De eigen portefeuille in april 2018

 

Nog heftiger emoties in aantocht? Niemand weet het.

Het is wennen aan de heropflakkerende volatiliteit. De ene dag gaat er een stukje waarde van je belegging verloren.  En alsof er niets gebeurd is,  gebeurt dit de volgende dag opnieuw. Of wordt het verlies stilletjes teruggedraaid. Kan ook.

Zo was het ook de voorbije maand april in onze eigen portefeuille. Sommige fondsen zijn zelf nog een stukje verder doorgezakt. De meeste zijn echter gestegen, maar slechts enkele ervan staan reeds boven hun niveau van begin 2018. Ons rendement YTD is dus nog steeds negatief. Het staat nu op – 0,64.

Uit de markt stappen is geen oplossing. Want dit blijf je zeker met dood geld “De eigen portefeuille in april 2018” verder lezen

De eigen portefeuille in februari 2018

 

En plots was daar deze maand eventjes de paniek terug.

What goes up, must go down. Een zekerheid, die onder het stof zat.

In feite ging het om de terugkeer naar de normaliteit na +/- 18 maanden gestage groei in aandelenland. Wereldwijd gingen er miljoenen euro’s in rook op. Ook in de eigen portefeuille konden we dit voelen. Ik typte er bijna “helaas” bij. Maar dit zou op al te grote emotie duiden. En emotie is nu iets was sterk tegen de eigen belangen speelt als die al te grote impact krijgt.

Onze portefeuille ging dus ook in het rood. Sinds begin 2018 zitten we eind februari op een verlies van  -1,39 %  

Maar ze is ook iets uitgebreid. In een eerder artikel hebben we belicht dat “De eigen portefeuille in februari 2018” verder lezen

2017: een grand cru voor onze modelportefeuilles.

 

Voorspellen is niet eenvoudig, zeker niet als het over de toekomst gaat.

2017 zit er op. Het jaar dat Donald Trump de macht overnam van de democraten (en ook van de republikeinen) en Hillary haar droom opborg om als eerste vrouwelijke president aan het hoofd van de VS te staan.

Het is een jaar geweest dat op politiek vlak wat bakens verzette (China wordt nog belangrijker op wereldvlak, VS plooit zich verder terug op eigenbelang (en stapt uit klimaatakkoord). IS lijkt verslagen hoewel de dreiging met terreur nog boven onze hoofden hangt. In Europa dreunde de Brexit nog na, maar lijkt ook het populisme alvast wat minder vooruit te zijn gegaan dan aanvankelijk gevreesd werd. Frankrijk (althans zijn president)  lijkt weer volop voor Europa te gaan kiezen, maar kan de as met Duitsland voorlopig nog niet herstellen wegens machtsvacuüm bij zijn buur. Griekenland kan weer lenen aan tarieven die een pre-crisisniveau halen. Vluchtelingen worden nog steeds niet met het nodige mededogen ontvangen. Fiscale vluchtelingen zien steeds meer dat ook voor hen de grenzen toe gaan.

Op economisch vlak lijkt de opmars van Artificiële Intelligentie nog maar onderhuids aanwezig te zijn. De jobskaalslag die Machine Learning en robotisering met zich zal meebrengen, lijkt op veel plaatsen nog niet tot het bewustzijn doorgedrongen.

De economische groei zat zowat overal  (VS,  Europa, Japan en emerging markets).

Voorspellers zaten er -zoals de traditie het wil- ook nu weer niet juist op. De renteverhogingen in de VS bleken kleiner in aantal dan voorspeld. De inflatie leek aan te trekken, maar ook dat viel uiteindelijk terug stil. De QE in Europa werd op een lager toerental gezet, maar niet stilgezet. Rentestijging in Europa was nog onbestaande.

Gevolg:

  • Obligatiefondsen leden wat verlies, maar niet met de minwaarden die verwacht werden.
  • Gemengde fondsen hadden het moeilijk om duidelijk positieve cijfers te schrijven. Een rots in de branding als Carmignac Patrimoine moest zich reppen om 2017 niet negatief af te sluiten (+ 0,09 %).
  • De meeste aandelenfondsen hebben er een goed jaar opzitten. Niet uitzonderlijk, gewoon goed. Daarbij moet rekening gehouden worden dat Amerikaanse aandelen door de band behoorlijk stegen, maar deze stijging bij Europese beleggers niet echt uit de cijfers blijkt door de forse daling van de $ tegenover de € in 2017.
Algemene stijging! We kunnen met vreugde terugkijken op de rendementen van onze modelportefeuilles in 2017.

