Categorieën
home

Gegarandeerde rente: het betonrot voor Allianz Leven?

Vroeger was alles beter. Of laten we zeggen eenvoudiger.

  • Je wou bv. een financiële reserve opbouwen voor je oude dag. Zonder daarbij veel risico’s te nemen. Je wou desgewenst ook het onvoorzienbare risico op voortijdig overlijden verzekeren.
  • Je wandelde een verzekeringskantoor binnen en je werd meestal naar huis gestuurd met een gemengde levensverzekering 10/10. Die cijfers drukken de verhouding uit tussen het verzekerde kapitaal overlijden en dit voor uitkering op pensioen.

Er waren variaties denkbaar.

  • Wie geen naasten te beschermen had tegen de financiële gevolgen van zijn overlijden sloot een verzekering af uitsluitend voor uitkering bij pensioen: een uitgesteld kapitaal ZONDER of MET tegenverzekering.
    • Zonder die tegenverzekering werd de betaalde premie beschouwd als een zuivere risicopremie. Vergelijk met een brandverzekering. Is er geen brand, dan ben je de betaalde premie gewoon kwijt. Werd er geen pensioenleeftijd bereikt, dan hield de verzekeraar de betaalde premies zonder enige uitkering.
    • Met tegenverzekering, moest de verzekeraar toch de betaalde premies aan de erfgenamen of de aangeduide begunstigde uitbetalen. Uiteraard vermindert met de beheerskosten en de verzekeringstaks.
  • Wie slechts voor een kleine overlijdensvergoeding koos, kon de formule 10/10 laten wijzigen in 10/20 (helft minder uitkering bij voortijdig overlijden), 10/30 (2/3 minder uitkering bij overlijden), …

Waar is de garantie naartoe?

gegarandeerde rente
Ethias: vroeger was beleggen nog makkelijk. Garantie van goed rendement en winstdeelname

Dit alles onder de garantie van een gegarandeerde rente van 4,75 %. Mogelijks nog te verhogen met winstdeelname. De hoge rente camoufleerde dat tussenpersonen toen ook hoge commissielonen op die contracten opstreken. Ook de quasi zekerheid dat er ook bovenop nog een extra (winstdeelname) aan het opbouwende kapitaal toegevoegd werd hield daarbij.

Maar dat was vroeger. De gegarandeerde rente van 4,75 % beschouwde men vanaf de jaren ’70 in de vorige eeuw zelfs als een bodem (vraag maar aan je ouders aan welke hoge rentes ze toen moesten lenen voor hun huis of welke rentes ze konden opstrijken voor hun kasbons). Een erg conservatieve inschatting. Verzekeraars dachten hiermee nooit in de problemen te komen.

Het kan echter verkeren. Sinds de jaren ’90 zakte de rente stelselmatig. De marges die de verzekeraar had (gedeeltelijk aan de klant uitgekeerd onder de vorm van winstdeelname) krompen feller. Enkele jaren later waren deze volledig opgegeten.

Waardoor er druk kwam door de koepel van verzekeraars (en ook door haar individuele leden) om die -ondertussen vermaledijde-gegarandeerde rente stelselmatig te laten zakken. 4,25 %, 3,75 %, 3,25 %,  … werden de garanties voor wie nieuwe contracten afsloot.

De oude contracten hingen echter als een molensteen om de hals van de verzekeraars. Telkens de rente verder zakte, werd het moeilijker – zo niet onmogelijk- om de contracten te blijven honoreren. Ze werden van vetpotten geleidelijk verliesposten voor haar uitgevers. De verzekeraars stopten 1 na 1 met klassieke levensverzekeringen om over te stappen naar Universal Life polissen. Hierbij werden de rente niet langer gegarandeerd gedurende de volledige looptijd van het contract. De garantie kon verschillen naargelang het moment van je storting. In de praktijk werd ze steeds lager.

Oude garanties doorgeschoven naar andere spelers.

