Categorieën
home

Beleggingen screenen op duurzaamheid is straks ook een taak van financiële adviseurs.

De Europese Green Deal is niet weggeblazen door de Corona-vloedgolf. Ook de Brexit-saga doet de uitrol ervan amper pijn. Deze Green Deal wil onder meer de Europese neuzen in de dezelfde richting krijgen. Een richting waarbij ook meer aandacht is voor duurzame financiering. Want geld moet er zijn. Veel geld. Om de omslag naar een CO2-neutraal continent tegen 2050 te realiseren. Om de klimaatopwarming en -verandering tegen te gaan. Daarvoor is het alle hens aan dek in de komende jaren. Ook beleggingen moeten we voortaan screenen op duurzaamheid.

Beleggingen voortaan screenen op duurzaamheid
Wat te realiseren is tussen nu en 2050

Voor beleggers is de uitgewerkte taxonomie van groot belang. Door dergelijk geharmoniseerd classificatiesysteem wordt duidelijk welke bedrijven met recht en reden ‘groen‘ genoemd kunnen worden. Bedrijven en organisaties, die er de kantjes van aflopen, maar toch graag groene pluimen in hun gat steken, zullen dit veel minder kunnen. Hiermee wordt alvast in de toekomst (een groot stuk van) greenwashing verhinderd. Deze taxonomie wordt richtinggevend voor banken, verzekeraars en vermogensbeheerders. Dit gezien ze er bij hun beleggingsbeleid en fondsenpromotie rekening moeten mee houden. En zo komt ze ook uiteindelijk ook bij de belegger terecht.

De aanpassing van de regelgeving, heeft ook zijn weerslag op de vereisten opgelegd aan financiële adviseurs. Hun kennis moet bijgespijkerd. Hun fiduciaire verplichtingen nemen toe.

Toenemende kennisvereisten.

Om een goed advies te geven, moet je je materie kennen. Dat is evident. Als Europa bepaalt dat we ons met zijn allen meer moeten richten op duurzame financiering, dan moet je weten wat hieronder begrepen wordt. Duurzaamheid, meestal verklankt in het letterwoord ESG, moet van zijn warrigheid ontdaan worden. Wanneer is iets (voldoende) duurzaam? De Europese taxonomie heeft de regels hiervan vastgelegd. Nu is het zaak om de werking van bedrijven en organisaties te fileren. Dan pas weten we in welke mate ze aan die taxonomie beantwoorden.

Voor de komende 2 jaar ligt de focus alvast op het milieubeleid (aanvankelijk klimaatgerelateerd, maar later ook waterbeleid, …). Maar de taxonomie zal in de loop van de komende jaren een steeds uitgebreider spectrum overspannen. Daarom zal ook de kennis van de adviseur geregeld moeten uitgebreid worden. Zo zal een bedrijf dat in 2021 als duurzaam gezien wordt, dit mogelijk in 2025 niet meer zijn. In de 4 jaar tussen beide evaluaties zal mogelijk blijken dat haar personeelsbeleid niet redelijk is. Of dat het bedrijf zich aan belastingontwijking bezondigt,… . Beide elementen steken nu nog niet in de taxonomie.

Bijkomende informatieverstrekking

Tegen 10 maart 2021 moet op de websites van adviseurs informatie te vinden zijn over

  • hoe adviseurs duurzaamheidsrisico’s in hun beleggingsadviezen verwerken (art.3 1.) en
  • in welke mate zij rekening houden met de belangrijkste ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren (art. 5 5. a). Beslissen ze om hier geen rekening mee te houden, dan moeten ze toch publiceren wanneer ze van plan zijn deze handschoen wel op te nemen (art. 5 5. b).
Beleggingen voortaan screenen op duurzaamheid
Van woorden naar daden. Europa wil kortetermijndenken overstijgen met Green Deal

Denk hierbij bijv. aan van vormen van Short-termism als ‘het negeren van de risico’s op klimaatverandering’ of ‘(het negeren) van verstrengde wetgeving om de gevolgen ervan tegen te gaan’.

Let wel: de wetgeving beoogt niet alleen 4e pijlerbeleggingen. Blijkens de definities in art. 2 van de regelgeving valt ook “een pensioenproduct” onder die regelgeving (art2. 12) d). Lees dus: ook 2e en 3e pensioenpijler.

Fiduciaire verplichtingen.

MiFID II verplicht nu al adviseurs tot een geschiktheidsoordeel over de belegging, die ze hun klant aanbieden. De belegging moet passend zijn rekening houdend met diens beleggingsdoelstellingen, diens tijdsperspectief en zijn individuele situatie. Vanaf 2021 moet ook gepolst worden naar de ESG-voorkeuren van de klant. Zo moet er bij de precontractuele informatieverschaffing (art. 6 2.a) en b))

  • informatie verstrekt worden over de wijze waarop duurzaamheidsrisico’s in het advies geïntegreerd is.
  •  moet er een beoordeling van de waarschijnlijke effecten van duurzaamheidsrisico’s op het rendement van het aangeboden product gegeven worden (*).

Wat betreft dit laatste zal wellicht een tijdlang clementie mogelijk zijn. We vermoeden dit omdat transparantie rond de ongunstige effecten op de duurzaamheid op productniveau slechts tegen 30/12/2022 moet vastgelegd worden (art. 7. 1.). En voor zover we weten zijn ook de beoogde benchmarken nog niet of onvoldoende beschikbaar (**). Ook al legt de regelgeving het vandaag op, je kan pas de juiste informatie geven eens ze bij derden waarvan je afhankelijk bent beschikbaar is.

