Categorieën
home

Geslaagde wervingscampagne voor NewB: Proficiat!, maar ….

wervingscampagne NewB
Deze kaart mag ongeopend in de kast blijven.

Het leek op Game Over toen eind vorige week de teller voor het beoogde bijeenhalen van € 30.000.000 maatschappelijk kapitaal amper op de helft stond. In de laatste dagen van de wervingscampagne van NewB, kwam er echter een verpletterende eindspurt. Hierdoor is een noodzakelijke, maar mogelijk nog onvoldoende voorwaarde voor het behalen van haar banklicentie behaald.

Er zal veel vreugde zijn bij de initiatiefnemers en haar fans. De opgebouwde spanning moet ondraaglijk geweest zijn. Elders zal er scepticisme blijven hangen. Sommigen –zoals schrijver dezer– zullen moeten toegeven dat ze letterlijk & figuurlijk geen cent gaven om het welslagen van de wervingscampagne. En dat ze dus verkeerd waren. Maar met 1 veldslag win je nog geen oorlog. De kritische houding die we van bij het begin tegenover het initiatief innamen blijft alsnog overeind.  Kritisch zijn sluit echter geen sympathie uit.

Waarom kwam de fondsenwerving  zo moeilijk op gang?

In de voorbije maand probeerde NewB voldoende kapitaal op te halen onder haar coöperanten, sympathisanten en derden.

De campagne kwam erg moeizaam op gang. Na 15 dagen campagne was het vreemd vast te stellen dat grote sociale organisaties (vb. vakbonden) hun achterban nog niet opgeroepen hadden om te participeren. Gebrek aan geloof in de levensvatbaarheid van het initiatief na de erg lange aanloop? Of onverschilligheid bij de top en/of slechte organisatie bij het verantwoordelijke middenkader? Het is ons onbekend.

Wel viel het op dat ook andere initiatieven om geld op te halen voor “de goede zaak” (vb.  North Sea Wind – coöperatie met link naar Colruytgroep) ook niet de verhoopte sommen bij de particulieren kon ophalen.

Allerlei vragen borrelden op:

  • Is de groep die in coöperaties wenst te investeren overbevraagd of te klein?
  • Zijn de eisen die de controle-waakhonden dergelijke initiatieven opleggen (je moet je telkens door een flinke stapel waarschuwingen werken vooraleer je kan investeren) al te ontradend?
  • Heeft de bittere smaak van het over de kop gaan van Arco nog meegespeeld?
  • Is de periode van geld ophalen slecht getimed tussen september (opstart scholen)  en december (cadeautjesmaand, pensioenspaarmaand,….)?

Maar achteraf waren die overbodig.

Vanuit een verloren positie naar de overwinning?

De eindspurt die NewB maakte, deed denken aan de overwinning van Mathieu van der Poel in de Amstel Gold race 2019. Vanuit het peloton terugkomen én alsnog de spurt winnen. Faut le faire!

De initiatiefnemers hebben hun koelbloedigheid bewaard en slaagden er in om de mobilisatie toch naar een hogere versnelling te schakelen. Daarvoor werden grote middelen ingezet. Video’s met BV’s, reclame in NMBS-stations, … .

Ook via sociale media werd de strijd geleverd. Stuk voor stuk moesten mensen overtuigd worden. Blijkbaar sloeg dit aan. Ondanks het feit dat de social media ook een flink pak haters/tegenstanders kende. En deze zich in commentaren niet steeds subtiel uitdrukten. Iets wat sommige verdedigers uitdaagde om hetzelfde te doen.

Wie de particulieren zijn, die intekenden, is voor de buitenwereld niet zeer duidelijk. Wellicht is er een groot deel peer-to-peer beïnvloeding geweest. Waarbij uiteindelijk een sneeuwbaleffect ontstond. Of het allemaal goed geïnformeerde mensen zijn, valt te betwijfelen. De boutade “je moet niet noodzakelijk een muziekliefhebber zijn om van Bart Kaëll te houden. Soms volstaat het om doof te zijn“(*) duidt er op dat er een verschil is tussen “kenner” en “fan”.

Zo was het opvallend dat er niet al te veel aanwezigen waren om de infomomenten die NewB zelf in het hele land organiseerden. Zelf was ik erbij in Gent. Voor dergelijke stad (qua bevolking en met een progressief imago) waren er met moeite -eigen schatting- 80 luisteraars.

Het lijkt er op dat er meer animo was in het Franstalig gedeelte van het land. Dat blijkt onder meer uit de grote investeringen die zowel het Brussels gewest als de Waalse regering (elke € 400.000 met engagement om zo nodig daar nog € 600.000bovenop te doen). Ook de universiteiten (in Louvain La Neuve en Brussel) investeerden € 200.000.

Maar meer dan 50.000 investeerders blijft een mooi resultaat.

Een bank maken. Lijkt eenvoudiger dan het is.

Blijft NewB een goed idee of is het een nobel doel op drift?

Edwin De Boeck, voormalig hoofdeconoom van KBC en nu verbonden aan studiedienst van N-VA, noemde NewB in een tweet op 13 november ‘une fausse bonne idée’.

In volle bankencrisis was het project zeer wervend en actueel. Of het dit 10 jaar later nog is, is een andere vraag. NewB nam in maart 2013 een blitzstart (het verzamelde 40.000 coöperanten op korte tijd). Maar daarna leek het project als een soufflé in elkaar te zakken. Nu -dankzij de geslaagde wervingscampagne- lijkt de metaalmoeheid terug verdwenen.

Maar toch kan men vragen stellen bij het initiatief. Zijn in de grote tijd die tussen idee en aanvraag tot erkenning de omstandigheden niet te hard gewijzigd om de originele focus overeind te kunnen houden? Kan een open coöperatieve structuur adequaat reageren op gewijzigde omstandigheden?

De aard van de urgentie blijkt veel omvangrijker.

NewB is getooid met een nobele doelstelling als ‘bijdragen aan de financiering van de ecologische transitie die nodig is‘. Kan een piepkleine, regionale- en opstartende bank deze rol echter zinvol opnemen? Of kan ze hierin niet meer dan een hete druppel op een plaat zijn?

Zeker nu we weten dat ten gevolge van voortschrijdend inzicht (denk klimaatakkoorden Parijs) de urgentie én het benodigde geld voor die transitie nijpender en vele malen groter is.

Mogelijk is er meer heil te verwachten van het Europese actieplan voor duurzame financiering om wel aan een (regionaal) noodzakelijke schaal te geraken. Daar zouden alle banken (en andere financiële instellingen) mee in het bad getrokken worden.

Het oorspronkelijk plan werd bijgestuurd. Hoe bewust gebeurde dit?

