Categorieën
home

Towards sustainability. Wordt het duurzaam beleggingslabel van Febelfin de norm?

Sinds 6/11/2019 heeft Febelfin haar website towardssustainability.be opengesteld. En al dadelijk blijken 311 fondsen het duurzaamheidslabel van Febelfin opgespeld te hebben. Het is te vroeg dag om die fondsen én het selectieproces eens tegen het licht te houden. Maar we staan alvast even stil bij de totstandkoming. In de aanloop naar het duurzaamheidslabel van Febelfin, vielen ons enkele dingen op.

De timing van het initiatief.

logo - duurzaamheidslabel van Febelfin
The Long and Windy Road staat op het Let It Be-album van The Beatles. Hopelijk is het Febelfin-logo minder fatalistisch bedoeld.

Febelfin presenteerde haar duurzaamheidslabel in het voorjaar van 2019. Het label ‘Towards Sustainability’ is als een soort vlucht vooruit te bekijken ten aanzien van Europese regelgeving die er aan komt. Het Actieplan “duurzame financiering” van de Europese Commissie was nog niet goed en wel bekendgemaakt of Febelfin organiseerde zich om een labeling rond te krijgen.

Die kwam tot stand na studiewerk (en lobbywerk) binnen de financiële sector in België. Er ging ook een korte “volksbevraging” aan vooraf. Kwam daar veel reactie op? En in welke mate hield men rekening met de suggesties of vragen die daaruit opborrelden? Dit is mij onbekend. Daarrond werd alvast niet gecommuniceerd. Op deze blog kon je daarover reeds lezen in onze bijdrage van 27/04/2018. Het leek er o.i. toen op dat de korte volksraadplegingperiode hun initiatief een schijn van openheid moest verlenen.

De financiële sector presenteerde haar (voorlopig) eindresultaat begin 2019.

Op hun website vindt je deze tekst die de ontwikkelde norm én het label toelicht. De foto rechts prijkt er in groot formaat bij. Er hangt ook een “groen” kader bij met volgend tekstfragment “ Dankzij de norm en het label van Febelfin kunnen consumenten er gerust op zijn dat ze niet beleggen in zeer ( in vet gezet door schrijver van deze blog) schadelijke bedrijfsactiviteiten.

Hm, handen wassen én groen. Dan denk je toch spontaan aan “greenwashing“, niet?

Hun eigen tekst blinkt wel uit in eerlijkheid. Zeer schadelijke activiteiten zijn uitgesloten. Bijgevolg kunnen ‘gewoon schadelijke activiteiten’ nog steeds door de beugel. Ja, toch?

De publieke reactie (versterkt door sommige betrokkenen) is kritisch …

Dit is ook de teneur van de commentaar die tot heden op de uitgewerkte norm en het label verschenen is.

  • In Bij Debecker op Radio 1, werd kort na publicatie aandacht besteed aan het “kwaliteitslabel”. Een radioprogramma blijft natuurlijk een vluchtig medium.
    • Economiejournalist Steven Rombaut die het label onderzocht stelde toch dat het hinkt op 2 benen. Door een te ruim aanbod te willen aanbieden, halen ook minder duurzame activiteiten nog de bereikte norm.
    • Ook kwam er kritiek van een woordvoerder van de Bond Beter Leefmilieu. “Het label van Febelfin zet de deur op een kier voor bedrijven die een groot deel van hun inkomsten uit olieboring en gaswinning halen. De normen zijn niet scherp genoeg.
  •  Triodos Bank zat met haar kritiek op dezelfde lijn. Volgens haar schoot het label tekort. Een duurzaam fonds volgens de normen van Febelfin zou zelfs in steenkool mogen beleggen.  Je kan hun standpunt onder meer lezen in dit MO*-artikel.
  • In het MO*-artikel komt ook Fairfin aan het woord. In een apart artikel op hun eigen site geven zij diverse concrete voorbeelden van bedrijven die zondigen tegen ESG-principes, maar toch niet gewipt zouden worden door de normen van Febelfin. Bedrijven die toch kunnen opduiken in “duurzame beleggingen” waar het Febelfinlabel op kleeft. Fairfin wijst er op dat er duidelijk lobbywerk gevoerd werd om de lat niet al te hoog te leggen. Tevens vraagt zij zich af of het wel toebehoort aan de financiële sector om zelf te gaan bepalen wat al dan niet duurzaam is én hoe ambitieus men hierin moet zijn. Tegelijk rechter en partij in een geding zijn, biedt kansen om het gelijk in het eigen kamp te leggen. Die opmerking formuleerden wij ook al op 27/04/2018.