Van “het klimaat laat me koud” tot “voor mij is het een hot topic”.

In de precontractuele bevraging kan een klant nog steeds zeggen dat duurzaamheid en ecologie hem geen zak kan schelen. Maar geconfronteerd met  specifieke vragen, zal hij wellicht meestal toch een zekere gevoeligheid aan de dag leggen. Alvast meer dan vroeger toen het item niet op de agenda stond.

  • De meerderheid zal wellicht eerder een negatieve benadering hebben Bijv. :ik vind het niet tof dat mijn geld bewapening, kernenergie, tabakskweek, … zou financieren.
  • Er is echter ook een positieve instelling mogelijk. Mensen die juist willen dat hun geld een zekere impact heeft. Bijv. ik wil in schone energie, elektrische voertuigen, proper water, … investeren.

Adviseurs die stelselmatig klanten indelen bij de niet-geïnteresseerden (een gemakkelijkheidsoplossing om toch maar niet inhoudelijk dieper op de duurzaamheidproblematiek te moeten ingaan), zullen bij controle door hun overheden (in België NBB & FSMA ) op termijn door de mand vallen.

What about  Going West or Going East?

Europa is niet het centrum van de wereld, maar wil met de Green Deal wel voorloper zijn in de transitie. gehoopt (en verwacht) wordt dat de rest van de wereld volgt.

Europa heeft een strategie klaar en wil met deze strategie trendsettend worden. Maar dergelijke ambitie vergt een lange adem. En ondertussen zijn er natuurlijk ook veel redenen om als belegger niet alleen naar Europa te kijken.

Een goede beleggingsstrategie is er immers 1 waar een ruime spreiding voorzien is:

  • Het oude continent bleef alvast op vlak van rendement in de voorbije 10 jaar achter op de VS.
  • Wie een langetermijnperspectief heeft, kan ook niet buiten aandacht voor Emerging Markets. (Niet voor niets heeft Trump een economische oorlog gestart met China).
Zullen financiële groepen en -adviseurs hun exposure op Europa verminderen om “al die bijkomende rimram” te ontwijken?

Zullen ze in de komende jaren meer niet-Europese fondsen in de etalage zetten?

Volgens de doelstelling van de taxonomie heeft dit geen zin. Niet-Europese bedrijven en instellingen moeten ook door de kam van de taxonomie passeren. Het is waarschijnlijk dat in de weging van dergelijke bedrijven veel meer onbekenden zullen opduiken. Waardoor hun  duurzaamheid lager zal ingeschat worden.

Zullen buiten-Europese groepen (BlackRock, Fidelity, Goldman Sachs, J.P. Morgan, Morgan Stanley…) niet zwaaien met een kostenvoordeel omdat zij niet gehouden zijn tot naleven van de taxonomie?

Neen. Want ook niet-Europese vermogensbeheerders die hun producten in Europa willen aanbieden zullen onderworpen zijn aan de taxonomie. Dus ook vreemde aanbieders moeten hun hier aangeboden beleggingen screenen op duurzaamheid.

Er kan verwacht worden dat sommige van deze beheerders wellicht even hun aanbod terugtrekken. Omdat ze wellicht minder gefocust zijn op conformiteit met Europese regelgeving. We zagen dit ook begin 2018 bij de invoering van de regels rond PRIIPS en IDD.

Actieve fondsen versus ETF

Ook de trend van passief beleggen kan door de regelgeving beïnvloed worden. Actieve fondsen moeten hun informatie steeds up to date houden ter informatie – en bescherming van de beleggers. Passieve fondsen zijn in essentie een afspiegeling van (specifiek gevolgde) indexen/beurzen. En toegegeven daar gebeuren ook toevoegingen of verwijderingen. Maar toch in veel mindere mate dan bij actieve fondsen, waar frequenter aan- en verkocht wordt.

Een boek kopiëren is alvast minder duur dan er 1 schrijven. Actieve fondsen vormen de trend, ETF’s hangen er hun wagonnetje aan.

1 van de succesfactoren van passieve fondsen is de lagere kostenstructuur. Er valt te vrezen dat het verschil tussen kosten bij actieve fondsen en passieve fondsen (ETF) nu opnieuw verder oploopt.

De kans bestaat dus dat het invoeren van de taxonomie juist leidt tot verhoogde belangstelling in passieve fondsen.

En ETF zijn volgers, maar zeker geen voortrekkers in het bevorderen van duurzaam beleggen. De wetgeving zal dus waarschijnlijk een onverhoopt negatief neveneffect hebben.

Schaalvergroting of verschraling bij financiële adviseurs?

Na de invoering van de MiFID2-maatregelen kloegen vele bankagenten en verzekeringsmakelaars over hun toegenomen administratieve taken en verantwoordelijkheden. Bankagenten en verzekeringsmakelaars, die uiteraard een groot gedeelte van hun tijd ook bezig zijn met niet-beleggingen (sparen, auto-, brand-, familiale verzekeringen, hypotheken, opvolging van schadedossiers, … ) voelen een spanning tussen wat ze aankunnen en wat de klant en zeker ook de overheid van hen verwacht. Een spanning die op hun productiviteit weegt.

Europa maakt een uitzondering.