Soms is het zinvol om toch eens naar de basis terug te grijpen. Je vindt deze o.m. terug in NewB- Coöperatieve bank voor sociale economie uit 2014. Zowat de blauwdruk van wat NewB aanvankelijk beoogde. Je bemerkt veel verschillen met waar er uiteindelijk in 2019 voor opgeroepen werd.

En niet alleen in het noodzakelijke kapitaal . In 2014 wou NewB voor € 60.000.000 aan kapitaalengagementen hebben bij de opstart (zie p. 19). Het dubbele van wat men nu probeerde bijeen te krijgen. Is bankieren in een nog feller gereglementeerde financiële omgeving nu plots goedkoper geworden? Het lijkt onwaarschijnlijk.

Van agentschapsbank naar online-concept.

Het bankconcept van NewB evolueerde ook. Waar aanvankelijk gestreefd werd naar enkele lokale aanspreekpunten (p. 6 onder & P 7. bovenaan) (om tegemoet te komen aan de bekommernis van bereikbaarheid en nabijheid door de forse sanering in het reguliere kantorennet), werd het bij de FSMA en ECB ingediende plan uiteindelijk een online-bank met weliswaar een bereikbaar callcenter.

Natuurlijk is dit opschuiven ingegeven door de verdere evolutie in het banklandschap en de doorgedrongen digitalisering. Maar is het huidige  concept voor deze start-up nog bestand tegen de ontwikkelingen die er aan staan te komen en die de reguliere banken ook nog over zich krijgen: Apple Pay, Google Pay , Libra van o.m. Facebook (hoewel dit project misschien ook al zijn momentum voorbij is als we het aantal afhakers zien), … . Het lijken westerse varianten die zich spiegelen aan het immens populaire WeChat van het Chinese Tecent. En ze staan allen aan onze buitengrenzen te kloppen om binnengelaten te worden.

Dergelijke kapitaalkrachtige mastodonten zijn in staat om grote schokgolven te veroorzaken in ons financieel gedrag. Of een speedbootje op zonne-energie (een beeldspraak waarmee NewB zich omschreef op het door mij bijgewoonde NewB on Tour-event in november ll.) daar tegen bestand is en of zijn klanten zich lang veilig zouden voelen in dergelijk vaartuig? We zullen moeten afwachten. NewB schermt wel met een “heel performant en informatief informaticaplatform”. Maar tot heden hebben weinigen hier iets van gezien.

Van Bank naar Bancassurance.

Tevens veranderde het concept van uitsluitend duurzame coöperatieve bank geleidelijk aan naar een bankassurance-model.

Wellicht vanuit de noodzaak aan financiële middelen en de eisen van toegetreden investeerder Monceau Assurances. In de blauwdruk uit 2014 wordt immers met geen woord gerept over verzekeringsdistributie. Noch als financieringsmogelijkheid, noch als productaanbod.

Duurzaam – en ethisch verzekeren is echter een nog moeilijker concept om uit te rollen. Alleen al door het feit dat veel producten simpelweg wettelijke gereglementeerd zijn  -denk BA-Motorvoertuig, Ba-Privéleven, …). De bocht waarin NewB zich wrong om hun unique selling point ook op verzekeringsproducten toe te kunnen passen luidde “De toekomst van NewB verzekeren door het nuttige aan het ethische te koppelen waardoor uw verzekering en uw waarden samenkomen“. Toegeven dat het ”We’re only in it for the money” was, zou geloofwaardiger geweest zijn.

Op lange termijn is het trouwens niet zeker dat het bankassurance model overleeft. In België is KBC hier nog redelijk succesvol in. Maar anderen zijn hiervan reeds teruggekomen. Zo stapten in de voorbije 20 jaar kleinere banken verbonden aan Allianz (AGF-Bank, Mercator) uit de markt. Na de financiële crisis werd ook Ethias Bank verkocht (en ging even later over de kop als Optima Bank). En recent besloot ook AXA zich uitsluitend op verzekeringsverkoop in België te richten en wordt de bankportefeuille doorgeschoven naar Crelan. Iets wat reeds eerder in het buitenland gebeurde.

Redenen om er mee op te houden -naast de moeilijke marktomstandigheden en de sterk aangescherpte regelgeving- zijn

  • enerzijds tegenstrijdige belangen tussen een bank en een verzekeringsmodel (short-term/long-term),
  • maar anderzijds ook omdat beide modellen samen wel eens leiden tot verlies aan focus.

Je ziet het terugdringen van het bancassurance-concept mischien nog het duidelijks bij de beroepsgroep van verzekeringsmakelaars. Waar vroeger de gemiddelde makelaar ook een bankagentschap uitbaatte, is dit nu veel minder het geval. Onder meer door forse saneringen in het zelfstandig agentennet van banken. Meest opgemerkt hierbij: te totale liquidatie van Record Bank in 2018.

Wat is eenvoud?

Wat ook wijzigde was de ambitie mbt. het productenpakket. Waar oorspronkelijk de nadruk lag op beginnen met de ontwikkeling van  eenvoudige producten: zichtrekening, spaarrekening en kredieten, lijkt het accent nu verschoven te zijn.

Geen hypothecaire leningen meer.

Ook NewB moet rekening houden met de blijvend lage rente. Deze veroorzaakt een erg lage intermediatiemarge (verschil gegeven rente (vb. op spaarrekening) en aangerekende rente (vb. op hypotheek) bij de meeste financiële instellingen. Mogelijk is dit de reden waarom het aanbieden van hypothecaire kredieten (p.14) verdween uit de ambities.

Geruisloos van beleggingen in ethische producten naar beleggingsfondsen.

De laatste tijd hoorde en las je echter ook de (beperkte) ambitie om beleggingsfondsen te gaan verdelen. Of hiermee het oorspronkelijk adagio van ‘eenvoudige producten’ gevolgd werd is betwistbaar. In de blauwdruk lezen we niets over beleggingsfondsen. Daar gaat het vaagweg over beleggingen in ethische producten (p 14). O.i. toch iets anders dan ‘ethische beleggingsfondsen’.

Beleggingsfondsen verkopen levert geld op (commissies bij instap en mogelijk bij beheer). Maar dit vergt tevens opstellen van klantenprofielen en op basis daarvan voorzien in geschikte oplossingen. De wetgever laat in feite niet meer toe dat dit gebeurd met een gestandardiseerd eenvoudig aanbod.

  • Wil je je als bank beperken en géén adviesfunctie opnemen, dan nog moet je je klant een passend (appropriate) product voorstellen. Maar dit lijkt eerder het concept van een bank die haar klanten als een nummer wil behandelen.
  • Van een ethische bank mag je m.i. wat meer verwachten: begeleiden en adviseren rond beleggingen. In dat geval moet het aanbod ook geschikt (suitable) zijn.

