Categorieën
home

ESG: een gigantische bubbel onzin?

ESG: een bubbel onzin
Leven duurzame beleggers in een wereld van gebakken lucht?

Het is voor gelovigen erg confronterend als een atheïst plompweg verkondigt dat God niet bestaat. Meestal gaan dan de stekels opstaan en is er geen plaats meer voor een sereen debat over de kwestie.

Voor wie bij duurzaam beleggen zweert, is het even confronterend om te lezen dat hij zich in het midden van een gigantische bubbel onzin bevindt. Een  ESG-bubbel die zichzelf al een 50-tal jaar vormt.

We konden dit (onze titel, maar dan zonder ?) recent lezen in ValueWalk. Dit is een site die zich richt naar grote vermogensbeheerders, hedge funds en value investing. Waarde-beleggers (genre Warren Buffett) hebben het de laatste 10 jaar niet erg getroffen. Mede door de tech-ontwikkeling is er een tendens om meer op “groei-aandelen” en minder op “waarde-aandelen” in te zetten.

Omdat waarde-investeerders ook gaan voor de lange termijn, zijn er raakvlakken met duurzaam beleggen. Daarom leek het raadzaam om toch ook even hun visie te horen?

Welk klok horen we?

Het artikel is geschreven door Capitalist Exploits, volgens eigen omschrijving een team globetrotters, op zoek naar unieke, nog niet-ontdekte beleggingsopportuniteiten wereldwijd. In die zin is het logisch dat ze niet voor ESG pleiten. ESG is immers niet langer een niet-ontdekte beleggingsmogelijkheid. Integendeel, het wint steeds meer aan tractie. Het citaat waar deze bijdrage (en hun artikel) zijn titel aan verleend komt dan weer uit de koker van Eric Weinstein.

Weinstein beheert Thiel Capital, de investeringsmaatschappij van Peter Thiel. Thiel zelf is een excentrieke miljardair. Stond samen met Elon Musk aan de wieg bij PayPal, maar investeerde ook fors in Facebook. Zijn investeringen overspannen een breed spectrum (artificiële intelligentie, levensverlenging, permanente verblijfplaatsen op zee). Met die zee-gemeenschappen wou hij nieuwe ruimte geven aan menselijke vrijheid.  Maar als superrijke zag hij er wellicht ook een mogelijkheid in om zich te onttrekken aan de belastingplicht die op ieder van ons rust. In alle geval is hij een omstreden intellectueel met vaak extreme standpunten ( … I no longer believe that freedom and democracy are compatible…). De paragraaf die we aan hem gewijd hebben, is veel te kort om zijn figuur volledig te belichten.

Terug naar Eric Weinstein. samen met zijn broer Bret is deze ook bekend omdat hij de term Intellectual Dark Web bedacht. Een informele groep progressieven aan de linkerzijde, die de touwtjes in handen houden en bepalen hoe de ‘goegemeente’ moet denken (zij ijken wat ‘politiek correct’ is). Een beetje te vergelijken met hoe veel mensen ter linkerzijde denken dat er een rechtse groep kapitalisten de economie in handen heeft en daar de marsrichting bepaalt (denk: bilderbergconferentie). En hiermee zitten we dus volop in de wereld van het complotdenken. De goeden tegen de slechten. Them and Us.

Wie is aanhanger van ESG?

Duurzaam beleggen: alleen voor wie zijn hersenen op vakantie stuurt?

Het artikel beschrijft de beweging, die voor duurzaamheid gaat als volgt: ” het is een troep mensen, die hennepkleren en dreadlocks dragen, bomen knuffelen en als beroepsbezigheid boetseren ze de financiële marketing kant van Greta Thunberg.

ESG is dan de “oplossing” om het populaire gedachtengoed uitgedragen door handenwringende, tandenknarsende goeddoeners, die beweren dat ze de pijnpunten van de wereld kunnen genezen, zonder ooit maar iets te hebben geproduceerd, te kaderen. Om het met de woorden van Nassim Taleb samen te vatten ” Intellectuelen, maar toch idioten“.

De ESG-profeten willen wellicht een nieuwe generatie aanspreken. De veganisten. U hoeft daar niet over te discussiëren… het is zo. En zoals we wel weten veganisten zijn bleek, hebben een slechte adem en zijn zwak.”

Hé, Hé, dat lucht op. Lang genoeg beleefd geweest, denken we dan Jan DeWilde-gewijs.

What the f*ck is ESG?

Maar het gaat nog even door.

Zwak is net een nauwkeurige beschrijving van het uitgangspunt dat achter veel van deze ‘ESG’fondsen, die het licht zien, zit. Het is een geweldige trechter waarmee waardeloze bedrijven (horseshit compagnies) aandelenkapitaal binnenhalen, wetend dat investeerders geen aandacht zullen schenken aan winstgevendheid op korte – of lange termijn. Veilig in het wetenschap dat hersenloze algo’s (algoritmes?) tegen elke prijs een aandelenvoorraad zal aankopen, gezien het (vandaag de dag) allemaal gaat om “allocation”  en “fundamentals” er niet meer toe doen. Was ik in staat een verdienstelijke anti-koeienscheten-, red-de-planeet-bedrijf op te zetten en kon ik dit binnenloodsen in gelijk welk van het stijgend aantal ESG-fondsen, dan was ik verzekerd van kapitaal injecties. Het zou zelf niet eens iets uitmaken als ik hierbij een slavenhandel dreef. Je denkt dat ik een grapje maak? Blijf lezen!”

iShares ESG MSCI USA ETF

ESG: een bubbel onzin
Is emissiehandel meer dan koehandel?

Bovenstaande ETF pronkt met het begrip ESG in zijn naam. Dit fonds is er in geslaagd om inmiddels 7miljard $ in beheer te hebben. Ik zeg u dat omdat het allemaal onzin is. De aandelen waarin dit fonds belegd hebben niets te maken met het verbeteren van de wereld. Ze dragen in niets bij om deze een humane, gezondere en veiliger plek te maken. Het is eerder een mechanisme dat lijkt op (verhandelen van) koolstofkredieten en het besturen van een Tesla. Een dom idee zonder enig effect, dat alleen voor de schone schijn iets teweeg brengt.

Dit is een ETF, die is ontworpen voor de massa die op sociale media hun deugdzaamheid willen etaleren en voor ruggengraatloze vermogensbeheerders (yes you Blackrock), die een rusteloze menigte wil behagen.

Gelukkig voor iShares, de onderschrijver, dat niemand de samenstelling van dit ding belangrijk vindt. Niemand is immer geïnteresseerd in de feiten, ze hollen alleen maar een dogma achterna.

Bekijk die ETF eens grondig. 1 van de grootste participaties? AMAZON. Het is vandaag de dag moeilijk om een groot bedrijf te vinden dat zijn personeel nog meer als slaven behandeld dan Amazon.”

De top 5 participaties in de ETF.