Probleem dus opgelost voor de nieuwe polissen. Maar nog niet voor de bestaande polissen. Bij deze laatste groeide stelselmatig de kloof tussen wat beloofd was aan de klant én wat te krijgen was op de financiële markten. De FSMA (controledienst die toezicht houdt op de financiële dienstverleners) eiste om die reden dat verzekeraars met oude portefeuilles aan hoge gegarandeerde rentes steeds meer financiële reserves opbouwden om aan hun verplichtingen te kunnen blijven voldoen. Dergelijke reserves vergden dus steeds meer kapitaalinbreng van de verzekeraars in kwestie. Zo FSMA oordeelde dat daardoor de solvabiliteit van de verzekeraar in gevaar, kwam drong deze aan op de verkoop van dergelijke verliesposten.

gegarandeerde rente
Ook hier noodzaak om aan de baxter te gaan liggen.

Gekend is onder meer het verhaal van de First-rekening bij Ethias.  Maar ook de onderlinge verzekeraar Curalia, welke in de doelgroep van (para)medici actief is, verkocht inmiddels haar oude levensverzekeringscontracten aan een derde.

Deze week werd bekend dat zelfs de Belgische tak van Allianz Benelux het voornemen heeft om zijn oude portefeuille te verkopen. Allianz een belangrijke speler op de Belgische verzekeringsmarkt wil de particuliere klant op zoek naar kapitaalopbouw voortaan alleen nog bedienen via Tak 23 producten. Zelfs noemt ze die laatste een innovatieve – en moderne productlijn. Voor ons niet gelaten. Ook met Ethisch Beleggen trekken we die kaart.

Gebrek aan alternatief.

Als de zekerheid verschrompeld, moet je natuurlijk iets doen.

Het is momenteel (bij de superlage rentestand) niet mogelijk om een positief rendement te garanderen. Het eerder genoemde FSMA wees klanten ook al op het reëel bestaande risico op kapitaalverlies bij Tak 21 -verzekeringen.

En dan blijft de keuze eenvoudig:

  • gegarandeerd verlies (zelf bij een positieve rentevergoeding, verlies je door instap- en/of beheerskosten, verzekeringstaks en inflatie) accepteren of
  • acceptatie van risico ( eveneens kosten en kans op verlies)

Door grote spreiding, door een voldoende lange beleggingstermijn aan te houden en door in te zetten op het stijgend belang en gewicht van duurzaamheid, proberen we met Ethisch Beleggen de winstkansen gaaf te houden. Zonder dat we hierbij garantie kunnen aanbieden.

De banken achterna?

We zien parallellen met wat er in de bankwereld gebeurde.

Aanbodverschuiving

Nadat banken jarenlang hoge intresten boden op risicoloze producten (kasbons/termijnrekeningen), paaiden ze eerst hun klanten met hybride producten met kapitaalsgarantie. Toen die kapitaalsgarantie te duur werd, bedienden ze hun klanten met producten met kapitaalsbescherming. Toen ze door de steeds lager wordende rente vaak zelfs amper het beginkapitaal konden garanderen, verlaagden ze de kapitaalbescherming tot 95, 90, 85 80 % van het ingelegde bedrag. Om uiteindelijk ook dit pad te verlaten en hun klanten voor de keuze te stellen. Ofwel een spaarrekening (inflatie meegerekend verlieslatend) ofwel een beleggingsfonds (risico voor de klant, kans op winst ook voor de klant, kosten ten voordele van de bank).

Na Bad Bank tijd voor Bad Insurer?

Toen banken na de financiële crisis en de eurocrisis op vallen stonden, werden hun ‘slechte kredieten’ (de uitgeschreven leningen waarbij het quasi zeker was dat ze die niet konden recupereren bij de kredietnemer) ondergebracht in aparte structuren. Het beheer ervan had uitsluitend de bedoeling die kredieten te laten uitdoven, desnoods te verkopen, met oog op verliesbeperking.