Hoe NewB daarbij 1 van de basisregels van beleggen (in voldoende spreiding voorzien) zal naleven is vooralsnog ook een groot vraagteken. Dit gezien 1 van hun belangrijkste steunpilaren (die o.m. de voorzitter leverde), in haar meest recente studie het bestaande aanbod aan duurzame beleggingsfondsen een gemiddelde kwaliteit van 2,8 /100 toekent. Het beste fonds is het énige fonds dat niet gebuisd is. Maar met een 53 /100 kan het toch ook niet echt fier zijn op zijn beoordeling. U kan hierover uitgebreider lezen in ons blogbericht van 23/10/2019.

Op de promoavond mbt. de fondsenwerving deed de NewB-spreker hier erg luchtig over. Hij verwees naar onder meer naar het beleggingsaanbod dat ook door FairFin naar voorgeschoven wordt. Helaas steekt daar geen enkel beleggingsfonds bij. Een toevallige lapsus?

Bescheidenheid gewenst.

Fel uitgesproken ambities kunnen als een boomerang terugkeren.

Erg bevlogen zijn is zeker geen schande. Maar omdat wie in België zijn hoofd boven het maaiveld uitsteekt gemakkelijk geconfronteerd wordt met zeisen, die willen kortwieken, moet bevlogenheid samengaan met inhoudelijke- en strategische sterkte. En steeds siert enige bescheidenheid.

Een lang en hobbelig parcours.

Het was natuurlijk niet niets om zelf een alternatieve bank te willen opstarten. Het begon reeds in 1982 met de opstart van Netwerk Zelfhulp Vlaanderen, dat er toen ook reeds van droomde een alternatieve bank op te starten.  Al vlug werd dit ambitieus pad verlaten en werd een alliantie met ASLK opgezet en kwam Krekelsparen (spaarrekening) en later AlterVision (ethisch beleggingsfonds) in de markt. Door de schaalvergroting in de bankwereld verdween ASLK in Fortis en na de financiële crisis werd de Fortis groep opgedeeld en kwam het bancaire gedeelte bij BNP Paribas terecht. De relatie tussen Netwerkzelfhulp Vlaanderen dat ondertussen verveld was tot FairFin en haar bank bekoelde. En de bankgroep zette het Krekelsparen stop en liet het AlterVision fonds opgaan in een ander fonds.

Door de financiële crisis was de aandrang om de oude droom van midden jaren ’80 nieuw leven in te blazen aangewakkerd. Al in 2011 werden daar de eerste gesprekken hierrond aangevat. Dat leidde uiteindelijk tot de creatie van coöperatie NewB.

Maar ondanks de geslaagde fondsenwerving, moeten er nog klippen genomen worden vooraleer de erkenning een feit is.

Een potentiële horzel voor  de banksector

Dat de bankwereld zich niet steeds veel gelegen laat aan haar maatschappelijke functie is een feit. De ontsporingen die aanleiding gaven tot de financiële crisis van 2007-2009 toonden dit erg goed aan. Maar ook op kleiner vlak is het perfect mogelijk om tal van vingerwijzingen te geven waar het fout gaat (interne loonspanningen, service-afbouw, financiering van wapenhandel, fossiele brandstoffenindustrie, …). Druk door activisten is gemakkelijker te weerstaan (alhoewel niet op de lange duur) dan klanten te verliezen door een instelling die uitdraagt en bewijst dat het anders kan.

En een sector die in het visier loopt, heeft vaak de neiging om –althans voor de buitenwereld– zelfregulerend op te treden. We zagen het onlangs nog met het Febelfin-label Towards Sustainability.

“Ons burgerinitiatief doet een wervelwind van duurzaamheid en ethiek waaien in het Belgische bankenlandschap.” luidt het bij NewB. Maar alles moet in feite nog beginnen.

Een principiële bank met krachtig uitgeschreven waarden en normen én gedragen door een kritisch middenveld zou hier als een kanarie in een koolmijn kunnen (moeten) functioneren. En regelmatig een welgemeende ‘Cut the Crab‘ laten weerklinken. Tenminste als men er zou in slagen op koers te blijven en niet vermalen wordt onder de druk van collega-bankiers en regelgeving.

De val van zelfgenoegzaamheid.

Hard roepen tegen de gevestigde orde zal -in een democratie- steeds kunnen rekenen op de goedkeuring van een gedeelte van de bevolking. Dit is 1 van de redenen waarom populisme (van rechts en links) momenteel zo’n opgeld maakt. Maar vaak kan je het hardst roepen met slogans: zinsneden die goed klinken, maar daarom nog geen voldragen analyse inhouden. De politieke – en financiële realiteit is niet steeds geholpen met zwart-witte polarisatie. De “goeien” tegen de “slechten” is iets voor westerns of kinderfeuilletons. De werkelijkheid is genuanceerder.

In een wereld waar veel financieel analfabetisme heerst bestaat de kans dat NewB zich het aureool van onfeilbaar gaat aanmeten. Gelijktijdig rechter (bv. via haar ledenorganisaties) en partij (als verkoopskanaal) zijn, is een gevaarlijke positie. Al te gemakkelijk lopen goedbedoelende, maar niet van volledige informatie voorziene mensen achter andermans vlag. De stelligheid waarbij NewB zich in de opstartfase profileert tegen de gevestigde bankorde, zorgt er voor dat ze niet veel fouten zal mogen maken. Of er komt een tegenreactie. Misschien niet dadelijk van de klanten, die haar vertrouwen geven, maar van een breder middenveld en of van nu belaagde organisaties.

De NewB-waarden in de praktijk.

Persoonlijk mis ik bij de initiatiefnemers, diverse deelnemende organisaties en particulieren die NewB een warm hart toedragen de intellectuele twijfel. De preek die vanuit de kansel van NewB komt wordt m.i te autoritair over de hoofden verspreid én te gemakkelijk geslikt. De 13 waarden, die NewB als haar richtlijnen uitrolde, werden in de opstartfase m.i. al niet volledig nageleefd. Zo lijken de waarden “Eenvoud” (met beleggingsfondsen?), “Transparantie” (wijzigende opstellingen rond hypotheken en verzekeringen) en “Eerlijkheid” (in wervingscampagne oproepen dat er maar 30 dagen zijn voor de werving en 1 dag voor het verloop ervan aankondigen dat er 5 dagen extra voorzien wordt) precies toch redelijk flexibel.

Het kan allemaal wel zijn dat dit strategische wijzigingen zijn opgelegd door de omstandigheden. Dat het middelen zijn om het doel te bereiken. Maar deze vorm van Machiavellisme neigt toch naar praktijken van klassieke bankiers. Zich aanpassen én overgaan tot de orde van de dag: Business as usual.

