Goal!, Goal!, Goal!

 

Aan alles wat een einde kent, komt later soms ook een nieuw begin. Voetbalgekte is zoiets. Na de reguliere competitie, is er nu de Wereldbeker. De groene velden en de overbetaalde benen zullen enkele weken niet meer uit de media weg te slaan.

Voor wie zich ook focust op andere doelen, zal maar weinig plaats meer beschikbaar zijn. Terwijl voetbal slechts van alle onbelangrijke zaken de belangrijkste is.

Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen: richtlijn voor duurzaam beleggen?

1 van die andere doelen – in 17 subdoelen opgesplitst – zijn de duurzame ontwikkelingsdoelstellingen.  Deze zijn zowat de opvolgers van de milleniumdoelstellingen.

Hoewel die aanvankelijk gedefinieerd waren voor het politieke beleid van landen (en supranationale geledingen) zien we ook dat beleggers en financiële instellingen er zich meer en meer door laten inspireren.

Enerzijds is er veel geld nodig om die doelstellingen te bereiken: tussen 2015 & 2030 is er volgens de VN 5 tot 7 biljoen $ nodig.  In een wereld waar overheden worstelen met financiële tekorten, is het natuurlijk normaal dat privékapitaal opgeroepen wordt om zijn verantwoordelijkheid te nemen.

Sommige financiële instellingen zien er brood in om op die wagen te springen. Marketinggewijs staat het goed om deel te nemen aan kapitaalrondes die de doelstellingen vooruithelpen. En sommige ontwikkelingsdoelstellingen sluiten “Goal!, Goal!, Goal!” verder lezen

Vlaamse Talking Heads over duurzaam beleggen

 

In bovenstaande podcast leggen Ilse De Witte en Ellen Vermorgen in een vlotte babbel uit wat duurzaam beleggen anno 2018 inhoudt én wat de problemen er bij zijn.  Dit uitgaande van de Europese regelgeving die pensioenfondsen en grote beleggers (banken , vermogenbeheerders, verzekeraars) in die richting duwt.

Zonder veel poespas of cijfergegoochel. Het beluisteren waard. Al is het maar als detox voor alle sportinfo die ons de komende weken uit diverse media zal toewaaien.

(Zo u van  De Economiekes nog andere economielessen wil beluisteren, dan kan dit hier.)

De eigen portefeuille in mei 2018

 

Zo! Dan zijn we nu met zijn allen beter beschermd wat onze privacy betreft. De GDPR/AVG werd van kracht per 25/05/2018. Diverse consultants, juristen, informatici hebben overuren geklopt en zijn ook langs de kassa gepasseerd.

Zelfs in the cloud gelden sinds 25/05/2018 nieuwe regels

Veel kleine en grote ondernemingen hebben uren gesleten in tal van vergaderingen en met naast zich roadmaps om tijdig aan de meet te raken. Er productief zal al dat werk niet geweest zijn. Maar, soit. Als het helpt om het vertrouwen in handel én zakenwereld weer wat op te bouwen en schurken afhoudt om misbruik te maken van goedgelovige mensen, die de moeite niet nemen om toetredingsvoorwaarden te lezen, dan is er misschien toch winst op het einde van de rit.

De appelflauwte, die in februari en maart van dit jaar over de beurzen waaide, is ondertussen opnieuw van de baan. April had al herstel ingezet en ook in mei zijn de globale cijfers terug beter. Onze eigen portefeuille (*) krabbelde verder recht en noteert nu terug positief: 2,34 % (YTD).

Verre van een hoeragevoel natuurlijk, want winst is nooit definitief, tenzij je “De eigen portefeuille in mei 2018” verder lezen

Op de tafel in woonzorgcentrum “La Lutte Finale”: De Pensioenkrant.