  1. Het gezonde deel van Dexia werd Belfius. Het toxische deel bleef Dexia.
  2. Fortis werd ontmanteld. Het Nederlands gedeelte verhuisde terug naar Nederland. Het Belgische gedeelte werd verkocht aan het Franse BNP Paribas. Het niet verkoopbare gedeelte werd ondergebracht in ‘Royal Park Investments‘ . Deze laatste werd uiteindelijk doorverkocht aan Lone Star Funds.

Monument

gegarandeerde rente
Weinig toekomst bij Allianz voor de oude levensverzekeringscontracten

We kunnen niet anders dan zeggen dat zowel Ethias als Allianz monumenten zijn in het financiële landschap van België. Maar er waren duidelijk kosten aan sommige van hun flanken .

En dan wordt uitgekeken naar monumentenzorg. Wie kan de zorg voor de verlieslatende producten op zich nemen? In beide gevallen (ook trouwens bij Curalia) sprong Monument Re in de bres. Bij Ethias gebeurde dat via een Ierse verzekeraar die tot hun groep behoorde (Laguna Life). Bij Curalia en bij Allianz is /(respectievelijk) wordt Monument Assurance Belgium (MAB) de dienstverlener, die de uitdovende portefeuille moet beheren. Ditverschil is niet onbelangrijk in het kader van de depositogarantie die ook voor levensverzekeringen met gegarandeerd rendement geldt tot max. € 100.000/ persoon. Die bescherming geldt immers niet op het Ethias-geld. En niemand wil dat zijn geld verdwijnt in een Bermudadriehoek.

gegarandeerde rente
Redder in nood of puinruimer?

Monument Re is als herverzekeraar van levensverzekeringen zelf immers ondergeschikt aan het toezicht van de Bermuda Monetary Authority. Bermuda is wegens “belastingsvriendelijke” redenen 1 van de grote aantrekkingspolen in de herverzekeringsindustrie.  Of de financiële controle daar minder streng is dan deze in Europa, is ons niet bekend.

3 jaar lijkt momenteel een eeuwigheid in de verzekeringswereld.

Monument Assurances Belgium is in staat door zijn focus, zijn groeiende omvang én zijn expertise duurzame voordelen voor de verzekerden te creëren. Zo staat het in het gezamenlijk persbericht dat Allianz en MAB verspreid hebben. De overgedragen portefeuille bestaat uit –naast 4.500 hypothecaire kredieten– 95.000 contracten met een technische reserve van 1,4 miljard €.

Monumentale getallen, die een verdere groeispurt van dit bedrijf in run-offoplossingen mogelijk maakt. Zo de controle-overheid de overdracht goedkeurt voorzien beide partijen 18 maanden om de overdracht in goede banen te leiden.

Het is nog geen 3 jaar geleden dat de voorzitter van de levensverzekeringsafdeling van Allianz Duitsland stellig verklaarde dat run-offs voor Allianz geen thema zijn. Dat ze pal voor hun klanten opkwamen, zonder “wanneer” of “maar”. Dat klanten op Allianz konden betrouwen vandaag én in de toekomst. En kijk nu: op de westflank is de muur al ingestort.

Oude zekerheden wankelen en vallen. Ook dat is het gevolg van het beleid van de centrale banken (ECB) om de rente laag te houden. Ze doen instituties hun kar 180 graden draaien.

Misschien moeten spaarders, die de bedragen op hun rekeningen nu al jaren zien stagneren, dit signaal maar eens oppakken. En toch eens opzoek gaan naar een andere windrichting.

 

Categorieën
home

Ame Life Lux doet de boeken toe

Sinds begin 2016 stak in ons aanbod het fonds Covéa Horizon Durable. Dit fonds is in de loop van de jaren hernoemd tot Covéa Flexible ISR. Een 5-globefonds volgens Morningstar. In onze objectiveringsscore haalde het 4,75 op 10. En met deze score stak het in het 1e kwartiel van de fondsen die we verdeelden.