—————————————————————————————-

noot:

(*) niets tegen Bart Kaëll natuurlijk. Voor wie zich geschoffeerd voelt, vul gerust een andere naam in.

Categorieën
home

Towards sustainability. Wordt het duurzaam beleggingslabel van Febelfin de norm?

Sinds 6/11/2019 heeft Febelfin haar website towardssustainability.be opengesteld. En al dadelijk blijken 311 fondsen het duurzaamheidslabel van Febelfin opgespeld te hebben. Het is te vroeg dag om die fondsen én het selectieproces eens tegen het licht te houden. Maar we staan alvast even stil bij de totstandkoming. In de aanloop naar het duurzaamheidslabel van Febelfin, vielen ons enkele dingen op.

De timing van het initiatief.

logo - duurzaamheidslabel van Febelfin
The Long and Windy Road staat op het Let It Be-album van The Beatles. Hopelijk is het Febelfin-logo minder fatalistisch bedoeld.

Febelfin presenteerde haar duurzaamheidslabel in het voorjaar van 2019. Het label ‘Towards Sustainability’ is als een soort vlucht vooruit te bekijken ten aanzien van Europese regelgeving die er aan komt. Het Actieplan “duurzame financiering” van de Europese Commissie was nog niet goed en wel bekendgemaakt of Febelfin organiseerde zich om een labeling rond te krijgen.

Die kwam tot stand na studiewerk (en lobbywerk) binnen de financiële sector in België. Er ging ook een korte “volksbevraging” aan vooraf. Kwam daar veel reactie op? En in welke mate hield men rekening met de suggesties of vragen die daaruit opborrelden? Dit is mij onbekend. Daarrond werd alvast niet gecommuniceerd. Op deze blog kon je daarover reeds lezen in onze bijdrage van 27/04/2018. Het leek er o.i. toen op dat de korte volksraadplegingperiode hun initiatief een schijn van openheid moest verlenen.

De financiële sector presenteerde haar (voorlopig) eindresultaat begin 2019.

Op hun website vindt je deze tekst die de ontwikkelde norm én het label toelicht. De foto rechts prijkt er in groot formaat bij. Er hangt ook een “groen” kader bij met volgend tekstfragment “ Dankzij de norm en het label van Febelfin kunnen consumenten er gerust op zijn dat ze niet beleggen in zeer ( in vet gezet door schrijver van deze blog) schadelijke bedrijfsactiviteiten.

Hm, handen wassen én groen. Dan denk je toch spontaan aan “greenwashing“, niet?

Hun eigen tekst blinkt wel uit in eerlijkheid. Zeer schadelijke activiteiten zijn uitgesloten. Bijgevolg kunnen ‘gewoon schadelijke activiteiten’ nog steeds door de beugel. Ja, toch?

De publieke reactie (versterkt door sommige betrokkenen) is kritisch …

Dit is ook de teneur van de commentaar die tot heden op de uitgewerkte norm en het label verschenen is.

  • In Bij Debecker op Radio 1, werd kort na publicatie aandacht besteed aan het “kwaliteitslabel”. Een radioprogramma blijft natuurlijk een vluchtig medium.
    • Economiejournalist Steven Rombaut die het label onderzocht stelde toch dat het hinkt op 2 benen. Door een te ruim aanbod te willen aanbieden, halen ook minder duurzame activiteiten nog de bereikte norm.
    • Ook kwam er kritiek van een woordvoerder van de Bond Beter Leefmilieu. “Het label van Febelfin zet de deur op een kier voor bedrijven die een groot deel van hun inkomsten uit olieboring en gaswinning halen. De normen zijn niet scherp genoeg.
  •  Triodos Bank zat met haar kritiek op dezelfde lijn. Volgens haar schoot het label tekort. Een duurzaam fonds volgens de normen van Febelfin zou zelfs in steenkool mogen beleggen.  Je kan hun standpunt onder meer lezen in dit MO*-artikel.
  • In het MO*-artikel komt ook Fairfin aan het woord. In een apart artikel op hun eigen site geven zij diverse concrete voorbeelden van bedrijven die zondigen tegen ESG-principes, maar toch niet gewipt zouden worden door de normen van Febelfin. Bedrijven die toch kunnen opduiken in “duurzame beleggingen” waar het Febelfinlabel op kleeft. Fairfin wijst er op dat er duidelijk lobbywerk gevoerd werd om de lat niet al te hoog te leggen. Tevens vraagt zij zich af of het wel toebehoort aan de financiële sector om zelf te gaan bepalen wat al dan niet duurzaam is én hoe ambitieus men hierin moet zijn. Tegelijk rechter en partij in een geding zijn, biedt kansen om het gelijk in het eigen kamp te leggen. Die opmerking formuleerden wij ook al op 27/04/2018.

Maar de sector kent ook instellingen die voor haar in de bres springen.

Triodos werd daarna van nestbevuiling beticht door andere Febelfinleden, gezien ze zelf betrokken was bij de discussies rond het label. Het lijkt een discussie rond concepten: is iets nu halfvol of juist halfleeg? Er zijn ook bankiers die zich positiever uitlaten over het label. Ze wijzen er op dat het slechts een beginnorm is. Deze kan later nog verscherpt worden. En voor ambitieuze bankiers is het niet verboden om zelf de lat hoger te leggen.

The proof of the pudding zal dus in the eating moeten zitten? Wat wordt het concreet? We kunnen het vanaf gisteren weten, want sinds dit moment is de website towardssustainability.be opengesteld.

Rijmt transparantie op verdedigen van eigenbelang?

In het geciteerde artikel is ook vermeld dat de technische uitwerking van de kwaliteitsnorm “voorlopig” enkel in het Engels beschikbaar is.  Het is een 40 pagina tellende nota getiteld “A Quality Standard for Sustainable and Socially Responsible Financial Products“. En ook 8 maand na lancering nog niet beschikbaar in 1 van 3 officiële Belgische landstalen. Het lijkt er dus op dat alvast transparantie niet echt een drijfveer is.

Jammer voor een organisatie die het op zijn website onder meer als zijn taak ziet om te

  • communiceren met de leden en het grote publiek en
  • deelnemen aan debatten op professioneel, politiek, maatschappelijk en educatief vlak‘.

Het cursief werd aangebracht door schrijver van deze blog.

De nieuwe website towardssustainability.be is gelukkig van bij aanvang wel in Nederlands en Frans beschikbaar. Maar ja, die moet natuurlijk ook als marketingkanaal voor de gelauwerde producten kunnen ingezet worden.

Is de Febelfin-norm nu de gebetonneerde wet?

