Het deksel opgetild: duurzaam beleggen bij 40 Europese vermogensbeheerders geëvalueerd.

 

Via een bevriende financiële voorlichter werd ik attent gemaakt op een studie uit maart 2017. In deze studie onderzoekt de Engelse drukkingsgroep ShareAction (*) hoe duurzaam de grootste vermogensbeheerders  nu echt zijn.

De 40 onderzochte vermogensbeheerders hadden in 2017 in totaal €  21 biljoen  onder hun beheer . Ze maken daarmee 1/3 van het kapitaal uit dat door de 400 grootste vermogensbeheerders wereldwijd beheerd wordt.  De selectie zorgde er voor dat kleinere vermogensbeheerders (denk bvb. aan Triodos) niet gequoteerd werden.

Voor hun studie hield ShareAction hun websites onder een vergrootglas & legde ze hen een uitgebreide vragenlijst voor.

Een beweging, maar dan zonder .net

Nu is een evaluatie sowieso een subjectief iets. Zelf al probeer je zo objectief  mogelijk te zijn. De vragen die je stelt (of juist niet stelt), de elementen die je onderzoekt (of juist niet onderzoekt) beïnvloeden het resultaat. Een student met de meeste punten op een examen is nu eenmaal hij (m/v) die het best scoorde op de specifiek gestelde vragen. Dat hij ook effectief de slimste is, is een veelgemaakte, maar verkeerde veralgemening.

Overwegende dit voorbehoud, kan je de resultaten van deze studie niet zomaar naast je neerleggen. Tenzij je alles kapot wil relativeren. We hebben “Het deksel opgetild: duurzaam beleggen bij 40 Europese vermogensbeheerders geëvalueerd.” verder lezen

Goal!, Goal!, Goal!

 

Aan alles wat een einde kent, komt later soms ook een nieuw begin. Voetbalgekte is zoiets. Na de reguliere competitie, is er nu de Wereldbeker. De groene velden en de overbetaalde benen zullen enkele weken niet meer uit de media weg te slaan.

Voor wie zich ook focust op andere doelen, zal maar weinig plaats meer beschikbaar zijn. Terwijl voetbal slechts van alle onbelangrijke zaken de belangrijkste is.

Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen: richtlijn voor duurzaam beleggen?

1 van die andere doelen – in 17 subdoelen opgesplitst – zijn de duurzame ontwikkelingsdoelstellingen.  Deze zijn zowat de opvolgers van de milleniumdoelstellingen.

Hoewel die aanvankelijk gedefinieerd waren voor het politieke beleid van landen (en supranationale geledingen) zien we ook dat beleggers en financiële instellingen er zich meer en meer door laten inspireren.

Enerzijds is er veel geld nodig om die doelstellingen te bereiken: tussen 2015 & 2030 is er volgens de VN 5 tot 7 biljoen $ nodig.  In een wereld waar overheden worstelen met financiële tekorten, is het natuurlijk normaal dat privékapitaal opgeroepen wordt om zijn verantwoordelijkheid te nemen.

Sommige financiële instellingen zien er brood in om op die wagen te springen. Marketinggewijs staat het goed om deel te nemen aan kapitaalrondes die de doelstellingen vooruithelpen. En sommige ontwikkelingsdoelstellingen sluiten “Goal!, Goal!, Goal!” verder lezen

Naar een Belgisch kwaliteitslabel voor duurzame financiële producten?

 

Witwassen kennen we onderhand wel allemaal. Ten gunste van persoonlijk financieel belang wordt hierbij gemeenschapsbelang opgeofferd (vb. belastingsontduiking). Maar greenwashen is iets minder gekend , terwijl het

“All the World is Green” voor Tom Waits en tal van opportunisten

ook kwalijke gevolgen heeft. Mensen kopen iets of investeren in een product waarvan ze ter goeder trouw, maar blijkbaar ten onrechte denken dat het gaat over een duurzaam product. Verkopersbedrog dus.

Kleef een sticker “duurzaam” of “sustainable” op je product en mensen die gevoelig zijn voor deze waarde kunnen over de brug gehaald worden en trekken hun geldbeugel open. Zelfs als er bij nader toezien niets (of erg weinig) duurzaams is aan het betrokken product in kwestie.

Dat greenwashen ook in de financiële wereld mogelijk is, is een open deur intrappen. Financiële instellingen profileren zich nu eenmaal. Soms zetten ze daarbij ook schijnbaar groene producten in de etalage. En laten ze er de marketingafdeling op los. Daar gelden reclamewetten. Wetten waar creativiteit en vindingrijkheid hoger ingeschat worden dan correcte informatie.

