel belang hecht aan mensenrechten en dat het ook niet met conflictmineralen wenst te werken.

Dat Tesla zijn patenten (ook voor zijn Superchargers) vrijgeeft lijkt ook te kaderen in dit verhaal, hoewel Lees verder

Blijf de vloedgolf voor.

 

Een wankele atmosfeer

Een wankele atmosfeer

Vorige vrijdag was een historische dag voor onze planeet: het Klimaatakkoord is in werking getreden. De verplichtingen die eind vorig jaar in Parijs zijn aangegaan zijn nu onomkeerbaar. De ratificatiedrempel (55 staten die 55 % van de uitstoot van broeikasgassen vertegenwoordigen) werd bereikt.

Ondertussen nam Marokko de voorzittershamer over voor de COP22, die in Marrakech zal plaatsvinden.

Het akkoord is een eerste, noodzakelijke, maar niet voldoende voorwaarde om de drastische opwarming van de aarde en de gevolgen ervan tegen te gaan. Wat deze opwarming veroorzaakt en hoe dit effect heeft en zal hebben wordt goed weergegeven in de documentaire Before the Flood, die filmster en VN vredesambassadeur Leonardo DiCaprio recent via National Geographic uitbracht. De originele versie ervan kan je hier zien. Het is mogelijk de An Inconvenient Truth voor deze generatie. Doombeelden, maar ook glimpen naar oplossingen zijn er in verwerkt.

De overheden kunnen door hun beleid de opwarming tegenhouden. Terugdraaien is er niet bij . Het engagement beperkt zich tot verdere stijging tot maximaal + 2 ° Celsius. Als burger kunnen we zelf ook een steentje bijdragen: aanpassen van ons eetgedrag, beter isoleren en overstappen op hernieuwbare energie voor onze huisvesting, afscheid nemen van fossiele brandstoffen voor ons vervoer, ….

Ook in uw beleggingsaanpak, kan u meer aandacht besteden aan tegengaan van Lees verder