ESG: een bubbel onzin
De bullshitdetector gaat af bij de besproken ETF

In die ding zijn de 5 belangrijkste participaties: Apple , Microsoft, Amazon, Facebook en Alphabet (nvdr. bedrijf boven Google).

Kijk ter vergelijking eens naar de top deelnames aan de Nasdaq: Microsoft, Apple, Amazon, Facebook en Alphabet. Yip, juist dezelfde bedrijven! Proficiat beleggers, jullie hebben juist 7 miljard $ in een ETF geïnvesteerd dat in essentie hetzelfde doet als investeren in de Nasdaq!

Het verschil is natuurlijk dat investeren in de Nasdaq niet gepaard gaat met het verdienen van aflaten voor de duurzaamheidsreligie. Ik breng dit aan omdat investeren in deze ETF de meest onevenwichtige samenstelling van harde activa die ik ooit gezien heb, gewoon verergert.

De wereld is gekkenhuis geworden, waar zwakke mannen elkaar proberen te overtreffen in het toezeggen van hun steun aan wat ook de laatste slogan en oproep tot actie is van een hysterisch aanwassende godsdienst (klimaatverandering, gendergelijkheid, black lives matters). Dit terwijl er belangrijke problemen aan het broeden zijn, waar niemand zich momenteel druk om maakt. Maar dat zal veranderen.”

Onvermogen om dingen in perspectief te plaatsen.

De lockdown zal gevolgen hebben …

De rest van het artikel wijst op de situatie van de laatste maanden: een wereld in lockdown, waarbij de gevolgen alvast in de VS en Europa zijn dat talrijke bedrijven in faling zullen gaan. Iets waarbij de werkloosheid (meer dan 30 miljoen in de VS) onrustbarend stijgt. Volgens de auteurs zijn er straks niet alleen boze mensen, maar hongerige boze mensen. Ze verwachten niet dat de overheid dit probleem goed zal aanpakken. Maar geloven wel dat de markt daar beter geschikt voor is. Via die markt mogen mensen denken, produceren en handel drijven om voor zichzelf een betere toekomst te verwerven.

… Honger zal weer toeslaan

Maar dit is precies wat niet zal gebeuren. We naderen een tijd waarin alle zaken die we nu als vanzelfsprekend beschouwen (de industrie, de goederen en diensten) onder druk komen. De auteurs vrezen dat Joe Sixpack (de gemiddelde Amerikaan) zal ervaren dat zijn avocado op toast niet langer gegarandeerd is. Terwijl hij achteloos op zijn iPhone tikt vanuit zijn lederen zetel (allebei geïmporteerd uit China) beseft hij niet dat dit alles via complexe toeleveringsketens (zwaar onder druk) en vrijhandelsovereenkomsten (zwaar onder druk) tot bij hem komt. Net zo min als hij beseft dat kapitaal investeren voor zaken als landbouw niet langer evident zijn. Straks zal hij wel vaststellen dat zijn rijst met groentenschotel bij zijn Chinese take away 2 x zo duur geworden is.

Waardebeleggers gaan tegen de waan van de dag in. Maar zijn alle anderen daarom dwaas?
… en dan lopen beleggers wel weer achter een andere vlag.

Dan zal het ESG-jargon bij dezelfde vermogensbeheerders weer ingeruild worden voor de allocatie van de dag. Van de hongeren helpen (morgen) zal het verhaal worden ‘de voedselcrisis oplossen’. Dan komt de massa in beweging en plaatsen ze hun investeringen terug in het snoepje van de dag. Sectoren waar nu niemand om geeft, worden dan de nieuwe pleisterplaatsen. De gigantische bubbel van onzin zal dan langzaam leeglopen. De plaatsen waar je je kapitaal moet in investeren zijn beslist niet deze waarin the talk of the town je willen laten geloven. Denk voor jezelf en laat je niet leiden door wat vandaag populair is.

Onvermogen om dingen in perspectief te plaatsen (bis).

Hoewel het artikel terecht de vraag durft stellen of ESG wel meer is dan een trendy letterwoord en ook oproept om niet klakkeloos af te gaan op de naam van een fonds zonder de inhoud nader te bekijken, is het artikel ook ongemeen eenzijdig.

1e karikatuur:  de duurzame belegger

Het artikel beschrijft de huidige duurzame investeerders alsof ze allen te herleiden zijn tot lanterfanters, die niets positief produceren in hun leven. Bleekscheten met een slechte adem. Kortom zwakkelingen, die een trend nalopen zonder er zich in te verdiepen. Uiteraard bestaan er dergelijke mensen. Maar de wereld van de duurzame investeerder is natuurlijk veel meer dan dit. Ze telt minstens evenveel deelnemers, die wel skin in the game hebben. Institutionele beleggers als vakbonden, universiteiten, kerken, …. proberen hun gelden al jaren consistent met hun eigen opvattingen te investeren. Ondertussen volgen pensioenfondsen steeds meer deze richting (CalPERS, AFP, Noors Staatsfonds,  …). Dat particulieren nu volgen lijkt de bezegeling van een trend te zijn. En inderdaad onder die particulieren zit wel eens een rare snuiter. Maar om die dan dadelijk tot mascotte van de duurzame beleggers te promoveren? Het zegt mogelijks meer  over het mens- en wereldbeeld van de schrijver dan over de beschrevenen.

2e karikatuur : het duurzaam beleggingsfonds

Net zoals het artikel de duurzame belegger reduceert tot een karikatuur, doet hij hetzelfde met ‘het duurzame beleggingsfonds’. Hij kiest er 1 uit, een ETF, die door zijn eigenheid sowieso een index volgt. Terwijl er naast ETF’en duizenden actieve fondsen zijn, die wel aan stock picking doen of die zich op welbepaalde duurzame niches richten. 1 rotte appel (let wel, er zijn zeker nog fondsen die meer voor de schijn dan voor het zijn de duurzaamheidsvlag bovenhalen) is blijkbaar genoeg om een ganse, groeiende, sector de grond in te boren.

3e karikatuur: de schrijver zelf

De schrijver van het artikel lijkt ESG-bekommernis alleen maar gewauwel te vinden. Als we de achtergrond van de schrijver duiden, kunnen we dit wel begrijpen. Maar met een grof geschut iets neerhalen, betekent nog niet dat men gelijk heeft. Nergens is sprake van genuanceerdheid. Waar staat hij zelf voor? Staat hij op zijn volle vrijheid en vindt hij investeren in bedrijven die de wereld manifest om zeep helpen (vervuiling, wapenhandel, …) dan OK? Verwerpt hij de wetenschappelijke consensus over klimaatverandering? Mag (/moet) er geen moraal zijn bij beleggingsoverwegingen? Leve de SIN Stocks dan maar?  We weten het niet. We kunnen alleen afleiden dat hij waardebeleggingen belangrijk vindt.

Een bubbel onzin?

Een scheldtirade heeft zelden de standpunten dichter bij elkaar gebracht.