In haar (zelf toegekende?) opdracht tot consumentenbescherming heeft de Europese Commissie het nodig gevonden om een groep deskundigen zich over deze problematiek te laten buigen. Deze High Level Expert Group on Sustainable Finance publiceerde per 31/01/2018 haar eindverslag.

Of het hoge niveau van deze expertengroep slaat op hun grote kennis of hun hoge verloning laten we in het midden. Er zat alvast géén Belg bij. Onder voorzitterschap van een AXA-man, werden uiteindelijk 8 aanbevelingen voorgesteld die moeten helpen om de financiële wereld meer richting duurzame beleggingen te sturen.

1 van deze aanbevelingen focust op particuliere beleggingen in duurzame financiële producten. “Spaarders” moeten de mogelijkheid hebben om te beleggen in portefeuilles die hun duurzame en ethische voorkeuren weerspiegelen. Ze moeten daarbij beschermd worden door minimumnormen.

Momenteel buigt de Belgische financiële sector zich via haar koepel Febelfin over die materie. Ze werkte een nieuwe kwaliteitsnorm uit voor duurzame financiële producten.  U kan de uitgebreide nota hierover hier raadplegen.

De ambities zijn niet min: “Naar een Belgisch kwaliteitslabel voor duurzame financiële producten?” verder lezen

Skagen Kon-Tiki : een frisse kijk op groeilanden

 

In het zuiden van Noorwegen, huizen de asset managers van Skagen.  Vanuit hun geïsoleerde positie -weg van de brandpunten van de financiële markten- zijn ze op de beleggingsmarkt actief. We hadden de gelegenheid om een presentatie van Casper Meussen, 1 van hun directeuren bij te wonen. De presentatie handelde over hun fonds Skagen Kon-Tiki. Dit fonds investeert in emerging markets.

Het behoort al sinds 2012 tot mijn eigen portefeuille. Dit omdat het –met mijn toenmalige marktkennis– het enige fonds was dat in groeilanden investeerde én voor mij bereikbaar was.

Onversaagd door het ruime sop. Ons clichébeeld van Scandinaven

Midden in de presentatie was er een slide te zien waarop de ESG-kwaliteiten van het fonds aangeprezen worden.

Hoewel ik niet totaal onbekend was met het fonds, fronste ik hierbij toch even mijn voorhoofd. Zeker toen ik tijdens het vervolg van de presentatie hun hoge exposure op Zuid -Korea en hun doelbewuste aankoop van preferente aandelen bij  diverse chaebols aangestipt zag. “Skagen Kon-Tiki : een frisse kijk op groeilanden” verder lezen

Carmignac omarmt duurzaam beleggen.

 

duurzaam is meer dan een groen kleurtje

Een tanker keert niet zo vlot als een speedbootje. Als een beleggingsreus als Carmignac, zijn beleid wijzigt, dan duurt dit een tijdje.

Carmignac is in 1989 opgericht en is inmiddels uitgegroeid tot 1 van de belangrijkste Europese aanbieders van vermogensbeheerdiensten. In 2012 ondertekenden ze de VN Beginselen van Verantwoord Investeren.

Maar tot vrij recent hebben ze zich niet als duurzame beleggers geprofileerd.

Via Google Search  merken we dat ze sinds het 2e kwartaal van 2017 deze eigenschap wel beginnen uitspelen. Per 08/08/2017 op hun algemene website , per 18/08/2017 op hun Duitse website, per 04/09/2017 op hun Franse website .

En … deze week was maatschappelijk verantwoord beleggen ook 1 van de thema’s op hun investeringsseminarie in België. “Carmignac omarmt duurzaam beleggen.” verder lezen

Duurzaam Beleggen: een zinvolle insteek of toch vooral een akte van hoop, geloof en liefde?

 

Beleggers zijn -hoewel ze het van zichzelf vaak anders denken- niet de meest rationele wezens. Het volstaat om te kijken naar hun kuddegedrag als de beurzen het goed (allen daarheen) of slecht (zo snel mogelijk weg) doen. Een andere plaats waar je met datzelfde het irrationele buikgevoel geconfronteerd kan worden is de persoonlijke reactie van lezers in magazines, kranten en blogs. De financiële blog “Mijn kapitaal” brak recent een lans voor meer aandacht voor ESG. In de commentaren op het artikel Slavernij in 2017… kon men onder meer het volgende lezen:

Wat een tendentieuze vooringenomen bullshit en dat op deze site. Mijn beleggingen moeten geld opbrengen. Daar gaat beleggen over, niet over gemoraliseer (en dan nog volledig ten onrechte). …

