Categorieën
home

Gegarandeerde rente: het betonrot voor Allianz Leven?

Vroeger was alles beter. Of laten we zeggen eenvoudiger.

  • Je wou bv. een financiële reserve opbouwen voor je oude dag. Zonder daarbij veel risico’s te nemen. Je wou desgewenst ook het onvoorzienbare risico op voortijdig overlijden verzekeren.
  • Je wandelde een verzekeringskantoor binnen en je werd meestal naar huis gestuurd met een gemengde levensverzekering 10/10. Die cijfers drukken de verhouding uit tussen het verzekerde kapitaal overlijden en dit voor uitkering op pensioen.

Er waren variaties denkbaar.

  • Wie geen naasten te beschermen had tegen de financiële gevolgen van zijn overlijden sloot een verzekering af uitsluitend voor uitkering bij pensioen: een uitgesteld kapitaal ZONDER of MET tegenverzekering.
    • Zonder die tegenverzekering werd de betaalde premie beschouwd als een zuivere risicopremie. Vergelijk met een brandverzekering. Is er geen brand, dan ben je de betaalde premie gewoon kwijt. Werd er geen pensioenleeftijd bereikt, dan hield de verzekeraar de betaalde premies zonder enige uitkering.
    • Met tegenverzekering, moest de verzekeraar toch de betaalde premies aan de erfgenamen of de aangeduide begunstigde uitbetalen. Uiteraard vermindert met de beheerskosten en de verzekeringstaks.
  • Wie slechts voor een kleine overlijdensvergoeding koos, kon de formule 10/10 laten wijzigen in 10/20 (helft minder uitkering bij voortijdig overlijden), 10/30 (2/3 minder uitkering bij overlijden), …

Waar is de garantie naartoe?

gegarandeerde rente
Ethias: vroeger was beleggen nog makkelijk. Garantie van goed rendement en winstdeelname

Dit alles onder de garantie van een gegarandeerde rente van 4,75 %. Mogelijks nog te verhogen met winstdeelname. De hoge rente camoufleerde dat tussenpersonen toen ook hoge commissielonen op die contracten opstreken. Ook de quasi zekerheid dat er ook bovenop nog een extra (winstdeelname) aan het opbouwende kapitaal toegevoegd werd hield daarbij.

Maar dat was vroeger. De gegarandeerde rente van 4,75 % beschouwde men vanaf de jaren ’70 in de vorige eeuw zelfs als een bodem (vraag maar aan je ouders aan welke hoge rentes ze toen moesten lenen voor hun huis of welke rentes ze konden opstrijken voor hun kasbons). Een erg conservatieve inschatting. Verzekeraars dachten hiermee nooit in de problemen te komen.

Het kan echter verkeren. Sinds de jaren ’90 zakte de rente stelselmatig. De marges die de verzekeraar had (gedeeltelijk aan de klant uitgekeerd onder de vorm van winstdeelname) krompen feller. Enkele jaren later waren deze volledig opgegeten.

Waardoor er druk kwam door de koepel van verzekeraars (en ook door haar individuele leden) om die -ondertussen vermaledijde-gegarandeerde rente stelselmatig te laten zakken. 4,25 %, 3,75 %, 3,25 %,  … werden de garanties voor wie nieuwe contracten afsloot.

De oude contracten hingen echter als een molensteen om de hals van de verzekeraars. Telkens de rente verder zakte, werd het moeilijker – zo niet onmogelijk- om de contracten te blijven honoreren. Ze werden van vetpotten geleidelijk verliesposten voor haar uitgevers. De verzekeraars stopten 1 na 1 met klassieke levensverzekeringen om over te stappen naar Universal Life polissen. Hierbij werden de rente niet langer gegarandeerd gedurende de volledige looptijd van het contract. De garantie kon verschillen naargelang het moment van je storting. In de praktijk werd ze steeds lager.

Oude garanties doorgeschoven naar andere spelers.

Probleem dus opgelost voor de nieuwe polissen. Maar nog niet voor de bestaande polissen. Bij deze laatste groeide stelselmatig de kloof tussen wat beloofd was aan de klant én wat te krijgen was op de financiële markten. De FSMA (controledienst die toezicht houdt op de financiële dienstverleners) eiste om die reden dat verzekeraars met oude portefeuilles aan hoge gegarandeerde rentes steeds meer financiële reserves opbouwden om aan hun verplichtingen te kunnen blijven voldoen. Dergelijke reserves vergden dus steeds meer kapitaalinbreng van de verzekeraars in kwestie. Zo FSMA oordeelde dat daardoor de solvabiliteit van de verzekeraar in gevaar, kwam drong deze aan op de verkoop van dergelijke verliesposten.

gegarandeerde rente
Ook hier noodzaak om aan de baxter te gaan liggen.