Uit dit alles lijkt de conclusie toch te zijn dat het met de grond gelijkmaken  van ESG-beleggingen eerder een persoonlijke vendetta is. De site waarop die vendetta gepubliceerd werd, lijkt alvast genuanceerder dan poster van de bijdrage. 3 dagen later verscheen daar immers reeds een bijdrage onder de titel: Going Beyond Green: The Evolution of Sustainability Post Covid-19. Tenzij het ValueWalk natuurlijk alleen te doen zou zijn om clickbait.

Maar dat mag ons niet blind maken voor de uitwassen, die er ontegensprekelijk zijn. Hieronder vindt u er 2:

  • Opportunisme bij financiële instellingen: de aanwas van fondsen die ESG in hun vaandel dragen is inderdaad opvallend groot. En we zien regelmatig dat verdelers kiezen voor fondsen die op vlak van rendement of consistente samenstelling nog maar weinig bewezen hebben.
  • ESG is door de popularisering een woord geworden dat de lading van erg verschillende beleggingen overspant. Wie alleen op ESG filtert loopt dan ook een reëel gevaar om een onevenwichtige portefeuille samen te stellen. Al is het maar dat hij (m/v) aan zijn eigen beleggingsprofiel voorbijloopt.

Maar in een wereld waar voortschrijdend inzicht grenzen sloopt en nieuwe opricht, is het niet onmogelijk dat we sommige geijkte ESG-begrippen uiteindelijk toch bij het groot huisvuil zullen moeten zetten of moeten inruilen voor andere. Want “cut the crap!” geldt ook voor duurzaam beleggen. Kleine bubbeltjes onzin mogen dus zeker geloosd worden.

Categorieën
home

10 voorlopige beleggingslessen uit de Coronacrisis

Voor de 2e maal sinds onze werking opgestart is, worden we geconfronteerd met een zware val in de bekomen rendementen. De eerste keer was in het laatste trimester van 2018. Het fondsenaanbod dat we toen hadden was een pak kleiner dan dit wat we nu aanbieden. Wegens invoering van de MiFID II-regelgeving, hadden verschillende verzekeraars hun aanbod toen tijdelijk fors ingekrompen.

10 voorlopige beleggingslessen uit de Coronacrisis
De financieel noodlottige gevolgen van een klein, agressief virus

De koersval die de 102 fondsen die we opvolgen de voorbije weken maakten, is nog een stuk erger dan in 2018.

We trekken 10 voorlopige beleggingslessen uit de Coronacrisis. Dit op basis van onze data per 31/03/2020.

Pas echter op, dit zijn geen wetenschappelijk onderbouwde beweringen. Misschien worden we teveel gedreven door onze eigen cognitieve biassen.

1. ESG-beleggingen doen het in crisistijden beter dan niet-ESG-beleggingen.

Dit lijkt te kloppen. Zowel in 2018 als de eerste 3 maanden van 2020 is dit het geval. Althans voor de referentie-indexen die ik bijhoud.

Voor Europa :

  1. Dow Jones Sustainability Europe Index (DJSEUR) -> YTD 2018 : -10,18% / YTD 2020: -20,21 %
  2. Euro Stoxx50  -> YTD 2018: -14,77 % / YTD 2020: -25,59 %

Wereldwijd :

  • Dow Jones Sustainability World (W1SGI) -> – 11,35% / YTD 2020: – 18,57 %
  • MSCI All Countries World (MSCI ACWI) -> -11,76 % / YTD 2020: – 21,74 %

Onze bevinding komt +/- overeen met wat Morningstar hierover reeds publiceerde. Na publicatie van dit bericht heeft MSCI per 20/04/2020 ook op basis van hun gegevens bevestiging van onze gegevens gepubliceerd.

2. ETF’s (Exchange-Traded Funds) zijn niet crisisbestendig.

Hoewel mijn standpunt op een erg bescheiden steekproef gebaseerd is, lijkt bovenstaande uitspraak niet te kloppen. In mijn blogberichten van 09/09/2019 en  19/09/2019 werd er op gewezen dat dit relatief nieuw fenomeen (indextrackers met weinig beheerskosten) een groeiend succes is, dat evenwel nog geen grote crisis meegemaakt had. 1 van de vragen was of ze wel crisisbestendig zouden zijn. Het moet verder onderzocht worden of hun houders niet bovenmatig gepanikeerd – (en verkocht) hebben. Maar de terugval in rendement die de 4 ETF’s welke ik opvolg gemaakt hebben, is niet bovengemiddeld (tussen -16,56 % & -20,78 %).

3. Actief beheerde fondsen doen het in crisisperiode beter dan ETF’s.

Dit is niet algemeen geldig. Sommige actieve fondsen hebben het in 2020 tot heden beduidend beter gedaan dan de ETF’s die ik volg. Bij de actief beheerde aandelenfondsen zijn er die minder verlies maken dan de hierboven vermelde -16,56 %. Maar er zijn er ook genoeg die het slechter doen dan de -20,78 %.

4. Obligatiefondsen delen het minst in de klappen.

Voor zover ze niet risicovol zijn, klopt deze bewering.  Zowel in 2018 als tot heden in 2020 houdt een fonds als Triodos Euro Bond Impact Fund het verlies binnen de perken (in 2018: – 0,43 % / in 2020: – 0,53 %).

Wie binnen de obligatiecategorie toch risico’s zocht in de hoop om zijn rendement op te drijven, loopt vandaag tegen de lamp. Het M&G (L) Global High Yield ESG Bond Fund viel bvb. met -14,90 % terug. Het presteert daarmee slechter dan sommige aandelenfondsen.

Disclaimer: mijn steekproef is slechts op 3 dergelijke fondsen gebaseerd.

5. Gemengde fondsen beperken het verlies tijdens een crisisperiode.

Uit de steekproef met 18 fondsen blijkt dit globaal gezien te kloppen. Hoewel er 1 zwaar negatieve uitschieter is (HMG Rendement D staat op een verlies van – 27,64 %) hangen de meeste gemengde duurzame fondsen ergens tussen een verlies van – 9 tot – 13 %. Met een verlies van -5,44 % scoort Nordea N – Stable Return Fund BP het best. Nochtans is dit een neutraal-, en niet een defensief gemengd fonds.

6. Vastgoedfondsen, noch infrastructuurfondsen maken hun naam van veilige haven waar.
10 voorlopige beleggingslessen uit de Coronacrisis
Wat ook als redelijk veilig gezien werd, gaat momenteel flink onderuit.

Van elk van hen volg ik 2 specifieke duurzame fondsen op. Hun verlies is gemiddeld tot bovenmatig in vergelijking met andere aandelenfondsen. Infrastructuurfondsen, zie ook mijn blogbericht van 05/06/2019, zijn 1 van de hypes van de voorbije jaren. De 2 duurzame fondsen die ik opvolg verloren sinds het jaarbegin rond de 22 % in waarde. Wellicht wordt er gevreesd dat overheden hun geld in algemene ondersteuning van de economie zullen moeten steken, waardoor er voor (soms dringende) infrastructuurwerken op de financieringsrem zal worden gestaan.