Wil Febelfin met zijn initiatief de definitie van het begrip  “duurzaam beleggen” claimen? Dit volgens het principe “wie het woord heeft, heeft de macht“. Op de consumentenpagina’s van haar site liet ze alvast een tekst plaatsen die dit aan Antonio Gramsci ontleend inzicht ontkent.

In het artikel 4 misverstanden over duurzaam beleggen vinden we volgende vermelding:

Misverstand #4: Voor duurzame beleggings- en spaarproducten kan je enkel terecht bij speciale banken.
Voor duurzame spaar- en beleggingsproducten kan je terecht bij veel verschillende financiële spelers waaronder banken, verzekeringsmakelaars of -agenten, vermogensbeheerders en pensioenfondsen.

  • hoewel dit wellicht voor eigen gebruik geschreven is,
    •  (lees tussen de lijnen:) Ja, je kan ook bij grootbanken als BNP Paribas Fortis, Belfius, KBC,… terecht als je duurzaam belangrijk vindt. Je hoeft hiervoor echt niet naar Triodos te trekken of te wachten tot NewB effectief erkend is
  • bevestigen ze toch expliciet, dat er meer vis in de vijver zwemt
    •  Vermogensbeheerders, pensioenfondsen en verzekeringsmakelaars of – agenten worden als kanaal vermeld.

Vergeten?

Als verzekeringsmakelaar is er dus ook ruimte voor onze benadering.

Vreemd is m.i. dan weer wel dat er daarbij geen sprake is van verzekeringsmaatschappijen. Wat met direct writers én verzekeraars zonder erkende tussenpersonen (genre Ethias, bijv.), indien later blijkt dat Febelfin alsnog een claim legt op de speelruimte. Zij zullen moeten rekenen op het tussenvoegsel ‘waaronder’ om hun rechten te vrijwaren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Categorieën
home

De eigen portefeuille in oktober 2019

Tja, daar staan we dan. Aan het einde van de officiële Brexit-kalender. Met in het oosten een opportunistisch conflict uitgevochten door Turkije en Syrië. Links van ons land komende collectieve verarming en rechts van Europa dood en vluchtelingenleed. Dat stemt toch niet vrolijk? Of wel? Want het gaat verbazend goed vooruit. De crashmaand die oktober heet te zijn maakte zijn faam niet waar. De beurzen zijn gewoon blijven stijgen. Door een dooi in het handelsconflict tussen de VS en China? Door het uitblijven van harde bewijzen dat een recessie nu onvermijdelijk is? Of door het gevaarlijke TINA-syndroom nu ook voor particulieren de eerste banken beginnen uitpakken met negatieve rentes?

aflossing van de wacht - oktober geen crashmaand
Hoeveel bewegingsvrijheid blijft er nog over?

Een nieuwe kapitein aan het roer.

In alle geval de aflossing van de wacht bij de ECB is inmiddels gebeurd.  Christine Lagarde, voormalige topvrouw van het IMF, nam de plaats in van Mario Draghi.  Super Mario, aanvankelijk op handen gedragen voor zijn whatever it takes-retoriek en uitvoering, kreeg deze maand ook minder lof over zich uitgestrooid. Topeconoom, Felix Zulauf, verweet hem verantwoordelijk te zijn voor het vernietigen van het banksysteem, het onderuithalen van het pensioensysteem, het ondermijnen van het vertrouwen in geld en wetten. Kortom: een val van Hero to Zero. En een benoeming tot erevoorzitter van de gilde der criminelen.  Of Lagarde nog voldoende troeven uit haar mouw kan schudden om een volgende crisis het hoofd te bieden valt af te wachten.

Stilte voor de storm?

Maar voorlopig valt er niet te klagen. Tenzij de laatste 2 maanden van het jaar een forse kanteling tonen, stevenen we af op een grand cru. En dit quasi over de gehele lijn. Van obligatiefondsen over gemengde fondsen tot aandelenfondsen. Zelfs de iets riskantere sector- of regiofondsen presteren goed. Onze eigen portefeuille strandt op een + 19.68 % in vergelijking met het jaarbegin.

En wat nu?

Het lijkt alsof iemand de risk off-knop met secondenlijm vastkleefde. Natuurlijk kan dit geen blijvend gegeven blijven.  Maar een sterke stijging is nog geen signaal dat je nu uit de markt moet stappen.  Irrational Exuberance, zoals een periode van overdrijving genoemd werd door voormalig Fed-baas Alan Greenspan, kan lang duren. En zeker op Europees niveau lijken de koersen momenteel nog niet in overdrive te zitten. Maar anderzijds: een kanteling kan er ook vlug komen.

Misschien had ik me ook maar als kandidaat CD&V-voorzitter  moeten outen. Het enerzijds/anderzijds-discours is me blijkbaar niet geheel vreemd. Omdat er geen zekerheden zijn natuurlijk. En het verleden zich gemakkelijker laat beschrijven dan de toekomst.

Categorieën
home

Onze modelportefeuilles gedurende de eerste jaarhelft van 2019

Als een koers halverwege is, heb je nog lang geen winnaar. Net zo min als de rust in een voetbalmatch bereikt wordt, duidelijk is wie uiteindelijk de punten pakt. De situatie kan nog steeds kantelen.

Als lange termijnbelegger mag je dan in principe ook niet erg veel belang hechten aan het korte termijnperspectief. Hoe korter de duurtijd van de opgevolgde periode hoe meer de cijfers je flink op het verkeerde been kunnen zetten.

We schuiven bovenstaande wijze raad toch even aan de kant.

En staan even stil bij de evolutie van onze modelportefeuilles nu de eerste jaarhelft van 2019 voorbij is.

terugblikken op onze keuzes van eind 2018

We hebben de visuele voorstelling van onze modelportefeuilles recent iets aangepast. Hierdoor is het voortaan ook mogelijk hun rendement tijdens het lopende jaar te volgen (YTD). We deden dit om onze transparantie te verhogen.

Desalniettemin: al onze modelportefeuilles voor 2019 staan momenteel stevig in het groen. In feit hebben ze al de ambitie voor een volledig jaar bereikt. Beter nog: De verliezen die ze in 2018 optekenden zijn in elke modelportefeuille reeds terugverdiend.

Is dit een sterke prestatie? Nou, niet overdrijven. Ook duurzame fondsen volgen voor een belangrijk gedeelte te richting die klassieke fondsen uitgaan. En we kunnen wel zeggen dat beleggers in het algemeen gedurende de eerste jaarhelft geen reden hadden om mistevreden te zijn.

Obligatiefondsen en gemengde fondsen, waar een belangrijk gedeelte obligaties in opgenomen werden.

Deze ervaarden een gunstig effect van de verdere ontspanning op het rentefront.