Gekend is onder meer het verhaal van de First-rekening bij Ethias.  Maar ook de onderlinge verzekeraar Curalia, welke in de doelgroep van (para)medici actief is, verkocht inmiddels haar oude levensverzekeringscontracten aan een derde.

Deze week werd bekend dat zelfs de Belgische tak van Allianz Benelux het voornemen heeft om zijn oude portefeuille te verkopen. Allianz een belangrijke speler op de Belgische verzekeringsmarkt wil de particuliere klant op zoek naar kapitaalopbouw voortaan alleen nog bedienen via Tak 23 producten. Zelfs noemt ze die laatste een innovatieve – en moderne productlijn. Voor ons niet gelaten. Ook met Ethisch Beleggen trekken we die kaart.

Gebrek aan alternatief.

Als de zekerheid verschrompeld, moet je natuurlijk iets doen.

Het is momenteel (bij de superlage rentestand) niet mogelijk om een positief rendement te garanderen. Het eerder genoemde FSMA wees klanten ook al op het reëel bestaande risico op kapitaalverlies bij Tak 21 -verzekeringen.

En dan blijft de keuze eenvoudig:

  • gegarandeerd verlies (zelf bij een positieve rentevergoeding, verlies je door instap- en/of beheerskosten, verzekeringstaks en inflatie) accepteren of
  • acceptatie van risico ( eveneens kosten en kans op verlies)

Door grote spreiding, door een voldoende lange beleggingstermijn aan te houden en door in te zetten op het stijgend belang en gewicht van duurzaamheid, proberen we met Ethisch Beleggen de winstkansen gaaf te houden. Zonder dat we hierbij garantie kunnen aanbieden.

De banken achterna?

We zien parallellen met wat er in de bankwereld gebeurde.

Aanbodverschuiving

Nadat banken jarenlang hoge intresten boden op risicoloze producten (kasbons/termijnrekeningen), paaiden ze eerst hun klanten met hybride producten met kapitaalsgarantie. Toen die kapitaalsgarantie te duur werd, bedienden ze hun klanten met producten met kapitaalsbescherming. Toen ze door de steeds lager wordende rente vaak zelfs amper het beginkapitaal konden garanderen, verlaagden ze de kapitaalbescherming tot 95, 90, 85 80 % van het ingelegde bedrag. Om uiteindelijk ook dit pad te verlaten en hun klanten voor de keuze te stellen. Ofwel een spaarrekening (inflatie meegerekend verlieslatend) ofwel een beleggingsfonds (risico voor de klant, kans op winst ook voor de klant, kosten ten voordele van de bank).

Na Bad Bank tijd voor Bad Insurer?

Toen banken na de financiële crisis en de eurocrisis op vallen stonden, werden hun ‘slechte kredieten’ (de uitgeschreven leningen waarbij het quasi zeker was dat ze die niet konden recupereren bij de kredietnemer) ondergebracht in aparte structuren. Het beheer ervan had uitsluitend de bedoeling die kredieten te laten uitdoven, desnoods te verkopen, met oog op verliesbeperking.

  1. Het gezonde deel van Dexia werd Belfius. Het toxische deel bleef Dexia.
  2. Fortis werd ontmanteld. Het Nederlands gedeelte verhuisde terug naar Nederland. Het Belgische gedeelte werd verkocht aan het Franse BNP Paribas. Het niet verkoopbare gedeelte werd ondergebracht in ‘Royal Park Investments‘ . Deze laatste werd uiteindelijk doorverkocht aan Lone Star Funds.

Monument

gegarandeerde rente
Weinig toekomst bij Allianz voor de oude levensverzekeringscontracten

We kunnen niet anders dan zeggen dat zowel Ethias als Allianz monumenten zijn in het financiële landschap van België. Maar er waren duidelijk kosten aan sommige van hun flanken .