Als betrokken partij lees ik dan (door mijn vooringenomenheid) feitelijk: “alleen domme mensen houden zich bezig met extra-financiële criteria bij hun beleggingen“. En uiteraard voel ik me dan Harvey Weinstein-gewijs in het kruis getast. Op zo’n moment gaan automatisch ook verdedigingsmechanismes hun werk doen. Eén van de gemakkelijkste is dan teruggrijpen naar een zegswijze die schrijver ervan voor schut zet en u bevestigt in het eigen grote gelijk. Eentje zoals u hieronder ziet. “Duurzaam Beleggen: een zinvolle insteek of toch vooral een akte van hoop, geloof en liefde?” verder lezen

Met meer en meer vissers in dezelfde vijver

 

hier weten ze ook hoe laat het is.

Meer en meer mensen vinden duurzaamheid en ethiek belangrijk. Dit ook voor hun spaar- en beleggingsgedrag.

Een belangstelling die stijgend is, zorgt voor een verruiming van het aanbod. Niet alleen zien we dat in België nu ook een grootbank al maanden met barnumreclame uitpakt rond duurzaam beleggen. In eerste instantie nog steeds voor hun private banking cliënteel. Wie echter doorvraagt bij een plaatselijke retailbankier uit hun net zal meestal ook wel geholpen worden.

We zien ook dat er een blijvend grote stijging is in de hoeveelheid fondsen die zichzelf profileren als duurzaam.

In de eerste helft van 2017 zijn er 57 nieuwe fondsen opgelijst door Morningstar, die van zichzelf aangeven dat ze ESG-georiënteerd zijn. Zie dit artikel waaruit we de lijsten hieronder kopieerden.

We zijn niet in de positie om de eerlijke bedoelingen van de aanbieders in vraag te stellen. We hebben de fondsen momenteel niet in detail bekeken. De meeste zullen trouwens niet beschikbaar zijn voor de Belgische belegger.

“Met meer en meer vissers in dezelfde vijver” verder lezen

Duurzaam pensioensparen? Terug van weggeweest.

 

Toen Ethias met zijn foutief geprijsde Firstrekening een zware financiële storm op zichzelf afriep, sprongen onze Belgische overheden met belastingsgeld bij om het schip drijvende te houden. Van Europa kon deze hulp maar door de beugel, mits Ethias zwaar saneerde. Gevolg hiervan was dat de verzekeraar geen eigen financiële producten meer op de markt kon houden.

Duurzaam en fiscaal aftrekbaar? Terug mogelijk.

Daarmee verdween ook de enige duurzame pensioenspaarformule die België kende. In de voorbije jaren heeft geen enkele financiële instelling het nodig gevonden om in dit gat te springen. “Geen markt” weet je wel of geen interesse in een doelpubliek die denigrerend en veralgemenend het ‘geitenwollensokken publiek’ genoemd werd. Marketeers richten nu eenmaal liever hun pijlen op de grootse gemene deler om hun verkoopscijfers te halen.

In ons artikel van 24/07/2014 onder de titel Ethisch pensioensparen: duurzaam of vooral duur, werd gemeld dat er in feite alleen nog Belfius Life Plan en DVV Save 3 overbleven, maar dat deze niet konden aangeraden worden wegens de hoge instapkosten. Een lezer wees ook nog op VDK Life, maar ook daar met hoge instapkosten. We sloten toen ons artikel met de opmerkingen dat enkele banken en verzekeraars grandioos hun kan gemist hadden om bij een recente update hun producten wat meer ethisch te maken.

En hoewel de bank- en verzekeringsmarkt in de voorbije 3 jaar vooral door saneringen in de actualiteit kwam, hebben we nu toch wat positief nieuws te melden voor mensen die hun pensioensparen of langetermijnsparen een duurzaam accent willen geven. “Duurzaam pensioensparen? Terug van weggeweest.” verder lezen

De eigen portefeuille in februari 2017

 

Flashback to the eighties

De wereld went ondertussen sinds meer dan 1 maand aan de houding van “The Donald”. De POTUS lijkt van campagnemodus niet ontpopt te zijn naar begeesterend leiderschap (tenzij voor zijn eigen achterban). De financiële markten laten het echter niet aan hun hart komen. Vooral de waardes van Amerikaanse bedrijven lijken voorlopig nieuwe hoogtes op te zoeken.