 

Op meer dan 1.000.000 exemplaren werd ze verspreid. Een krantje van 7 pagina’s met overbodige vragen over je pensioen. Overbodig? Volgens de auteurs wel. Want “al die vragen, dat hoeft eigenlijk niet. Want dit gaat allemaal over keuzes. En de 3 vakbonden stellen duidelijk dat ze kiezen voor solidariteit“. Nou, wie kan daar tegen zijn?

Als al op de eerste pagina toegegeven wordt dat alles met solidariteit kan opgelost worden, ben je dan niet geneigd om niet dieper na te denken? Of is dit juist de bedoeling? Solidariteit is een schoon containerbegrip. Maar het stopt vaak als we in de buurt van het eigen vel komen. NIMBY, weet je wel. Of het geld halen waar het zit (niet bij ons).

Groter dan Het Parochieblad !

Dat een informatiegolf over de pensioenen uitgestort wordt door de vakbonden is op zich een goede zaak. Het duidt er op dat ze aanvoelen dat velen hier van wakker liggen.

In concreto wordt de informatie aangewend als wervingskanaal / propagandamiddel voor de betoging op 16/05/2018.

Dat doet al een beetje de stekels opstaan. Net zoals je een productfolder van een bank- of een verzekeringsmaatschappij beter nooit leest zonder op zoek te gaan naar de verborgen agenda , kan je dit beter ook doen voor informatie die uit een andere hoek komt. In publicaties van banken of verzekeraars worden nu bij wet verplichte voorzichtigheidsbepalingen opgenomen. Zoals  ‘let op: geld lenen kost ook geld’ of ‘rendementen uit het verleden zijn geen garantie voor rendementen uit de toekomst’. Dergelijke verplichtingen zijn op vakbondsinformatie/-propaganda niet van toepassing. Voor sommige groepen leven we in België in een vrij land ;-).

Ik heb de pensioenkrant met de nodige aandacht gelezen. U deed het nog niet? Dan kan je ze hier (ABVV) of hier (ACV) of hier (ACLVB) downloaden. U doet dit best eens vooraleer u de rest van het artikel leest. Anders zal de rest van het artikel moeilijk te duiden zijn. “Op de tafel in woonzorgcentrum “La Lutte Finale”: De Pensioenkrant.” verder lezen

Een lancering met minder CO2-uitstoot

 

Ook al ben je Elon Musk en wil je een plan B voor de mensheid. Naar Mars vliegen zal gepaard gaan met het verbranden van massa’s fossiele brandstof.

Er moet veel gebeuren vooraleer de klimaatakkoorden van Parijs effectief leiden tot een verminderde CO2-uitstoot. Ons gedrag moet op diverse punten aangepast worden om de wereldwijde klimaatopwarming tot maximum 2 ° Celsius te beperken.

Ook onze omgang met geld.

Beleggen in bedrijven zonder rekening te houden met de richting waarin de economie evolueert is meestal geen goede insteek. Als je weet dat we moeten inzetten op CO2-reductie, dan weet je ook dat CO2 een beleggingsrisico is. Bedrijven die dit risico inschatten en  er op anticiperen,  zullen dus normalerwijze een voetje voorhebben op vlak van rendement.

Beleggingsfondsen zijn normalerwijze een mand waar veel bedrijven in opgenomen zijn (soms als aandeel, soms als obligatie). Is het dan haalbaar om na te gaan of uw beleggingsfonds in zijn totaliteit fossielvrij is of bezig is de weg naar fossielvrij af te leggen? “Een lancering met minder CO2-uitstoot” verder lezen

De eigen portefeuille in april 2018

 

Nog heftiger emoties in aantocht? Niemand weet het.

Het is wennen aan de heropflakkerende volatiliteit. De ene dag gaat er een stukje waarde van je belegging verloren.  En alsof er niets gebeurd is,  gebeurt dit de volgende dag opnieuw. Of wordt het verlies stilletjes teruggedraaid. Kan ook.

