Duurzame fondsen in België: een markt met te veel kraampjes van weinig kwaliteit ?

 

Het dertiende rapport over sociaal verantwoord investeren in België, uitgegeven door Financité rolde samen met het begin van de zomer  van de pers.

Op de downloadpagina van L’investissement socialement responsable 2018 vinden we deze foto: een glazen pot garandeert nog geen transparantie.

Het is niet in het Nederlands beschikbaar. Financité is een Franstalig netwerk dat een spreekbuis wil zijn voor verantwoordelijke – en solidaire financiën.

De auteurs hopen met hun rapporten bij te dragen tot een uitzuivering . Ze willen het kaf van het koren scheiden, zodat de naam “duurzaam” bij spaar- en beleggingsproducten niet meer ijdel gebruikt wordt.

Regelgeving op komst?

  • Ze wijzen er op dat hierrond momenteel  ook binnen Europa initiatieven genomen worden ter bescherming van beleggers met het hart op de juiste plaats. De Europese initiatieven zullen als alles volgens plan verloopt maar tegen 2022 geïmplementeerd worden. Dus daar hangt nog veel onduidelijkheid.
  • Ook in België wordt er  door Febelfin gewerkt aan een voorstel om duidelijkere normen te bekomen. Deze zouden per 01/01/2019 moeten ingevoerd worden. Zie hiervoor ons blogbericht van 27/04/2018. Het rapport maakt groot voorbehoud rond het label dat Febelfin wil lanceren. Het vindt vele omschrijvingen te flou (bijv. uitsluiting van ‘de slechtste’ overtreders tegen… ) én wil ook niet dat alleen de financiële sector de definities bepaalt. Er moet een grotere representativiteit zijn (la représentativité de la société belge dans son ensemble p 23) kunnen bepaald worden wie tot het label toegelaten wordt. Net zoals de controle hierop aan dergelijk representatief orgaan moet toebehoren. Financité lijkt de labeling uit Frankrijk, ingevoerd in 2016 alvast meer genegen te zijn.
  • In een 30-tal pagina’s (tot p 60) wordt ingegaan op diverse topics, waaruit blijkt dat er in het verleden wel veel initiatieven pro ESG zijn/waren op de diverse politieke niveaus in België, maar dat het meestal veel geblaat en weinig wol opleverde. We slaan deze pagina’s over in deze bespreking.

De markt buiten spaarrekeningen of beleggingsfondsen

Eind 2017 waren en 908 producten op de markt die kunnen omschreven worden als beleggingsproducten die duurzaam zijn, zonder dat het gaat over  gereglementeerde spaarrekeningen of erkende beleggingsfondsen. Het totaal bedrag belegt in deze producten bleef nagenoeg constant ( €4,70 miljard).

U kan hierbij bijv. denken aan directe investeringen ( aandelen binnen coöperatieve beweging, obligaties voor rekening van vzw’s, bijeengebrachte gelden voor werkplaatsen met sociaal oogmerk) of zelfs funding van Triodos Bank.

Een brede waaier waar je met je geld je engagement kan laten blijken, “Duurzame fondsen in België: een markt met te veel kraampjes van weinig kwaliteit ?” verder lezen

Naar een Belgisch kwaliteitslabel voor duurzame financiële producten?

 

Witwassen kennen we onderhand wel allemaal. Ten gunste van persoonlijk financieel belang wordt hierbij gemeenschapsbelang opgeofferd (vb. belastingsontduiking). Maar greenwashen is iets minder gekend , terwijl het

“All the World is Green” voor Tom Waits en tal van opportunisten

ook kwalijke gevolgen heeft. Mensen kopen iets of investeren in een product waarvan ze ter goeder trouw, maar blijkbaar ten onrechte denken dat het gaat over een duurzaam product. Verkopersbedrog dus.

Kleef een sticker “duurzaam” of “sustainable” op je product en mensen die gevoelig zijn voor deze waarde kunnen over de brug gehaald worden en trekken hun geldbeugel open. Zelfs als er bij nader toezien niets (of erg weinig) duurzaams is aan het betrokken product in kwestie.

Dat greenwashen ook in de financiële wereld mogelijk is, is een open deur intrappen. Financiële instellingen profileren zich nu eenmaal. Soms zetten ze daarbij ook schijnbaar groene producten in de etalage. En laten ze er de marketingafdeling op los. Daar gelden reclamewetten. Wetten waar creativiteit en vindingrijkheid hoger ingeschat worden dan correcte informatie.

In haar (zelf toegekende?) opdracht tot consumentenbescherming heeft de Europese Commissie het nodig gevonden om een groep deskundigen zich over deze problematiek te laten buigen. Deze High Level Expert Group on Sustainable Finance publiceerde per 31/01/2018 haar eindverslag.

Of het hoge niveau van deze expertengroep slaat op hun grote kennis of hun hoge verloning laten we in het midden. Er zat alvast géén Belg bij. Onder voorzitterschap van een AXA-man, werden uiteindelijk 8 aanbevelingen voorgesteld die moeten helpen om de financiële wereld meer richting duurzame beleggingen te sturen.

