Categorieën
home

Uw geld lekt weg uit uw spaarboekje en uw zichtrekening.

Belgen hebben de naam van noeste spaarders te zijn. Maar erg veel ervan zijn financieel ongeletterd. 1 op 20 zou zelf compleet financieel analfabeet zijn. De combinatie van sparen zonder kennis zorgt er voor dat de financiële middelen van heel wat mensen niet optimaal benut worden. Eind september 2018 stond er +/- 256 miljard € op spaarrekeningen en +/- 80 miljard € op zichtrekeningen. Vaak wordt gesteld dat geld dat zich op spaarrekeningen bevindt op zijn minst in veilige handen zit. Handen die ook geen kosten aanrekenen. Omdat de rente op spaarrekeningen erg laag is (bij de meeste banken 0,11 %) zijn er meer en meer mensen die zelfs de moeite niet meer nemen om hun geld van zichtrekening naar spaarrekening over te zetten. Daar brengt het absoluut niets meer op. Maar blijkbaar genereert dit voor velen een veiliger gevoel dan zelf actief iets met zijn geld te doen.

Wat zijn de alternatieven?

Wat je met je geld kan doen, is vaak onvoldoende bekend.

  1. Voor het spaargedrag van onze ouders had Einstein gelijk, maar welke quote zou hij bij de huidige rentes (na inflatie) lanceren?

    Er was een tijd waarop men zonder veel risico zijn geld voor een langere termijn aan een bank kon toevertrouwen. Het geld werd dan op een termijnrekening of op een kasbon geplaatst. Het vergaarde daar een betere opbrengst, zonder dat er (instap)kosten moesten betaald worden. De belasting op de intrest (de roerende voorheffing) bleef een minder leuke aderlating, maar werd geslikt. De bruto-vergoeding was immers voldoende hoog, zodat er netto nog genoeg overbleef én de veiligheid van het product was quasi onbesproken. Maar die tijd is voorbij. De forse daling van de langetermijnrentes ging hand in hand met een forse verhoging van de roerende voorheffing .

  2. Investeren in de baksteen in de maag dan maar? Veelvuldig hebben zij die toch iets anders met hun geld wilden doen, geopteerd om dit in vastgoed te beleggen. Een tweede woning om te verhuren, leek een zekerheid: een extra regelmatig inkomen (de huur) gecombineerd met een gestage stijging van de waarde van de panden trok velen over de brug. Dat verhuren ook zorgen met zich meebrengt is iets waar velen pas na de feiten achter gekomen zijn. Tot heden is in België de automatische stijging van de waarde van het vastgoed niet grondig in vraag gesteld. Vastgoedcrisissen zoals in het buitenland (Spanje, Ierland,…) hebben we hier de laatste decennia  nog niet gezien.
  3. Investeren in beleggingsfondsen (hetzij in obligaties, hetzij in aandelen, hetzij in combinatie van de beide) is iets wat al veel minder gebeurd. Enerzijds wordt dit veroorzaakt door de angst voor het onbekende (pas op, de waarde van die beleggingen is niet gegarandeerd!) en anderzijds is een Belg blijkbaar allergisch aan kosten. Een hoge instapkost of nog erger een hoge instapkost én een intekentaks is een drempel die moeilijk te overschrijden valt.
    1. We zijn bereid om +/- 9 € voor een filmticket te betalen voor een beleving die ons eerst nog een verplaatsing met de wagen én parkeerticket kost en waarbij tijdens onze aanwezigheid een pak reclame over ons hoofd geprojecteerd moet worden in de -soms ijdele- hoop dat de film voldoende spannend/romantisch/grappig/… gevonden wordt.  En waarvan de beleving meestal na 2 uur voorbij is Maar 3 % instapkost voor een belegging die we misschien 5 à 10 jaar kunnen aanhouden, dat vinden we te veel.
    2. We zijn bereid om € 100 te betalen in een sterrenrestaurant voor een maaltijd waar we nog extra moeten betalen voor de dranken die we daarbij nuttigen voor een beleving van 2 uur, waarbij we vaak ook nog een verplaatsing met de wagen moeten voorzien. En waarvan we de restanten enkele uren later via ons toilet doorspoelen. Maar o wee, die instapkosten voor een belegging. Dat kan toch echt niet. Het lijkt een beetje de bevestiging van de marshmallow-test: instant bevrediging gaat boven lange termijnvoordeel.
  4. Investeren in individuele aandelen, bedrijven, start-ups,…. staat bij velen ook niet op de radar. Soms verkiest men echter deze strategie boven die van de fondsen. Vaak is dit omdat men een affiniteit met bedrijf  of de bedrijfssector heeft, maar geregeld ook omdat men getriggerd is door de mogelijkheden, de potentie, zonder de risico’s voldoende in ogenschouw te nemen.

