De Beren Gieren nu ook door de marktenzaal.

 

De Beren Gieren is de naam van wat 1  van de avontuurlijkste muziekgroepen uit de Benelux genoemd wordt. Het is een wat vreemde naam.

Gieren” is immers een werkwoord dat we niet al te veel gebruiken. In de scheeps- en de luchtvaart wordt het gebruikt om het heen en weer bewegen rond de as te omschrijven. Het heeft ook de betekenis van een fluitend geluid maken (de wind giert door de bomen), hard lachen (ik moest gieren van het lachen) of heel snel rond gaan (de zenuwen gieren me door de keel). En wellicht is het niet toevallig dat naast een dier (de beer) ook als bij toeval een agressieve vogel (de gier) opdoemt. In nieuwe muziek mag het wat wringen.

Een grote vriendelijke loebas?

In veel verhalen is de beer een aaibare vriend. Denk aan Masha en de Beer of aan de Hannah-Barbera-creatie Yogi Bear.

Voor beleggers is de beer minder vriendelijk. Als beurzen structureel vooruitgaan spreekt men van een stierenmarkt. Er heerst vertrouwen onder investeerders, waardoor men blijft kopen. Een zichzelf versterkend effect. De bull (stier) raast eerder agressief vooruit. En hij steekt zijn horens in de lucht. Als symbool voor stijgende koersen is dit duidelijk. Als het vertrouwen echter afneemt, spreekt men van een berenmarkt. Een bear (beer) gaat bij gevaar eerst achteruit. Als hij toch moet aanvallen, dan slaat hij met zijn klauwen naar beneden. Dus hij is het symbool voor dalende markten.

Traditioneel spreekt men van een berenmarkt zodra een beurs 20 % onder haar piek daalt.  In de periode van 1899 tot 2000 heeft de Dow Jones Index 23 maal een berenmarkt gekend, leert Wikipedia ons. Gemiddeld daalden de koersen met 34 % en duurde de berenmarkt 12 maanden. De laatste echte berenmarkt was die van 09/10/2007 tot 09/03/2009 (de financiële crisis).

Het ziet er stilaan naar uit dat we nu een nieuw berenmoment aan het beleven zijn. Op zich “De Beren Gieren nu ook door de marktenzaal.” verder lezen

De eigen portefeuille in november 2018

 

Wisselvalligheid troef op de beurzen: een heropflakkering in begin van de maand werd naar het midden toe terug omgebogen naar verlies, terwijl er op de valreep terug positieve klanken waren.

Staat het bereikte akkoord gelijk met politieke zelfmoord voor May?
Blijft Italië bovendrijven of gaat het kopje onder?

Redenen binnen Europa: onzekerheid over de Brexit (Theresa Maybe wordt de premier er wel eens genoemd) en slechte economische cijfers uit Duitsland. De motor sputtert er (o.m. emissienormen lijken de auto-industrie parten te spelen). Voor België en Nederland, die tussen beide geprangd liggen, belooft dit ook niet veel goeds. En dan blijft er nog de economische en budgettaire situatie in Italië.  Naar het einde van de maand kwam er dan weer iets positiever nieuws: May bereikte een akkoord met EU over de “De eigen portefeuille in november 2018” verder lezen

Good COP / bad COP? Klimaateisen aan overheden & aan onszelf.

 

3 jaar na de klimaatovereenkomst in Parijs, wordt er een nieuwe conferentie (COP24) in Katowice (Polen) georganiseerd.

Ze start op 3/12 en eindigt op 14/12. De UN-Klimaattop zou enerzijds moeten leiden tot slotafspraken over de implementatie van het Akkoord van Parijs. Ze zou tevens een eerste aanzet moeten zijn om de noodzakelijke ambitieverhoging rond klimaatdoelstellingen rond te krijgen. Deze ambitieverhoging werd eveneens afgesproken in Parijs.

De politiek na COP21.

De euforie na Parijs verzandde op veel plaatsen, toen er terug overgeschakeld werd naar business as usual.