De 2 vastgoedfondsen doen het momenteel nog slechter. Het fonds dat wereldwijd investeert zakte met 23,10 % en het Europese fonds ging 28,73 % achteruit.  Speelt hier de leegstandverwachting? De overtuiging dat erg veel bedrijven en winkels hun panden na de crisis zullen verlaten nav. faling of inkrimping om faling te voorkomen.

7. Sectoriële aandelenfondsen zijn risicovoller dan algemene aandelenfondsen.

Zowel in 2018 (toen met 5 opgevolgde fondsen) als nu (met 15 opgevolgde fondsen) is deze conclusie niet uit de cijfers af te leiden. De beste algemene aandelenfondsen presteren lichtjes beter dan de  beste sectoriële – (in 2018: – 8,94 % / nu: – 11,70 % /telkens fondsen die het thema Water bespelen). Maar de slechtste sectoriële fondsen (in 2018: -16,86 % / nu: – 23,80 % / telkens Quest For Cleantech) doen het nog een pak beter dan de slechtste algemene aandelenfondsen.

8. Emerging Markets moet je niet ontwijken.

Uiteraard is het rendement in groeilanden wisselvallig. Maar steeds meer zijn ze onderdeel van ons economisch- en financieel systeem. Het is dan ook niet aan te raden om ze links te laten liggen. In 2018 volgde ik 3 dergelijke fondsen op. Nu zijn dit er 7. In 2018 scoorden zij gemiddeld in vergelijking met de algemene aandelenfondsen. Het beste EM-fonds scoorde onder het beste algemeen aandelenfonds.Terwijl het slechtste EM-fonds toch minder verlies optekende dan het slechtste algemeen aandelenfonds. In 2020 valt hetzelfde op te merken. Dit met verliezen tussen de 17,73 % en 25, 77 %.

9. Wereldwijd beleggen spreidt het risico.
10 voorlopige beleggingslessen uit de Coronacrisis
Spreiden lijkt ongemakkelijk in de fysieke wereld. In de beleggingswereld is het een must.

Spreiden blijft een basisregel bij beleggen. De 3 fondsen die op specifieke landen focussen (2 x Frankrijk (- 23, 05 % en – 28,30 %, 1 x België (- 29,30 %) bengelen onderaan. De specifieke samenstelling van hun beursgenoteerde bedrijven maken dergelijke fondsen risicovoller.

Regionale spreiding (zie hieronder) vlakt het risico al verder af.

De 25 duurzame aandelenfondsen die wereldwijd beleggen staan natuurlijk ook op verlies. Zij lijken de beste buffer te bieden. Het slechtst presterende fonds gleed 23,85 % achteruit. Het beste beperkte de schade tot – 9,06 %.

10. Regio’s: VS boven, Europa onder.

We hebben slechts 2 aandelenfondsen die voluit in VS-bedrijven investeren. Het ene staat op – 7,44 %, het andere op -15,21 %.

24 fondsen zetten in op Europa. De Large Caps-fondsen scoren gemiddeld (tussen – 12,62 % en – 28,30 %). De uitersten zitten bij de Mid Caps of flexibele fondsen (- 9,24 % tot – 33 %).

VS-fondsen deden het in de opgaande markt ook beter dan Euro-fondsen. Of dit blijft gelden in afkalvende markten is niet definitief bewezen. De bronnen voor de cijfers voor VS-fondsen zijn schaars. Mogelijk speelt ook de gevatte reactie van de FED en het feit dat het Coronavirus eerst in Europa toesloeg en pas nu ten volle in de VS ontploft ook nog een rol in de cijfers. Als dit zo is, zullen de verschillen nog uitgevlakt worden.

Zijn die lessen nuttig?

Lessen trekken uit onvoorziene omstandigheden? Dit is nuttig om in de toekomst niet dezelfde fouten te maken.

Maar de toekomst is niet noodzakelijkerwijs een herhaling van het verleden. De huidige crisis is niet te vergelijken met de financiële crisis van 2007-2009, of de dotcom-crisis rond het millenium. De ene zwarte zwaan is niet de andere zwarte zwaan.

Misschien is het wel tijd voor de overheden om ook eens de al te stringente houding rond beleggingsprofielen onder de loupe te nemen? Sommige van onze vaststellingen (5, 6, 7, 8, 10) lijken toch een beetje haaks te staan op wat de klassieke voorzichtigheidsleer ons voorhoudt.

De effecten van de Coronacrisis op de keuzes in je later  beleggingsbeleid kunnen derhalve beter verder uitgezocht worden. Laat dit een aanzet zijn. Economen en financiële specialisten zullen dit ongetwijfeld gaan doen. En mogelijk spreken hun resultaten mij op diverse vlakken tegen.

De samenhang die ik hierboven uit de cijfers haal spreken voor zich. Maar het is algemeen geweten dat een correlatie nog geen causaliteit is.

Categorieën
home

Duurzame ETF’s: gewogen en te licht bevonden.

Manulife visual ETF's versus Mutual Funds -duurzame ETF's: weinig spreiding en lage rendabiliteit
verschil tussen ETF en klassiek beleggingsfonds

In een vorige bijdrage (09/09/2019) hadden we het over de gevolgen van een recessie op indextrackers. Sommige vermogenbeheerders luiden de alarmklokken. Ze denken dat ETF’s bij een crisis een groot gat kunnen slaan in de zakken van haar intekenaars wegens

  • hun omvang,
  • de onbekendheid van hun gedrag bij omslaande markten,
  • het feit dat ze ook veel beleggers zonder voorkennis en inzicht aantrekken, ….

Die publicatie ging over ETF’s in hun algemeenheid. Echter recent werd in Nederland ook iets over duurzame ETF’s gepubliceerd.  Omdat de berichtgeving hierover in België eerder schaars is, besteed ik er wat aandacht aan. Het artikel stelde scherp op het werk van de beleggingsvereniging VEB. Deze nam een groot aantal duurzame beleggingsproducten voor particulieren onder de loupe.

Kort samengevat luidt hun verdicht: duurzame ETF’s zijn gewogen, maar te licht bevonden. Ze scoren slechter dan hun niet-duurzame evenbeelden op vlak van spreiding én rendabiliteit.

Een representatief staal.

Volgens onze bron, de krant NRC, is voor het eerst ‘structureel’ gekeken naar de samenstelling van duurzame beleggingsproducten.

Volgens het VEB-onderzoek zijn er op vandaag wereldwijd 222 duurzame indextrackers. Het is mij niet duidelijk of dit cijfer ruimer gaat dan alleen de in Europa beschikbare fondsen. Tal van ETF’s verdwenen immers uit het aanbod van vermogensbeheerders. Waarom? Omdat ze het door de PRIIPS opgelegde essentieel informatiedocument (Eid) niet ter beschikking hebben voor hun Europese klanten. Over de verschraling van het aanbod dat die reglementering veroorzaakte, hebben we al eerder bericht (zie 09/11/2017).