Dat is slecht nieuws voor de spaarder, maar goed nieuws voor kredietnemers en obligatiehouders. Bij dalende rente stijgen de koersen van obligaties immers. In onze modelportefeuilles steken geen 100 % obligatiefondsen (we gingen er van uit –tot heden foutief dus– dat de rentes eerder stijgend zouden zijn). Bij het merendeel van onze portefeuilles steekt wel een gematigd tot belangrijk percentage gemengde fondsen. En via deze fondsen zijn obligaties toch gedeeltelijk vertegenwoordigd. Concreet gaat het over de lijnen 1, 2, 4, 7, 8, 10, 11, 13, & 16 uit het overzicht van modelportefeuilles 2019. Het rendement voor het eerste semester van 2019 situeert zich tussen + 10,34 % en + 12,85 %.

De aandelenfondsen.

Deze genoten volop van een ommekeer in het sentiment. De ommekeer deed zich net voor het jaareinde van 2018 voor. Het te grote pessimisme dat over de markt hing, verdween plots en quasi iedereen keerde zijn kar waardoor er een inhaalbeweging werd ingezet. Alleen het handelsconflict tussen VS en China gooide in april wat roet in het eten. Brexit? Italiaanse schulden? … Dit leek allemaal niet van tel.

  •  De meeste beursindexen kenden een behoorlijke groei (Bel20: + 10,06 % – Eurostoxx50: + 15,73 %, MSCI AC (All Countries) World: + 14,88  %)
  • Ook de meer duurzame indexen kenden hetzelfde verloop (DJ Sustainble Europe: + 15,25 %, DJ Sustainable World + 14,08  %)

Omdat de meeste aandelenfondsen waar we in investeren een behoorlijke exposure op Europa hadden (sommige fondsen investeren alleen in Europa én fondsen die wereldwijd investeren, beleggen de facto ook gedeeltelijk in Europa) is ons rendement goed vergelijkbaar met deze tendensen. Concreet hebben we over de lijnen 3, 5, 6, 9, 12, 14, 15, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23 en 24 uit het overzicht van modelportefeuilles 2019. Het rendement verworven sinds 01/01/2019 hangt tussen + 11,74 % en + 17,33 %.

Waar we tot hiertoe fout zaten, is in onze opwaardering van Emerging Marketfondsen. We waren er van uitgegaan dat deze in de voorbije jaren ondergepresteerd hadden. En dat er dus een grote kans was op een turnaround. De rendementen van deze fondsen zijn wel nog positief, maar door de effecten van de handelsoorlog, blijven ze tot heden toch iets achter op de andere marktsegmenten.

Over risico en rendement.

Onze modelportefeuilles zijn opgebouwd rond 3 risicoprofielen: een voorzichtig -, een gebalanceerd – en een dynamisch profiel.

  • In slechte beursjaren -zoals 2018- gaan beleggers met een dynamisch profiel harder onderuit dan deze die zich voorzichtiger opgesteld hebben.
  • In goede beursjaren is het omgekeerd: een voorzichtige belegger verdient minder dan een gebalanceerd belegger. Deze laatste wordt op zijn beurt qua bereikt rendement in de schaduw gezet van de dynamische belegger.
  • Voor de eerste 6 maanden van dit jaar is deze systematiek perfect gevolgd. Het is tot heden een goed beursjaar gebleken. In alle gevallen deden de dynamische profielen het beter dan de gebalanceerde en scoorden deze op hun beurt beter dan de voorzichtige profielen. De theorie klopt perfect met de praktijk.

Waarom mikken op gemiddeld + 4 % / jaar.

Op lange termijn halen we onze doelstellingen wel, maar op korte termijn is dit minder zeker.

Door onze modelportefeuilles op te bouwen met voldoende spreiding (zie onderaan) onder leveranciers, regio’s, …. beogen we op lange termijn een positief rendement van minstens 4% op jaarbasis. We mikken niet op een superrendement, omdat we dan mogelijk te veel risico moeten toevoegen aan onze portefeuilles. Wel zijn de portefeuilles voor de dynamische klant uitgesprokener in risicoprofiel dan deze voor de defensieve klant. De kans dat je daar dus grotere schommelingen (in + en in -) aantreft is daarom normaal te noemen.

Die minstens 4 % is nodig om te verantwoorden dat de klant zijn spaarrekening verlaat. Immers daar verliest hij geld (inflatie = hoger dan de bekomen rente), maar heeft hij geen investeringskosten. Stapt hij in fondsen via onze werking dan voegt hij risico (we proberen dit weliswaar te beperken door onze keuzes en spreiding) én kosten toe aan zijn belegging. Vandaar dat we het aan onszelf en aan de klant verplicht zijn om op die + 4 % te mikken.

En lukt dit ook?

Op korte termijn is dit -zoals uit de cijfers van onze modelportefeuilles blijkt- niet steeds gelukt. Van zodra de beleggingshorizon voldoende lang is, lukt dit meestal (calamiteiten zoals 2008 uitgezonderd) wel. Wie zich bijvoorbeeld focust op het 5-jarig rendement van onze modelportefeuilles, bemerkt dat

  • meer de helft die 4 % haalden.
  • de lijnen 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8 en 10 uit de modelportefeuilles dit niet haalden, maar er minder dan een half procent onder zaten.
    • De mindere score op de lijnen 5, 6 is vooral veroorzaakt omdat er in deze portefeuilles een fonds opgenomen is dat nog geen 3 jaar bestaat. Het rendement staat voor dit fonds op 0 en dit haalt het totaal rendement naar beneden.
  • de lijnen 11 en 12 hun doel niet bereikten
    • De slechte score op deze lijnen is veroorzaakt omdat hetzelfde fonds als in 5, en 6 in deze portefeuilles steekt en dit met een gewicht van 30 %. De 0 die we qua rendement hieraan toekenden haalt het totale rendement van die portefeuilles dus sterk naar omlaag.

De 2e jaarhelft en de toekomst?

Duurzaam beleggen: met je geld mikken op rendement gecombineerd met de verwachting dat je investeringen een impact hebben.

Beleggen is steeds turen in de mist. Je kan omkijken en tevreden terugblikken, maar bij de volgende stap kan je al struikelen. Dus de goede evaluatie van de eerste jaarhelft van 2019 is niet voorspellend voor de rest van het jaar. Over toekomstige evoluties kunnen we simpelweg niets met zekerheid zeggen.

Alleen leert het verleden ons dat op lange termijn de beleggingsresultaten van gespreide fondsenportefeuilles hoger uitvallen dan deze van vastrentende oplossingen. Elke terugval werd gevolgd door een her-opstanding. Alleen duurt die soms wat langer dan ons geduld groot is.

Rendementen in vrije val?

