Gebakken lucht én corruptie bij verkopers van groene beleggingen

een windmolen rendeert niet in een omgeving van gebakken lucht

Meer en meer mensen zijn er van overtuigd dat ze moeten investeren in lijn met hun eigen principes.

Groen beleggen” is daarom al jaren trending. Als voor een obligatie het woord ‘groen’ gekleefd wordt vergemakkelijkt dit zijn plaatsing. Greenwashing lonkt dan achter de deur.

Mensen die heilig van iets overtuigd zijn, zonder hun huiswerk te maken, zijn echter een makkelijke prooi voor malafide opportunisten.

Het verhaal van (Nieuwe) Hollandsche Wind en Noordenwind mag dan ook als een wake-upcall gelezen worden. Om die reden besteden we er hier wat aandacht aan. Dit verhaal is grotendeels aan België voorbij gegaan, hoewel het bij onze Noorderburen toch wel wat ophef maakte.

Noordenwind wordt Noorderzon.

Volgens hun publiciteit ging het fonds Noordenwind investeren in Nederlandse vastgoedprojecten. Vastgoed wordt algemeen door veel beleggers beschouwd als 1 van de veiligste investeringen.

Investeren in vastgoed dicht bij huis lijkt dan ook dubbel veilig:

  • je kent je eigen markt meestal beter dan de andere markten én
  • je kan een project als het ware op de voet volgen.

Tenzij … de mensen achter Noordenwind je geld afleiden naar investeringen in panden in Portugal én de Filipijnen en er met de rest een eigen wagenparkje mee aankopen. Dit blijkt er uiteindelijk met het geld binnen Noordenwind gebeurd te zijn.

Nieuwe Hollandsche Wind is gebakken lucht.

In een ander fonds maakten de initiatiefnemers het nog bonter. Het fonds Nieuwe Hollandsche Wind zou volgens promo in dure brochures investeren in Nederlandse windparken. Van het hiervoor opgehaalde geld is uiteindelijk niets geïnvesteerd.  De uitgevers hadden met hun naamgeving handig gebruik gemaakt van een quasi gelijkaardige uitgifte door Eneco, die onder de naam Hollandse Wind wel reële obligaties verkocht.

Een 300-tal beleggers opgelicht.

In totaal werd voor ongeveer 8,7 miljoen euro door beleggers in beide fondsen geïnvesteerd.  Ze werden hiervoor verleid door zinsneden als “met gegarandeerde en hoge rendementen tot wel 9,2 %” of “veilig, groen en duurzaam beleggen met een vast rendement van 7,1 %“.  De gestorte gelden verdwenen quasi dadelijk in de privézakken van de fondsenuitgevers.

Verlokkelijke aanbiedingen zijn er in alle domeinen. Als de juiste snaar bespeeld wordt, gaat men vlugger overstag.

Gaan al deze beleggers vrijuit? We wensen natuurlijk niet dat iemand opgelicht wordt, maar soms lijkt het er toch op dat mensen er een beetje naar vragen. In tijden van ultra lage rentes bij risicoarme producten toch klakkeloos aannemen dat een veilig & vast rendement van + 7 % mogelijk is, lijkt voor insiders toch wat lichtzinnig. Wellicht is de financiële geletterdheid van de gemiddelde Nederlander niet veel groter dan die van de gemiddelde Belg. En zonder veel kennis is men natuurlijk een gemakkelijke prooi voor mooipraters. Voor een aantal onder deze beleggers kan het toch bijna niet anders dat ze investeerden gedreven vanuit hebzuchtige overwegingen.

Oprichters of oplichters?

Uiteraard zijn de verantwoordelijken voor de fondsenuitgave de grote schuldigen. De dollartekens in hun ogen en hun gebrek aan scrupule bleek onder meer uit hun onderling WhatsApp-verkeer. Rekening houden met hun slachtoffers? Vergeet het maar. Zo werd er over het binnenhalen van kapitaal als volgt onderling gecommuniceerd:  “Mensen uitbuiten lekkerste wat er is“, gevolgd door reply met “Gaan we doen“.

De oprichters werden eind juni door een rechtbank in Amsterdam berecht. Ze liepen celstraffen voor fraude, oplichting en witwassen met beleggingsfondsen op.

Groene Ponzi.

Too good to be true? Hoe het werkt.

Om hun criminele activiteiten te kunnen ontplooien, gebruiken gewiekste oplichters vaak dezelfde truuken. Ze

  • halen geld op tot juist onder de normen van de controlerende overheid (zodat ze ontsnappen aan specifieke verslaggevings- en publiciteitsvereisten),
  • zorgen voor luxueuze kantoren, strak in het pak zittende verkopers, blitse websites, …
  • spelen expliciet in op associatie met bekende, vertrouwde namen en
  • betalen in het begin hun beloofde opbrengsten (met vers geld van nieuw instappers) uit, ….

Maar een groene piramidefraude, blijft natuurlijk in essentie een gewoon ponzischema, waarbij alleen de verpakking “gekleurd” is.

Gezien oplichting van alle tijden is, zal ook de groene (poging tot) oplichting voorlopig niet van de baan zijn.

Blijf dus alert én kritisch. Zeker op een moment dat een aanbieder inspeelt op thema’s die u ook nauw aan het hart liggen.

Gepubliceerd door Patrick

Als prille volwassene was ik niet geïnteresseerd in geld. Laat staan in beleggen. Maar het kan verkeren. Door de financiële crisis van 2008 én de gevolgen voor overheden, banken en spaarders, rijpten bij mij andere inzichten. Door de combinatie van inflatie en ultra-lage rentes organiseert wie spaart zijn eigen verarming. We zullen beleggen als alternatief ernstig moeten nemen. Maar dan graag op een manier die de maatschappij, de medemensen en het milieu niet schaadt. Met deze blog licht ik mijn zoekproces en het aanbod dat daaruit voortgekomen is toe.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

shares