Duurzaam pensioensparen? Terug van weggeweest.

 

Toen Ethias met zijn foutief geprijsde Firstrekening een zware financiële storm op zichzelf afriep, sprongen onze Belgische overheden met belastingsgeld bij om het schip drijvende te houden. Van Europa kon deze hulp maar door de beugel, mits Ethias zwaar saneerde. Gevolg hiervan was dat de verzekeraar geen eigen financiële producten meer op de markt kon houden.

Duurzaam en fiscaal aftrekbaar? Terug mogelijk.

Daarmee verdween ook de enige duurzame pensioenspaarformule die België kende. In de voorbije jaren heeft geen enkele financiële instelling het nodig gevonden om in dit gat te springen. “Geen markt” weet je wel of geen interesse in een doelpubliek die denigrerend en veralgemenend het ‘geitenwollensokken publiek’ genoemd werd. Marketeers richten nu eenmaal liever hun pijlen op de grootse gemene deler om hun verkoopscijfers te halen.

In ons artikel van 24/07/2014 onder de titel Ethisch pensioensparen: duurzaam of vooral duur, werd gemeld dat er in feite alleen nog Belfius Life Plan en DVV Save 3 overbleven, maar dat deze niet konden aangeraden worden wegens de hoge instapkosten. Een lezer wees ook nog op VDK Life, maar ook daar met hoge instapkosten. We sloten toen ons artikel met de opmerkingen dat enkele banken en verzekeraars grandioos hun kan gemist hadden om bij een recente update hun producten wat meer ethisch te maken.

En hoewel de bank- en verzekeringsmarkt in de voorbije 3 jaar vooral door saneringen in de actualiteit kwam, hebben we nu toch wat positief nieuws te melden voor mensen die hun pensioensparen of langetermijnsparen een duurzaam accent willen geven. Lees verder

De nikkelen leeftijd: een realiteit voor pensioenboomers?

 

Bestaat een rustige oude dag straks nog?

2 artikels uit blogs en nieuwssites trokken recent mijn aandacht: 10 retirement stats that will blow you away (USA Today) enerzijds en Hoe millennials voor hun 75ste op pensioen kunnen (Beleggersgids 24/04/2017). Ze drukken ons nogmaals op feiten waar we graag van wegkijken: onze derde (en mogelijk ook 4e) leeftijd is niet langer meer het  El Dorado: een plaats waar we in alle vrijheid en zonder zorgen onze toekomst zullen doorbrengen.

Alle babyboomers zijn nog min of meer opgegroeid in een maatschappij waar er steeds meer ter beschikking kwam. Met de belofte dat dit een never ending story was en dat er derhalve voor ons gezorgd zou worden -van de wieg tot aan het graf- zijn we als het ware groot geworden. Meer en meer wordt duidelijk dat bomen niet tot aan de hemel groeien en dat er naast gemeenschapsvoorziening toch ook zal moeten ingezet worden op persoonlijke planning om de belofte aan een goede oude dag te kunnen waarmaken. Alleen zijn velen onder ons verleerd om voldoende lang vooruit te denken en vandaag duurzame inspanningen te doen om het morgen beter te hebben. Instant behoeftenbevrediging is aan de orde van de dag. We lijken allemaal dezelfde keuzes te maken bij de marshmallow-test.

Uit het artikel in USA Today, een krant uit het land waar de sociale zekerheid minder uitgebouwd is dan hier, leren we dat -ondanks minder vangnetten (en dus meer noodzaak om zelf een inspanning te doen)- : Lees verder

De eigen portefeuille in april 2017

 

En Marche!, de prille beweging die de jonge Franse presidentskandidaat Emmanuel Macron uit de grond stampte, lijkt ook het motto te zijn voor de beurzen dit jaar.

Een verschroeiend tempo, maar waar naartoe?