1 van deze aanbevelingen focust op particuliere beleggingen in duurzame financiële producten. “Spaarders” moeten de mogelijkheid hebben om te beleggen in portefeuilles die hun duurzame en ethische voorkeuren weerspiegelen. Ze moeten daarbij beschermd worden door minimumnormen.

Momenteel buigt de Belgische financiële sector zich via haar koepel Febelfin over die materie. Ze werkte een nieuwe kwaliteitsnorm uit voor duurzame financiële producten.  U kan de uitgebreide nota hierover hier raadplegen.

De ambities zijn niet min: “Naar een Belgisch kwaliteitslabel voor duurzame financiële producten?” verder lezen

Febelfin breekt een lans

 

Eeuwig hetzelfde rondje rijden met een opengewerkt lemniscaat als logo?

Als 1 van de charme-offensieven na de financiële crisis van 2008-2009 pakte Febelfin, de koepel van de Belgische banken uit met een website waarin je het actuele aanbod van duurzame spaar- en beleggingsformules kon aantreffen welke haar leden hun klanten konden aanbieden. Ook werd er een website en twitter-account opgezet met de wervende naam Banking For Society (@banking4society), die allerlei heuglijk nieuws verspreidde.

Die Febelfinsite heeft nu een complete make-over ondergaan. Je vindt ze onder de naam duurzaamsparenenbeleggen.be . Het zou de nieuwe Febelfinvoorzitter, Johan Thijs (KBC) teveel eer aandoen, om dit reeds aan zijn doortastendheid toe te schrijven. Het is een pleidooi pro domo. Je vindt er dus alleen Belgische spaarrekeningen (7 stuks) op vermeld en beleggingsproducten (103) die je bij Belgische banken kan betrekken. Maar op zich is daar niets op tegen natuurlijk. In de Colruyt vindt je nu immers ook geen informatie over de producten van de Carrefour. “Febelfin breekt een lans” verder lezen

Mifid: past beleggers als een tang op varken

Onnodige risico's vermijden
Onnodige risico’s vermijden

 

MIFID staat voor M arkets i n F inancial I nstruments  D irec -tive. Het is nu 6 jaar geleden dat in België de MIFID (brochure Febelfin) -richtlijn ingevoerd werd.  Een regelgeving voor handel in financiële instrumenten (lees: spaarproducten en beleggingen).   De bedoeling van deze richtlijn was consumentenbescherming. Een klant mocht door zijn bankier niet langer als een melkkoe gezien worden, aan wie om het even welk product kon verkocht worden. Voortaan diende een beleggingsprofiel (hier voorbeeld van VDK) van de klant opgemaakt te worden en moest het product dat de bankier voorstelde passen binnen het profiel van de spaarder/belegger. Dit profiel moest trouwens om de 5  jaar gecheckt worden (of vroeger zo de vermogenssituatie van de klant of zijn persoonlijke situatie wijzigde).  De laatste tijd is er echter steeds meer kritiek (zie bijv. hier) te horen over de perverse effecten van deze richtlijn. Terecht? “Mifid: past beleggers als een tang op varken” verder lezen

Geef géén ergernis

 

De meeste mensen in Vlaanderen die vandaag ouder dan 40 jaar zijn, zijn wellicht nog opgevoed in de katholieke traditie. Daar behoorden ook vaste rituele teksten en tradities bij. De Aktes van Berouw, – Hoop,  – Geloof  en Liefde. De 10 Geboden,  …

tablets 1.0
tablets 1.0

Door klassikaal scanderen zijn die allemaal nog ergens in het langetermijngeheugen blijven hangen. Ik dacht daar aan toen ik eergisteren met steeds stijgende verbazing de nieuwe spot van Febelfin onder ogen kreeg. Febelfin is de koepel van de Belgische financiële instellingen. Vooral het 2e gedeelte van het 5e gebod (Dood niet, geef geen ergernis) & van het 8e ( Vermijd … Ook de achterklap en het liegen) kwam bovendrijven.

Nu heb ik ook een verleden waarin ik een bescheiden functie binnen het bankwezen had. Ik weet ook wel dat er een hemelsbreed verschil is tussen de kantoorhouder ter plaatse, de principaal waar hij of zij voor werkt en de koepel van de bankinstellingen. Op elk van deze niveau’s zijn er ook erg integere mensen aan de slag.

Maar wat er nu aan Newspeak voorligt (‘voorliegt’ zou ik in feite moeten schrijven), tart toch alle verbeelding. “Geef géén ergernis” verder lezen

Vraag het aan Dave

 

Mensen geven meer informatie van zichzelf prijs op het internet dan ze zelf denken. Dat kon ik zelf ondervinden toen ik recent op zoek ging naar enkele adressen om een bescheiden promotiecampagne rond Ethisch Beleggen op te zetten. Al dadelijk kwam er reactie: Hoe ben je aan mijn gegevens geraakt? Heeft organisatie X deze aan u doorgespeeld? Neen, dus !

wat geven we prijs en voor wie?

Vandaag start Febelfin met een campagne Vraag het aan Dave . Ideaal om er nog eens op te wijzen dat privacy soms wel erg gemakkelijk te grabbel gegooid wordt. En dus bruikbaar is voor mensen met goede – (zoals onze publiciteit 😉 ) of met kwade bedoelingen. Klik zeker eens op de link hierboven en huiver.