Zo was het ook de voorbije maand april in onze eigen portefeuille. Sommige fondsen zijn zelf nog een stukje verder doorgezakt. De meeste zijn echter gestegen, maar slechts enkele ervan staan reeds boven hun niveau van begin 2018. Ons rendement YTD is dus nog steeds negatief. Het staat nu op – 0,64.

Uit de markt stappen is geen oplossing. Want dit blijf je zeker met dood geld “De eigen portefeuille in april 2018” verder lezen

Naar een Belgisch kwaliteitslabel voor duurzame financiële producten?

 

Witwassen kennen we onderhand wel allemaal. Ten gunste van persoonlijk financieel belang wordt hierbij gemeenschapsbelang opgeofferd (vb. belastingsontduiking). Maar greenwashen is iets minder gekend , terwijl het

“All the World is Green” voor Tom Waits en tal van opportunisten

ook kwalijke gevolgen heeft. Mensen kopen iets of investeren in een product waarvan ze ter goeder trouw, maar blijkbaar ten onrechte denken dat het gaat over een duurzaam product. Verkopersbedrog dus.

Kleef een sticker “duurzaam” of “sustainable” op je product en mensen die gevoelig zijn voor deze waarde kunnen over de brug gehaald worden en trekken hun geldbeugel open. Zelfs als er bij nader toezien niets (of erg weinig) duurzaams is aan het betrokken product in kwestie.

Dat greenwashen ook in de financiële wereld mogelijk is, is een open deur intrappen. Financiële instellingen profileren zich nu eenmaal. Soms zetten ze daarbij ook schijnbaar groene producten in de etalage. En laten ze er de marketingafdeling op los. Daar gelden reclamewetten. Wetten waar creativiteit en vindingrijkheid hoger ingeschat worden dan correcte informatie.

In haar (zelf toegekende?) opdracht tot consumentenbescherming heeft de Europese Commissie het nodig gevonden om een groep deskundigen zich over deze problematiek te laten buigen. Deze High Level Expert Group on Sustainable Finance publiceerde per 31/01/2018 haar eindverslag.

Of het hoge niveau van deze expertengroep slaat op hun grote kennis of hun hoge verloning laten we in het midden. Er zat alvast géén Belg bij. Onder voorzitterschap van een AXA-man, werden uiteindelijk 8 aanbevelingen voorgesteld die moeten helpen om de financiële wereld meer richting duurzame beleggingen te sturen.

1 van deze aanbevelingen focust op particuliere beleggingen in duurzame financiële producten. “Spaarders” moeten de mogelijkheid hebben om te beleggen in portefeuilles die hun duurzame en ethische voorkeuren weerspiegelen. Ze moeten daarbij beschermd worden door minimumnormen.

Momenteel buigt de Belgische financiële sector zich via haar koepel Febelfin over die materie. Ze werkte een nieuwe kwaliteitsnorm uit voor duurzame financiële producten.  U kan de uitgebreide nota hierover hier raadplegen.

De ambities zijn niet min: “Naar een Belgisch kwaliteitslabel voor duurzame financiële producten?” verder lezen

Careful with that Tax, Eugene

 

Hoewel de overheid in Vlaanderen er alles aan doet om haar burgers te motiveren erfenissen (gedeeltelijk) te regelen voor het overlijden van de erflater – onder meer door verlaging van de taks op de schenkingen en per 01/09/2018 door het nieuwe erfrecht beter aan te passen aan de familiale realiteit van heden -, blijft er bij veel erflaters toch nog een grote schroom om het officiële pad te volgen.

Als overledene niet alleen een leegte nalaten.

De gedachte dat de overheid geen rechthebbende is of dat het hier over diefstal gaat op iets waar al eerder belastingen op betaald zijn, is moeilijk uit te roeien.

Per slot van rekening gaat het over mensen die vaak nog zelf -slechts enkele jaren terug-  in de positie van erfgenaam stonden en een pak van de erfenis aan het oog van de fiscus konden onttrekken. Simpelweg wegens het feit dat toen nog waardestukken (kasbons, obligaties, aandelen,…) aan toonder bestonden.

De dematerialisatie van effecten die een goede 10 jaar geleden plaatsvond, sloot inmiddels dergelijke achterpoortjes. Maar de geesten van de burgers zijn daarom nog niet allen aangepast aan die nieuwe realiteit.

Het gebeurt dan ook op vandaag nog regelmatig dat pogingen ondernomen worden om  erfenissen te ontwijken via technieken die niet waterdicht zijn.

Of dat erflaters niet vooruitziend nadenken en alles op hun beloop laten. Waardoor erfgenamen na een erfenis, ook -onvoorbereid- een hoge factuur aan erfbelasting bij hun post vinden.

Potentiële erfgenamen kunnen niet altijd hun erflaters motiveren om de veiligste weg te kiezen. In sommige omgevingen blijft praten over erven nog steeds not-done. En vaak is de vrees groot om de stempels van “hebberig” en “moeizuchtig” op zich gedrukt te weten.

Geleidelijk zien we echter dat ook verzekeraars inspelen op die situatie. “Careful with that Tax, Eugene” verder lezen

De eigen portefeuille in maart 2018

Bijna volledig weggedeemsterd in onze cultuur.

Het was smachten naar de lente, met vriestemperaturen tot diep in de maand.

En ondertussen 40 dagen vasten volgens de religieuze kalender van de katholieke kerk. Die 40-dagen leken de beleggingsfondsen nodig te hebben om de dip van begin februari uit te vlakken.

Waar staan we nu?

De eigen portefeuille kroop stilaan weer omhoog. Maar midden maart kantelde het terug. In vergelijking met 01/01/2018 staat  de eigen portefeuille nu op  3,13 % verlies. De MSCI-World (AllCountries) Index verloor in dezelfde periode 1,41 %

Dat het verlies nog opgelopen is, heeft enerzijds te maken  met The Donald. die in de voorbije weken met protectionistische maatregelen dreigde. Ze uiteindelijk ook invoerde, maar niet na ze eerst ook her en der weer “De eigen portefeuille in maart 2018” verder lezen

Recordpoging phishing : ING en de laatste adem van haar 2e kantorennet

 

Phishing zou inmiddels door elke bankklant, die gebruikmaakt van internet als begrip moeten gekend zijn. Het gaat over op frauduleuze manier hengelen naar uw gegevens zodat men zich meester kan maken over de inhoud van uw bankgegevens. Alle banken waarschuwen daartegen.

Zo publiceerde ING België op 13/04/2016 haar waarschuwing onder de titel “Phishing en internetfraude, geef ze geen kans”.  5 maanden later laat ING zich weer opmerken. Dit door een forse afslankingsoperatie onder haar eigen personeel en door de mededeling dat ze haar 2e kantorennet,  dochter Record Bank, wil opdoeken. Timing hiervoor moest toen nog gefinetuned worden.

Maar inmiddels zijn we in de laatste fase van deze grote verdwijntruc gekomen. De formele opslorping had tegen 01/04/2018 een feit moeten zijn. Maar door vertraging zal de “fusie” nu pas tegen 30/04/2018 rond zijn.

Agenten van Record Bank die niet “mogen” transformeren tot ING-kantoor, kregen hun opzeg aangetekend opgestuurd en worden verzocht om -tegen betaling- de overdracht (hun klanten- én inkomstenverlies) mee te helpen begeleiden in een periode tot eind juni 2018.

Klanten vangen op grote schaal. Met weinig verfijnde middelen. Zo komt de overname van Record Bank door ING over als we naar de laatste 2 jaar kijken.

Maar … nog voor de formele opslorping, hengelt ING naar engagement bij Recordklanten.  Op de website van Record Bank wordt men al weken Welkom bij ING toegezwaaid. “Recordpoging phishing : ING en de laatste adem van haar 2e kantorennet” verder lezen