Grosso modo zijn hierboven de alternatieven voor de spaarrekening opgesomd. Wie vroeger in termijnrekening of kasbon investeerde, wordt soms nog wel eens verleid om het vastgoedverhaal te onderschrijven. Maar de aantrekkingskracht van beleggingsfondsen of individuele investeringen is meestal een pak minder. In veel van die gevallen verdedigt men zich met de ‘veiligheid’ van de spaarrekening. Soms in de hoop op betere tijden in de toekomst, vaak uit vrees dat de andere mogelijkheden te risicovol zijn.

Collectieve verarming.

Nochtans moeten we nu al meer dan een decennium spreken van financiële repressie: het verarmen van de spaarder.  Einstein omschreef het effect van rente op rente als het achtste wereldwonder.  Een vaste gegarandeerde rente die jaar na jaar kapitaliseert levert na verloop van tijd een spectaculair kapitaal op.

tabeltje uit deze publicatie

Tenminste als de rente substantieel is. Iets wat pakweg 20 jaar geleden bij onze ouders het geval was. Een kasbon aan een rente van 7 % was namelijk bijna in nominale waarde verdubbeld (+ 97 %) als die na 10 jaar op vervaldag kwam.

Zo Einstein vandaag de dag zou terugkeren en de huidige rentevoeten onder ogen kreeg, hij zou wellicht minder euforisch geweest zijn. De samengestelde rente stelt nog erg weinig voor. Integendeel ze wordt meer dan opgegeten door de inflatie.

Als hij vergelijkingspunten zocht, zou hij vandaag de dag de inflatie wellicht de 11e plaag van Egypte genoemd hebben:  een sluimerend virus dat op lange termijn rampzalig is.

quasi ongemerkt verlies je dag na dag aan koopkracht.

Wie vandaag zijn geld op een spaarrekening zet aan 0,11 % (en in de veronderstelling dat de rente gelijk blijft) heeft na 10 jaar een bedrag van € 10.110,55 op zijn rekening staan. Echter, met een inflatie, die vandaag (cijfers HICP maart 2019)  1,98 % bedraagt (en in de veronderstelling dat de inflatie gelijk blijft -ter info: de doelstelling van de ECB is inflatie onder, maar dicht bij 2 %) heeft dit bedrag na 10 jaar nog slechts een koopkrachtwaarde van € 8.284,52. Met andere woorden met je gespaarde geld zal je uiteindelijk 17,15 % minder kunnen doen dan vandaag.

Deze realiteit geldt voor wie niet durft te springen en zich jarenlang op een klassieke spaarrekening schuilhoudt.

Einstein wist het toch beter.

Maar wacht eens even… de quote van Einstein bestaat uit 2 zinnen. En dat is niet voor niets. “Samengestelde intrest is het 8e wereldwonder. Hij die dit begrijpt verdient deze …. hij wie dit niet begrijpt betaalt deze.” Met andere woorden en in vrije vertaling: Wie begrijpt dat hij op zoek moet gaan naar een voldoende hoog rendement om het hefboomeffect van de rente te ervaren, zal er op vooruit gaan. Wie dit niet begrijpt zal uiteindelijk grote verliezen oplopen.