Maar de sector kent ook instellingen die voor haar in de bres springen.

Triodos werd daarna van nestbevuiling beticht door andere Febelfinleden, gezien ze zelf betrokken was bij de discussies rond het label. Het lijkt een discussie rond concepten: is iets nu halfvol of juist halfleeg? Er zijn ook bankiers die zich positiever uitlaten over het label. Ze wijzen er op dat het slechts een beginnorm is. Deze kan later nog verscherpt worden. En voor ambitieuze bankiers is het niet verboden om zelf de lat hoger te leggen.

The proof of the pudding zal dus in the eating moeten zitten? Wat wordt het concreet? We kunnen het vanaf gisteren weten, want sinds dit moment is de website towardssustainability.be opengesteld.

Rijmt transparantie op verdedigen van eigenbelang?

In het geciteerde artikel is ook vermeld dat de technische uitwerking van de kwaliteitsnorm “voorlopig” enkel in het Engels beschikbaar is.  Het is een 40 pagina tellende nota getiteld “A Quality Standard for Sustainable and Socially Responsible Financial Products“. En ook 8 maand na lancering nog niet beschikbaar in 1 van 3 officiële Belgische landstalen. Het lijkt er dus op dat alvast transparantie niet echt een drijfveer is.

Jammer voor een organisatie die het op zijn website onder meer als zijn taak ziet om te

  • communiceren met de leden en het grote publiek en
  • deelnemen aan debatten op professioneel, politiek, maatschappelijk en educatief vlak‘.

Het cursief werd aangebracht door schrijver van deze blog.

De nieuwe website towardssustainability.be is gelukkig van bij aanvang wel in Nederlands en Frans beschikbaar. Maar ja, die moet natuurlijk ook als marketingkanaal voor de gelauwerde producten kunnen ingezet worden.

Is de Febelfin-norm nu de gebetonneerde wet?

Wil Febelfin met zijn initiatief de definitie van het begrip  “duurzaam beleggen” claimen? Dit volgens het principe “wie het woord heeft, heeft de macht“. Op de consumentenpagina’s van haar site liet ze alvast een tekst plaatsen die dit aan Antonio Gramsci ontleend inzicht ontkent.

In het artikel 4 misverstanden over duurzaam beleggen vinden we volgende vermelding:

Misverstand #4: Voor duurzame beleggings- en spaarproducten kan je enkel terecht bij speciale banken.
Voor duurzame spaar- en beleggingsproducten kan je terecht bij veel verschillende financiële spelers waaronder banken, verzekeringsmakelaars of -agenten, vermogensbeheerders en pensioenfondsen.

  • hoewel dit wellicht voor eigen gebruik geschreven is,
    •  (lees tussen de lijnen:) Ja, je kan ook bij grootbanken als BNP Paribas Fortis, Belfius, KBC,… terecht als je duurzaam belangrijk vindt. Je hoeft hiervoor echt niet naar Triodos te trekken of te wachten tot NewB effectief erkend is
  • bevestigen ze toch expliciet, dat er meer vis in de vijver zwemt
    •  Vermogensbeheerders, pensioenfondsen en verzekeringsmakelaars of – agenten worden als kanaal vermeld.

Vergeten?

Als verzekeringsmakelaar is er dus ook ruimte voor onze benadering.

Vreemd is m.i. dan weer wel dat er daarbij geen sprake is van verzekeringsmaatschappijen. Wat met direct writers én verzekeraars zonder erkende tussenpersonen (genre Ethias, bijv.), indien later blijkt dat Febelfin alsnog een claim legt op de speelruimte. Zij zullen moeten rekenen op het tussenvoegsel ‘waaronder’ om hun rechten te vrijwaren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Categorieën
home

Wieden én planten

 

Na afloop van 2016 was er weer werk aan de winkel. Maar ondertussen werden onze nieuwe modelportefeuilles ingezaaid. Hopelijk komen ze ook tot bloei.