Beleggingsvereniging VEB wrijft duurzame ETF's te weinig spreiding en rendabiliteit aan
logo VEB beleggingsvereniging

Maar in feite maakt dit niet zo heel veel uit. 222 is een groot aantal. Je mag m.i. dan ook besluiten dat het hier over een representatief staal gaat. De bevindingen, die uit de studie van VEB rollen, lijken hierdoor valabel.

In duurzame trackers zou momenteel een totaal beheerd vermogen van 1 à 1,3 miljard $ aanwezig zijn. In de Top-5 prijken 3 fondsen van iShares, de ETF-tak van vermogensbeheerder BlackRock.

Zelf volgt Ethisch Beleggen 2 duurzame ETF’s van iShares (MSCI Europe SRI UCITS ETF € en DJ Global Sustainability Screened UCITS ETF $). Ze zitten niet in ons aanbod. We volgen ze op om hun gedrag (en eventuele afwijkingen) tegenover actieve fondsen te kunnen doorgronden.

Een duurzaam ETF is een geconcentreerd afgietsel van een niet-duurzaam ETF.

Volgens VEB zijn duurzame trackers vaak een aangepaste versie van hun traditionele variant. De meest vervuilende bedrijven worden er uitgekieperd en/of alleen de best in class worden behouden.

De discussie over het geslacht van de engelen doet zich ook in ESG-kringen voor.  Het is niet evident om eenduidig te bepalen of een bedrijf (en onze investeringen er in) nu al dan niet gunstig zijn voor milieu én samenleving. VEB focuste daarom vooral op de aanwezigheid van auto-industrie en energiesector in de duurzame ETF’s.

Maar ze maakten ook een overzichtslijstje op met de Top-10 van populaire bedrijven aanwezig in duurzame ETF’s. De meerderheid daar zijn software-gelinkte bedrijven (Microsoft, Alphabet, Apple, SAP, VISA, Facebook). Naast huishoudproducten (Procter & Gamble) , pharma (Johnson & Johnson) vinden we er ook de retailconcurrent Amazon en de fossiele energieproducent TOTAL (op plaats 5) terug.

Wat is daar duurzaam aan?

Exxon komt in veel duurzame ETF's voor. Globaal scoren deze slecht op vlak van spreiding en rendabiliteit
Exxon kende de gevolgen van klimaatverandering, maar verkoos te liegen.

Verder in de rangorde -maar niet in Top-10 staan ook fossiele bedrijven als Exxon en BP  te blinken. Total, Exxon en BP halen de lijst, omdat ze momenteel tot “the best in class” in hun sector  behoren.  Maar het ruikt toch naar greenwash:  de minst vervuilende fossiele brandstofverhandelaar, blijft natuurlijk nog steeds een vervuiler.

Vraag is of duurzame beleggers dergelijke bedrijven in hun portefeuille willen zien opduiken? Bij 1 van de 2 ETF’s die wij opvolgen zien we bijv. ook dat er in TOTAL (voor 4,92 %) belegd wordt. Omdat de waarheid haar rechten heeft, moeten we hieraan toevoegen dat dit bedrijf ook af en toe in actief beheerde duurzame fondsen opduikt.

De hoge score van Alphabet (3e) valt op. Het moederbedrijf van Google doet dan wel veel inspanningen om zijn milieu-impact te verbeteren.  Maar blijft knoeien met onze privacy. Met Facebook (en haar privacy-inbreuken), Amazon (en haar verlonings- en tewerkstellingsproblematiek) en Johnson & Johnson (en haar verslavende pijnstillers), staan er nog enkele erg betwistbare bedrijven in de duurzame ETF-Top.

Wat auto’s betreft worden subtoppers Honda en Toyota teruggevonden in 15 trackers. Dit terwijl ze duidelijk achterlopen op vlak van elektrificatie. En hun waterstofwagens tot heden niet meer dan window dressing zijn. Tesla, dat geen CO2-uitstotende voertuigen produceert, is slechts opgenomen in 5 trackers. Niet dat deze laatste een toonbeeld is. In eerdere berichten (zie 10/11/2016 en 14/08/2018) hebben we onze bedenkingen geformuleerd bij het duurzaamheidsprofiel van deze autobouwer. En van haar flamboyante eigenaar.

Gebrekkige spreiding verhoogt het beleggingsrisico bij duurzame ETF’s.

Een geroemd voordeel van trackers is dat ze een brede spreiding in 1 enkel product en dus kleiner risico op grote koersbewegingen met zich meebrengen. VEB stelt m.i. terecht dat dit bij duurzame ETF’s veel minder opgaat. Logisch natuurlijk! Als je uit de globale tracker de slechts presterende bedrijven op vlak van ESG schrapt, blijft er kleinere pot om in te beleggen over.  Je zal dus automatisch grotere percentages van de resterende bedrijven in je belegging vinden.

Dit wegvallen van het spreidingsvoordeel geldt des te meer voor trackers die zich op een relatief kleine index focussen.

Minder rendement met duurzame ETF’s?

De studie van VEB stelt ook vast dat het rendement van duurzame ETF’s achterblijft op dat van niet-duurzame ETF’s. Nochtans is 1 van de argumenten van promotors van duurzaam beleggen dat dit juist helemaal géén verminderd rendement oplevert.

duurzame ETF's scoren slecht op vlak van spreiding en rendabiliteit. Zeker als je een betwistbaar vergelijkingspunt kiest
MSCI AC World voorbije 10 jaar overklast door S&P 500

VEB nam slechts alle duurzame ETF’s met een historiek van minstens 3 jaar in haar vergelijking op. Dit zijn er 56 van de 222. Wat weer toont dat ETF’s effectief een booming markt van recente datum zijn. Ze vergeleek deze met trackers op de traditionele, niet-duurzame S&P 500. Haar conclusie is dat de duurzame ETF’s een gemiddeld rendement haalden van +/- 10 %. Ongeveer 4 % lager dan dit van hun vergelijkingspunt.

We zijn geneigd deze conclusie als voorbarig te zien. Dit omdat de Amerikaanse Beurs (S&P 500) de voorbije 3 jaar sowieso beter scoorde dan veel andere markten. Je hoeft bijvoorbeeld maar terug te denken aan het Trump-effect na diens verkiezing eind 2016.

Onze (gebrekkige) vergelijking tussen de 2 door ons opgevolgde duurzame ETF’s en een 50-tal actiever beheerde duurzame fondsen wijst niet op onderpresteren op vlak van rendement. We vergelijken ze hieronder met corresponderende niet-duurzame algemene beursindexen.

duurzame ETF <-> Indexrendement 2016rendement 2017rendement 2018
iShares MSCI Europe SRI0,0 %11,41 %- 7,70 %
Eurostoxx500,70 %6.49 %-14,77 %
iSharesDJ Global Sustainability Screened10,90 %7,54 %-4.62 %
MSCI (AC) World Index (*)5,32 %20,11 %-11,76 %

(*) tot en met 2017 gebruikten we de MSCI World Index, vanaf 2018 zijn we de MSCI AC (All Countries) World Index beginnen gebruiken.

