Categorieën
home

De eigen portefeuille in juli 2018

 

Overconsumptie : geen feestdag voor het Global Footprint Network

Bloedheet en de blik op sport (WK Voetbal & Tour de France) én vakantie voor de meerderheid van de bevolking.  En te midden van dit alles vieren (nou ja?) we dat Earth Overshoot Day dit jaar op 01/08 valt (vorig jaar nog 02/08).  Op amper 7 maanden tijd verbruiken we wat de aarde op 1 jaar produceert. De komende 5 maanden leven we op de ecologische pof.

Inmiddels zorgt de handelsoorlogsretoriek van Trump voor extra volatiliteit op de financiële markt. Zeker China en Emerging Markets verloren al pluimen.

Tijd om meer bescherming in te bouwen? Of toch maar volatiliteit omarmen?  Hoe niet overdreven reageren leren we niet van Neymar.

De vele onzekerheden (Brexit, Italië) binnen Europa zorgen er voor dat de koersen hier niet oplopen, hoewel dat al enkele maanden door analisten getipt wordt.

De evolutie van de eigen beleggingsportefeuille is deze maand positief op vlak van rendement. Die steeg (YTD) van 0,50 % per 30/06/2018 naar 2,97 % per 31/07/2018.  Het duurzaamheidsgehalte (volgens de SR-rating van Morningstar) ervan  daalde echter ietwat: 4,096 / 5 per 30/06/2018 tegen nu 3,888 / 5. Terwijl 1 fonds een ratingsverhoging kreeg, waren er enkele die genoegen moesten nemen met een ratingverlaging. Redenen hiervoor zijn niet toegankelijk voor de particuliere belegger. Dat dergelijke duurzaamheidsratings trouwens ook niet het nec plus ultra voor de duurzame belegger zijn, kan je hier (Engelse tekst) lezen.

Het einde van juli had ook enkele merkwaardige koersbewegingen in petto (Facebook – 20 %, Twitter -20  % , Umicore ondanks forse omzet- en winstgroei – 6 %, …..). Dit herinnert er ons aan dat bomen niet tot aan de hemel groeien. En dat zoals hoger gezegd de volatiliteit nu echt wel terug van weggeweest is.

 

 

Categorieën
home

Hoe koosjer is de gepubliceerde portefeuille eigenlijk?

 

In een artikel van 22/08/2012  op deze blog (Welke bedrijven zitten in de gepubliceerde portefeuille ? ) had ik de toenmalige portefeuille wat dieper uitgespit. Maar omdat de beleggingsportefeuille in de voorbije 6 jaar zelf grondig geëvolueerd is én sommige onderdelen ervan  een groot gewicht innemen ((NN (L) Global Sustainable Equities P Cap (+/- 28 %) – Covéa Sélectif (+/- 20 %) –  DPAM Inv B Equities Europe Sustainable B  (+/- 11 %) – La Française IP Actions Euro R (+/- 9 %) ), vond ik het tijd om de oefening van toen even opnieuw te maken.

Even wat dieper graven

Ik heb dus van alle fondsen die deel uitmaken van de eigen portefeuille, nagegaan in welke bedrijven deze investeren (1e helft juli  2018). Dit door raadpleging van hun portefeuillepagina op de site van Morningstar. Daar vindt je de 10 belangrijkste participaties die in het fonds aanwezig zijn. Kleinere participaties blijven onder de radar. De rubricering die je hieronder aantreft is derhalve niet 100 % correct.

Daarna heb ik een weging gemaakt van de gerubriceerde bedrijven op basis van het gewicht dat de fondsen zelf innemen binnen mijn portefeuille.

Vb: bedrijf X blijkt 3 % van de waarde van fonds A uit te maken en tevens 4 % van de waarde van fonds B. Stel dat fonds A 20 % uitmaakt van mijn portefeuille en dat fonds B slechts 10 % uitmaakt van mijn portefeuille, dan maakt het bedrijf X in mijn totale portefeuille  1  %  [(3 x0,2) + (4 x 0,1)] uit .

Concentreren of spreiden? 

Binnen de fondsen zijn er duidelijk 2 strekkingen op te merken.

  1. Sommige fondsen zijn echt overtuigd van hun eigen keuzes en laten die zwaar doorwegen (in de literatuur wordt soms van  convictie fondsen gesproken). We citeren even uit dit artikel  om dit verder te duiden:
    Aan zo’n portefeuille kleven risico’s, maar het stelt een beheerder ook in staat om zijn of haar kunde als stockpicker maximaal te etaleren. Deze manier van beleggen werkt uiteraard alleen in de handen van capabele beheerders die niet alleen met hoge convictie durven te beleggen, maar die dankzij hun geconcentreerde aanpak ook daadwerkelijk het verschil kunnen maken. ... Voorbeelden?