Wie de rendementen van de modelportefeuilles over 10 jaar, 5 jaar en 3 jaar bekijkt, zal vaststellen dat deze in dalende lijn evolueren.

Dit heeft met verschillende elementen te maken:

  • 10 jaar geleden stonden we net voor het einde van de beurscrash (+/- maart 2009). De felle remonte die volgde op de crash geeft een boost aan de cijfers op 10 jaar. Zozeer zelf dat de invloed van de eurocrisis in 2011 en van andere slechte beursjaren amper invloed lijken te hebben.
Eurostoxx tussen 30/06/2014 & 28/06/2019 (bron: finanzen.nl). Op die manier gaat het natuurlijk niet vooruit.
  • de cijfers over 5 jaar hebben te lijden onder slechte beursjaren 2015, 2016 en 2018.  2014 en 2017 maakten echter nog 1 en ander goed.
  • de cijfers van de voorbije 3 jaar zijn ondermaats. Het goede beursjaar 2017 kon de 2 flankerende slechte jaren niet voldoende compenseren.

Let er op dat we uiteraard niet alleen investeren in de Europese markt. De grafiek hiernaast is dus met een korrel zout te nemen.

Tevens investeren we niet alleen in aandelen. In gemengde fondsen steekt soms een hoog percentage obligaties. En daar was natuurlijk sinds 2016 ook niet veel plezier meer aan te beleven, gezien de rente toen leek uit te bodemen. Iets wat pas de  jongste weken weer doorbroken lijkt te worden.

We kiezen uit een ruime waaier van fondsen.

We kunnen momenteel een keuze maken uit een kleine 50 verschillende fondsen om onze modelportefeuilles op te bouwen. Hoe deden deze het individueel?

  • Geen enkele van deze fondsen staat momenteel in het rood als we vergelijken met hun waarde per 01/01/2019.
  • Het slechts presterende fonds uit onze selectie haalde een YTD-rendement van + 2,38 %.
  • Het best presterende scoorde + 25,64 %.

Spreiding van risico door uw geld te verdelen over verschillende fondsen zorgt voor een gemiddelde opbrengst.

  • U doet het beter dan het slechtst presterende fonds, maar minder dan het best presterende fonds.
  • Omdat de winnaars niet op voorhand gekend zijn én omdat de winnaars van vandaag niet noodzakelijkerwijs de winnaars van morgen zijn, blijft spreiding het basisprincipe voor wie gaat beleggen.
  • Het anders aanpakken moet je eerder bestempelen als speculeren of als gokken.

 

 

 

Categorieën
home

Een duurzaam beleggingsfonds kiezen op basis van de SDG’s? Momenteel nog niet evident!

2015 was niet alleen het jaar dat de klimaatconferentie van Parijs tot stand kwam. Binnen de VN werden  in september van dat jaar ook 17 duurzame ontwikkelingsdoelstellingen (SDGs) afgebakend.

Na evaluatie werden de Milenniumdoelen hervormd naar 17 duurzame ontwikkelingsdoelen

Deze kwamen in de plaats van de Milleniumdoelstellingen, die in 2000 afgesproken waren en in 2015 gerealiseerd hadden moeten zijn.

De 17 doelen, die gekoppeld zijn aan 169 subdoelen, worden beschouwd als het pad om armoede uit de wereld te helpen en de aarde te behoeden van korte-termijn denken. De 3 dimensies van duurzame ontwikkeling: het economische, het sociale en het ecologische komen er alle in aan bod. Qua timing is 2030 nu het richtjaar waarop realisatie een feit zou moeten zijn.

De profileringsmogelijkheden van SDGs zijn wel opgemerkt … 

Kort na publicatie werden die SDGs volop geadopteerd door overheden (193 landen, maar ook regio’s zoals Vlaanderen) en niet-gouvernementele organisaties.

Maar niet veel later zagen we ze eveneens bij veel financiële instellingen opduiken. Menige bank, verzekeraar of vermogensbeheerder

Categorieën
home

Ditmaal pek en veren: onze modelportefeuilles 2018 kleuren rood.

 

De wereld draait door. Onze aandacht wordt opgeslorpt door wat zich aandient. We zijn makkelijk afgeleid van de essentie. Alleen door je zelf even te verplichten om stil te staan en achterom te kijken, kan je de afgelegde weg valueren.

Nu is het evalueren van een belegging op haar prestaties gedurende een termijn van 1 jaar natuurlijk nog altijd een momentopname. Beleggen doe je immers -idealiter- voor de lange termijn. 1 jaar is dan ook slechts als een momentopname te beschouwen.

Maar in het kader van onze transparantie, lijkt het toch nuttig om even terug te kijken. Was onze selectie OK of niet?

Als het advies verkeerd uitpakt, kan de belegger je op de balk hijsen en je vol pek en veren hangen.

Ieder jaar stellen wij op basis van de beschikbare fondsen, te besteden bedragen én het mogelijk profiel van klanten modelportefeuilles samen. In tegenstelling tot onze eigen portefeuille publiceren we de resultaten ervan niet maandelijks.

Gezien begin dit jaar de MiFID-regels aangepast werden, was er in de laatste maanden van 2017 een behoorlijk grote uitval in fondsen die wij via onze leveranciers konden aanbieden. Meerdere verzekeraars haalden de kam door hun aanbod. Maar à la guerre, comme à la guerre, ook met minder variatie konden we combineren.

Het voorbije jaar was niet goed. Een pijlsnelle start werd gevolgd door een scherpe val, die tot eind maart duurde. De 3 volgende maanden waren nodig om terug op het niveau van eind januari te komen. In de zomer werd het eventjes beter, maar september kondigde reeds een terugval aan, welke in oktober effectief plaats vond. Een korte remonte in november liet een eindejaarsrally vermoeden. Maar deze bleef uiteindelijk uit. Integendeel globaal kozen beleggers ervoor om naar de uitgang te vluchten.

Categorieën
home

Arabesque: big data combineren met duurzaam beleggen

 

Een deur naar inzicht over het ESG-gehalte van bedrijven, die ook voor kleine beleggers open kan.

Op 1 been kan je niet staan” zei de dronkaard en hij liet zich een bijkomende consumptie uitschenken. Een geoefend balletdanser demonstreert met plezier dat dit wel lukt.  Balancerend op 1 been, met het andere been omhoog en naar achteren gestrekt heeft deze beweging zelfs een naam: de arabesque.

Arabesque is ook de naam van een Brits bedrijf dat zich via een management buy-out uit Barclays Bank ontwikkelde. Het bedrijf gelooft dat gebruik van big data via zelflerende wiskundige modellen perfect kan aangewend worden om duurzaam beleggen een boost te geven. Haar aandelenselectie houdt rekening met ESG informatie, met financiële informatie en “momentum“. Meer dan 100 miljard datapunten (gegevens) passeren door 250.000 codeerlijnen om in een beleggingsstrategie te resulteren. Kortom: Whiz Kids, die duurzaam beleggen voor iedereen toegankelijker willen maken.