Wiens brood men eet, …

In onze praktijk werken we uitsluitend met actief beheerde fondsen. Onze leveranciers bieden ons geen of hoogstens niet-representatieve ETF’s aan. Dit zou er toe kunnen leiden dat we vooringenomen zijn. Omdat we er geen verborgen agenda op na houden, verwijzen we even naar onze specifieke positie.

We kunnen u niet het kostenvoordeel van een ETF aanbieden. We zetten echter in op voldoende spreiding. De risicograad van uw belegging wordt daardoor beter gereduceerd. In tegenstelling tot ETF’s selecteren actief beheerde fondsen ook buiten een bestaande referentie-index. Zoals hierboven toegelicht is dit het zwakke punt bij duurzame ETF’s.

Aan u de keuze wat u het belangrijkst vindt.

 

 

 

 

 

Categorieën
home

Blood on the Trackers?

Hoe reageren de immens populaire indextrackers in tijden van recessie? ETF’s (exchange-traded funds) zijn al enkele jaren aan een steile opmars bezig. Ze worden ook “indextrackers” genoemd. In feite willen ze zo getrouw mogelijk een bepaalde beursindex benaderen. Ze worden vaak als alternatief voor actief beheerde fondsen gezien. Trackers werden door de dit jaar overleden John Bogle in de markt gezet als een goedkoop (en beter) alternatief voor de klassieke beleggingsfondsen. Beter omdat er veel minder geld aan de vingers van de fondsbeheerders bleef plakken én omdat volgens diens onderzoek de actief beheerde fondsen gemiddeld niet beter presteerden dan de indexen zelf. Goedkoper omdat ze lagere kosten hebben. Bij het volgen van een index is er minder studiewerk en beheer nodig. Met een boutade: een goede kopiemachine volstaat.

Accident waiting to happen?

Ondanks hun populariteit lezen we de laatste tijd af en toe waarschuwingen ten overstaan van de ETF’s. Hun omvang is zo groot geworden dat ze mogelijk een dreiging voor het financieel systeem zouden uitmaken. De ETF’s worden daarbij omschreven als “financiële zeepbellen, die wel eens in het gezicht van hun onderschrijvers zouden kunnen uiteenspatten“. Staat er een bloedbad voor de deur? Spreken we straks van ‘Blood on the Trackers’?

bieden indextrackers in tijden van recessie een Shelter from the Storm?
Een bloedspoor in voorbereiding?

“Blood on the Tracks” is een essentieel album van Bob Dylan. Op dit album staat onder meer het nummer “Shelter from the Storm“. En dat is net 1 van de kernpunten van kritiek op het trackersverhaal. Zullen ze voldoende kunnen weerstaan aan een ernstige recessie? Bieden ze in crisistijden een veilige schuilplaats voor de belegger?

In een artikel verschenen op 30/08/2019 op de site Finanzen.nl  wezen 7 topbeleggers op de negatieve kanten van indexbeleggen.

Tegenover die 7 werd alleen maar Warren Buffett gezet. Van Buffett is geweten dat hij onlangs een boontje ontwikkelde voor ETF’s. Het past om aan te stippen dat de kritiek komt van professionelen, die wellicht zelf actief in de markt zitten. Al dan niet gelieerd aan actieve beleggingsfondsen: de door ETF’s uitgedaagde (bedreigde?) soort. Hun kritiek is dus mogelijk (deels) vooringenomen.

ETF bashen.

Zo is er de eerder venijnige opmerking van Robert Shiller, Nobelprijswinnaar Economie. In 2017 zei deze dat passief beleggen beleggen eerder tot een spel maakt in plaats van een ernstige bezigheid. Je intellectuele kennis wordt er niet meer in uitgedaagd. Je parasiteert in feite op het denkwerk van de analisten die wel actief beleggen. Shame on you! Dit is een eerder morele veroordeling. Misschien begrijpelijk voor wie de oude waarden in ere houdt, maar onze maatschappij draait nu eenmaal gedeeltelijk op een freeriders-mentaliteit (denk aan last-minuteboekingen van (vlieg)reizen, Black Friday-aankopen in VS (Europa volgt al een beetje) of Singles day in China, …).

Zelfs John Bogle sprak in zijn laatste levensjaar over de problemen veroorzaakt door de producten waarvan hij de geestelijke vader is. Door de sterke opgang van de ETF’s verwacht hij dat deze binnenkort al meer dan de helft van alle Amerikaans aandelen zouden bezitten. Dergelijke concentratie is niet automatisch in het belang van de bedrijven of van de beleggers.

Michael Burry wijst er dan weer op dat gezien de indextrackers zoals het woord zelf zegt “de index” volgen, ze automatisch hun beleggers opzadelen met een te groot percentage van grote bedrijven. Bedrijven die kleiner zijn en niet in een index opgenomen zijn, zijn hiervan de pineut.  We zouden (in de VS) op het punt gekomen zijn dat kleine ondergewaarderde ‘waarde’aandelen minder kans maken om opgepikt te worden door beleggers. Waardoor kansen op rendement niet gegrepen worden. Hij -die ook in voor 2008 de huizenbubbel ontwaarde- heeft het expliciet over een ‘bubble’.

De impact van een recessie.

Beleggers worden nerveuzer omdat het R-woord weer begint te circuleren. Vermogensbeheerders vrezen dat passieve beleggers dan kunnen aankijken tegen grote verliezen. Want wat gebeurt er bij een onverwachte marktdaling? Dan probeert iedereen op hetzelfde moment naar de uitgang te lopen. Dit kuddegedrag zou de problemen alleen maar groter maken, denkt Jeffrey Gundlach. Kuddegedrag heeft verwoestend effect op de waarde. Denk maar even terug aan de periode eind 2008/begin2009, waar ze een zichzelf versterkend patroon (een lawine van waardedalingen) veroorzaakte. Zal in tijden van recessie hetzelfde zich niet voordoen met de houders van  indextrackers?

Howard Marks wijst op de paralellen tussen de enorme groei van ETF’s én de bullmarkt die vanaf maart 2009 ontstond. ETF’s waren de marktlievelingen in de opgaande lijn. Zullen ze dit blijven als de kansen keren? We hebben hier geen ervaring mee. En dus is er hier geen garantie voor.

Zullen beleggers in indextrackers in een recessie zich voelen als die uit de crash van 1929?
Als de wanhoop toeslaat en de verliezen oplopen

Carl Icahn haalde er in 2018 zelfs de crisis van 1929 bij. Hij wees er op dat sommige ETF’s met een grote hefboom werken. Ze trekken wellicht op hebzucht beluste (en naïeve) mensen aan. En zoals geweten waren een flink pak tijdelijk nieuwe rijken bij uitbreken van de crisis in 1929 de wanhoop nabij.