In eigen land was het thema van de maand (buiten de geluidnormen van de luchthaven) vooral dit van duister financieel gewin in parapolitieke raden (intercommunales,… ) én bedrijven door politici. Het boek over de graaicultuur van PVDA-boegbeeld Peter Mertens werd als het ware live in beeld gebracht. Er werd met scherp op elkaar geschoten en soms ook in de eigen voet. Plots ga je ook een andere betekenis zien in een oude PVV-slogan waarmee wijlen Willy Declercq in 1981 de verkiezingen won:

L’ enfer c’est les autres

“Niet u, maar (toevoeging redactie: de vertegenwoordiger van) de staat leeft boven zijn stand”.

Als zaakvoerder van een klein bedrijf met mijn voeten in de sociale realiteit van alle dag, hoed ik mij er voor om de afgunstcultuur te stimuleren. Al te gemakkelijk gaan bepaalde groepen morren en veralgemenen dat zij tot de have-nots behoren en dat de haves maar moeten inleveren. Vaak lijkt het toch een soort vertaling te zijn van de NIMBY-houding. Raak niet aan  mijn belangen, maar zoek het elders.  Een soort van vijanddenken (wij-zij) dat we op andere terreinen (denk Trump, denk nationalisme) zien terugkomen, maar daar wel kritisch op reflecteren. Wat niet wegneemt dat trop teveel is en teveel trop is.

Naast uitspraken over “gewone lonen”, “normale vergoedingen” die de wereldvreemdheid van sommige politici mbt. het doorsnee-inkomen van de hardwerkende Vlaming illustreerden, valt vooral de roep naar transparantie op.

Deze roep naar transparantie is er ook in het bedrijfsleven steeds meer en wint als 3e pijler van de ESG-benadering meer gewicht. ‘Governance‘ te vertalen als ‘duurzaam beleid’ staat steeds hoger in de aandacht bij raters. Onder meer ontwijkend belastingsgedrag en onverantwoorde loonspanning bij bedrijven worden dan tegen het “De eigen portefeuille in februari 2017” verder lezen

Wieden én planten

 

Na afloop van 2016 was er weer werk aan de winkel. Maar ondertussen werden onze nieuwe modelportefeuilles ingezaaid. Hopelijk komen ze ook tot bloei.

De verzekeringswereld staat niet stil. De digitale revolutie vindt er -met enkele jaren vertraging in vergelijking met wat er in de verwante banksector gebeurde – nu eindelijk ook plaats. Het gaat er in onze omgeving nog niet zo ingrijpend aan toe als in Japan waar 34 mensen vervangen werden door 1 supercomputer. Maar omdat de invloed van de blijvend lage rente over de laatste jaren blijft spelen, zijn ook hier herstructureringen aan de orde van de dag. Dit alles heeft ook invloed op het aanbod dat ik met mijn nichewerking rond ethisch beleggen uitwerk.

Aan het begin van 2017 is er een verschraling gekomen in het aanbod voor mensen die met bescheiden bedragen (vb. maandelijks € 100 inleggen of eenmalig een som van € 2.500 wensen te beleggen). Dit omdat verzekeraar AXA uit de markt van beleggingsverzekeringen gestapt is. Het fonds Piazza AXA IM Responsible Euro Equities (oud jaarverslag) is niet langer beschikbaar op de Belgische markt.

In dezelfde categorie heeft Delta Lloyd net voor nieuwjaar bekend gemaakt dat ze ingaan op het overnamebod van Nationale Nederlanden . Of dat op korte termijn impact zal hebben op het fondsenaanbod dat via Delta Lloyd Life in België verdeeld wordt is afwachten. Misschien wordt het aanbod groter (worden er straks ook fondsen van Nationale Nederlanden aangeboden), maar evengoed wordt bij de stroomlijning gekozen voor de grootste gemene deler en dan komen -mogelijk- bijv. de distributie van 2 Triodosfondsen die via DLL konden aangeboden worden in de verdrukking.

Ook in het buitenland zijn herstructureringen bezig. Zo veranderde 1 van onze leveranciers Private Estate Life van naam en gaat deze verzekeraar voortaan door het leven als One Life. De nadruk ligt nu o.i. nog meer dan vroeger op welstellende – en vermogende personen. Ook in de benadering van hun makelaars is dit te merken. De interesse voor de verzekeringsmakelaar met een minder vermogend klantenbestand is er verdwenen. Dit blijkt o.m. uit hun ingrepen op het verloningsniveau, waar ze alleen erg grote portefeuilles blijven vergoeden. Mede omdat het aanbod van duurzame fondsen daar eerder beperkt is, zullen we deze verzekeraar dan ook niet langer inschakelen in onze oplossingen.

Kort samengevat: er dreigde een klein probleem in de plantage te ontstaan. “Wieden én planten” verder lezen