Spaarders moeten derhalve weg uit de comfortzone van de vorige generatie en nieuwe paden bewandelen, willen ze er financieel op vooruit gaan. Dit kan momenteel niet zonder aanvaarding van een zeker risico. Er is geen absolute zekerheid dat die financiële vooruitgang je lukt. Je weet alleen dat het je -zie cijfers hierboven- zeker niet lukt als je het niet probeert.

In die zin zijn spaarrekeningen een soort verre zwarte gaten. Je hebt er op het eerste zicht geen last van, maar geraak je in hun invloedssfeer, dan wordt je onverbiddelijk meegezogen. En dit wreekt zich later.

Noest sparen, risico-avers zijn én niet financieel gevormd zijn: het is een redelijk giftige cocktail, die pas op termijn voor de koppijn en de ontnuchtering zorgt. Een financieel vertrouwenspersoon onder de arm nemen en er op letten dat deze voldoende spreiding in je belegging verwerkt, kan een oplossing uit de impasse zijn. Zelf al heb je daar een beetje kosten aan.

 

Categorieën
home

Bij het afscheid van John Bogle

 

John Bogle verdient een standbeeld. Dit is niet onze mening, maar deze van Warren Buffett. Maar omdat hij de beleggingswereld uitdaagde én op een reëel pijnpunt wees, verdient hij wel een standpunt.

Bogle wees er in de jaren ’70 voor het eerst op dat een hoop rendement voor de klant verloren ging, omdat dit aan de handen van beleggingsfirma’s en  tussenpersonen bleef hangen.  Dit in de vorm van hoge beheerskosten. Zijn opvatting was daarom de logica en de eenvoud zelve: verhoog uw rendement door te kiezen voor beleggingen waar u minder kosten betaalt.

Quotes

(vrij vertaald: het is verbazend vast te stellen hoe moeilijk het is voor iemand iets te begrijpen als hij net een bedrag betaald heeft dat als doel heeft dat hij het niet zou begrijpen)

Dat die visie niet door iedereen gedeeld werd, vertaalde hij met een pijnlijke kwinkslag (zie hiernaast). Hij nam geen blad voor de mond en deed vaak erg treffende uitspraken. Een bloemlezing:

Time is your friend; impuls is your enemy. (vrij vertaald: beleg niet impulsief, maar laat de tijd voor u werken.)

The scandal is no what’s illegal. It’s what’s legal. (vrij vertaald: niet het illegale is schandalig. Wat wij legaal noemen is het wel.)

Buy right and hold tight. (vrij vertaald: koop een goed aandeel/fonds en hou het lang bij.)

The stock market is a giant distraction to the business of investing. (vrij vertaald: de aandelenmarkt werkt als een grote afleiding voor wie echt wil investeren.)

Don’t look for the needle in the haystack. Just by the haystack! (vrij vertaald: probeer niet aan stockpicking te doen, maar kies voor de totale markt.)

Weg met fondsbeheerders en tussenpersonen?

ontbrekende – of overbodige schakel?

Je kan in Bogle een voorganger zien in de strijd tegen het uitschakelen van de middleman (tussenpersoon). Een strijd die inmiddels op tal van vlakken doorgebroken is (denk alleen maar aan rechtstreekse verkoop via internet).

Nu is het zo dat in de financiële wereld vroeger een pak hogere

Categorieën
home

De eigen portefeuille in januari 2018

 

Omdat ik in september 2017 wat fondsen verkocht had, maar deze niet uit het maandelijks overzicht verwijderd had (met als doel het YTD-rendement in 2017 op gelijkblijvende belegging te kunnen berekenen), begin ik dit jaar met een opgeschoond bestand. Het kapitaal dat in de portefeuille steekt situeert zich net boven de € 25.000.

Door de verkoop van enkele fondsen is de risicograad van de portefeuille ietwat gedaald. De totale portefeuille dient in risicoklasse 5 (volgens SRRI-indeling) of 4 (volgens SRI-indeling) gesitueerd te worden. Ze is daarmee niet geschikt voor wie kortlopend wenst te beleggen. Over de verwarring in waarderingsschalen publiceer ik eerstdaags een aparte bijdrage.