De Luxemburgse verzekeraar AME LIFE LUX commercialiseerde het. Die verzekeraar is een 100 % volle dochter van de de onderlinge verzekeraar Groupe COVEA. De totale groep kreeg (ook voor zijn filialen) begin 2020 van S&P Global nog een ratingverhoging: van A+ naar AA- met stabiele vooruitzichten.

Nochtans ontvingen we vandaag een schrijven dat Ame Life Lux in run off gaat. Per 1 september worden geen klassieke levensverzekeringen meer verkocht. Per 01/01/2021 worden ook de beleggingsverzekeringen niet lager gecommercialiseerd. De bestaande contracten worden wel verder opgevolgd (beheer en informatie).

Waarom wordt er een punt achter de verkoop gezet?

Ame Life Lux gaat in run off
De bomen leken nog tot in de hemel te groeien en onze toekomst was nog in goede handen begin dit jaar. Maar dat Ame Life Lux 2020 aan al onze verwachtingen zou voldoen? Denk niet dat de klanten een run off gewild hebben.

De redenen achter de beslissing om uit de markt te stappen wordt niet gegeven. Noch in de brief, die wij ontvingen, noch op de website van Ame Life Lux, noch op deze van moeder Groupe Covéa.

Sterker nog (per 05/08/2020) vinden we op beide websites, noch op hun LinkedIn-pagina’s enige melding of duiding.

In de brief is alleen sprake van “… wil aan de cliënten een gedeeltelijke of volledige heroriëntatie van hun spaargelden in euro en met een gewaarborgde rentevoet naar alternatieven in rekeneenheden aanbieden in functie van het investeringsprofiel van elke klant“.

Dit doet ons vermoeden dat de verzekeraar de handdoek in de ring gooit omdat hij al te lang is blijven inzetten op producten Tak 21 met gewaarborgd rendement. Producten als Top Capital + en Top Azur waren de succesformule. Omdat ze zekerheid boden aan de klant en het risico bij de verzekeraar legden. In onze contacten met vertegenwoordigers van de verzekeraar werden deze dan ook altijd aangeprezen als deuropener naar nieuwe klanten.

Net zoals bij Ethias met zijn First rekening (ook een onderlinge verzekeraar) en bij AXA met zijn Crest-rekening, zijn deze producten een strop rond de nek van de uitgever bij dalende – en lang laag blijvende rentes.

De verkoop van Tak 23 producten (waaronder Covéa Flexible ISR. Maar ook enkele andere door andere uitgevers herverpakte beleggingen die als duurzaam konden aanzien worden) was wellicht niet in verhouding met die van Tak 21. En dan is de keuze om ammehoela! (‘bekijk het maar’, ‘ik geef er niets om’) te roepen aantrekkelijk.

Andere redenen

  • Mogelijk speelde in het nemen van de beslissing mee dat Ame Life Lux, slechts een middelgrote verzekeraar was. In een markt waar volume steeds belangrijker wordt om kostendekkend / winstgevend te worden. Dit gezien de gestegen regelgeving.
  • En dat het een verzekeraar is die werkt met makelaars. Een distributiesysteem dat op zijn onafhankelijkheid staat. En daarom moeilijk stuurbaar is. Ame Life Lux was daardoor bij veel aanbieders wellicht niet de 1e of de 2e keuze in hun verkoop aan klanten.
  • Verder kan aangegeven worden dat Luxemburg, hoewel het nog steeds een veiliger constructie voor de klant aanbiedt, ook veel van zijn aantrekkelijkheid verloor door fiscale uitwisselingakkoorden met andere landen. Het statuut van vluchthaven is het kwijt. En dus ook het geld dat deze vluchthaven opzocht.

Als de moedergroep zich wil herprofileren op de betrokken markt zal ze het waarschijnlijk doen met doorgedreven digitalisering en andere kanalen (Affinity group, …).

Enfin, bovenstaande is een eigen impressie en geen zekerheid. Wegens gebrek aan duiding kunnen we niet uitsluiten dat Ame Life Lux ook om andere redenen in run off gaat.