Cartoonist KAL uit The Economist vatte het belangenconflict rond klimaatopwarming in 2014 zo samen.

Binnen Europa is de migratiecrisis de bliksemafleider geweest om milieu-ambities niet echt aan te pakken (hoewel de emissienormen van voertuigen wel opgetrokken werden (ook gevolg van dieselgate)). Zo is gastland Polen niet echt afgeweken van zijn steenkoolverslaving en in Vlaanderen lijkt de minister van leefmilieu zich vooral geprofileerd te hebben als minister van ontbossing. “Good COP / bad COP? Klimaateisen aan overheden & aan onszelf.” verder lezen

Gaten in de defensie.

 

Een voetbalploeg die veel ballen tegen haar netten krijgt, wordt verweten een zwakke defensie te hebben. Er is echter niemand die daarop ook maar overweegt om de volledige ploeg strategisch in eigen doel op te stellen. Hoewel dit in het beste geval een 0-0 (en dus ook punten) oplevert. Dergelijke opstelling heeft immers praktische bezwaren: de keeper wordt gehinderd in zijn vrije bewegingsruimte en met 11 man vul je nog steeds niet de volledige ruimte tussen beide doelpalen.

Het tij keren zal dus van elders moeten komen: andere spelers aankopen, een andere tactiek gaan aankleven (en die inoefenen), eventueel zelf van trainer veranderen.

In voetbal lijkt de analyse en de remedie relatief simpel. Het spel met de bal is immers geen rocket science.

Ook bij beleggen is een “sluitende defensie” opbouwen niet eenvoudig.  En nochtans werken de beleggingsprofielen in de hand dat er een overvloed aan defensieve beleggers zijn (anno 2010 –OK er was net een financiële crisis achter de rug, maar toch-: bij BNP Paribas  en Dexia (pre-Belfius) stonden respectievelijk 87 % en 70 % van klanten als defensief belegger geboekstaafd).

Defensief beleggen: zoeken naar ontbrekende puzzlestukken.

Met deze sticker op je hoofd moet je dan beslissen in welke producten je gaat beleggen.

Adviseurs moeten je met hun suggesties daarin begeleiden zonder -op last van aansprakelijkheid ten opzichte van je verliezen en eventueel verlies van hun erkenning- te fel af te wijken van wat “als defensief” erkend wordt.

OK, de tijden zijn veranderd. Maar zijn de regels niet te streng?

In Nederland werd in 2014 een onderzoek gedaan naar welke beleggingen beleggers met een defensief beleggingsprofiel dan concreet voorgelegd werden door hun bankiers. 

Er bleek hierover absoluut geen consensus te bestaan.

ING : 10 % aandelen en 90 % obligaties ABN Amro : 25 % aandelen, 70 % obligaties en 5 % andere (cash,…)  Rabobank : 40 % aandelen, 50 % obligaties en 10 % andere                         SNS Bank : 50 % aandelen, 42 % obligaties en 8 % andere .

Op vandaag zal er door de gewijzigde MiFID-reglementering wellicht geen enkele bank nog aandurven om wat Rabobank en SNS Bank toen aanprezen voor te zetten aan hun defensieve klanten. Maar is dit terecht? “Gaten in de defensie.” verder lezen

Door de vloer gezakt?

 

Het moment waarop je als belegger beseft dat de richting veranderd is

Sinds het dieptepunt van de financiële crisis (maart 2009) ging het tot voor kort bijna continu hogerop voor wie aandelen en fondsen kocht.

Natuurlijk waren er enkele hick-ups (de Eurocrisis in 2010-2013, de Chinacrisis in augustus 2015,….).

Einde van het feest?

Sinds een goed jaar lijkt het alsof er wel een einde kwam aan het feest, maar niemand wou stoppen met dansen. Een beetje zoals Wile E. Coyote in zijn jacht op Road Runner de fractie van een seconde in de lucht blijft hangen én slechts dan tot het besef komt dat hij zijn hand overspeeld heeft. Wat volgt is een confrontatie met de zwaartekracht. Is dit de fase waar de financiële markten zich momenteel in bevinden? “Door de vloer gezakt?” verder lezen

De eigen portefeuille in oktober 2018

 

Halloween op de aandelenbeurzen. De roetsjbaan duikt omlaag.