Na een verschroeiende eerste paar maanden in de VS, is het nu duidelijk Europa die de wind in de zeilen lijkt te hebben. De Nederlandse verkiezingen betekenden geen doorbraak van extreem rechts (Wilders) en anti-Europa gevoelens. Na de eerste ronde in de Franse presidentsverkiezingen lijkt de strijd tussen Macron en Le Pen in het voordeel van de eerste te zullen uitdraaien. Dat Mélenchon en Le Pen er niet zullen in slagen hun anti-Europese insteek over het land uit te rollen, zorgde er voor dat alvast de beurzen een sprong vooruit maakten. Hoewel de rit maar gereden is als de wedstrijd voorbij is, lijkt de onrust plaats gemaakt te hebben voor hernieuwd vertrouwen. Dat in Duitsland de AfD in stukken aan het breken lijkt en ook daar het vertrouwen heerst dat Lees verder

Delta LLoyd Life vaart voortaan onder vlag van NN Group.

 

Definitief uit gevarenzone

Delta Lloyd Life (DLL)  is een bedrijf dat zich in België profileert als de persoonlijke beschermingsexpert met nadruk op Overlijden, Invaliditeit en Pensioenopbouw. Voor dit laatste trekt zij duidelijk de kaart van de Tak 23- producten. In tegenstelling tot verzekeraars die hierrond de handdoek in de ring gooien (denk o.m. AXA of Ergo Life) ziet zij daar wel nog kansen op uitbouw.

Dit neemt niet weg dat de verzekeraar, die in Nederland ook niet-persoonsgebonden verzekeringen verkoopt onder naam Delta Lloyd  (auto, brand, …), in zwaar weer gekomen was. Door haar beleggingsbeleid kon ze in tijden van beurseuforie haar marktaandeel vergroten. Dit door hoge beleggingsrendementen aan haar polishouders te garanderen. Maar als het tegenslaat komt men in de probleemzone natuurlijk. De Nederlandse Bank (DNB), toezichthouder op de verzekeringssector was al een tijdlang erg kritisch over het bedrijf, tot grote ergernis van toenmalig directeur Niek Hoek, die er Lees verder

Vastlopen in het financieel circulatieplan van de overheidsschuld

 

Verkeersgeleiding in druk bevolkte gebieden is een Gordiaanse knoop , waar velen zich niet meer aan wagen (sic), omdat het toch maar frustratie oplevert.

In Gent is deze maand een nieuw verkeerscirculatieplan in voege gegaan. Dit plan werd ingevoerd om het onevenwicht tussen de suprematie van de auto en het leefcomfort van haar bewoners wat te herstellen. Er werd een grotere zone waarbinnen het autoverkeer geweerd wordt gecreëerd. Hiervoor werden wat traditionele doorsteken afgeblokt, zodat men het stadscentrum niet meer doorkruist als men zich van de ene naar de andere kant begeeft. Dit plan werd onder meer verkocht met de oneliner “de belangrijkste wegen zijn onze luchtwegen“.  Een goed klinkende slogan. Maar waarom 
  • dan de auto’s langs de ring sturen? Zijn de luchtwegen van wie rond de stadsring rijdt minder belangrijk dan deze wie in de binnenstad woont?
  • Waarom moet wie met een elektrische wagen rijdt dan geweerd worden uit de binnenstad?
Als het de Gentenaars (en de bezoekers van de stad) motiveert om gebruikt te maken van alternatieven als fiets en openbaar vervoer, is dat een goede zaak. Maar met een erg bescheiden bus- en tramaanbod (probeer maar eens ’s avond na een film nog naar de rand van de stad te geraken) én een niet-fietsvriendelijk wegennet (veel plaatsen zonder apart fietspad, putten, kasseien of tramsporen als hindernissen) is er nog werk aan de winkel.

Er is m.i. hier een duidelijke parallel met de algemene gebrek aan daadkracht die er (wereldwijd) heerst mbt. de staatsschulden.

doortastende maatregelen nodig

In onze bijdrage van 11/03/2016  onder de titel Mathotte mij, mathotte mij …. hadden we al een update gegeven van een artikel onder de naam Tournée Générale van 28/04/2013. Opvolging ervan is natuurlijk een never ending story. Maar dit belet niet dat we er nog eens bij stilstaan.

Sinds de bijdrage van 13 maand geleden is de staatsschuld verder gestegen. Op moment van schrijven is hij nu Lees verder

De eigen portefeuille in maart 2017

 

De voorbije maand kenmerkte zich onder meer door een begrotingscontrole in België, die quasi rimpelloos verliep. Je zou natuurlijk ook kunnen zeggen dat ze vooral gedreven werd door angst om zich te moeten engageren. Kleine ingrepen, zonder veel impact zorgen er voor dat belangrijke beslissingen uitgesteld worden. Zo lijkt begrotingsevenwicht niet langer het streefdoel. Laat staan beleidsbeslissingen nemen, die de toekomstige generaties vooruit helpen (o.m.opkuisen van de torenhoge staatsschuld).