Bestaande klanten

Maar al bij al – hoewel we niet veel beleggingsfondsen van Ame Life Lux verkocht hebben – betekent dit toch een verschraling van het aanbod.

Wie bij hen een contract lopen heeft moet niet direct in paniek schieten. Bij een run-off moet men zijn contractuele verplichtingen op de bestaande contracten blijven uitvoeren. Persoonlijk leerde ik dat bij de run-off van Euresa Life (gestart in 2013) het geen enkel probleem opleverde om enkele jaren later een bestaand contract af te kopen.

 

Categorieën
home

Over leven én dood: alsof “duurzaam” niet strookt met “eindig”.

 

De enige zekerheid die we bij aanvang van ons leven hebben, is dat het ooit ophoudt. De Britse econoom John Maynard Keynes wordt nog geregeld geprezen voor deze evidentie. Dit levenseinde kan kortbij zijn of veraf. Het kan zich plots voordoen of het kan zich stilaan via allerlei symptomen aankondigen. Het kan zich voordoen na een rijk en gevuld leven, maar ook kort na – of zelfs bij de geboorte. De dood kan ons overvallen naar aanleiding van een ongeval, een ziekte maar ook gewoon zonder enige specifieke aanleiding bij ons aankloppen.

En toch blijft de confrontatie met de dood, iets wat de veel mensen liefst uit de weg gaan.

visual van verzekeraar Fidea

Op een site rond “ethisch beleggen” is dit thema een beetje een vreemde eend in de bijt. We hebben het gewoonlijk over “beleggen”. En deze activiteit houdt toch een belofte van leven in zich. Toch snijden we dit onderwerp hier nu eens aan. Er zijn voornamelijk 2 redenen voor. Enerzijds stellen we vast dat veel beleggers het overlijdensrisico én de financiële gevolgen ervan voor hun naastbestaanden onderschatten. Anderzijds zijn er diverse “beleggingsproducten” op de markt die er op gericht zijn een uitbetaling te voorzien ter financiering van begrafeniskosten.

1. Overlijdensrisico afdekken: een verwaarloosd aspect bij sparen en beleggen.

De insteek bij veel spaarders en beleggers is niet 100 % rationeel.

1.1. Zo wordt er vaak meer belang gehecht aan de fiscaliteit van een product, dan aan de opportuniteit van een product. Is het fiscaal aftrekbaar, dan sluit ik het af!

Categorieën
home

Gaten in de defensie.

 

Een voetbalploeg die veel ballen tegen haar netten krijgt, wordt verweten een zwakke defensie te hebben. Er is echter niemand die daarop ook maar overweegt om de volledige ploeg strategisch in eigen doel op te stellen. Hoewel dit in het beste geval een 0-0 (en dus ook punten) oplevert. Dergelijke opstelling heeft immers praktische bezwaren: de keeper wordt gehinderd in zijn vrije bewegingsruimte en met 11 man vul je nog steeds niet de volledige ruimte tussen beide doelpalen.

Het tij keren zal dus van elders moeten komen: andere spelers aankopen, een andere tactiek gaan aankleven (en die inoefenen), eventueel zelf van trainer veranderen.

In voetbal lijkt de analyse en de remedie relatief simpel. Het spel met de bal is immers geen rocket science.

Ook bij beleggen is een “sluitende defensie” opbouwen niet eenvoudig.  En nochtans werken de beleggingsprofielen in de hand dat er een overvloed aan defensieve beleggers zijn (anno 2010 –OK er was net een financiële crisis achter de rug, maar toch-: bij BNP Paribas  en Dexia (pre-Belfius) stonden respectievelijk 87 % en 70 % van klanten als defensief belegger geboekstaafd).

Defensief beleggen: zoeken naar ontbrekende puzzlestukken.

Met deze sticker op je hoofd moet je dan beslissen in welke producten je gaat beleggen.

Adviseurs moeten je met hun suggesties daarin begeleiden zonder -op last van aansprakelijkheid ten opzichte van je verliezen en eventueel verlies van hun erkenning- te fel af te wijken van wat “als defensief” erkend wordt.