Het was me de maand wel. Optrekken van de rente in de VS, samen met groeiende onzekerheid over ordentelijk lukken van Brexit, machinaties in Saoudische ambassade te InstanbulEuropa dat niet zit te wachten op landen die hun begrotingstekort laten oplopen, …. er was genoeg om extra onrust aan te wakkeren. Dit alles bovenop de handelsoorlog, die Trump met o.m. China voert.  Dus volop dalende aandelen in loop van de maand.  Beursindexen (YTD) zijn dan ook gekelderd (Bel 20: -13,38 % – Eurostoxx 50: – 8,75 % – MSCI AC World : – 6,79 %)

Vast staat dat dit alles de modelportefeuilles geen deugd deed.  Ze kleuren momenteel allemaal rood.

Waar eind september 18 van fondsen die wij opvolgen nog positief noteerden tegen 20 negatief (YTD), is de situatie verergerd.

Momenteel zitten we met een overwicht van negatieve rendementen (32 in de min versus 6 in de plus).

Hiermee kan je moeilijk iets rendabel  ineen knutselen. 

Pas later zal duidelijk worden of deze periode moet gezien worden als een koopkans of niet. Beleven we een salamicrash of zitten we in een noodzakelijke tijdelijke aderlating om die oververhitting tegengaat?

De eigen portefeuille kon ook al niet op tegen het gebeuk. Ze staat nu (met als vergelijkingspunt 01/01/2018) op  – 5,19 %. Dat ze het beter doet dan enkele indexen ( zie hoger, maar ook meer specifiek YTD: Dow Jones Sustainability World Index : – 7,69% , Dow Jones Sustainability Europe Index: – 5,73 %)  biedt maar een schrale troost.

Lik op stuk voor de President tijdens de komende verkiezingen?

Op 6 november hebben  we de tussentijdse congresverkiezingen in de VS.  Dan zal blijken of de POTUS zich verder vrijelijk zal kunnen wentelen in zijn geliefde America First of niet. In het laatste geval zal het gevaar op nieuwe handelsoorlogen wellicht zakken.

Het is niet onmogelijk dat de verliezen tegen het einde van het jaar nog goedgemaakt worden door een eventuele eindejaarsrally. Maar -wegens gebrek aan glazen bol – zijn de kansen hierop niet in te schatten.

Palmolie: het loopt niet gesmeerd tussen ING en NGO’s.

 

Oktober is bij ING de maand van het duurzaam beleggen. Je ziet het in hun etalage aan de opgehangen affiches. Op hun site kan je ook een brochure hierover aantreffen of hun aanpak terugvinden. Ook op hun WebTV hebben  ze een item hierover.

gebruik van IGN wijst op gevoeligheid voor copyright-inbreuk.

Wie zichzelf in de kijker zet, loopt natuurlijk ook kans op kritiek.

En sommige NGO’s ballen deze kritiek samen in een eigen specifieke website greenwash-ing.be. Daar vind je een oproep om je proteststem te laten horen. De verontwaardiging draait over het feit dat bij ING de linkerhand niet weet wat de rechter doet.

Palmolie.

In haar kredietbeleid zou ze zonder veel scrupules controversiële leningen toestaan aan bedrijven die het niet nauw nemen met de rechten van lokale bevolking.

In concreto hebben ze het bijvoorbeeld over Socfin, een palmoliebedrijf dat onder meer de plaatselijke bevolking van Sierra Leone de toegang ontneemt tot de grond waar ze in feite hun eigen voedsel moeten kunnen telen.

Mooi is dit, als je jezelf net profileert op je duurzame insteek. Iets wat Socfin trouwens zelf ook doet.