De verzekeringswereld staat niet stil. De digitale revolutie vindt er -met enkele jaren vertraging in vergelijking met wat er in de verwante banksector gebeurde – nu eindelijk ook plaats. Het gaat er in onze omgeving nog niet zo ingrijpend aan toe als in Japan waar 34 mensen vervangen werden door 1 supercomputer. Maar omdat de invloed van de blijvend lage rente over de laatste jaren blijft spelen, zijn ook hier herstructureringen aan de orde van de dag. Dit alles heeft ook invloed op het aanbod dat ik met mijn nichewerking rond ethisch beleggen uitwerk.

Aan het begin van 2017 is er een verschraling gekomen in het aanbod voor mensen die met bescheiden bedragen (vb. maandelijks € 100 inleggen of eenmalig een som van € 2.500 wensen te beleggen). Dit omdat verzekeraar AXA uit de markt van beleggingsverzekeringen gestapt is. Het fonds Piazza AXA IM Responsible Euro Equities (oud jaarverslag) is niet langer beschikbaar op de Belgische markt.

In dezelfde categorie heeft Delta Lloyd net voor nieuwjaar bekend gemaakt dat ze ingaan op het overnamebod van Nationale Nederlanden . Of dat op korte termijn impact zal hebben op het fondsenaanbod dat via Delta Lloyd Life in België verdeeld wordt is afwachten. Misschien wordt het aanbod groter (worden er straks ook fondsen van Nationale Nederlanden aangeboden), maar evengoed wordt bij de stroomlijning gekozen voor de grootste gemene deler en dan komen -mogelijk- bijv. de distributie van 2 Triodosfondsen die via DLL konden aangeboden worden in de verdrukking.

Ook in het buitenland zijn herstructureringen bezig. Zo veranderde 1 van onze leveranciers Private Estate Life van naam en gaat deze verzekeraar voortaan door het leven als One Life. De nadruk ligt nu o.i. nog meer dan vroeger op welstellende – en vermogende personen. Ook in de benadering van hun makelaars is dit te merken. De interesse voor de verzekeringsmakelaar met een minder vermogend klantenbestand is er verdwenen. Dit blijkt o.m. uit hun ingrepen op het verloningsniveau, waar ze alleen erg grote portefeuilles blijven vergoeden. Mede omdat het aanbod van duurzame fondsen daar eerder beperkt is, zullen we deze verzekeraar dan ook niet langer inschakelen in onze oplossingen.

Kort samengevat: er dreigde een klein probleem in de plantage te ontstaan.

Categorieën
home

De eigen portefeuille in december 2015

 

In tegenstelling tot wat statistisch gezien in de meeste jaren het geval is, kwam er dit jaar geen decemberrally op de beurzen. Integendeel. De waarden gingen er in de meeste gevallen op achteruit. Ook bij onze portefeuille. Hierdoor strandde ze op een jaarrendement over 2015 van 7,94 %. U vindt ze via

Ethisch Beleggen? Nu ook via uw verzekeringsmakelaar !

terug, evenals de maandelijkse evolutie sinds maart 2012.

Omdat het een gespreide portefeuille behelst, deed ze het minder goed dan de specifieke Belgische beursindex Bel20 dit jaar. Maar bijv. wel beter dan de gekende wereldwijde index MSCI World. Is dit onze verdienste? Neen natuurlijk. Op voorhand is nooit uit te maken waar de groei en/of de achteruitgang zich zal manifesteren. Wij kunnen dit dus ook niet.

En zelfs het feit dat we nu voor het 4e jaar op rij (2012 : 5,47 %- 2013:  € 14,74 % – 2014 : 7,43 %) met behoorlijk positieve cijfers kunnen uitpakken bewijst niet dat we het nu wel in de vingers hebben. Het duidt er alleen op dat het inderdaad mogelijk is om goede rendementen te combineren met de wens om niet financiële elementen als ecologie én ethiek mee te nemen in je financiële beslissingen.

Onze persoonlijke portefeuille bestaat uit een combinatie van

Categorieën
home

Tak 23 : het destructieve Paard van Troje?