Dit is de Europese commissie blijkbaar niet ontgaan. Zij ontziet adviseurs met een bescheiden portefeuille bij de extra’s die er vanaf 2021 bijkomen. Art. 17 1. geeft immers vrijstelling aan verzekeringstussenpersonen en beleggingsondernemingen die minder dan 3 werknemers hebben. Echter via art. 17. 2 houden de lidstaten een slag achter de hand. Hiermee kan ze deze alsnog tot toepassing verplichten.

Deze tweedeling is goedbedoeld, maar creëert toch een ongelijk SLA-niveau. Voor 1 keer in het voordeel van de kleine tussenpersoon.

Echter, zeker voor hen was het geen evidente klus om voortaan bijkomend

  • duurzaamheidsparameters te moeten opvolgen en
  • hierrond een visie te ontwikkelen,
  • en die daarna in begrijpbare taal aan een klant/prospect over te brengen.

Het viel dan ook te vrezen dat een aantal bemiddelaars er de brui zouden aan geven. En in de toekomst gingen verzaken aan advies en verkoop van beleggingen. De uitzonderingsmaatregelen ondervangt dit alvast. Maar ook hier is er een neveneffect. Een deel(tje) van de bevolking -zij die zich op kleinschalige financiële vertrouwenspersonen beroept- wordt niet actief aangesproken om bij te dragen aan de financiering van de transitie.

Precontractueel informatiemoment.

Voor de rest van de adviseurs maakt het de precontractuele periode nog belangrijker. Daar vindt de informatieverstrekking en het geschiktheidsonderzoek plaats. Een fase die –de praktijk is wat ze is– de consument zelf vaak ook liever skipt of ingekort ziet. Voor een extra luik “Beleggingen screenen op duurzaamheid” was hij -uitzonderingen niet te na gesproken- geen vragende partij.


(*) Gisteren wist het Noorse National Wealth Fund (’s werelds grootse onafhankelijk staatsfonds) nog te melden dat hun desinvesteringen op basis van klimaatverandering het rendement op hun aandelenportefeuille met 0,21 procentpunt op jaarbasis verhoogde. Desinvesteringen uit bedrijven die een loopje nemen met mensenrechten droeg bij aan een stijging van 0,06% procentpunt op jaarbasis.

(**) Men wil dat in de toekomst ook vermogensbeheerders, banken en verzekeraars over dergelijke data beschikken voor hun beleggingsproducten. Hiervoor worden benchmarken ontwikkeld. Dit om vergelijkingen mogelijk te maken. Ook de financiële serviceverleners bereiden dit momenteel voor. Zie bijv. bij MSCI .

Categorieën
home

Gegarandeerde rente: het betonrot voor Allianz Leven?

Vroeger was alles beter. Of laten we zeggen eenvoudiger.

  • Je wou bv. een financiële reserve opbouwen voor je oude dag. Zonder daarbij veel risico’s te nemen. Je wou desgewenst ook het onvoorzienbare risico op voortijdig overlijden verzekeren.
  • Je wandelde een verzekeringskantoor binnen en je werd meestal naar huis gestuurd met een gemengde levensverzekering 10/10. Die cijfers drukken de verhouding uit tussen het verzekerde kapitaal overlijden en dit voor uitkering op pensioen.

Er waren variaties denkbaar.

  • Wie geen naasten te beschermen had tegen de financiële gevolgen van zijn overlijden sloot een verzekering af uitsluitend voor uitkering bij pensioen: een uitgesteld kapitaal ZONDER of MET tegenverzekering.
    • Zonder die tegenverzekering werd de betaalde premie beschouwd als een zuivere risicopremie. Vergelijk met een brandverzekering. Is er geen brand, dan ben je de betaalde premie gewoon kwijt. Werd er geen pensioenleeftijd bereikt, dan hield de verzekeraar de betaalde premies zonder enige uitkering.
    • Met tegenverzekering, moest de verzekeraar toch de betaalde premies aan de erfgenamen of de aangeduide begunstigde uitbetalen. Uiteraard vermindert met de beheerskosten en de verzekeringstaks.
  • Wie slechts voor een kleine overlijdensvergoeding koos, kon de formule 10/10 laten wijzigen in 10/20 (helft minder uitkering bij voortijdig overlijden), 10/30 (2/3 minder uitkering bij overlijden), …

Waar is de garantie naartoe?

gegarandeerde rente
Ethias: vroeger was beleggen nog makkelijk. Garantie van goed rendement en winstdeelname

Dit alles onder de garantie van een gegarandeerde rente van 4,75 %. Mogelijks nog te verhogen met winstdeelname. De hoge rente camoufleerde dat tussenpersonen toen ook hoge commissielonen op die contracten opstreken. Ook de quasi zekerheid dat er ook bovenop nog een extra (winstdeelname) aan het opbouwende kapitaal toegevoegd werd hield daarbij.

Maar dat was vroeger. De gegarandeerde rente van 4,75 % beschouwde men vanaf de jaren ’70 in de vorige eeuw zelfs als een bodem (vraag maar aan je ouders aan welke hoge rentes ze toen moesten lenen voor hun huis of welke rentes ze konden opstrijken voor hun kasbons). Een erg conservatieve inschatting. Verzekeraars dachten hiermee nooit in de problemen te komen.

Het kan echter verkeren. Sinds de jaren ’90 zakte de rente stelselmatig. De marges die de verzekeraar had (gedeeltelijk aan de klant uitgekeerd onder de vorm van winstdeelname) krompen feller. Enkele jaren later waren deze volledig opgegeten.