En dan wordt uitgekeken naar monumentenzorg. Wie kan de zorg voor de verlieslatende producten op zich nemen? In beide gevallen (ook trouwens bij Curalia) sprong Monument Re in de bres. Bij Ethias gebeurde dat via een Ierse verzekeraar die tot hun groep behoorde (Laguna Life). Bij Curalia en bij Allianz is /(respectievelijk) wordt Monument Assurance Belgium (MAB) de dienstverlener, die de uitdovende portefeuille moet beheren. Ditverschil is niet onbelangrijk in het kader van de depositogarantie die ook voor levensverzekeringen met gegarandeerd rendement geldt tot max. € 100.000/ persoon. Die bescherming geldt immers niet op het Ethias-geld. En niemand wil dat zijn geld verdwijnt in een Bermudadriehoek.

gegarandeerde rente
Redder in nood of puinruimer?

Monument Re is als herverzekeraar van levensverzekeringen zelf immers ondergeschikt aan het toezicht van de Bermuda Monetary Authority. Bermuda is wegens “belastingsvriendelijke” redenen 1 van de grote aantrekkingspolen in de herverzekeringsindustrie.  Of de financiële controle daar minder streng is dan deze in Europa, is ons niet bekend.

3 jaar lijkt momenteel een eeuwigheid in de verzekeringswereld.

Monument Assurances Belgium is in staat door zijn focus, zijn groeiende omvang én zijn expertise duurzame voordelen voor de verzekerden te creëren. Zo staat het in het gezamenlijk persbericht dat Allianz en MAB verspreid hebben. De overgedragen portefeuille bestaat uit –naast 4.500 hypothecaire kredieten– 95.000 contracten met een technische reserve van 1,4 miljard €.

Monumentale getallen, die een verdere groeispurt van dit bedrijf in run-offoplossingen mogelijk maakt. Zo de controle-overheid de overdracht goedkeurt voorzien beide partijen 18 maanden om de overdracht in goede banen te leiden.

Het is nog geen 3 jaar geleden dat de voorzitter van de levensverzekeringsafdeling van Allianz Duitsland stellig verklaarde dat run-offs voor Allianz geen thema zijn. Dat ze pal voor hun klanten opkwamen, zonder “wanneer” of “maar”. Dat klanten op Allianz konden betrouwen vandaag én in de toekomst. En kijk nu: op de westflank is de muur al ingestort.

Oude zekerheden wankelen en vallen. Ook dat is het gevolg van het beleid van de centrale banken (ECB) om de rente laag te houden. Ze doen instituties hun kar 180 graden draaien.

Misschien moeten spaarders, die de bedragen op hun rekeningen nu al jaren zien stagneren, dit signaal maar eens oppakken. En toch eens opzoek gaan naar een andere windrichting.

 

Categorieën
home

De klimmende VIX-index bewijst dat de angst regeert

Een virus waartegen nog geen geneesmiddel bestaat, slaagt er in op 2 maanden tijd de wereld naar mondmaskers en meer draconische maatregelen te laten grijpen. Virologen hebben een vaste plaats in TV-studio’s. Dagelijkse statistieken van stagnatie of vooruitgang worden gepubliceerd. Een vakantiestreek bij uitstek (Noord-Italië) gaat nu eveneens in quarantaine, nadat dit eerder in de Chinese miljoenenstad Wuhan gebeurde.

Corona krijgt steeds meer greep op de economische- en financiële wereld.

VIX-index reageert op corona en olie
Ervaringen met vorige virussen leren ons dat de schade overzichtelijk is. Het COVID-19 kan natuurlijk ook a-typisch zijn.

Ook de beurs is in de greep van het COVID-19-virus. Op enkele weken liepen de verliezen bij de meeste beurswaarden op. We bewegen ons met zijn allen op (of over) het randje van de paniek. Is dit terecht?

Uiteraard zijn er erg veel bedrijven die nu niet kunnen produceren of leveren:

  • luchtvaartmaatschappijen en hotelketens boeken een fel verminderde omzet,
  • wegens het stilvallen van productiecentra in bijv. China komt de assemblage van veel eindproducten ook onder druk.

Een aantal bedrijven zullen de omzetverliezen niet ophalen (de skivakanties in de Italiaanse Dolomieten zullen niet later geboekt worden). Het gaat dan om tijdgebonden evenementen. Een gedeelte van de omzetverliezen is echter ook slechts uitgesteld verlies (Milaan-San Remo in het najaar betwisten zal de schade -op zijn minst-gedeeltelijk recupereren). Veel producten die nu bij gebrek aan essentiële wisselstukken niet kunnen afgewerkt worden, komen normaal gezien eens de productie ter plaatse weer op gang komt gewoon later op de markt.