 

Zo nu en dan gaat een bankier, een verzekeringsagent of een verzekeringsmakelaar  op de loop met het geld van diens klanten. Momenteel is er in Vlaanderen weer een nieuwe beerput opengebarsten. 1 waarbij “verzekeringsmakelaars” klanten voor ruim 250 miljoen euro hebben opgelicht.

blinde hebzucht drijven naïeve klanten naar malafide makelaars
blinde hebzucht drijven naïeve klanten naar mala fide makelaars

Het is enerzijds een zoveelste misbruik van vertrouwen door financiële tussenpersonen gefaciliteerd door gemakzucht en geldzucht van de klant. De realiteit is immers dat mensen vaak meer aandacht besteden aan de kwaliteit van de advocado die ze in een supermarkt willen aankopen, dan aan de belegging waarop ze hun zuurverdiende centen willen laten renderen

Het is anderzijds een zoveelste bewijs dat ondanks verbeterde procedures en controles de mazen van het net nog groot blijven voor wie echt van kwade wil is.

Het is helaas ook de zoveelste keer dat media de kans zien om met een schandaal uit te pakken zonder echt aan duiding te doen en waarbij derden (o.m. advocaten, zie ook verhaal van witte ridder Geert Lenssens eind januari ll.) het gebeurde aangrijpen om zich te profileren.

Resultaat van dit alles: verdachtmaking die ook afstraalt op bonafide tussenpersonen en afbranden van een financiële structuur, die ook ten goede kan aangeduid worden. U verzint zelf wel een zin met woorden als  ‘kinderen’, ‘badwater’ en ‘weggooien’.

Ons kantoor (en zeker onze werking rond Ethisch Beleggen) werkt ook met de nu weer vermaledijde Tak 23-producten. Meer zelfs, we werken ook met verzekeraars uit het buitenland. Zelfs met enkele

Categorieën
home

Samen voor ons eigen! Verkiezingen 2014

 

Vele beloften maakten schuld.
Vele beloften maakten schuld.

Binnen 14 dagen kiezen we voor het Vlaams, het Federaal en het Europees Parlement. De kiesstrijd is in de ogen van veel mensen een gevecht van de heersende partijen tegen de voormalige underdog, die zich ondertussen in Vlaanderen tot markleider lijkt te hebben ontpopt: NV-A.  En dat roept weerstand op. Onwillekeurig doet de felle opgang mij denken aan de gloriejaren van Van Kooten en De Bie, toen ze uit het niets rond 1980 een hype creëerden met hun zogenaamde Tegenpartij. En er gelijk de beloftencultuur van politici in verkiezingsmodus illustreerden met hun vrijbuitersslogan: “Geen gezeik. Iedereen rijk!”

We hebben voor de gelegenheid eens de partijprogramma’s nagekeken van CD&VGroenLDDNV-A, Open-VLD, PVDA+ , SP.A en Vlaams Belang op zoek naar frisse ideeën of überhaupt standpunten rond sparen en beleggen.

Categorieën
home

Twin Peaks II – the sequel

 

David Lynch, de regisseur van Twin Peaks zal het wel nooit gedacht hebben, maar vanaf 30/04 gaat er in België een regelgeving in de verzekeringswereld van kracht, die naar zijn serie genoemd lijkt te zijn.

Klantenbescherming organiseren en dit Twin Peaks noemen: weird.
Klantenbescherming organiseren én dit Twin Peaks noemen: … weird.

Essentieel gaat het over regelgeving, die de MiFID reglementering zoals die al enige tijd in de banken gekend en opgelegd is, nu ook uitbreid en aanpast naar de verzekeringssector. Doemdenkers neigen wel eens om er naar analogie met de teaser uit de cult TV-reeks “Who killed Laura Palmer?” een doodsbericht voor de verzekeringsmakelaar in te ontwaren. Maar is dit wel zo?

In alle geval niet alleen verzekeringsmakelaars, maar ook verzekeringsmaatschappijen en hun andere tussenpersonen zullen hun manier van werken toch minstens even tegen het licht moeten houden.

beroepsbeeld in volksopvatting nog steeds karikaturaal
beroepsbeeld in volksopvatting nog steeds karikaturaal

Met Twin Peaks 2 wordt de verzekeringswetgeving herschreven.

Categorieën
home

Transparantie in een flessenhals

 

Neen, dit wordt geen artikel over alcoholverslaving. Maar een korte apologie. Als verzekeringsmakelaar met enkele specialisaties mag er niet veel gebeuren of er wordt werkachterstand opgelopen.