Waardoor er druk kwam door de koepel van verzekeraars (en ook door haar individuele leden) om die -ondertussen vermaledijde-gegarandeerde rente stelselmatig te laten zakken. 4,25 %, 3,75 %, 3,25 %,  … werden de garanties voor wie nieuwe contracten afsloot.

De oude contracten hingen echter als een molensteen om de hals van de verzekeraars. Telkens de rente verder zakte, werd het moeilijker – zo niet onmogelijk- om de contracten te blijven honoreren. Ze werden van vetpotten geleidelijk verliesposten voor haar uitgevers. De verzekeraars stopten 1 na 1 met klassieke levensverzekeringen om over te stappen naar Universal Life polissen. Hierbij werden de rente niet langer gegarandeerd gedurende de volledige looptijd van het contract. De garantie kon verschillen naargelang het moment van je storting. In de praktijk werd ze steeds lager.

Oude garanties doorgeschoven naar andere spelers.

Probleem dus opgelost voor de nieuwe polissen. Maar nog niet voor de bestaande polissen. Bij deze laatste groeide stelselmatig de kloof tussen wat beloofd was aan de klant én wat te krijgen was op de financiële markten. De FSMA (controledienst die toezicht houdt op de financiële dienstverleners) eiste om die reden dat verzekeraars met oude portefeuilles aan hoge gegarandeerde rentes steeds meer financiële reserves opbouwden om aan hun verplichtingen te kunnen blijven voldoen. Dergelijke reserves vergden dus steeds meer kapitaalinbreng van de verzekeraars in kwestie. Zo FSMA oordeelde dat daardoor de solvabiliteit van de verzekeraar in gevaar, kwam drong deze aan op de verkoop van dergelijke verliesposten.

gegarandeerde rente
Ook hier noodzaak om aan de baxter te gaan liggen.

Gekend is onder meer het verhaal van de First-rekening bij Ethias.  Maar ook de onderlinge verzekeraar Curalia, welke in de doelgroep van (para)medici actief is, verkocht inmiddels haar oude levensverzekeringscontracten aan een derde.

Deze week werd bekend dat zelfs de Belgische tak van Allianz Benelux het voornemen heeft om zijn oude portefeuille te verkopen. Allianz een belangrijke speler op de Belgische verzekeringsmarkt wil de particuliere klant op zoek naar kapitaalopbouw voortaan alleen nog bedienen via Tak 23 producten. Zelfs noemt ze die laatste een innovatieve – en moderne productlijn. Voor ons niet gelaten. Ook met Ethisch Beleggen trekken we die kaart.

Gebrek aan alternatief.

Als de zekerheid verschrompeld, moet je natuurlijk iets doen.

Het is momenteel (bij de superlage rentestand) niet mogelijk om een positief rendement te garanderen. Het eerder genoemde FSMA wees klanten ook al op het reëel bestaande risico op kapitaalverlies bij Tak 21 -verzekeringen.

En dan blijft de keuze eenvoudig:

  • gegarandeerd verlies (zelf bij een positieve rentevergoeding, verlies je door instap- en/of beheerskosten, verzekeringstaks en inflatie) accepteren of
  • acceptatie van risico ( eveneens kosten en kans op verlies)

Door grote spreiding, door een voldoende lange beleggingstermijn aan te houden en door in te zetten op het stijgend belang en gewicht van duurzaamheid, proberen we met Ethisch Beleggen de winstkansen gaaf te houden. Zonder dat we hierbij garantie kunnen aanbieden.

De banken achterna?

We zien parallellen met wat er in de bankwereld gebeurde.

Aanbodverschuiving

Nadat banken jarenlang hoge intresten boden op risicoloze producten (kasbons/termijnrekeningen), paaiden ze eerst hun klanten met hybride producten met kapitaalsgarantie. Toen die kapitaalsgarantie te duur werd, bedienden ze hun klanten met producten met kapitaalsbescherming. Toen ze door de steeds lager wordende rente vaak zelfs amper het beginkapitaal konden garanderen, verlaagden ze de kapitaalbescherming tot 95, 90, 85 80 % van het ingelegde bedrag. Om uiteindelijk ook dit pad te verlaten en hun klanten voor de keuze te stellen. Ofwel een spaarrekening (inflatie meegerekend verlieslatend) ofwel een beleggingsfonds (risico voor de klant, kans op winst ook voor de klant, kosten ten voordele van de bank).

Na Bad Bank tijd voor Bad Insurer?

Toen banken na de financiële crisis en de eurocrisis op vallen stonden, werden hun ‘slechte kredieten’ (de uitgeschreven leningen waarbij het quasi zeker was dat ze die niet konden recupereren bij de kredietnemer) ondergebracht in aparte structuren. Het beheer ervan had uitsluitend de bedoeling die kredieten te laten uitdoven, desnoods te verkopen, met oog op verliesbeperking.

  1. Het gezonde deel van Dexia werd Belfius. Het toxische deel bleef Dexia.
  2. Fortis werd ontmanteld. Het Nederlands gedeelte verhuisde terug naar Nederland. Het Belgische gedeelte werd verkocht aan het Franse BNP Paribas. Het niet verkoopbare gedeelte werd ondergebracht in ‘Royal Park Investments‘ . Deze laatste werd uiteindelijk doorverkocht aan Lone Star Funds.