Bovenstaande  omstandigheden moeten we in rekening brengen bij het evalueren van onze 24 modelportefeuilles uit 2017. De nummers hieronder vermeld verwijzen naar de nummering in de pagina over modelportefeuilles in 2017.

De defensieve portefeuilles:

Met rendementen gaande van 3,75 %  (portefeuille n° 10) , 3,90 % (portefeuilles n° 1, 4 en 7),  5,54 % (portefeuille n ° 19), 6,27 % (portefeuille n° 13), 6,58 % (portefeuille n° 16) tot 8,13 % (portefeuille n° 22) werden goede resultaten gehaald.

Het moet daarbij gezegd worden dat we -bij gebrek aan beschikbaarheid-  erg “2017: een grand cru voor onze modelportefeuilles.” verder lezen

de eigen portefeuille in december 2017

 

wie angst voor het onbekende heeft, ketent zichzelf.

Zoals u wellicht de laatste dagen in de financiële pers vernam, was 2017 een meer dan behoorlijk jaar voor beleggers op zoek naar rendement buiten de klassieke spaarproducten bij de bank.

De Bel 20, de beursbarometer van ons land steeg met  10,30 % (zonder dividendopbrengst). De Eurostoxx50 , zowat de beursbarometer van de EEG, steeg met 6,49 % . De MSCI (not all countries) World index, de beursbarometer wereldwijd, ging zelf met 20,11 % vooruit. Maar bij deze laatste dient u te weten dat het rendement in USD uitgedrukt wordt en dat voor Europeanen het rendement een pak lager ligt door de stijging van de € tov. de $ in 2017.

Je moet natuurlijk rekening houden met het feit dat de hierboven vermelde indexen alleen de koersen van aandelen weergeven. Een gemiddelde belegger – zelfs als deze vanuit spreidingsoogpunt in fondsen belegd- heeft ook een bepaald percentage obligaties in zijn portefeuille. En deze -voor zover ook via fondsen aangekocht- deden het al heel wat minder goed. De lage rentes en de -al lang verwachte- neiging van de rentes om lichtjes te stijgen, zorgden daar voor erg lage tot zelfs verlieslatende rendementen.

Als je dan ook rekening houdt met beheerskosten op fondsen, dan is het te begrijpen dat de rendementen van de indexen niet zomaar over te planten zijn op het rendementen van een fondsenportefeuille.

De eigen portefeuille scoorde toch vrij goed in 2017. Ze haalde “de eigen portefeuille in december 2017” verder lezen

De eigen portefeuille in oktober 2017

 

Het was een bewogen maand voor de eigen portefeuille. Dit omdat ze zowat halveerde. Niet wegens een plotse financiële crisis, maar wegens verkoop van een groot gedeelte van de belegging. Zie hiervoor ook het artikel van 23/10/2017 op deze site.

de eigen portefeuille +/- gehalveerd

Tot einde van 2017 zal ik jullie –om pedagogische redenen– een beetje beliegen. Ik blijf doen alsof de portefeuille nog intact is. Anders is het onmogelijk om consequent het rendement te blijven weergeven.

Per 01/01/2018 – wanneer we de rendementen terug op 0 zetten, zal dan terug de juiste reële (gereduceerde) portefeuille gebruikt worden voor de maandelijkse commentaar.

Het was ook een maand waarin de waardes van de diverse onderdelen uit de belegging terug stegen. De portefeuille zit nu op een YTD-rendement van 11,448 % (de “De eigen portefeuille in oktober 2017” verder lezen

De eigen portefeuille in september 2017

 

Wordt coalitievorming heavy stuff?

Het najaar is begonnen. In Europa was het belangrijkste aandachtspunt deze maand de verkiezingsoverwinning van Mutti Merkel in Duitsland. Nou ja, een overwinningsnederlaag in feite. De partij verliest een pak procenten, de coalitiepartner SPD wordt erger getroffen en wenst in de oppositie te stappen. Een lachende derde (sic), de rechtse AfD wordt de derde partij in het land. Een onnatuurlijk coalitie tussen CDU/CSU met de liberale partij en Die Grünen behoort tot de mogelijkheden. Voor deze Jamaica-coalitie er is, zullen er nog tal van ganjasticks in rook moeten opgaan.