Neen, we zijn noch op - , noch aan de fles.
Neen, we zijn noch op – , noch aan de fles.

En soms is dit erg duidelijk én hinderlijk. Klanten die te lang op een offerte of opvolging van een schadegeval wachten, zeggen wel eens hun vertrouwen op. Lezers van deze blog, die gewoon waren om maandelijks onze eigen beleggingsportefeuille en de evolutie ervan te consulteren, zullen vastgesteld hebben dat de portefeuille van 12/2013 en van 01/2014 niet op de vertrouwde plaats gepubliceerd werd (ze werd wel opgenomen in onze maandelijks artikel over onze portfeuille). Meer zelfs, de linken waarbij je in oudere artikels kon doorklikken naar onze eigen portefeuille zijn begin januari allemaal doorgeknipt. Dat doet natuurlijk wenkbrauwen fronsen. Nog een financiëel adviseur die er de brui aan geeft? Of erger nog: misschien is hij er wel met ons geld vandoor?

Categorieën
home

Allianz: perfect of perfide?

 

Aan een verhaal zijn meerdere betekenissen te geven. En de betekenis wordt vaak bepaald door wie naar het verhaal kijkt en/of het vertelt. Zelf als men er min of meer dezelfde invalshoek op nahoudt, betekent dit nog niet dat men inhoudelijk op dezelfde lijn zit. De duurzaamheidsquotering van verzekeraar Allianz is daar een sprekend voorbeeld van.

The Good, the Bad or the Ugly?
The Good, the Bad or the Ugly?

Op 1 week tijd zijn er 3 lijsten verschenen, waar verzekeraar Allianz op prijkt. Nu is het mij niet te doen om er 1 verzekeraar uit te lichten, maar de waardering die Allianz op die lijsten krijgt doet op zijn minst de wenkbrauwen fronsen. En maakt duidelijk

Categorieën
home

50 tinten groen

 

Ons aanbod bevat voor elk wat wils
Ons aanbod bevat voor elk wat wils

OK, OK! De hype van de vijftig tinten grijs-trilogie ligt nu al een tijdje achter de rug. En allerlei variaties op het thema hebben al lang het licht gezien. Dus de titel van deze bijdrage is zeker niet origineel. Maar misschien trekt hij toch even je aandacht. Want “Sex sells!” is een oude marketingwijsheid. En ik heb die hier weer even van stal gehaald.

De wereldwijde erotische bestseller van E.L. James gaat over sadomasochistische machtspelletjes tussen een zakenman en een pas afgestudeerde jonge vrouw.  Een thema dat ver buiten het interesseveld van een site over ethisch beleggen ligt.

Nochtans zouden we in die setting met verbluffend gemak een allegorie kunnen zien met

Categorieën
home

Vandaag werd ik ontmaskerd als een Yuppie !

 

Marketeers denken graag in schema’s. Als ze voldoende eigenschappen kunnen toewijzen aan een bepaalde categorie mensen, dan plakken ze daar een letterwoord op. Zodat er alvast een nieuwe doelgroep afgebakend is. Interessant voor commerciële akties. Zeker als het dan over profielen gaat die over (meer dan) voldoende koopkracht bezitten, is het bingo (lees: kassa,kassa). Om die reden zijn bijvoorbeeld de begrippen DINK en YUP 20 jaar geleden komen bovendrijven.

Is dit wat ik in de spiegel zie ?
Is dit wat ik in de spiegel zie ?

 Maar waar er vakjes gebruikt worden, wordt de waarheid meestal geweld aan gedaan. De wereld zit nu eenmaal genuanceerder in elkaar.

Zo is er in het verleden vaak een link gelegd tussen DINKIES en YUPPIES en  hedonisme . Wie géén kinderen had, maar wel over een dubbel inkomen beschikte of wie een jonge stedelijke professional was hoefde niet na te denken over zijn/haar gedrag. Er was genoeg geld (en er zou altijd genoeg geld zijn) om zich geen zorgen te maken. Met oogkleppen op  kon men zich in zijn cocon van materialisme opsluiten en de rest van de wereld en haar problemen achter zich laten.

Vandaag (10/05/2013) schrikte ik op van een titel in De Tijd. Hij luidde Wall Street in de ban van de yuppie“.  De aanhef van het artikel trok mijn aandacht. En ik verslikte mij