Monument

gegarandeerde rente
Weinig toekomst bij Allianz voor de oude levensverzekeringscontracten

We kunnen niet anders dan zeggen dat zowel Ethias als Allianz monumenten zijn in het financiële landschap van België. Maar er waren duidelijk kosten aan sommige van hun flanken .

En dan wordt uitgekeken naar monumentenzorg. Wie kan de zorg voor de verlieslatende producten op zich nemen? In beide gevallen (ook trouwens bij Curalia) sprong Monument Re in de bres. Bij Ethias gebeurde dat via een Ierse verzekeraar die tot hun groep behoorde (Laguna Life). Bij Curalia en bij Allianz is /(respectievelijk) wordt Monument Assurance Belgium (MAB) de dienstverlener, die de uitdovende portefeuille moet beheren. Ditverschil is niet onbelangrijk in het kader van de depositogarantie die ook voor levensverzekeringen met gegarandeerd rendement geldt tot max. € 100.000/ persoon. Die bescherming geldt immers niet op het Ethias-geld. En niemand wil dat zijn geld verdwijnt in een Bermudadriehoek.

gegarandeerde rente
Redder in nood of puinruimer?

Monument Re is als herverzekeraar van levensverzekeringen zelf immers ondergeschikt aan het toezicht van de Bermuda Monetary Authority. Bermuda is wegens “belastingsvriendelijke” redenen 1 van de grote aantrekkingspolen in de herverzekeringsindustrie.  Of de financiële controle daar minder streng is dan deze in Europa, is ons niet bekend.

3 jaar lijkt momenteel een eeuwigheid in de verzekeringswereld.

Monument Assurances Belgium is in staat door zijn focus, zijn groeiende omvang én zijn expertise duurzame voordelen voor de verzekerden te creëren. Zo staat het in het gezamenlijk persbericht dat Allianz en MAB verspreid hebben. De overgedragen portefeuille bestaat uit –naast 4.500 hypothecaire kredieten– 95.000 contracten met een technische reserve van 1,4 miljard €.

Monumentale getallen, die een verdere groeispurt van dit bedrijf in run-offoplossingen mogelijk maakt. Zo de controle-overheid de overdracht goedkeurt voorzien beide partijen 18 maanden om de overdracht in goede banen te leiden.

Het is nog geen 3 jaar geleden dat de voorzitter van de levensverzekeringsafdeling van Allianz Duitsland stellig verklaarde dat run-offs voor Allianz geen thema zijn. Dat ze pal voor hun klanten opkwamen, zonder “wanneer” of “maar”. Dat klanten op Allianz konden betrouwen vandaag én in de toekomst. En kijk nu: op de westflank is de muur al ingestort.

Oude zekerheden wankelen en vallen. Ook dat is het gevolg van het beleid van de centrale banken (ECB) om de rente laag te houden. Ze doen instituties hun kar 180 graden draaien.

Misschien moeten spaarders, die de bedragen op hun rekeningen nu al jaren zien stagneren, dit signaal maar eens oppakken. En toch eens opzoek gaan naar een andere windrichting.

 

Categorieën
home

De zoektocht naar essentiële informatie bij nieuw duurzaam pensioenspaarfonds

Thomas Pips en de zoektocht naar de muis.

Niet meer zo jonge lezers, weten dat in pre-internettijden de informatie vaak met vertraging én via duurzame dragers als papier tot ons kwam. Zo was het in het Vlaanderen van de 2e helft van de 20e eeuw (van 1947 tot 1982) gebruikelijk dat kort na “den arrivée” van een rit uit de Ronde van Frankrijk her en daar fluitsignalen weerklonken. Niet van gemeenteambtenaren die GAS-boetes uitschreven of van “gendarmen” die verkeersovertreders tot de orde wilden roepen. Neen, er werd duchtig gefloten door jobstudenten in dienst van dagblad Het Volk. Deze brachten een extra-edtie van enkele pagina’s uit met allerlei duiding over de pas gereden rit.  In dit gazetje was ook een cursiefje van Michel Casteels te vinden, naast een cartoon van striptekenaar Buth, echte naam Leo De Budt.

Een sympathieke coureur en zijn onafscheidelijke -, maar goed verborgen muis

De cartoon draaide rond de avonturen van een fictieve wielrenner, Thomas Pips en zijn vrienden Kilo, 1/4Kilo en Lange Lo.  De oplage van dit tourkrantje werd mee de hoogte ingejaagd door deze blijken van populaire cultuur. Te meer omdat Buth ook steeds een muisje verstopte in zijn tekeningen. Wie ‘Waar is Wally? kent, weet hoe verslavend zo’n verborgen item kan zijn. Het zoeken naar de muis was aangenaam tijdverdrijf. Het vinden van de muis gaf een kleine adrenalinestoot.

Momenteel is de Ronde van Frankrijk terug bezig. Maar dit is niet de aanleiding waarom ik aan bovenstaande dacht. Ik gebruik ze als allegorie voor mijn eigen wedervaren.

(Thomas) PRIIPS en de zoektocht naar het Essentiële Informatie Document.

De PRIIPS-verordening, is Europese regelgeving, die door de Eu-landen geïmplementeerd wordt. Ze heeft als doel om de financiële consument beter te beschermen. Deze regelgeving zou moeten zorgen voor een uniforme vergelijking tussen verschillende beleggingen. Dit door middel van een gestandaardiseerd document: het Eid (Essentiële Informatie Document). Wellicht zal de Engelse naam KID (Key Information Document) beter ingeburgerd worden.