Op korte termijn dus een grote vertraging tot stilstand. Op lange termijn mogelijk maar een rimpel op het oppervlak. Maar het kan natuurlijk ook om een meteoriet gaan, die al het water uit de vijver spat. We weten het niet omdat we middenin het gebeuren zitten en de geschiedenis steeds geschreven wordt na verloop van de feiten.

We schrijven dit artikel op 9 maart. In Azië en Europa openden de beurzen zwaar negatief. Niet alleen door de onzekerheid rondom het virus, maar ook omdat Saudi-Arabië drastisch ingreep op de olieprijs in haar partijtje armworstelen met Rusland. Dit via een prijsdaling van 30 %. De beurzen in de VS zijn net open wanneer we dit schrijven.

Volatiliteit is sterk gestegen.

We bekeken de CBEO Volatility Index (^VIX). Deze index staat op het moment van consultatie op 56,4. De lock-down in Italië en de ingreep van de Saudies heeft er flink op ingehakt, gezien de index vrijdagavond op 41,94 (ook al erg hoog) afsloot.

De CBEO (Chicago Board Options Exchange) Volatility Index is een index die de volatiliteit (beweeglijkheid) in real-time op de Amerikaanse beurzen probeert te meten. Deze index is afgeleid van de prijsopgaven (in opties) die uitgeschreven zijn op de S&P 500 index voor een duurtijd van 30 dagen. De S&P 500 index is wereldwijd voor beleggers de belangrijkste en meest gevolgde index.  Een optie is het recht om tot (en met)  een bepaalde datum aandelen te kopen (call) of te verkopen (put) aan een vooraf bepaalde prijs.

Die VIX-index vertelt ons dus wat de markt op korte termijn van de S&P 500 verwacht. Hoe hoger de VIX-index, hoe guurder het beursklimaat. De VIX-index is dus een spiegel van nervositeit en onzekerheid.

De huidige hoge stand is het hoogste punt sinds 13/10/2008.

  • Op 13/10/2008 stond deze nog een flink stuk hoger (79,13). Wat er eind 2008 gebeurde weten de ervaren beleggers nog erg goed. Een financiële crisis die niet te bedwingen leek.
  • Op 3/10/2011 stond hij in volle afwikkeling van de Europese landencrisis op 45.45. Griekenland, dat er onderdoor ging, Spanje, Portugal en Ierland aangeschoten en de Europese banken die hen krediet verleend hadden in zwaar weer. Denk aan Dexia dat per 09/10/2011 aan zijn einde kwam.

In beide gevallen was er grote onzekerheid in de markten. Achteraf is het eenvoudig om te zeggen dat dit (globaal gezien) niet nodig was.

En dan nu … Tsja, wat nu?

Je zou kunnen denken: olie op het vuur (de reeds bestaande coronacrisis) veroorzaakt uiteraard een steekvlam. Maar die zal dan ook vlug uitgelaaid zijn. Zitten we nu in hetzelfde schuitje als in 2008 of 2011? In alle eerlijkheid: we weten het niet.

VIX-index reageert op corona en olie
Ook geldig voor wie zopas de internationale vrouwendag vierde

Her en der is de paniek al uitgebroken. En bij paniek staan ook steeds een horde fluisteraars klaar: “Kies voor edelmetalen“, “Stap uit aandelen en ga voor staatsobligaties van landen die hun huishouden op orde hebben“, “Be Greedy When Others are Fearful“,… Het advies spuit alle kanten op.

Maar tussendoor (of veel te laat) het geweer van schouder veranderen, heeft 1 nadeel. Het verlies dat je opliep, kan je moeilijk weer ongedaan maken. Zeker wie van risicovol naar minder risicovol (denk van aandelen naar obligaties of spaarrekening) springt, klikt in feite gewoon zijn verlies vast. Daarom is het vaak beter om (hoe tegennatuurlijk het ook aanvoelt) gewoon te blijven zitten wanneer je geschoren wordt.

Omdat we geen glazen bol hebben, moeten we hier van “vaak” spreken. Een notoire uitzondering bijv. was de crash in 1929, gekend onder de naam De Grote Depressie. Hierbij viel de S&P 500 op 3 jaar tijd met maar liefst 86 % terug. Het was pas tegen 1954 dat de index zijn vroegere top weer overschreed. Door die ernstige terugval moest de beurs hiervoor eerst met 555,55 % stijgen. Iets wat uiteraard lang duurt.