OK, de tijden zijn veranderd. Maar zijn de regels niet te streng?

In Nederland werd in 2014 een onderzoek gedaan naar welke beleggingen beleggers met een defensief beleggingsprofiel dan concreet voorgelegd werden door hun bankiers. 

Er bleek hierover absoluut geen consensus te bestaan.

ING : 10 % aandelen en 90 % obligaties ABN Amro : 25 % aandelen, 70 % obligaties en 5 % andere (cash,…)  Rabobank : 40 % aandelen, 50 % obligaties en 10 % andere                         SNS Bank : 50 % aandelen, 42 % obligaties en 8 % andere .

Op vandaag zal er door de gewijzigde MiFID-reglementering wellicht geen enkele bank nog aandurven om wat Rabobank en SNS Bank toen aanprezen voor te zetten aan hun defensieve klanten. Maar is dit terecht?

Categorieën
home

Met meer en meer vissers in dezelfde vijver

 

hier weten ze ook hoe laat het is.

Meer en meer mensen vinden duurzaamheid en ethiek belangrijk. Dit ook voor hun spaar- en beleggingsgedrag.

Een belangstelling die stijgend is, zorgt voor een verruiming van het aanbod. Niet alleen zien we dat in België nu ook een grootbank al maanden met barnumreclame uitpakt rond duurzaam beleggen. In eerste instantie nog steeds voor hun private banking cliënteel. Wie echter doorvraagt bij een plaatselijke retailbankier uit hun net zal meestal ook wel geholpen worden.

We zien ook dat er een blijvend grote stijging is in de hoeveelheid fondsen die zichzelf profileren als duurzaam.

In de eerste helft van 2017 zijn er 57 nieuwe fondsen opgelijst door Morningstar, die van zichzelf aangeven dat ze ESG-georiënteerd zijn. Zie dit artikel waaruit we de lijsten hieronder kopieerden.

We zijn niet in de positie om de eerlijke bedoelingen van de aanbieders in vraag te stellen. We hebben de fondsen momenteel niet in detail bekeken. De meeste zullen trouwens niet beschikbaar zijn voor de Belgische belegger.

Categorieën
home

Cogito ergo abolesceo (Ik denk, dus ik verdwijn)

 

Met het plots uit de markt stappen van levensverzekeraar ERGO wordt nog maar eens aangetoond dat de financiële sector moeilijk tot geen antwoord vindt op de problemen die zich stellen in een wereld van ultra lage rentes.

De verstrengde regelgeving (Solvency-normen en MIFID-wetgeving) maakt het voor wie niet voldoende omvang heeft extra moeilijk om de kosten om te slaan op de omzet.

zijn we toch wel de inflatie vergeten zeker?

Ook de financiële ongeletterdheid én letarghie van de gemiddelde klant, die maar blijft de kat uit de boom kijken en zijn spaargeld op niet-rendabele , maar “kosteloze” oplossingen parkeerde helpen de markt niet vooruit.

Ergo verzekeringen probeerde zich van een op commissie gedreven hierarchisch gedreven verkoopsmodel  om te scholen tot een respectabele speler in de verzekeringsmarkt. Een duivelse uitdaging.

Hierbij probeerde men ook sterk in te zetten tak 23-oplossingen. Oplossingen die niet op absolute veiligheid spelen, maar die rendementskansen bieden én voor een lange termijnbelegging – mits voldoende gespreid – zeer valabel kunnen zijn.

Naast het  ruimte banenverlies in de sector (zie ook de aangekondige ING/RECORD-sanering, Crelan-sanering , P&V-sanering en AXA-sanering in de voorbije maanden), valt vooral de verschraling in het aanbod te vrezen.