Het is een document waarvan verwacht wordt dat de consument dit doorneemt voor de aankoop van zijn belegging. Financiële instellingen en haar vertegenwoordigende tussenpersonen dienen dit dus ter beschikking te stellen voor het contract onderschreven wordt.

Wie op deze site zoekt waarin hij via ons kan beleggen komt op een lijstje van (op vandaag) 56 fondsen terecht. Van 2 fondsen beschikten wij midden juli niet over het betrokken Eid (*). In feite mogen we dergelijke belegging dan ook niet verkopen op risico van sanctie door FSMA (controle-organisme op de sector). Pech dus voor DPAM Select Global Medium B. Maar gewoonweg onbegrijpelijk voor NN Life Patrimonial Future.

Muizenissen rond informatieverplichting.

Dit laatste is immers de nieuwe pensioenspaar- en langetermijnspaarformule van NN Belgium. Ze vervangt sinds 14/06/2019 het door verzekeraar eerder verdeelde NN Life Star Fund. Een nieuw fonds in de markt zetten is wellicht geen sinecure, maar men mag er toch van uitgaan dat dit niet hals-over-kop gebeurt en daar een voldoende lange aanlooptijd over gaat vooraleer men het presenteert.

Groot was dan ook de verbazing dat we bij de lancering ervan quasi niets aan informatie over dit product konden vinden. We hebben in de eerste 3 weken na lancering quasi dagelijks een internetzoekopdracht gelanceerd. Slechts mondjesmaat vonden we de info: een aangepaste financiële infofiche, een Duitstalige versie van het Essentieel Informatie Document was beschikbaar per 05/07/2019.

De medaille voor gebrek aan verdienste

Na een korte vakantie en 6 weken na lancering vonden we nog steeds geen prospectus, maar ook geen Nederlandstalig Essentieel Informatie Document.

Van een prospectus kan je nog zeggen dat dit meestal door de particuliere belegger genegeerd wordt, wegens de omvangrijk en te ingewikkeld. Maar deze zou toch ter beschikking moeten zijn voor wie zich in het product echt wil verdiepen.

Het Eid daarentegen moet precontractueel aangeboden worden. Het is dus een verplichting, welke men niet nakwam. En dit is natuurlijk minder netjes.

Temeer omdat je kan lezen dat per 14/06/2019 NN zelf besloot om de waarde die klanten in NN Life Star fund opgebouwd had automatisch overgedragen wordt naar NN Life Patrimonial Future fund.  Zie Fund Switch 2019 (->je bent een particulier met een Strategy Contract).

@tentie? @tentie! Hallo fondsenuitgever?

Dit alles deed ons op 23/07 naar het toetsenbord grijpen. Via een tweet werd aan @NNIP  (NN Investment Partners) gevraagd waar de ontbrekende info bleef.  6 uur later kwam een reply met een link naar een documentenpagina. We vonden daarop nu ook een Franstalige versie van het Essentieel Informatie Document terug. Leven we nog in de tijd van “pour les Flamands la même chose“? En waar bleef de gevraagde prospectus?

Dan maar terug in de pen gekropen en via 2 reply’s op hun antwoord gemeld dat

  • 57 % van de Belgen in het Vlaams Gewest wonen en een Nederlandstalige versie van EiD gewenst is
  • de laatste prospectuswijziging van NN (L) Patrimonial (dat alle subfondsen overkoepeld) dateert van 01/06/2019, maar daar geen sprake is van het NN (L) Patrimonial Future fund (het fonds dat door NN België gebruikt wordt om NN Life Patrimonial Future te stofferen)
  • wij als tussenpersoon precontractueel bepaalde documenten aan (potentiële) klanten moeten kunnen voorleggen.

En zie: “als ze willen, kunnen ze!” Per 24/07 duiken eindelijk de ontbrekende gegevens in hun documentenoverzicht op.

Slachtoffer van de wet van de remmende voorsprong?

De brug tussen verdeler en klant. Een tussenpersoon moet verschillende loyaliteiten aanhangen. En soms leidt dit tot moeilijke – of gevaarlijke posities.

Met Ethisch Beleggen hebben we zo vroeg als mogelijk ingespeeld op de gewijzigde situatie rond duurzaam pensioensparen. Vorig jaar hebben we op deze blog aandacht besteed aan het nieuwe product van KBC en ook aan de omschakeling van het Star Fund pensioenspaarfonds naar 100 % duurzaam.

Getrouw aan de niche van het ethisch beleggen, die we opvolgen, hebben we -zodra als mogelijk- ook proberen informeren over de NN-beslissing om commercialisering van NN Life Star Fund stop te zetten en met een quasi gelijkaardig product NN Life Patrimonial Future fund uit te pakken.

Het opvolgingswerk dat dit kost (ook nodig om als tussenpersoon wettelijk in orde te blijven), is geen cadeau.  De wet van de remmende voorsprong lijkt wel van toepassing.

Wedden dat NN Belgium in het najaar een campagne opzet rond haar nieuwe pensioenspaarformule? En dat collega-tussenpersonen, die zich nu nog niet ingewerkt hebben, dit na hun vakantie met veel minder inspanning zullen kunnen doen?

Soms is het blijkbaar efficiënter om niet in de voorste gelederen te fietsen, maar zich te laten uitzakken en in een peloton de rit uit te rijden. En zo zijn we weer in de wereld van Thomas Pips beland.