Arabesque heeft zelf enkele beleggingsfondsen opgestart: Prime Arabesque en Systematic Arabesque. Via Bespoke Arabesque kan er ook een belegging volgens de specifieke behoeftes van de klant opgebouwd worden. Voor zover bekend zijn deze niet beschikbaar in België

Arabesque S-Ray ®

Arabesque heeft echter een eigen bedrijfsdoorlichtingsdienst. En … de basisgegevens ervan zijn publiek toegankelijk. Momenteel zijn daar 6.729

Categorieën
home

Naar een Belgisch kwaliteitslabel voor duurzame financiële producten?

 

Witwassen kennen we onderhand wel allemaal. Ten gunste van persoonlijk financieel belang wordt hierbij gemeenschapsbelang opgeofferd (vb. belastingsontduiking). Maar greenwashen is iets minder gekend , terwijl het

“All the World is Green” voor Tom Waits en tal van opportunisten

ook kwalijke gevolgen heeft. Mensen kopen iets of investeren in een product waarvan ze ter goeder trouw, maar blijkbaar ten onrechte denken dat het gaat over een duurzaam product. Verkopersbedrog dus.

Kleef een sticker “duurzaam” of “sustainable” op je product en mensen die gevoelig zijn voor deze waarde kunnen over de brug gehaald worden en trekken hun geldbeugel open. Zelfs als er bij nader toezien niets (of erg weinig) duurzaams is aan het betrokken product in kwestie.

Dat greenwashen ook in de financiële wereld mogelijk is, is een open deur intrappen. Financiële instellingen profileren zich nu eenmaal. Soms zetten ze daarbij ook schijnbaar groene producten in de etalage. En laten ze er de marketingafdeling op los. Daar gelden reclamewetten. Wetten waar creativiteit en vindingrijkheid hoger ingeschat worden dan correcte informatie.

In haar (zelf toegekende?) opdracht tot consumentenbescherming heeft de Europese Commissie het nodig gevonden om een groep deskundigen zich over deze problematiek te laten buigen. Deze High Level Expert Group on Sustainable Finance publiceerde per 31/01/2018 haar eindverslag.

Of het hoge niveau van deze expertengroep slaat op hun grote kennis of hun hoge verloning laten we in het midden. Er zat alvast géén Belg bij. Onder voorzitterschap van een AXA-man, werden uiteindelijk 8 aanbevelingen voorgesteld die moeten helpen om de financiële wereld meer richting duurzame beleggingen te sturen.

1 van deze aanbevelingen focust op particuliere beleggingen in duurzame financiële producten. “Spaarders” moeten de mogelijkheid hebben om te beleggen in portefeuilles die hun duurzame en ethische voorkeuren weerspiegelen. Ze moeten daarbij beschermd worden door minimumnormen.

Momenteel buigt de Belgische financiële sector zich via haar koepel Febelfin over die materie. Ze werkte een nieuwe kwaliteitsnorm uit voor duurzame financiële producten.  U kan de uitgebreide nota hierover hier raadplegen.

De ambities zijn niet min:

Categorieën
home

Verkocht of Bekocht? Wat leerde ik uit verkoop van mijn belegging?

 

Blijft de kaas lekker als de val dichtgeklapt is?

Hoewel ik me focus op lange termijnbeleggingen, ben ik ook maar een mens. Dus ook gevoelig aan nieuwe inzichten, veranderende behoeftes, … En zo gebeurde het dat ik recent een groot gedeelte van mijn fondsen uit de eigen portefeuille verzilverde. Dit ten bate van een ander investeringsproject waarvoor een bank mij wel krediet verleende, maar toch ook van mij verwachtte dat ik een eigen bijdrage in het risico deed.

Deze verkoop laat me toe om eens de andere kant van de medaille te bekijken. Is deze belegging uiteindelijk een goede keuze gebleken? En wat is er nog vast te stellen?

Waarover ging het? Op 29/12/2011 net voor de opstart van deze blog,

Categorieën
home

GDPR / AVG : de nieuwe consumentenvriend?

 

We hebben het nog maar enkele weken geleden gehad over PRIIPS, MIFID II en IDD (post van 16/08/2017) of we vinden bij het uitkuisen van onze keukenkast nog wat extra’s voor in onze lettersoep. De GDPR (voluit General Data Protection Regulation) is een wijziging van de Europese wetgeving over de privacy .

Big data or smal data. Alle datalekken worden geviseerd.

Tiens, “privacy“? Was dit niets 20e eeuws, waar de youngsters al lang geen waarde meer aan hechten nu ze zich volop en vaak weinig kritisch volledig overleveren aan de weldaden van Facebook, Google en andere mobiele apps, die op basis van gebruiksgemak sluipender hand dominant in hun leven aanwezig zijn en er elke beweging van registeren, analyseren en zo mogelijk ten gelde maken?  Big data, weetje wel, wordt de weg naar big money. Want als iets gratis is, dan is de gebruiker het product, laten insiders zich wel eens ontvallen.

Ja, die -achterhaalde?- privacy wordt voortaan door Europa beter beschermd. In het Nederlands heeft men GDPR tot een ander letterwoord afgekort. AVG of Algemene Verordening Gegevensbescherming. Vergis je dus niet. Voortaan is AVG niet meer automatisch een gratis antivirusprogramma op je computer.

Onze AVG is trouwens -om in de terminologie te blijven- een update van de eerdere regelgeving rond privacy. Deze was ingevoerd in 1995. Toen Mark Zuckerberg nog een korte broek droeg.

Onze wetgevers, die het goed voorhebben met hun burgers in de hoedanigheid van  consument, voelden dat ze moesten actualiseren.

Transparantie, juistheid en integriteit moet voortaan (vanaf 25/05/2018) gegarandeerd worden voor wie als organisatie gegevens van EU-burgers verzameld. Dit op straffe van een boete van 4 % op je omzet (begrensd tot 20 miljoen euro).  Als je de strafmaat ziet, dan weet je dat grote organisaties misschien nog voordeel halen door zich niet conform te gedragen. Kleinere organisaties zullen daar wellicht anders over denken, gezien dergelijke boetes hun rendabiliteit kunnen aantasten en ze ook minder lange armen hebben om te procederen.

Omdat verzekeringsmakelaars op diverse manieren gegevens van klanten (moeten) verzamelen -om correcte offertes en contracten op te maken, om te gebruiken in schadedossiers,…. – zijn ook zij onderhevig aan deze nieuwe regelgeving.

GDPR wil onder meer: