Categorieën
home

De BUM of de Belgische Uitgeversmaatschappij (opgepast: verkiezingsdrukwerk)

Lang geleden, voor het digitale tijdperk was De Vlaamse Uitgeversmaatschappij (VUM) een begrip in  ons land. Als vehikel dat de kranten van De Standaard- groep uitgaf vervelde ze eerst tot Corelio. Even later werd samen met Concentra het Mediahuis opgestart. In het licht van de nakende parlementsverkiezing lijkt het wel of de verzamelde politici zich verenigd hebben in een nieuwe uitgeversmaatschappij: de BUM of Belgische Uitgeversmaatschappij.

Nu is het voor politici uit de voorbije 50 jaar niet ongewoon dat ze geld uitgeven. Het is eerder een traditie. Maar geld uitgeven dat er niet is, is natuurlijk niet echt vooruitziend bezig zijn. Vraag het maar aan ganse bevolkingsgroepen die (soms ook gewoon door pech veroorzaakt) op schuldbemiddeling en budgetbeheer aangewezen zijn. Hun ontwaken eens de kraan dichtgaat is pijnlijk. Een lange periode van ultrazuinig leven, zich veel ontzeggen en geleidelijke schuldafbouw (-als ze geluk hebben- soms ook schuldkwijtschelding) is hun deel. Als ze er al bovenop geraken.

De spreuk “belofte maakt schuld” wordt momenteel in de buurt van de Wetstraat wel erg letterlijk genomen. Belastingsverminderingen, verhoging van pensioenen, verlaging van BTW, verlaging van pensioenleeftijd, …. elke politieke kleur heeft wel een item waarmee ze het geld terug aan de kiezer willen geven.

Rode cijfers…

Natuurlijk, koopkracht is een belangrijk item. Sociale afbraak, belastingsverhoging,…. tasten deze aan. Gevolg is gebrek aan vertrouwen, staken van consumptie, stilvallen/vertragen van het economisch leven. Maar koopkracht injecteren door geld dat er niet is uit te geven? Tja, dat lijkt toch geen goed idee. Alsof moeder op het einde van de maand en met niets in de portemonnee de kinderen naar de snoepwinkel om lekkers zou sturen. Toch niet bepaald gedrag dat het probleem aftopt en de kinderen bewust maakt van het precaire van de situatie.

Schuldafbouw: 1 van de mooiste cadeaus die we de komende generaties -nou ja- “verschuldigd” zijn.

Nu zijn we als land niet het land met de hoogste schuld. Een land als de VS heeft een groter gat in de hand. Daar heeft iedere inwoner in feite een schuld van $ 82.400 (*) aan zijn nek hangen ($ 141.750 per werkende inwoner). Maar als land kan de VS gezien zijn omvang, zijn economisch belang en dynamische economie wellicht iets vlotter de grote jan uithangen, dan het bescheiden België, waar een verouderende bevolking en een stramme arbeidsmarkt slechts een kleine vuist kan maken op wereldvlak. Met een schuld die iedere seconde + € 500 oploopt en momenteel op € 42.620 per inwoner staat (€ 85.250 per werkende inwoner) is de Belgische Staatsschuldmeter toch een flink tikkende tijdbom. Eén die elk moment kan afgaan. En dan leven we vandaag nog in een tijd van ultralage rente.

De Staatsschuldmeter van diverse andere landen laat zien dat we ons niet in een benijdenswaardige positie bevinden. Spanje doet het maar lichtjes beter dan ons land (schuld van $ 40.100/inwoner – $ 69.000/werkende inwoner), Engeland zit in dezelfde schuif ( schuld van £ 35.000/inwoner – £ 60.200/werkende inwoner) en zelfs Frankrijk  lijkt een betere leerling in vergelijking met ons land (schuld van € 37.800/inwoner – € 75.588/gezin). In al die landen blijft de teller momenteel ook ongenadig oplopen. Met andere woorden de schuld blijft er groeien.

Op vlak van schuld verwijderen België en Nederland zich momenteel van elkaar met een middelpuntvliedende kracht van € 850 / seconde.

Toch zijn er landen die het tij aan het keren zijn. Landen waar de staatsschuld geleidelijk aan het krimpen is. Oostenrijk is in die situatie (schuld van € 30.200/inwoner – € 60.400/werkende inwoner). Dichter bij huis ook Nederland (schuld van € 24.200/inwoner – € 48.400/werkende inwoner) en Duitsland (schuld van € 23.900/ inwoner – € 47.900/werkende inwoner).

… en begerige ogen 

Als politici bang zijn om ons met de waarheid te confronteren omdat ze hun kiezers als verwende, misleide kinderen niet tegen de haren in durven strijken om gespaard te blijven van gejengel van hun kroost, is dit vluchtgedrag dat opvoedend contraproductief is. Je zou je moeten afvragen waar het equivalent van Kind en Gezin is. Een orgaan dat controlerend, sturend en desnoods sanctionerend ingrijpt op de situatie.