We wensen niemand grote verliezen of jarenlange recuperatieperiodes toe. Maar beleggen is natuurlijk ook risico nemen en hiervoor een vergoeding kunnen opstrijken. Door allerlei pepmiddelen (denk gedrag van centrale bankiers) was het de laatste jaren globaal gezien iets te veel vergoeding opstrijken zonder risico nemen. In feite is het goed dat het risicobesef nog eens opnieuw doordringt tot het hart van alle (aspirant-)beleggers. En ja, dat gaat via de portefeuilles.

 

 

Categorieën
home

Gaten in de defensie.

 

Een voetbalploeg die veel ballen tegen haar netten krijgt, wordt verweten een zwakke defensie te hebben. Er is echter niemand die daarop ook maar overweegt om de volledige ploeg strategisch in eigen doel op te stellen. Hoewel dit in het beste geval een 0-0 (en dus ook punten) oplevert. Dergelijke opstelling heeft immers praktische bezwaren: de keeper wordt gehinderd in zijn vrije bewegingsruimte en met 11 man vul je nog steeds niet de volledige ruimte tussen beide doelpalen.

Het tij keren zal dus van elders moeten komen: andere spelers aankopen, een andere tactiek gaan aankleven (en die inoefenen), eventueel zelf van trainer veranderen.

In voetbal lijkt de analyse en de remedie relatief simpel. Het spel met de bal is immers geen rocket science.

Ook bij beleggen is een “sluitende defensie” opbouwen niet eenvoudig.  En nochtans werken de beleggingsprofielen in de hand dat er een overvloed aan defensieve beleggers zijn (anno 2010 –OK er was net een financiële crisis achter de rug, maar toch-: bij BNP Paribas  en Dexia (pre-Belfius) stonden respectievelijk 87 % en 70 % van klanten als defensief belegger geboekstaafd).

Defensief beleggen: zoeken naar ontbrekende puzzlestukken.

Met deze sticker op je hoofd moet je dan beslissen in welke producten je gaat beleggen.

Adviseurs moeten je met hun suggesties daarin begeleiden zonder -op last van aansprakelijkheid ten opzichte van je verliezen en eventueel verlies van hun erkenning- te fel af te wijken van wat “als defensief” erkend wordt.

OK, de tijden zijn veranderd. Maar zijn de regels niet te streng?

In Nederland werd in 2014 een onderzoek gedaan naar welke beleggingen beleggers met een defensief beleggingsprofiel dan concreet voorgelegd werden door hun bankiers. 

Er bleek hierover absoluut geen consensus te bestaan.

ING : 10 % aandelen en 90 % obligaties ABN Amro : 25 % aandelen, 70 % obligaties en 5 % andere (cash,…)  Rabobank : 40 % aandelen, 50 % obligaties en 10 % andere                         SNS Bank : 50 % aandelen, 42 % obligaties en 8 % andere .

Op vandaag zal er door de gewijzigde MiFID-reglementering wellicht geen enkele bank nog aandurven om wat Rabobank en SNS Bank toen aanprezen voor te zetten aan hun defensieve klanten. Maar is dit terecht?

Categorieën
home

Met glans gebuisd? Rapport 2014 duurzaam beleggen in België

 

Eind juni laatstleden publiceerde het franstalige Réseau Financité voor de 9e opeenvolgende keer haar rapport: L’investissement socialement responsable en Belgique, rapport 2014 .

Input van onder de taalgrens.
Input van onder de taalgrens.

Deze organisatie was vroeger gekend onder de naam Réseau Financement Alternatif.

Dit rapport kreeg een beetje weerklank in de pers, maar verdient toch wat meer aandacht. Het is 1 van de schaarse publicaties is waarbij geprobeerd wordt een volledig zicht te krijgen op de stand van zaken mbt. duurzaam beleggen in ons land.

De teneur van de studie straalt ontgoocheling uit.

  • Ontgoocheling om de lethargie op wetgevend vlak, waar er daar geen vooruitgang geboekt wordt om duurzaam beleggen te promoten (o.m. met  fiscale incentives  te bevoordeligen). Nu in 2014 de regering ontbonden werd, wordt – terecht- gesteld dat de schaarse initiatieven terug naar af gezonden zijn.
  • Maar ook ontgoocheling omdat de totale markt van het duurzaam beleggen er terug op achteruit gegaan is.
  • En tot slot ontgoocheling omdat 90 % van de onderzochte beleggingsfondsen inhoudelijk door de mand vallen.