De kiezer heeft de kaarten opnieuw moeilijk geschud. De opluchting dat in Nederland, Frankrijk en Duitsland geen massale doorbraak van populistisch extreem-rechts kwam, mag stilaan plaatsmaken voor de ontnuchtering dat het door de ontstane versplintering erg moeilijk wordt om coalities met een duidelijk plan en dus daadkracht te vormen. “De eigen portefeuille in september 2017” verder lezen

De eigen portefeuille in juli 2017

 

In volle vakantieperiode gaat de interesse van de modale mens eerder uit naar rust en ontspanning. Op vlak van beleggen mocht kon dit tot heden quasi het volledige jaar al.r ook. De volatiliteitsindex (lees: bibberindex) blijft verbazend laag. Her en der suggereren stemmen dat dit louter stilte voor de storm is.

recente grafiek leentjebuur bij beleggersbelangen.nl. Uitzonderlijke rust in 1e helft 2017. Hier op S&P 500 (VS)

Vakantieperiodes zijn natuurlijk ook ideaal voor bewindvoerders om zonder veel kans op groot rumoer onpopulaire maatregelen te nemen. Ook dit gebeurde in juli in ons land. Diverse kleine maatregelen werden genomen, die bij elkaar opgeteld toch wel terug de bakens verzetten.  Spaarders en beleggers werden er ook bij betrokken:

  • Beperking van de fiscale vrijstelling op intresten van spaarrekeningen
  • 0,15 % taks op effectenrekeningen boven € 500.000, invoeren van RV voor alle obligatiefondsen (Reynderstaks was vroeger alleen voor fondsen met + 40 %, daarna met + 25 % obligaties)
  • verhoogde beurstaks (van 0,27 naar 0,35 % voor wie aandelen koopt / van 0,09 naar 0,12 % voor wie obligaties koopt) maar ook recuperatiemogelijkheden van RV voor  wie dividenden (tot € 627 of belastingsrecuperatie van max. € 188) uit aandelen krijgt ,
  • roerende voorheffing op uitkeringen van gemeenschappelijke beleggingsfondsen
  • terug gerommel bij pensioensparen. Nu 2 belastingsvoordelen (25 % voor wie jaarlijks € 1.200 spaart en behoud van 30 % voor wie zich houdt aan het vroegere maximumbedrag van € 940
  • …..

“De eigen portefeuille in juli 2017” verder lezen

Trump en klimaat: ” I never promised you a rose garden”.

 

Uiteindelijk deed hij dan toch wat hij aan zijn kiezers beloofde. President Trump stapt met Amerika uit het klimaatakkoord van Parijs .

Dat dit nog een tijd zal duren vooraleer het realiteit is weten we. Of het afhaken van een grote vervuiler met een diepe portemonnee een domino-effect zal opleveren, weten we nog niet. In alle geval de wetenschap is het er over eens dat global warming geen hoax is. U moet al ziende blind zijn of manifest andere belangen prioriteit geven om te ontkennen dat er met ons klimaat wat aan de hand is.

Zal de waarheid tijdig de leugen achterhalen?

Wie moet nu het klimaat redden? De overige landen, geholpen door sommige  individuele staten uit de VS en/of door de industrie, die wel de zinvolheid van investeren in toekomstgerichte technieken inziet , de paus , … . Of Al Gore met zijn nieuwe film An Inconvenient Sequel: Truth to Power ?

Kan de burger ook iets doen?  Door te procederen? Door anders te consumeren ? Door anders te eten ? Of door anders te beleggen?

Willen we het redden, dan zal het  in alle geval van iedereen volgehouden gedragsverandering vergen. Het wordt dus geen walk in the park. En in die zin is het meer dan ironisch dat “The Donald” zijn beslissing mededeelde in de rozentuin van het Witte Huis. Het deed me denken aan de Lynn Anderson countryhit I never promised you a Rose Garden .

Met deze blog proberen wij al enkele jaren mensen te bewegen om hun beleggingsgedrag bij te sturen. Dit onder het motto Put your money where your mouth is. Misschien dringt het nu met de manifeste negatie van een wereldleider (sic) meer door dat we ook ons spaar- en beleggingsgedrag in overeenstemming moeten brengen met onze eigen opvattingen en geweten. “Trump en klimaat: ” I never promised you a rose garden”.” verder lezen

De eigen portefeuille in mei 2017

 

De focus lag ook deze maand -buiten de drieste aanslagen waarmee IS blijvend (niet alleen) de Westerse wereld en haar waarden bestookt- op de wispelturige president van de VS.