Er is de laatste tijd nogal wat te doen geweest over palmolie. “Palmolie: het loopt niet gesmeerd tussen ING en NGO’s.” verder lezen

Arabesque: big data combineren met duurzaam beleggen

 

Een deur naar inzicht over het ESG-gehalte van bedrijven, die ook voor kleine beleggers open kan.

Op 1 been kan je niet staan” zei de dronkaard en hij liet zich een bijkomende consumptie uitschenken. Een geoefend balletdanser demonstreert met plezier dat dit wel lukt.  Balancerend op 1 been, met het andere been omhoog en naar achteren gestrekt heeft deze beweging zelfs een naam: de arabesque.

Arabesque is ook de naam van een Brits bedrijf dat zich via een management buy-out uit Barclays Bank ontwikkelde. Het bedrijf gelooft dat gebruik van big data via zelflerende wiskundige modellen perfect kan aangewend worden om duurzaam beleggen een boost te geven. Haar aandelenselectie houdt rekening met ESG informatie, met financiële informatie en “momentum“. Meer dan 100 miljard datapunten (gegevens) passeren door 250.000 codeerlijnen om in een beleggingsstrategie te resulteren. Kortom: Whiz Kids, die duurzaam beleggen voor iedereen toegankelijker willen maken.

Arabesque heeft zelf enkele beleggingsfondsen opgestart: Prime Arabesque en Systematic Arabesque. Via Bespoke Arabesque kan er ook een belegging volgens de specifieke behoeftes van de klant opgebouwd worden. Voor zover bekend zijn deze niet beschikbaar in België

Arabesque S-Ray ®

Arabesque heeft echter een eigen bedrijfsdoorlichtingsdienst. En … de basisgegevens ervan zijn publiek toegankelijk. Momenteel zijn daar 6.729 “Arabesque: big data combineren met duurzaam beleggen” verder lezen

Financiële instellingen sorteren uw bonte – en uw witte was nu nog beter.

 

Witter dan wit. Ook voor wie minder propere doelen heeft?

Sommige maatschappelijke geledingen (vakbonden, drukkingsgroepen, extremistische politieke partijen,…) laten ons geloven dat er nog steeds massa’s geld is,  dat het daglicht niet kan verdragen. Als we bepaalde persdossiers (Panama Papers,…) lezen, dan hebben deze nog gelijk ook.

Nochtans wordt de regelgeving rond financiële verrichtingen steeds strenger. Het verbod op cashverrichtingen hoger dan € 3.000 is daar al een voorbeeld van.

Personen die in het economisch leven actief zijn rond opzetten van vennootschappen, organiseren van geldstromen, …. worden door de wetgever steeds meer gezien als potentiële sluizen waarlangs geld mogelijk “witgewassen” wordt. Ook de omgekeerde beweging witte gelden laten doorstromen naar organisaties/individuen met terroristische doeleinden komt  meer en meer in het vizier.

Dat dergelijke handelingen ook bij bankiers en verzekeringsmakelaars mogelijk zijn,  is dan ook de wetgever niet ontgaan. “Financiële instellingen sorteren uw bonte – en uw witte was nu nog beter.” verder lezen

DNCA: een nieuwe vaste waarde?

 

dialectisch materialisme: door these en antithese naar synthese met als doel vermogensopbouw met kapitaalsbehoud. Niet wat K. Marx met Das Kapital voor ogen had.

Via de blog Mijn Kapitaal  kwam ons ter ore dat fondsenbeheerder DNCA een afdeling duurzame investeringen wil uitbouwen.

In ons artikel van 27/09/2018 hebben we hier al eventjes aandacht aan besteed. Dit omdat DNCA ook opdook bij de nieuwe aanbieders die verzekeraar Fidea in haar Tak 23-aanbod opnam.

Tijdens het schrijven van betrokken artikel keken we ook even naar hun DNCA Invest Eurose -fonds.

Dit fonds is een mixfonds, dat vaak in 1 adem genoemd wordt met meer “DNCA: een nieuwe vaste waarde?” verder lezen