Uiteraard is het nuttig om voldoende kritisch te blijven én het bancaire aanbod rond duurzaam beleggen niet klakkeloos te bejubelen. Maar net zo goed mag er kritisch aangekeken worden tegen de beoordelaar zelf. Rate the raters (beoordeel de beoordelaars) is niet voor niets

Categorieën
home

Mira of de teleurgang van het MVI

 

Toen Stijn Streuvels in 1927 zijn boek De teleurgang van de Waterhoek uitbracht,  werd het boek door katholieke banbliksems als zedeloos omschreven. Toen het boek in 1971 verfilmd werd, werd het onder de naam Mira in Nederland uitgebracht. Het was de periode waarin de preutsheid haar beste kruid verschoten had en de film is voor veel 60-plussers wellicht ook de eerste waar ze in close-up in bioscoop of later op TV een blote borst konden ontwaren.

zwemmen, blijven drijven of verzuipen? MVI in België
zwemmen, blijven drijven of verzuipen? MVI in België

De film schoot de carrières van Willeke van Ammelrooy en Jan Decleir mee op gang.

Inmiddels bestaat er in Vlaanderen ook een MIRA – Milieurapport Vlaanderen – . Deze zorgt voor de wetenschappelijke onderbouwing van de milieubeleidsplanning en werkt onder de vleugels van de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) . In opdracht van MIRA wordt ook periodiek de evolutie van het Duurzaam Sparen en Beleggen in België onder de loep genomen. Het meest recente onderzoeksrapport dateert van oktober 2013. Zijn de bevindingen even opwindend als die van de andere MIRA?

Categorieën
home

Dexia AM werd Candriam

 

Dat Dexia hard tegen de financiële crisis aangelopen is en finaal in 2011 tijdens de Eurocrisis uit de bocht vloog is algemeen gekend. Sindsdien werd de bank losgekoppeld van de andere onderdelen en gaat deze onder de naam Belfius met staatswaarborg verder. Er is een groot gedeelte van Dexia dat als Bad Bank overeind gehouden wordt en waarin België meer dan gelijkmatig in het risico deelt.

Financiële storm deed banken omvervallen
Financiële storm deed banken omvervallen

Maar er was ook nog Dexia Asset Management. De vermogensbeheerder van de groep bleef als wees over, toen Belfius zich over het spaargeld ontfermde en beloofde om zich voorzichtig op te stellen. Het resultaat hiervan was dat Dexia AM in de etalage belande. En er ook betrekkelijk lang in bleef staan. Een paar keer kwam het tot vrijages, maar die sprongen telkens af. Zodat de vrees bestond dat Dexia AM als een onbeheerde bruid zou verkommeren. Uiteindelijk kwam de redding uit het Westen. Een

Categorieën
home

De eigen portefeuille in oktober 2013

 

Eind september verwachtte ik dat het rendement van de eigen portefeuille in oktober  onder druk zou staan. Maar uiteindelijk bleef de richting omhoog behouden.

Immers op de valreep heeft men in Amerika het schuldenplafond tijdelijk verhoogd. En hierdoor werd nipt een financiële crisis vermeden. Hoewel dit pas uitstel van executie is, gezien er begin 2014 al terug afspraken moeten gemaakt worden tussen Democraten en Republikeinen.

Welke richting gaat deze locomotief uit?
Welke richting gaat deze locomotief uit?

Terzelfdertijd bleef het in de voorbije maand in Europa relatief  rustig. In Duitsland heeft de verkiezingsoverwinning van Merkel en de nederlaag van de liberale partij de kaarten zo geschud dat er nog geen nieuwe regering is. Zolang die er niet is, wordt ook niet duidelijk

Categorieën
home

Gemoedsrust in manisch-depressieve tijden.

 

We leven in manisch-depressieve tijden. En dat is een ziektebeeld waar de patiënt in feite nooit een juiste inschatting kan maken van zijn eigen positie. 