Ongeziene veiligheidsmaatregelen voor de president

In de VS wordt steeds meer duidelijk dat hij tegen de checks and balances aanloopt en zijn eigen beleid niet echt vorm kan geven. Dit gaf aanleiding tot een kleine hick-up in de aandelenrally die we sinds zijn aantreden kennen. Blijkbaar hebben beleggers beseft dat er een te optimistische inschatting van zijn realisaties in hun posities zat en hebben ze wat gas teruggenomen.

“Wie vrede wil, bereidt oorlog voor”

Van zijn eerste buitenlandse tournee herinneren we het schaamteloos wapenakkoord met Saudi-Arabië , de terechtwijzing van alle andere NAVO-partners mbt. hun financiële bijdragen, het machogedrag (bruut opzij schuiven van premier Montenegro), … De luchtiger pers vermoedde een haar in de boter tussen hem en zijn ega. En 1 dezer wordt duidelijk of hij nu wel dan niet het klimaatakkoord van Parijs zal respecteren.

Voor de rest zien we in Frankrijk dat president Macron daadkrachtig zijn regering samengesteld heeft. Een huzarenstukje (gelijke verdeling conservatief en progressief, evenveel mannen als vrouwen, een flink aantal ‘gewone burgers’). Vraag is of deze constructie op termijn slagkrachtig zal zijn. Op korte termijn moet ook blijken of zijn ongewone aanpak vertrouwd wordt door de burgers, gelet op de parlementsverkiezingen in juni.

De kleine inzinking van midden deze maand heeft op de eigen portefeuille niet echt gevolgen gehad. Ze steeg door naar YTD van 9,069 % per 31/05.

De eigen portefeuille in februari 2017

 

Flashback to the eighties

De wereld went ondertussen sinds meer dan 1 maand aan de houding van “The Donald”. De POTUS lijkt van campagnemodus niet ontpopt te zijn naar begeesterend leiderschap (tenzij voor zijn eigen achterban). De financiële markten laten het echter niet aan hun hart komen. Vooral de waardes van Amerikaanse bedrijven lijken voorlopig nieuwe hoogtes op te zoeken.

In eigen land was het thema van de maand (buiten de geluidnormen van de luchthaven) vooral dit van duister financieel gewin in parapolitieke raden (intercommunales,… ) én bedrijven door politici. Het boek over de graaicultuur van PVDA-boegbeeld Peter Mertens werd als het ware live in beeld gebracht. Er werd met scherp op elkaar geschoten en soms ook in de eigen voet. Plots ga je ook een andere betekenis zien in een oude PVV-slogan waarmee wijlen Willy Declercq in 1981 de verkiezingen won:

L’ enfer c’est les autres

“Niet u, maar (toevoeging redactie: de vertegenwoordiger van) de staat leeft boven zijn stand”.

Als zaakvoerder van een klein bedrijf met mijn voeten in de sociale realiteit van alle dag, hoed ik mij er voor om de afgunstcultuur te stimuleren. Al te gemakkelijk gaan bepaalde groepen morren en veralgemenen dat zij tot de have-nots behoren en dat de haves maar moeten inleveren. Vaak lijkt het toch een soort vertaling te zijn van de NIMBY-houding. Raak niet aan  mijn belangen, maar zoek het elders.  Een soort van vijanddenken (wij-zij) dat we op andere terreinen (denk Trump, denk nationalisme) zien terugkomen, maar daar wel kritisch op reflecteren. Wat niet wegneemt dat trop teveel is en teveel trop is.

Naast uitspraken over “gewone lonen”, “normale vergoedingen” die de wereldvreemdheid van sommige politici mbt. het doorsnee-inkomen van de hardwerkende Vlaming illustreerden, valt vooral de roep naar transparantie op.

Deze roep naar transparantie is er ook in het bedrijfsleven steeds meer en wint als 3e pijler van de ESG-benadering meer gewicht. ‘Governance‘ te vertalen als ‘duurzaam beleid’ staat steeds hoger in de aandacht bij raters. Onder meer ontwijkend belastingsgedrag en onverantwoorde loonspanning bij bedrijven worden dan tegen het “De eigen portefeuille in februari 2017” verder lezen