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

(*): in de praktijk gebruiken we bij de voorstelling van de fondsen op onze site nog de Essentiële beleggersinformatie (EBi – Engelse afkorting KIID (Key Investor Information Document)). Bancaire beleggingsfondsen zijn tot 31/12/2021 vrijgesteld van gebruikt Eid (KID). Omdat de Tak23-fondsen die wij verdelen vaak herverpakte bancaire fondsen zijn, is de KIID-info momenteel nog relevant. Ze is ook gemakkelijker traceerbaar dan de KID-info. Deze laatste gebruiken we wel voor de specifieke verzekeringsmantel waarin de fondsen gewikkeld worden.

 

 

Categorieën
home

NewB: blijft de duurzame bank in de pijplijn steken?

 

Bankieren voor goed veranderen is de ambitie

Sinds de oprichting in 2011 en de openbare lancering in 2013 van het NewB initiatief is er veel water door de zee gestroomd. Hoe ver staat het nu met het NewB-project?

Een kickstart: veel verwachtingen.

Bij de lancering van NewB stroomde het geld en de coöperanten toe. 2013 was een erg hoopgevend jaar. Duizenden mensen leken de oprichting van een bank die werkt volgens ethische principes én zich als een coöperatie organiseert te ondersteunen.

De stelling van Elsschot….Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren ….  

Na de opstart was het natuurlijk zo dat er voor de initiatiefnemers nog een pak werk op de plank stond: een organisatie op poten zetten, discussiëren op concretisering van de algemene opties (waar willen we ons in onderscheiden van de anderen,…) en vooral bijkomende financiële middelen vinden én de toezichthoudende overheid kunnen overtuigen van de zinvolheid én slaagkans van het project.

Het is vandaag niet evident om de interesse én het elan van potentiële coöperanten lang aan te houden.

Categorieën
home

Financiële instellingen sorteren uw bonte – en uw witte was nu nog beter.

 

Witter dan wit. Ook voor wie minder propere doelen heeft?

Sommige maatschappelijke geledingen (vakbonden, drukkingsgroepen, extremistische politieke partijen,…) laten ons geloven dat er nog steeds massa’s geld is,  dat het daglicht niet kan verdragen. Als we bepaalde persdossiers (Panama Papers,…) lezen, dan hebben deze nog gelijk ook.

Nochtans wordt de regelgeving rond financiële verrichtingen steeds strenger. Het verbod op cashverrichtingen hoger dan € 3.000 is daar al een voorbeeld van.

Personen die in het economisch leven actief zijn rond opzetten van vennootschappen, organiseren van geldstromen, …. worden door de wetgever steeds meer gezien als potentiële sluizen waarlangs geld mogelijk “witgewassen” wordt. Ook de omgekeerde beweging witte gelden laten doorstromen naar organisaties/individuen met terroristische doeleinden komt  meer en meer in het vizier.

Dat dergelijke handelingen ook bij bankiers en verzekeringsmakelaars mogelijk zijn,  is dan ook de wetgever niet ontgaan.

Categorieën
home

2018 start voor financiële tussenpersonen en beleggers met 2 dagen vertraging.

 

Op dieet na Nieuwjaar? Wacht eens even, hier staat nog een volledige taart op tafel!

Met ingang van 03/01/2018 wordt MiFID II ingevoerd.

Volgens dagblad  De Tijd … een Europese richtlijn in die in theorie beleggers beter moet beschermen. In de praktijk is de regelgeving, waarbij fondsbeheerders bijvoorbeeld afzonderlijk moet betalen voor research, behoorlijk ontaard in een mastodont van duizenden pagina’s regelgeving met in totaal bijna 2 miljoen alinea’s. ( bold door redacteur van deze blog aangebracht).

1 jaar op MiFID gestudeerd en alles wat ik je kan laten zien is dit T-shirt.

Ga daar maar eens aan staan als financiële tussenpersoon.

U wordt zoals steeds -uiteraard- geacht om heersende  wetgeving na te leven.

En omdat deze  vanuit het oogmerk van consumentenbescherming opgezet werd, kan u hierop gecontroleerd worden door instanties die over uw verdere beroepsloopbaan kunnen beslissen.

  • FSMA, die uw erkenning kan intrekken én onder meer hiervoor  mystery-shoppers aan het werk wil zetten.
  • Financiële instellingen, die dezelfde controle door FSMA vrezen en hun tussenpersonen dus nog strikter zullen opvolgen. Dit volgens het systeem-paraplu. Regeltjes opleggen  en stippellijntjes trekken waar hun tussenpersoon moet tussen blijven.

Te vrezen valt dat deze regelgeving tot koudwatervrees zal leiden

Categorieën
home

MiFID of MisFit ? : hoe “goedbedoelde” overheidsregulering tot verschraling leidt.

 

Deze site ging er enkele jaren prat op dat ze een aanbod van een 50-tal duurzame fondsen opvolgde. Op basis van het te besteden bedrag én het profiel van klant kon hieruit een gepersonaliseerde- en gevarieerde keuze geselecteerd worden. Nergens was er druk tot productie. Een klant hoefde niet in een bepaalde richting geduwd worden.