Bill Adams tot slot wijst er op dat beleggen ook vooruitkijken is. Iets wat actieve beheerders meer zouden doen dan passieve volgers. Van actieve beheerders mag je dan verwachten dat ze hun fondsen klaarstomen voor een aankomende recessie. Bijvoorbeeld door gedeeltelijk uit de markt te stappen, verschuivingen van ‘groei- naar waardeaandelen’ te voorzien. Actief beheerde fondsen zouden hun beleggers dus minder laten bloeden als een zware crisis uitbreekt.

The proof of the pudding is in the eating.

Wie gelijk heeft, is zonder crisis moeilijk uit te maken. Achter een vlag lopen, die steeds meer volk aantrekt, is klassiek menselijk gedrag. Maar is het ook veilig? Of biedt het alleen schijnveiligheid? Het antwoord op de vraag hoe indextrackers in tijden van recessie reageren, kunnen we dus niet beantwoorden. De vraag stellen noopt alvast tot nadenken. Hoe valabel acht ik de geformuleerde bedenkingen? Afhankelijk van hoe je er over denkt, zal je je strategie moeten aanpassen. Doe je dat niet, dan kan de pudding wel eens zeer zuur smaken.

 

 

 

 

Categorieën
home

File under Fake: “duurzaam beleggen is duur, risicovol én niet-rendabel”

De voorbije jaren verschenen verschillende studies die er op wezen dat beleggers die rekening hielden met ESG-aspecten in hun keuzes minstens een gelijk, zo niet een hoger rendement bekwamen dan zij die dit niet deden. Op onze pagina Duurzaam beleggen is rendabel vindt u er enkele opgelijst.

Oppassen met je eigen gelijk.

Als je standpunt ook je visie bepaalt

Bevestiging vinden voor je eigen overtuigingen is steeds leuk. Maar het kan je ook in slaap wiegen. Wie steeds kiest voor info die in zijn kraam past, landt in een bubbel van het eigen gelijk. Een luchtbel die zich afsluit van informatie die je opnieuw uitdaagt of die je dwingt om je eigen premissen toch nog eens tegen het licht te houden.

De ene PRI is de andere niet.

Daarom trok een recente publicatie van PRI onze aandacht.

PRI, dat is toch de afkorting voor Principles for Responsible Investment een organisatie van de VN, die duurzaam investeren wil bevorderen? Ja, natuurlijk, maar de afkorting is niet gepatenteerd.

Dus moesten we om te beginnen al even beter kijken. De betrokken studie werd uitgegeven door het Pacific Research Institute.  Ze heeft als titel Environmental, Social, And Governance (ESG) Investing: An Evaluation of the Evidence. En werd bijeen geschreven door Wayne Winegarden, die zichzelf op pagina 26 van het document voorstelt. Een pagina verder lees je het promotekstje over de uitgever van de brochure.

Quod erat demonstrandum.

In de studie werden 30 ESG-fondsen vergeleken met de resultaten van de S&P 500 index. “Scoren de ESG-fondsen  beter of niet?” is de vraagstelling. Kort samengevat luidt hun antwoord “Neen“.

Categorieën
home

Bij het afscheid van John Bogle

 

John Bogle verdient een standbeeld. Dit is niet onze mening, maar deze van Warren Buffett. Maar omdat hij de beleggingswereld uitdaagde én op een reëel pijnpunt wees, verdient hij wel een standpunt.

Bogle wees er in de jaren ’70 voor het eerst op dat een hoop rendement voor de klant verloren ging, omdat dit aan de handen van beleggingsfirma’s en  tussenpersonen bleef hangen.  Dit in de vorm van hoge beheerskosten. Zijn opvatting was daarom de logica en de eenvoud zelve: verhoog uw rendement door te kiezen voor beleggingen waar u minder kosten betaalt.

Quotes

(vrij vertaald: het is verbazend vast te stellen hoe moeilijk het is voor iemand iets te begrijpen als hij net een bedrag betaald heeft dat als doel heeft dat hij het niet zou begrijpen)

Dat die visie niet door iedereen gedeeld werd, vertaalde hij met een pijnlijke kwinkslag (zie hiernaast). Hij nam geen blad voor de mond en deed vaak erg treffende uitspraken. Een bloemlezing:

Time is your friend; impuls is your enemy. (vrij vertaald: beleg niet impulsief, maar laat de tijd voor u werken.)

The scandal is no what’s illegal. It’s what’s legal. (vrij vertaald: niet het illegale is schandalig. Wat wij legaal noemen is het wel.)

Buy right and hold tight. (vrij vertaald: koop een goed aandeel/fonds en hou het lang bij.)

The stock market is a giant distraction to the business of investing. (vrij vertaald: de aandelenmarkt werkt als een grote afleiding voor wie echt wil investeren.)

Don’t look for the needle in the haystack. Just by the haystack! (vrij vertaald: probeer niet aan stockpicking te doen, maar kies voor de totale markt.)

Weg met fondsbeheerders en tussenpersonen?

ontbrekende – of overbodige schakel?

Je kan in Bogle een voorganger zien in de strijd tegen het uitschakelen van de middleman (tussenpersoon). Een strijd die inmiddels op tal van vlakken doorgebroken is (denk alleen maar aan rechtstreekse verkoop via internet).

Nu is het zo dat in de financiële wereld vroeger een pak hogere

Categorieën
home

Biedt duurzaam beleggen een beter langetermijnrendement?

 

De disclaimer dat rendementen uit het verleden geen garantie zijn voor deze in de toekomst, kennen we onderhand wel. Maar wil dit ook zeggen dat er niets valt af te leiden uit het (recente) verleden? Natuurlijk niet. Zeker als je een tendens onwaart, kan het nuttig zijn om die verder te analyseren. En er eventueel op in te spelen.

Immers er is een beurswijsheid die luidt: “The trend is your friend (until the end when it bends)”. Deze woorden worden alleen door contrarians in de wind geslagen.

Motto van een contrarian. Maar heeft deze ook gelijk?

De vraag die we hier stellen is “is duurzaam beleggen een dergelijke trend? En zo ja, is het zinvol deze trend te volgen?” Bij gebrek aan een glazen bol, moeten we voor het antwoord toch even in de achteruitkijkspiegel kijken.

En dan blijkt dat het antwoord 2 keer “ja” is.

  1. Ja, duurzaam beleggen is een trend.
  2. En ja, het is zinvol om deze trend te volgen.

In de rest van dit artikel gaan we in op deze 2e ja. We focussen op 2 situaties: Europa én de wereld.

De Europese Scene.

Beleggen is als goede jazz: Boeiend, maar ook wel eens vermoeiend.  Met zowel dissonante – als melodische momenten. Sommigen krijgen er hoofdpijn van, anderen worden euforisch.