Komende generaties zijn het kind van onze (onbetaalde) rekening.

Na lang palaveren lijkt in Antwerpen nu eindelijk een compromis bereikbaar om de fileproblemen aan te pakken: een Oosterweelverbinding met (gedeeltelijke) overkapping. De vrede lijkt afgekocht. Het kostenplaatje is fenomenaal.

Wat het buitenland betreft vallen de verkiezingen in Nederland op. De sociaal-democratische partij PVDA implodeert, terwijl de liberale VVD wel de vruchten lijkt te plukken van het gevoerde beleid. Extreem rechts (Wilders) breekt door, maar zonder echt potten te breken. Premier Rutte werd geholpen door de agressieve manier waarop de Turkse president Erdogan reageerde, toen verkiezingsmeetings voor Nederlandse Turken die hem meer macht moeten geven er verboden werden. Gezien dit net voor eigen verkiezingen gebeurde was dit een voorzet waarop Rutte zich als daadkrachtig kon profileren. Erdogan gaat voor meer en meer machtsconcentratie in zijn figuur. De relatie met de rest van Europa lijkt er door verzuurd.

Bijna onopgemerkt in de  pers, maar ook belangrijk nieuws uit Denemarken. Lees verder

De spaarrekening als financiële Lorely

 

De Lorely of de Sirenen uit de Odyssee: het zouden knappe nimfen zijn, die met hun gezang menig schipper en reiziger op de klippen lieten lopen. Het lijkt er een beetje op dat voor veel mensen momenteel de spaarrekening deze functie vervult. Men blijft er zich aan vastklampen én durft amper andere paden bewandelen. Terwijl men beseft (of kan beseffen mits enige overwegingen) dat het rendement ervan niet eens volstaat om de inflatie te volgen. Hoe komt het dat we aan haar verlokking niet kunnen weerstaan?

In het kader van de week van het geld hebben De Tijd, Radio 1 en Wikifin 1.000 Belgen bevraagt over hun spaargedrag. Bij de vraagstelling werd de algemene noemer SPAREN gebruikt, maar uit de vraagstelling blijkt dat “beleggen” impliciet in de vraagstelling begrepen zit.

Hangt u nog steeds het spaarvarken uit? Of verlaat u de kudde?

Wil u eens afchecken of uw gedrag mbt. sparen gelijkloopt of afwijkt met dit van uw leeftijdsgenoten? Doe dan deze test.

Let wel:

  1. Het is niet zo dat u automatisch goed bezig bent als u bij uw antwoorden steeds uitkomt bij het antwoord dat uw leeftijdsgenoten het meest verkozen hebben. 
  2. Het is niet automatisch zo dat u zich zorgen moet maken als uw antwoord fel afwijkt van de meest gekozen opties.

Algemeen kan gesteld worden dat erg veel Belgen niet sparen (1 op de 3) en men ondanks de lage rente gemakkelijk blijft vast hangen aan oude gewoontes. Onverschilligheid en/of angst voor het onbekende wat zich voorbij de spaarrekening bevindt lijkt een constante te zijn. Er is dan ook nog een grote taak weggelegd voor financiële educatie. We hopen daaraan met deze site een kleine bijdrage te leveren.

Wil je iets uitgebreider ingaan op de algemene resultaten, dan kan je hier terecht.

Febelfin breekt een lans

 

Eeuwig hetzelfde rondje rijden met een opengewerkt lemniscaat als logo?

Als 1 van de charme-offensieven na de financiële crisis van 2008-2009 pakte Febelfin, de koepel van de Belgische banken uit met een website waarin je het actuele aanbod van duurzame spaar- en beleggingsformules kon aantreffen welke haar leden hun klanten konden aanbieden. Ook werd er een website en twitter-account opgezet met de wervende naam Banking For Society (@banking4society), die allerlei heuglijk nieuws verspreidde.