Voor Mij! Voor Mij! Voor Mij! Voor Mij!

Als burger (kind in de vergelijking) zouden we zelf ook het verstand moeten hebben om verder te kijken dan onze neus lang is. Het kortzichtig, collectief egoïsme waar we ons met zijn allen aan bezondigen legt meer dan 1 hypotheek op de frêle schouders van de jongste generaties. Betalen voor de zorg van een vergrijzende bevolking, investeren om klimaatopwarming tegen te gaan, updaten van verouderde infrastructuur,….. begin er maar aan als je eerst eens diep in de put van staatschuld en opeenvolgende begrotingen hebt moeten kijken.  Je zou er voor minder de brui aan geven en je in een blokkerende bore-outwegens je er geen doen aan zien– verschansen.

Of je nu links – of rechts draagt, met een draagvlakbeleid begeven we ons verder op een hellend vlak.

11.11.11 maakte met regisseur Michaël R. Roskam een kortfilm over ons klimaat, ons geweten en onze toekomst. Dit om de politici te op hun verantwoordelijkheid te wijzen op vlak van te nemen klimaatmaatregelen en internationale solidariteit. Terecht.

Alleen vrees ik dat het verhaal van Een Verkeerde Toekomst nog veel te veel van een “wij én zij” (“de goeden versus de slechten“) – opdeling getuigt. We zullen allemaal onze eigen verantwoordelijkheid moeten opnemen, afkicken van onze routine en ons onnadenkend verwend gedrag moeten bijsturen.

Daarom: NEEN aan belastingsverlaging! JA aan rekeningrijden én verhoogde pensioenleeftijd!

Niet omdat we masochisten zijn, maar omdat inspelen op korte termijndenken én alleen doen waar zogenaamd een draagvlak voor is een doodlopende weg is. Wat de Grieken enkele jaren geleden overkwam, is niet onmogelijk elders. Schuldafbouw zal toch ooit prominenter op de agenda moeten komen, willen we met zijn allen gewapend zijn voor een volgende crisis. De Griekse kalenden (vaak verbasterd tot “kalender”) blijven gebruiken is een gevaarlijk spel.

Er was eens een zoon van een beroemde vader die orakelde: “Elke politicus weet wat je moet doen om het klimaatprobleem aan te pakken. Er is alleen geen enkele politicus die weet hoe hij nadien nog verkozen kan raken” . Welnu, ik verwacht van onze beleidsmakers niet minder dan dat ze doen wat ze moeten doen.

L’enfer c’est nous. Pas les autres.

En ik verwacht van mezelf en mijn medeburgers de moed om de feiten onder ogen te zien én niet alles op hun beloop te laten of op anderen af te schuiven. De eerder reeds geciteerde politicus had hier ook een oneliner over: “De beste stuurlui staan aan wal, maar ze gaan nergens naartoe”.

Eat that! galspuwende Facebooker, opgewonden Twitteraar of verongelijkte HNL-lezer als je de komende dagen je licht laat schijnen op de plannen van je eigen voorkeur en de voorstellen van je politieke tegenstander met de grond gelijk maakt.

Voilà, dit moest me even van het hart. Stuur het pek en de veren nu maar mijn richting uit.

————————————————————————————————————————————————————————————————-

(*): cijfers zijn een momentopname en slechts benaderend.

 

 

 

Categorieën
home

Good COP / bad COP? Klimaateisen aan overheden & aan onszelf.

 

3 jaar na de klimaatovereenkomst in Parijs, wordt er een nieuwe conferentie (COP24) in Katowice (Polen) georganiseerd.

Ze start op 3/12 en eindigt op 14/12. De UN-Klimaattop zou enerzijds moeten leiden tot slotafspraken over de implementatie van het Akkoord van Parijs. Ze zou tevens een eerste aanzet moeten zijn om de noodzakelijke ambitieverhoging rond klimaatdoelstellingen rond te krijgen. Deze ambitieverhoging werd eveneens afgesproken in Parijs.

De politiek na COP21.

De euforie na Parijs verzandde op veel plaatsen, toen er terug overgeschakeld werd naar business as usual.

Cartoonist KAL uit The Economist vatte het belangenconflict rond klimaatopwarming in 2014 zo samen.

Binnen Europa is de migratiecrisis de bliksemafleider geweest om milieu-ambities niet echt aan te pakken (hoewel de emissienormen van voertuigen wel opgetrokken werden (ook gevolg van dieselgate)). Zo is gastland Polen niet echt afgeweken van zijn steenkoolverslaving en in Vlaanderen lijkt de minister van leefmilieu zich vooral geprofileerd te hebben als minister van ontbossing.

Categorieën
home

NewB: New beat in de banksector ?

 

This is the sound of C” was de hitsingle van The Confetti’s.