Bi-Polar verwijst niet naar Noord- & Zuidpool, maar is synoniem voor manisch-depressief
Bi-Polar verwijst niet naar Noord- & Zuidpool, maar is synoniem voor manisch-depressief

Ofwel is hij euforisch (de manische kant): hij kan alles aan, ziet alles rooskleurig in. En hij zou om dit reden bereid zijn om onrealistische risico’s te nemen. Er kan hem toch niets gebeuren. Ofwel is hij neerslachtig(de depressieve kant): de wereld is om zeep, hij ziet geen enkele kans op gunstige afloop. En hij is om die reden bereid om niets te doen. Handelen zou immers alleen een lawine van negatieve gebeurtenissen oproepen.

We weten natuurlijk dat beide posities getuigen van weinig rationeel en uitgebalanceerd inzicht. Natuurlijk veroorzaken wisselvalligheden in ons privé- en ons financieel leven wel eens mood swings. Maar meestal is het leven niet wit of zwart, maar kleurt het 1 van de vele tinten (50 ?) grijs die er zijn.

Sinds 2008 hebben we natuurlijk wel een vloedgolf negativiteit over ons gehad. Van

Categorieën
home

Ondertussen in België

 

Nagenoeg gelijktijdig vonden wij een Vlaamse publicatie en een Waalse publicatie over ethisch beleggen op ons pad. Het gaat over respectievelijk  Duurzaam Sparen en Beleggen in België in 2011 , een studie uitgevoerd door Forum Ethibel in opdracht van Mira, Milieurapport Vlaanderen (31 p) en L’investissement socialement responsable en Belgique Rapport 2012  (142 p) uitgevoerd door Réseau Financement Alternatif. Lezenswaardig voor wie interesse heeft in ethisch beleggen.De studies inventariseren de situatie zoals ze was in 2011. Een jaar van eurocrisis. Een jaar waarin Dexia voor 2e keer onderuit ging en de financiële crisis 3 jaar oud was. En dit blijkt ook uit de bevindingen.

financiële crisis wakkerde beleggingsangst aan
financiële crisis wakkerde beleggingsangst aan

Zo blijken er 359 duurzame investeringsvehikels (fondsen, notes, verzekeringen, ….) geïnventariseerd te zijn. Hiervan zijn er 318 specifiek voor België. 8 meer dan in 2010. Toch is er een vermindering 8,8 % aan belegd vermogen in dit jaar opgetreden.

Maar in vergelijking met de vermindering van het belegd vermogen voor de totale Belgische markt  ICB -Instelling voor Collectieve Belegging) met 14,4 % is die score niet echt slecht te noemen. Ze leidde er toe dat het aandeel van duurzaam beleggen steeg van 9,1 % naar 9,8 %. Een marktaandeel dat in vergelijking met vele buitenlanden nog achterna hinkt, maar toch stilaan niet meer verwaarloosbaar is. Het gaat over

Categorieën
home

Glashelder duurzaam

 

Een particuliere belegger, die op zoek is naar duurzame beleggingen heeft veel kans om door het bos de bomen niet meer te zien. Iedereen mag woorden als “duurzaam”, “sustainable”, “ethisch“, …. op zijn website, zijn documenten en fondsen plakken.

Logo "Goedgekeurd door Eurosif".
Logo “Goedgekeurd door Eurosif”.

Het gebruik ervan is niet gereglementeerd. En dit betekent automatisch ook dat er misbruik kan van komen. Het fameuze ‘greenwashen’ ligt daardoor steeds op de loer. Voor sommigen is dit reden om ook “ethisch beleggen” in de vuilbak van onvervulde beloftes te gooien en over te gaan tot de orde van de dag: onverschilligheid in wat of hoe je belegt.

Daarom is het logisch dat er pogingen ondernomen worden om het kaf van het koren te scheiden. In Europa is ondermeer EUROSIF, het European Sustainable Investment Forum, daarmee bezig. Volgende nationale organisaties behoren tot deze groep: Belsif (België), Dansif (Denemarken), Finsif (Finland), Norsif (Noorwegen), Spainsif (Spanje), Swesif (Zweden), UKSIF (Groot-Brittanië ). Maar ook organisaties die wat meer inspiratie in hun naamgeving legden, zoals FNG Forum Nachhaltige Geldanlagen   (Oostenrijk, Duitsland, Zwitserland), Forum per la Finanza Sostenibile(Italië), FIR Forum pour l’ Investissement Responsable (Frankrijk) en VBDO Vereniging van Beleggers voor Duurzame Ontwikkeling (Nederland).

Deze organisatie publiceerde onlangs de 3e versie van hun European SRI Transparency Code. Deze code zou