Die Febelfinsite heeft nu een complete make-over ondergaan. Je vindt ze onder de naam duurzaamsparenenbeleggen.be . Het zou de nieuwe Febelfinvoorzitter, Johan Thijs (KBC) teveel eer aandoen, om dit reeds aan zijn doortastendheid toe te schrijven. Het is een pleidooi pro domo. Je vindt er dus alleen Belgische spaarrekeningen (7 stuks) op vermeld en beleggingsproducten (103) die je bij Belgische banken kan betrekken. Maar op zich is daar niets op tegen natuurlijk. In de Colruyt vindt je nu immers ook geen informatie over de producten van de Carrefour. Lees verder

Geen label, maar vele stempels.

 

Recent kwam 2 x in publicaties van de financiële informatiewebsite Morningstar het fonds Comgest Growth Europe Eur Acc bovendrijven. Dit is een fonds dat inzet op aandelen van grote Europese bedrijven.

Het fonds werd opgelijst in het artikel Deze fondsen scoren op Morningstar Analyst én op Sustainability Rating én in het artikel Duurzaamheid bij Europese large cap aandelenfondsen.

Investeringsmandaat is niet gelabeld op duurzaamheid ….

Het is relatief merkwaardig omdat dit fonds geen expliciet duurzaam mandaat heeft in zijn beheersopdracht. En toch haalt het volgens de hun beoordelaars de maximale score in hun duurzaamheidsrating. Het huldigt dus alvast niet het  “Luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden” van hypocriete greenwashers.

Het fonds scoort zelf een pak beter dan heel wat fondsen die wél een expliciet duurzaamheidsmandaat hebben. Omdat het zich naar de buitenwereld niet als dusdanig profileert, zal het dan ook onder de radar blijven voor wie zijn fondsen louter op de intenties van de beheerders aftoetst.

We weten niet of dit fonds niet eerlang toch het steven zal keren en zal investeren in Lees verder

De eigen portefeuille in februari 2017

 

Flashback to the eighties

De wereld went ondertussen sinds meer dan 1 maand aan de houding van “The Donald”. De POTUS lijkt van campagnemodus niet ontpopt te zijn naar begeesterend leiderschap (tenzij voor zijn eigen achterban). De financiële markten laten het echter niet aan hun hart komen. Vooral de waardes van Amerikaanse bedrijven lijken voorlopig nieuwe hoogtes op te zoeken.

In eigen land was het thema van de maand (buiten de geluidnormen van de luchthaven) vooral dit van duister financieel gewin in parapolitieke raden (intercommunales,… ) én bedrijven door politici. Het boek over de graaicultuur van PVDA-boegbeeld Peter Mertens werd als het ware live in beeld gebracht. Er werd met scherp op elkaar geschoten en soms ook in de eigen voet. Plots ga je ook een andere betekenis zien in een oude PVV-slogan waarmee wijlen Willy Declercq in 1981 de verkiezingen won:

L’ enfer c’est les autres

“Niet u, maar (toevoeging redactie: de vertegenwoordiger van) de staat leeft boven zijn stand”.

Als zaakvoerder van een klein bedrijf met mijn voeten in de sociale realiteit van alle dag, hoed ik mij er voor om de afgunstcultuur te stimuleren. Al te gemakkelijk gaan bepaalde groepen morren en veralgemenen dat zij tot de have-nots behoren en dat de haves maar moeten inleveren. Vaak lijkt het toch een soort vertaling te zijn van de NIMBY-houding. Raak niet aan  mijn belangen, maar zoek het elders.  Een soort van vijanddenken (wij-zij) dat we op andere terreinen (denk Trump, denk nationalisme) zien terugkomen, maar daar wel kritisch op reflecteren. Wat niet wegneemt dat trop teveel is en teveel trop is.

Naast uitspraken over “gewone lonen”, “normale vergoedingen” die de wereldvreemdheid van sommige politici mbt. het doorsnee-inkomen van de hardwerkende Vlaming illustreerden, valt vooral de roep naar transparantie op.

Deze roep naar transparantie is er ook in het bedrijfsleven steeds meer en wint als 3e pijler van de ESG-benadering meer gewicht. ‘Governance‘ te vertalen als ‘duurzaam beleid’ staat steeds hoger in de aandacht bij raters. Onder meer ontwijkend belastingsgedrag en onverantwoorde loonspanning bij bedrijven worden dan tegen het Lees verder