Muziek in de oren voor wie droomt van anders bankieren?
Muziek in de oren voor wie droomt van anders bankieren?

Een belgisch NewBeat-groepje dat eind jaren 80 van vorige eeuw een gooi naar onsterfelijkheid deed. Plots was België een draaischijf van nieuwe muziek. Internationale aandacht en goedraaiende discotheken als Boccaccio scoorden.

een nieuwe frisse hartslag in het bankaanbod?
een nieuwe frisse hartslag in het bankaanbod?

Skip naar 2008 en de financiële crisis. Enkele gedegouteerden in de bankcrisis, die ons land overspoelde, gaan aan het dromen over een nieuwe bank. Het project sterft geen stille dood na de laatste pint, maar wordt opgepikt voor verdere uitwerking. Want si tous les dégoûtés s’en vont, il ne restent que les dégoûtants. Ondertussen is de studiefase achter de rug. De initiatiefnemers willen in een ronde van België aftasten of hun project voor een nieuwe coöperatieve bank levensvatbaar is. Hou je dus klaar voor een nieuw geluid. Op naar “This is the sound of Cash” ?

Categorieën
home

De eigen portefeuille in november

 

Val bij ARCO-spaarder mogelijk dichtgeklapt.

De voorbije maand is in financieel België vooral aandacht besteed aan de begrotingsopmaak 2013. Naar het einde van de maand werd alle aandacht weer toegespitst op de behandeling van de Arco-spaarders, die volgens auditeur van Raad van State geen recht zouden hebben op staatswaarborg. Ongeveer 1 jaar geleden was hen nog beloofd dat dit wel het geval zou zijn. Het omvallen van Dexia en de rol en aansprakelijkheid van het ACW werd weer druk becommentarieerd.

In het buitenland is vooral de herverkiezing van Barack Obama belangrijk geweest. In alle stilte wordt nu gewerkt aan het wegwerken van de fiscale cliff. Als de Republikeinen en de Democraten met getrokken messen

Categorieën
home

“Zet die ploat af!”

 

een uitschuiver is vlug gemaakt

Er is in de voorbije weken geen uitdrukking in Vlaanderen zo populair geworden als de bovenvermelde ongelukkige- en uitvergrootte uitroep van een overspannen Bart De Wever, die zijn verkiezingsoverwinning in prime time mocht aankondigen op TV, maar daarbij gehinderd werd door muziek. De DJ in kwestie kreeg de volle laag, ondanks het feit dat hij géén zicht had op het gebeuren en dan ook géén signaal kon opvangen dat van hem verwacht werd de muziek te dimmen.

Ik moest onwillekeurig aan dit voorval denken, toen ik deze week het slot las van de -voor de rest lezenwaardige- opiniebijdrage En dan is TINA weer daar! op de website

Categorieën
home

After the Singing: Invest for the climate

 

De Republikeinse- en de Democratische Conventie in de VS zijn achter de rug. De laatste rechte lijn naar de presidentsverkiezingen is ingezet. Bij de Republikeinse kandidaat Mitt Romney weten we dat hij niet wakker ligt van de milieuproblematiek. Hij wist zijn mensen te begeesteren door de huidige president te ridiculeren met zijn 4 jaar oude belofte om de stijging van het waterpeil van de oceanen te bestrijden. Dit in een periode waarin de VS door een uitzonderlijke droge zomer ging én met buiten de orkaan Isaac, waardoor de conventie zelfs even in het gedrang kwam. Exact 7 jaar na de orkaan orkaan Katrina die New Orleans bijna van de kaart veegde. Barack Obama repliceerde tijdens zijn speech waarop hij zijn nominatie aanvaarde door te stellen  “Climate Change is not a Hoax”(betekenis Hoax). Zijn milieubeleid is echter ook niet geworden wat hij ons beloofde bij zijn aantreden (hoewel hij recent een reglementering liet stemmen, die de autovervuiling toch -eindelijk- drastisch zal aanpakken).

Het is daarom absoluut een goed idee om op alle mogelijke wijzen druk te blijven uitoefenen om de milieu-aandacht niet te laten verslappen. Het initiatief Sing for the Climate dat

Categorieën
home

Fan van FAN?

 

Tijdens de Gentse Feesten wordt sinds jaar en dag de Prijs voor de Democratie uitgereikt. Ook in 2012 is dit het geval. De prijs gaat ditmaal naar FAN, zijnde Financieel Aktie Netwerk. Deze koepelorganisatie waar verschillende vakbonds-

Angel of Engel?

organisaties naast Attac VlaanderenBBL, KWB, 11.11.11, FairFin, … deel van uitmaken ageert vooral voor een rechtvaardiger belastingsstelsel.In tijden van gecontesteerde bankbonussen en hoge overheidsschulden is een belastingssysteem dat rechtvaardig is natuurlijk erg belangrijk. Rechtvaardigheid zou in de belgische context alvast wat geholpen worden door