    1. Quest Cleantech Fund B Acc (10 belangrijkste participaties = 51,99 % van het fonds)
    2. Funds for Good Arch.Strategy (10 belangrijkste participaties = 48,69 % van het fonds
    3. BR IM New Energy Fund A2 (10 belangrijkste participaties = 45,44 % van het fonds)
    4. Comgest Growth Europe Acc (10 belangrijkste participaties = 46,47 % van het fonds
    5. Carmignac Emergents (5 belangrijkste participaties = 44,18 % van het fonds)
  2. Ander fondsen blijken minder overtuigd van het feit dat ze de wijsheid in pacht hebben en spreiden veel meer. Voorbeelden?
    1. DPAM Inv B Eq. Europe Sust. B Cap (10 belangrijkste participaties = 20,75 % van het fonds)
    2. DPAM Inv B Equit. NewGems Sustain.B (10 belangrijkste participaties = 19,35 % van het fonds)
    3. DPAM Inv B Eq World Sustainable B (10 belangrijkste participaties = 24,77 % van het fonds)
    4. Triodos Sustainable Equities (10 belangrijkste participaties = 22,85 % van het fonds
    5. Triodos Sustainable Bonds (10 belangrijkste participaties = 22,68 % van het fonds)

De rest van de fondsen neemt zowat een middenpositie tussen deze 2 uitersten in.

Je zou kunnen zeggen dat de portefeuille dus een goede spreiding kent tussen beide opvattingen. De convictiefondsen zouden in theorie het meest volatiel moeten zijn (in positive zin als de beheerders het juist voor hebben én in negatieve zin als ze de bal verkeerd slaan).

Is er veel overlap tussen de verschillende fondsen? 

Met andere woorden: vissen de duurzame fondsen niet allemaal in dezelfde vijver? In 2012 bleek dit niet het geval te zijn. In 2018 is dit nog steeds niet zo. De vrees dat duurzaamheidscriteria bij beleggen leiden tot eenheidsworst is derhalve ongegrond. Natuurlijk, er zitten overlappingen tussen de investeringen. Maar als 100 mensen een auto moeten kiezen is de kans groot dat er ook meer dan 1  keer voor BMW gekozen wordt natuurlijk.

Terwijl in 2012 de belangrijkste participatie slechts 1,06 % uitmaakte op de

Categorieën
home

de eigen portefeuille in december 2017

 

wie angst voor het onbekende heeft, ketent zichzelf.

Zoals u wellicht de laatste dagen in de financiële pers vernam, was 2017 een meer dan behoorlijk jaar voor beleggers op zoek naar rendement buiten de klassieke spaarproducten bij de bank.

De Bel 20, de beursbarometer van ons land steeg met  10,30 % (zonder dividendopbrengst). De Eurostoxx50 , zowat de beursbarometer van de EEG, steeg met 6,49 % . De MSCI (not all countries) World index, de beursbarometer wereldwijd, ging zelf met 20,11 % vooruit. Maar bij deze laatste dient u te weten dat het rendement in USD uitgedrukt wordt en dat voor Europeanen het rendement een pak lager ligt door de stijging van de € tov. de $ in 2017.

Je moet natuurlijk rekening houden met het feit dat de hierboven vermelde indexen alleen de koersen van aandelen weergeven. Een gemiddelde belegger – zelfs als deze vanuit spreidingsoogpunt in fondsen belegd- heeft ook een bepaald percentage obligaties in zijn portefeuille. En deze -voor zover ook via fondsen aangekocht- deden het al heel wat minder goed. De lage rentes en de -al lang verwachte- neiging van de rentes om lichtjes te stijgen, zorgden daar voor erg lage tot zelfs verlieslatende rendementen.

Als je dan ook rekening houdt met beheerskosten op fondsen, dan is het te begrijpen dat de rendementen van de indexen niet zomaar over te planten zijn op het rendementen van een fondsenportefeuille.

De eigen portefeuille scoorde toch vrij goed in 2017. Ze haalde

Categorieën
home

De eigen portefeuille in mei 2017

 

De focus lag ook deze maand -buiten de drieste aanslagen waarmee IS blijvend (niet alleen) de Westerse wereld en haar waarden bestookt- op de wispelturige president van de VS.

Ongeziene veiligheidsmaatregelen voor de president

In de VS wordt steeds meer duidelijk dat hij tegen de checks and balances aanloopt en zijn eigen beleid niet echt vorm kan geven. Dit gaf aanleiding tot een kleine hick-up in de aandelenrally die we sinds zijn aantreden kennen. Blijkbaar hebben beleggers beseft dat er een te optimistische inschatting van zijn realisaties in hun posities zat en hebben ze wat gas teruggenomen.

“Wie vrede wil, bereidt oorlog voor”

Van zijn eerste buitenlandse tournee herinneren we het schaamteloos wapenakkoord met Saudi-Arabië , de terechtwijzing van alle andere NAVO-partners mbt. hun financiële bijdragen, het machogedrag (bruut opzij schuiven van premier Montenegro), … De luchtiger pers vermoedde een haar in de boter tussen hem en zijn ega. En 1 dezer wordt duidelijk of hij nu wel dan niet het klimaatakkoord van Parijs zal respecteren.

Voor de rest zien we in Frankrijk dat president Macron daadkrachtig zijn regering samengesteld heeft. Een huzarenstukje (gelijke verdeling conservatief en progressief, evenveel mannen als vrouwen, een flink aantal ‘gewone burgers’). Vraag is of deze constructie op termijn slagkrachtig zal zijn. Op korte termijn moet ook blijken of zijn ongewone aanpak vertrouwd wordt door de burgers, gelet op de parlementsverkiezingen in juni.

De kleine inzinking van midden deze maand heeft op de eigen portefeuille niet echt gevolgen gehad. Ze steeg door naar YTD van 9,069 % per 31/05.