Een vicieuze cirkel van onvoldoende vraag, die leidt naar nog minder

Categorieën
home

Zonder Ice Bucket Challenge toch een koude douche

 

Iedereen die in ons land 55-jaar wordt, ontvangt een raming van zijn pensioen. Een vorm van service. Zodat je 10 jaar voor de officiële pensioenleeftijd weet dat je comfortabel met de handen in de nek in je zetel mag blijven zitten. Tenzij de boodschap alarmerend is. Dan heb je nog 10 jaar om zelf te proberen uw toekomstige financiële situatie recht te trekken. In juni was het voor mij zover.

1 maand op voorhand ontving ik van MyPension.be een omslag met daarin de melding dat de Rijksdienst voor Pensioenen (RVP) mijn rechten op € 217,42 / maand raamt. Dat was toch een pak minder dan waar ik op rekende.

koud, maar nu wel goed wakker.
koud, maar nu wel goed wakker.

Maar ik heb een gemengde loopbaan. Na 2 x lezen van de ambtelijke taal, bleek dat ik 1 gedeelte van mijn pensioenberekening in handen had. Ik ging er spontaan van uit dat ik in de weken voor mijn 55e verjaardag ook wel van de berekening van de Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen (sic) zou toegestuurd krijgen. Beide samen bedragen samentellen en de kous was af. Dacht ik.

Categorieën
home

Ethisch pensioensparen: duurzaam of vooral duur?

 

In april 2012 publiceerden we een kort artikel onder de hoofding “Ethisch pensioensparen? Vanaf sint-juttemis ” waarin we stelden dat het helaas onmogelijk was om in België aan ethisch pensioensparen te doen. Blijft dit ook zo anno 2014? Tijd voor een update.

In navolging van Nederlandse voorbeelden als Eerlijke Bankwijzer en Eerlijke Verzekeringswijzer pakte Fairfin (het vroegere Netwerk Vlaanderen) eind juni uit met haar Faire Geldwijzer.       

Die publicatie trok onze aandacht. Vooral omdat ze bij het onderdeel fair geld via financiële instellingen ook pensioensparen vermeldde. Dit suggereerde alvast dat we het niet meer bij het rechte eind hadden en ons standpunt moesten herzien.

Categorieën
home

Belastingsontduiking: het net sluit zich verder.

 

Dat de overheden in het Westen veel geld nodig hebben en dat sommige van hun inwoners dit geld liever verborgen houden, zijn 2 open deuren intrappen.

Heeft de burger zin of heeft hij (m/v) burgerzin?
Heeft de burger zin of heeft hij (m/v) burgerzin?

In het verleden hebben vele particuliere beleggers (ook vennootschappen trouwens) om die reden buitenlandse kanalen bewandeld. Denk aan de couponnetjestrein naar Luxemburg waar onze (groot)ouders de heffing op hun intresten liever zelf verteerden in plaats van die de overheid te gunnen. Of denk aan constructies met buitenlandse beleggingsverzekeringen, die vaak door “financiële planners met bedenkelijke doelen” naar voor geschoven werden in dossiers van zelfstandigen, sporters 

Categorieën
home

Samen voor ons eigen! Verkiezingen 2014

 

Vele beloften maakten schuld.
Vele beloften maakten schuld.

Binnen 14 dagen kiezen we voor het Vlaams, het Federaal en het Europees Parlement. De kiesstrijd is in de ogen van veel mensen een gevecht van de heersende partijen tegen de voormalige underdog, die zich ondertussen in Vlaanderen tot markleider lijkt te hebben ontpopt: NV-A.  En dat roept weerstand op. Onwillekeurig doet de felle opgang mij denken aan de gloriejaren van Van Kooten en De Bie, toen ze uit het niets rond 1980 een hype creëerden met hun zogenaamde Tegenpartij. En er gelijk de beloftencultuur van politici in verkiezingsmodus illustreerden met hun vrijbuitersslogan: “Geen gezeik. Iedereen rijk!”

We hebben voor de gelegenheid eens de partijprogramma’s nagekeken van CD&VGroenLDDNV-A, Open-VLD, PVDA+ , SP.A en Vlaams Belang op zoek naar frisse ideeën of überhaupt standpunten rond sparen en beleggen.