Als we op langere termijn (+/- 15 jaar) de evolutie van de MSCI Europe (grafiek en verdere toelichting telkens in de link)bekijken, dan zien we uiteraard een gekende beweging.

Tot en met medio 2007 een fors opgaande lijn. Met daarna tot midden maart 2009 een vrije val. Vervolgens tot begin 2011 een inhaalbeweging, gefnuikt door de Eurocrisis. Vanaf 2012 gaat het dan terug fors omhoog, maar sinds 2015 lijkt het vet van de soep.

Hierdoor noteert de MSCI Europe momenteel relatief fors onder de rendementen van de MSCI World.

Waar beiden in juli 2003 op 100 stonden, staat de MSCI Europe in juli 2018 op 295,37, terwijl de MSCI World op 340,98 noteert.  Op een periode van 15 jaar (de grote crisis 2008-2009 incluis) steeg de waarde van de MSCI Europe x 2,95 en die van de MSCI World x 3,4. Al bij al puik.

De MSCI Europe SRI werd later opgestart, maar gelukkig toch net voor de

Categorieën
home

Het deksel opgetild: duurzaam beleggen bij 40 Europese vermogensbeheerders geëvalueerd.

 

Via een bevriende financiële voorlichter werd ik attent gemaakt op een studie uit maart 2017. In deze studie onderzoekt de Engelse drukkingsgroep ShareAction (*) hoe duurzaam de grootste vermogensbeheerders  nu echt zijn.

De 40 onderzochte vermogensbeheerders hadden in 2017 in totaal €  21 biljoen  onder hun beheer . Ze maken daarmee 1/3 van het kapitaal uit dat door de 400 grootste vermogensbeheerders wereldwijd beheerd wordt.  De selectie zorgde er voor dat kleinere vermogensbeheerders (denk bvb. aan Triodos) niet gequoteerd werden.

Voor hun studie hield ShareAction hun websites onder een vergrootglas & legde ze hen een uitgebreide vragenlijst voor.

Een beweging, maar dan zonder .net

Nu is een evaluatie sowieso een subjectief iets. Zelf al probeer je zo objectief  mogelijk te zijn. De vragen die je stelt (of juist niet stelt), de elementen die je onderzoekt (of juist niet onderzoekt) beïnvloeden het resultaat. Een student met de meeste punten op een examen is nu eenmaal hij (m/v) die het best scoorde op de specifiek gestelde vragen. Dat hij ook effectief de slimste is, is een veelgemaakte, maar verkeerde veralgemening.

Overwegende dit voorbehoud, kan je de resultaten van deze studie niet zomaar naast je neerleggen. Tenzij je alles kapot wil relativeren. We hebben

Categorieën
home

Status?: ” TIS complicated’

 

Ministers wiens naam gekoppeld zijn aan een belastingsheffing houden zich moeilijk staande. Denk aan Turtelboom en haar turteltaks. Nochtans is er 1 uitzondering. Mister Teflon himself, Didier Reynders. Al jaren werd er in België een belastingsheffing op de meerwaarde van beleggingsfondsen (ook ETF’s / gemeenschappelijke beleggingsfondsen) geheven. Waar die belastingsheffing vroeger alleen gold voor puur obligatiefondsen, is ze geleidelijk -zoals zoveel taksen- opgeschoven in haar toepassingsveld.

Ze werd toepasselijk op gemengde fondsen (ETF’s / gemeenschappelijke beleggingsfondsen) vanaf een verhouding van 50 % obligaties, daarna vanaf een verhouding met 25 % obligaties én per 01/01/2018 van zodra er in uw gemengd fonds ook maar 10 % vastrentend gedeelte aanwezig is.

Beleggen is niet langer K.I.S.S. (Keep it Simple Stupid)

Dit betekent dat zelfs wie voortaan bij zijn bank een dynamisch gemengd fonds koopt ook aan de taks onderhevig kan zijn.

Deze taks  wordt in de volksmond de Reynderstaks genoemd. De belasting is enkele van tel voor de periode dat u het betrokken fonds in portefeuille had. Aankoopbewijs bijhouden kan dus belangrijk zijn, zeker zo u in de looptijd van uw bezit van bank of van broker veranderd.

Categorieën
home

10 jaar financiële repressie beëindigen? Welke strategie is niet fantastisch?

 

Karl Friedrich Hiëronymus von Münchausen was een Duitse edelman, die in dienst ging

voor financieel ongeletterden blijven vele dromen mogelijk

bij het Russische leger en het als kapitein opnam tegen de Turken. Op 40-jarige leeftijd trok hij zich op zijn landgoed terug. Waarna hij zich van aandacht voorzag door de meest fantastische verhalen over zijn avonturen aan zijn gasten te vertellen. Dergelijke leugenverhalen gaven hem aanzien. Wie kan immers op een kanonskogel springen om in een belegerde stad de vijand te kunnen bespieden, met 1 kogel zeven patrijzen tegelijk spietsen, met eenden door de lucht klieven of zichzelf en zijn paard uit een moeras tillen louter en alleen door aan het eigen haar te trekken?

De angst sloeg toe.

In augustus 2007 zagen we de eerste tekenen van een mogelijke financiële crisis. Pas vanaf december 2007 ging het hek van de dam en verspreidde de paniek zich wereldwijd. De MSCI-World Index, hieronder weergegeven toont duidelijk de enorme terugval op de beurzen.

wereldwijde kapitaalsvernietiging tussen december 2007 en april 2009

Maar ook in België was de ravage enorm. De Bel20 bestond toen voor een groot deel uit financiële waarden (Dexia, KBC, Fortis, ….). Banken die tot dan de omschrijving “goede huisvader-aandeel” meekregen, hadden zich ingelaten met investering in ondoorzichtige producten of dachten klaar te zijn voor een bijkomende veroveringstocht . Dit alles in hun streven om hun aandeelhouders toch maar een

Bancaire hoogmoed kwam voor de val

double digit-groei te kunnen garanderen.

Waar in de VS  aanvankelijk (ten onrechte?) besloten werd om banken over de kop te laten gaan én aandeelhouders te laten opdraaien voor de verliezen, lag dit in West-Europa en zeker ook in België gevoeliger.

De politieke reactie: krediet verlenen en publieke opinie sussen.

De verwevenheid tussen politiek en haute finance, het aanleunen van koepelorganisaties (ACW-Arco) bij financiële instellingen, leidde er toe dat directiecomité ’s van banken en verzekeraars (Ethias) al vlug de weg naar hun politieke vrienden vonden. Nachtelijke beraden met improvisatiemaatregelen waren nodig om faillissementen te bezweren. Leningen werden verstrekt, staatswaarborgen toegekend, buitenlandse instellingen aangezocht, delen werden opgesplitst tussen landen, …. Een ongeziene daadkracht, welke nooit vertoond was voor andere problemen (armoedebestrijding, werkloosheid, fiscale fraude, klimaatsituatie, veilig stellen pensioenvoorzieningen, beteugelen overheidschuld, ….) viel te bespeuren.