Statistiek voor beginners

 

Fake news! We worden er dagelijks mee bestookt. Links over rechts, rechts over links, andersglobalisten over kapitalisten, kapitalisten over andersglobalisten, vluchtelingenknuffelaars over vluchtelingenhaters, vluchtelingenhaters over vluchtelingenknuffelaars,…

Facebook: fake news voor u gebracht door vrienden en kennissen.

Wie zich vastbijt in 1 overtuiging zonder die geregeld tegen het licht te houden, heeft na verloop van tijd blijkbaar meer en meer verharding in zijn standpunt nodig om de barsten, die de realiteit met al zijn nuances in de eigen opvatting aanbrengt, te kunnen negeren.

Als je zoals ik af en toe eens wat tijd op Facebook doorbrengt en ook mensen van diverse pluimage als vriend/kennis accepteerde, dan schrik je vaak van de extremiteiten die je er aantreft. Het is daarbij niet zeker dat het nu ergers is dan vroeger. Facebook lijkt gewoon het digitale equivalent van de voormalige toogklap. Het feit dat je een mening post zonder het risico van een klap op je gezicht te krijgen (iets wat wel het geval kon zijn als alcohol de geanimeerde discussie aan de toog oppookte) maakt alleen dat we wat minder terughoudend zijn in onze standpunten.

Zo werd mijn aandacht recent getrokken door een Facebookpost, waarbij met 1 pennentrek (hieronder het volledige citaat)

Hier zit de echte graaicultuur…..de heersers over het wel en wee van onze verzorgingsstaten!
Grafiek du Jour: De beurshausse die in 2009 begon is de op 2 na meest lucratieve ooit (+294%)

én een illustratie de vinger gewezen werd naar wie echt de motor was van de graaicultuur en voor wie we met zijn allen al jaren aan het inleveren zijn. Lees verder

De eigen portefeuille in februari 2017

 

Flashback to the eighties

De wereld went ondertussen sinds meer dan 1 maand aan de houding van “The Donald”. De POTUS lijkt van campagnemodus niet ontpopt te zijn naar begeesterend leiderschap (tenzij voor zijn eigen achterban). De financiële markten laten het echter niet aan hun hart komen. Vooral de waardes van Amerikaanse bedrijven lijken voorlopig nieuwe hoogtes op te zoeken.

In eigen land was het thema van de maand (buiten de geluidnormen van de luchthaven) vooral dit van duister financieel gewin in parapolitieke raden (intercommunales,… ) én bedrijven door politici. Het boek over de graaicultuur van PVDA-boegbeeld Peter Mertens werd als het ware live in beeld gebracht. Er werd met scherp op elkaar geschoten en soms ook in de eigen voet. Plots ga je ook een andere betekenis zien in een oude PVV-slogan waarmee wijlen Willy Declercq in 1981 de verkiezingen won:

L’ enfer c’est les autres

“Niet u, maar (toevoeging redactie: de vertegenwoordiger van) de staat leeft boven zijn stand”.

Als zaakvoerder van een klein bedrijf met mijn voeten in de sociale realiteit van alle dag, hoed ik mij er voor om de afgunstcultuur te stimuleren. Al te gemakkelijk gaan bepaalde groepen morren en veralgemenen dat zij tot de have-nots behoren en dat de haves maar moeten inleveren. Vaak lijkt het toch een soort vertaling te zijn van de NIMBY-houding. Raak niet aan  mijn belangen, maar zoek het elders.  Een soort van vijanddenken (wij-zij) dat we op andere terreinen (denk Trump, denk nationalisme) zien terugkomen, maar daar wel kritisch op reflecteren. Wat niet wegneemt dat trop teveel is en teveel trop is.

Naast uitspraken over “gewone lonen”, “normale vergoedingen” die de wereldvreemdheid van sommige politici mbt. het doorsnee-inkomen van de hardwerkende Vlaming illustreerden, valt vooral de roep naar transparantie op.

Deze roep naar transparantie is er ook in het bedrijfsleven steeds meer en wint als 3e pijler van de ESG-benadering meer gewicht. ‘Governance‘ te vertalen als ‘duurzaam beleid’ staat steeds hoger in de aandacht bij raters. Onder meer ontwijkend belastingsgedrag en onverantwoorde loonspanning bij bedrijven worden dan tegen het Lees verder