The Scene nam het op voor de verworpenen – Regelgever verwerpt de huidige scene

Maar de overheid wikt én beschikt. De terechte aandacht voor consumentenbescherming leidt tot een regelzucht, die het vrij ondernemingsschap aan banden legt. De invoering van IDD, PRIPPS en MIFID II-wetgeving, welke voor begin 2018 op stapel staat, werpt zijn schaduw vooruit. Zo komt het dat 1 van onze leveranciers, Bâloise Vie Luxembourg, recent besloot tot een forse reductie in de door haar aangeboden fondsen. Waar bemiddelaars vroeger uit meer dan 1.500 (een soort supermarkt) fondsen konden kiezen voor hun klanten, is de keuze nu beperkt op 180  (- 88 %). Hierdoor zijn niet minder dan 15 duurzame fondsen uit het aanbod verdwenen. Tot 01/11/2017 konden we er 27 en sinds 01/11/2017 voortaan slechts 12 aanbieden. De marketingafdeling van de verzekeraar goot over de wijziging in het

Categorieën
home

Samen voor ons eigen! Verkiezingen 2014

 

Vele beloften maakten schuld.
Vele beloften maakten schuld.

Binnen 14 dagen kiezen we voor het Vlaams, het Federaal en het Europees Parlement. De kiesstrijd is in de ogen van veel mensen een gevecht van de heersende partijen tegen de voormalige underdog, die zich ondertussen in Vlaanderen tot markleider lijkt te hebben ontpopt: NV-A.  En dat roept weerstand op. Onwillekeurig doet de felle opgang mij denken aan de gloriejaren van Van Kooten en De Bie, toen ze uit het niets rond 1980 een hype creëerden met hun zogenaamde Tegenpartij. En er gelijk de beloftencultuur van politici in verkiezingsmodus illustreerden met hun vrijbuitersslogan: “Geen gezeik. Iedereen rijk!”

We hebben voor de gelegenheid eens de partijprogramma’s nagekeken van CD&VGroenLDDNV-A, Open-VLD, PVDA+ , SP.A en Vlaams Belang op zoek naar frisse ideeën of überhaupt standpunten rond sparen en beleggen.

Categorieën
home

Twin Peaks II – the sequel

 

David Lynch, de regisseur van Twin Peaks zal het wel nooit gedacht hebben, maar vanaf 30/04 gaat er in België een regelgeving in de verzekeringswereld van kracht, die naar zijn serie genoemd lijkt te zijn.

Klantenbescherming organiseren en dit Twin Peaks noemen: weird.
Klantenbescherming organiseren én dit Twin Peaks noemen: … weird.

Essentieel gaat het over regelgeving, die de MiFID reglementering zoals die al enige tijd in de banken gekend en opgelegd is, nu ook uitbreid en aanpast naar de verzekeringssector. Doemdenkers neigen wel eens om er naar analogie met de teaser uit de cult TV-reeks “Who killed Laura Palmer?” een doodsbericht voor de verzekeringsmakelaar in te ontwaren. Maar is dit wel zo?

In alle geval niet alleen verzekeringsmakelaars, maar ook verzekeringsmaatschappijen en hun andere tussenpersonen zullen hun manier van werken toch minstens even tegen het licht moeten houden.

beroepsbeeld in volksopvatting nog steeds karikaturaal
beroepsbeeld in volksopvatting nog steeds karikaturaal

Met Twin Peaks 2 wordt de verzekeringswetgeving herschreven.

Categorieën
home

Veni, Vidi, Wiki

 

Sparen, Beleggen en verzekeren: the wicked games?
Sparen, Beleggen en verzekeren: the wicked games?

Van  Julius Caesar wordt gezegd dat hij de spreuk “Veni, vidi, vici” lanceerde. Het was een soort samenvatting van zijn veroveringsopvattingen. In de laatste jaren wordt deze spreuk meer en meer omgebogen tot “veni, vidi, wiki”: ik kom ergens, ik zie iets en … ik zoek het op. Want danzij internet is het mogelijk om op korte termijn erg veel informatie na te trekken.

  • Zaken die doorgaans door overheden en grote multinationals verborgen gehouden worden, vonden een tijdlang hun weg naar de openbaarheid dankzij WikiLeaks, een website van klokkenluiders.
  • Niemand heeft nog een actuele encyclopedie in zijn huisbibliotheek staan, want sinds enkele jaren is er Wikipedia, de vrije (online) encyclopedie,die door vrijwilligers ten allen lande onderhouden wordt. Het is een zichzelf corrigerende combinatie van  crowdsurfing  en wisdom of the crowds.
  • En vanaf vandaag is er ook WikiFin, de Belgische overheidsportaal waar je basisinformatie kan aantreffen over financiële producten. Je vindt er van alles over verzekeringen, beleggingen, sparen, lenen, pensioenen. Met dit initiatief probeert de FSMA iets te doen aan het financieel analfabetisme, dat hier welig tiert. We hadden het daar al eens over in een bijdrage in november 2012. FSMA beloofde hiermee klaar te zijn tegen eind januari 2013. En, dit werd op de valreep gehaald.

    Informatie om de kleine man te helpen in zijn keuzes.
    Informatie om de kleine man te helpen in zijn keuzes.

Onze eerste indruk is alvast dat de voorzichtigheid het haalde op echt degelijke analyse. Voorzichtigheid is natuurlijk in financiële zaken een belangrijk goed.

Maar zoals iedereen weet : wie plat op zijn buik ligt, zal niet omvervallen, maar hij of zij zal ook nergens geraken.

In het kader van de informatieve opdracht, die we ons met Ethisch Beleggen ook toedichten, zullen we alvast een permanente link voor deze site aanbrengen in onze rubriek financiële informatiebronnen.