Hopelijk bevalt de nieuwe lay-out van onze portefeuille iets beter. Want te hard proberen is meestal niet OK.

Omdat we de lay-out van onze site en de inhoud ervan nav. invoering van MiFID II-wetgeving in de voorbije maanden wat gewijzigd/geactualiseerd hebben, konden we ook voor de voorstelling van de portefeuille hierin niet achterblijven.

Er is een nieuwe lay-out met detail van de belegging aangemaakt en er is nu ook een bijkomend tabblad met een visuele voorstelling van de belegging. Met deze visuele voorstelling zie je beter dat de belegging uit diverse onderdelen bestaat. Enkele fondsen zijn ruim bedeeld en enkele hebben een minder groot gewicht. De nieuwe voorstelling heeft als doel om nog didactischer te zijn.

Maar was er ook evolutie in de portefeuille zelf? Natuurlijk! Januari was een

Categorieën
home

Met duurzaam beleggen beter bestand tegen financiële crisissen ?

 

Crisissen zijn uitdagingen. Is er een betere manier om ze te doorstaan?

Na enkele jaren van sterke prestaties op de financiële markten, beginnen sommigen zich zorgen te maken. Bomen groeien immers niet tot in de hemel. Ooit komt er een  terugbots.

Is het verstandig om in uw strategie om forse verliezen tegen te gaan te kiezen voor duurzaam beleggen?

In februari 2014 verscheen een Italiaans wetenschappelijk onderzoek (Universiteit van Rome) met resultaten van een onderzoek of duurzame beleggingsfondsen anders reageren dan hun niet-duurzame zusterfondsen tijdens financiële crisissen.

De studie overspande een periode van 20 jaar. Er in die tijdspanne vastgesteld dat beide types fondsen geregeld haasje over speelden met elkaar op vlak van financiële resultaten. En dit in verschillende marktsegmenten (geografische zones, …).

Om te kunnen vergelijken werd eerst op basis van risicofactoren gezocht naar een niet-duurzaam fonds dat zo dicht mogelijk aanleunde bij een bestaan duurzaam fonds.

Uit de analyse bleek dat het rendement van duurzame fondsen dit van hun niet-duurzame zusterfondsen tijdens de financiële crisis van 2007 betekenisvol overschreed.

Duurzame fondsen lijken volgens de studie dus in crisismomenten voor de belegger een soort verzekeringsfunctie te hebben.

Categorieën
home

Verkocht of Bekocht? Wat leerde ik uit verkoop van mijn belegging?

 

Blijft de kaas lekker als de val dichtgeklapt is?

Hoewel ik me focus op lange termijnbeleggingen, ben ik ook maar een mens. Dus ook gevoelig aan nieuwe inzichten, veranderende behoeftes, … En zo gebeurde het dat ik recent een groot gedeelte van mijn fondsen uit de eigen portefeuille verzilverde. Dit ten bate van een ander investeringsproject waarvoor een bank mij wel krediet verleende, maar toch ook van mij verwachtte dat ik een eigen bijdrage in het risico deed.

Deze verkoop laat me toe om eens de andere kant van de medaille te bekijken. Is deze belegging uiteindelijk een goede keuze gebleken? En wat is er nog vast te stellen?

Waarover ging het? Op 29/12/2011 net voor de opstart van deze blog,

Categorieën
home

Mee-eters aan tafel bij Ethisch Beleggen

 

Neen, we gaan het hier niet hebben over jeugdpuistjes en hoe ze te bestrijden.

Is het nodig om uw beleggingsfondsen te recycleren?
Verleidelijke reclame voor ETF uit Nederland

Ditmaal gaat onze bijdrage over ETFs (Exchange Traded Funds) of ook wel Trackers genoemd. En we laten ook al dadelijk in onze kaarten kijken: we moeten ze niet.

Maar ze zijn er en ze zullen er blijven. En net als bij de jeugdpuistjes zullen ze nog wel even groeien. Onze antipathie zal daar niets aan verhelpen. We sissen alleen TANSTAAFL om ze op afstand te houden.  ETFs zijn een beetje te vergelijken met witte producten,