Categorieën
home

K-herstel of K-pot?

De vraag van € 1 miljoen is waar de koersen van aandelen en de rente naartoe gaan. Niemand die het weet natuurlijk. De economische ontwikkeling gaat niet in een rechte lijn. Uit de COVID-19-pandemie zien we een versplinterd beeld. Een beeld dat nog het best omschreven werd door het begrip K-herstel. De scherpe val van de aandelen, die de uitbraak van Corona hier veroorzaakte, is kort daarop gevolgd door een herstel. Alleen zette dit herstel zich slechts door in een beperkt segment van de markt. Er is dus ook veel K-pot.

K-pop

Niet allemaal glammer en glitter in de K-popwereld.

Wie op bedrijven als Amazon, Nvidia, Microsoft, Apple, Zoom, Alibaba … mikte kan zijn winst niet op. Ze stegen tot astronomische hoogtes omdat iedereen thuiswerken, thuislevering, verdere digitalisering, … in versneld tempo zag ontwikkelen. Op enkele maanden lijkt gerealiseerd wat er anders ook zat aan te komen, maar dat toch nog jaren zou duren voor het een feit werd.

Ook bedrijven actief in de gezondheidszorg scoorden goed. Uiteraard een stevige omzet aan zieken en een urgente zoektocht naar een virus lagen hier aan de oorsprong.

K-pot

Maar er was ook een spiegelbeeld aan bovenstaande positieve ontwikkeling. Voor ganse sectoren lag het leven en de omzet plots stil en is het onduidelijk wanneer de herneming er zit aan te komen. De horeca- en hotelinfrastructuur kampen met leegstand, de evenementensector ligt op apegapen. De bankensector kan moeilijk inschatten hoeveel van haar kredieten door gebrek aan inkomsten bij de kredietnemer nog te redden zijn of op kantelen staan. Daardoor is er nog te veel onzekerheid over de al dan niet herneming van de pandemie in de komende weken/maanden.

Kiezen is verliezen?

De 2 benen van de K bewegen zich in tegenovergestelde richting. De ene in overdrive. De andere in underdrive. Personen werkzaam in de ene sector, kunnen zich moeilijk in de situatie van de andere sector inleven. Beleggers die de juiste accenten legden, konden hun geluk niet op. Voor wie een goed gespreide portefeuille had, was het al een succes als het rendement na de grote vakantie boven 0 uitkwam.

Even leek het er op (begin september) dat er een kentering kwam. Aandelen die het goed deden, leken over hun hoogtepunt heen. Alsof met vertraging toch het besef doordringt dat bomen niet tot aan de hemel groeien. Dat als de grote helft van de werknemers géén – tot een slecht – perspectief heeft, er uiteindelijk toch een rem op de consumptie en investeringen komt. De vinger op de knip omdat de toekomst somber oogt.

Inmiddels lijkt dit slechts een adempauze geweest te zijn. Toch houden veel beleggers rekening met het feit dat die All Time High niet eindeloos kan doorzetten.

  • Sommigen verwachten turbulentie en schuilen met een groot gedeelte van hun geld in cash (om in te tekenen bij verwachtte terugval).
  • Anderen neigen er naar om van groeiaandelen naar waarde-aandelen over te stappen.
  • Nog anderen denken aan een geografische switch naar Emerging Markets en/of Europa.

De versplintering in opstelling konden we zeer duidelijk lezen in een artikel van 16/09/2020 bij IEX Profs: Wat zeggen de beleggingshuizen?

Niet op 1 lijn.

K-herstel of K-pot?
De weg kwijt naar de toekomst?

Dit alles doet wat denken aan de animatiefilmpjes La Linea van Osvaldo Cavandoli.

Een knorrig, maar duidelijk mannelijk, figuurtje loopt op een lijn. Tot de tekenaar plots de vlakke lijn aanpast. Het gaat naar omhoog, naar omlaag, in hobbels of in trapvorm. Soms gaapt er uit het niets een gat waar het figuurtje dreigt in te tuimelen. Op andere momenten ligt er een steen op de weg, staat er een muur in de weg of wordt het hoofdfiguur met een andere obstakel geconfronteerd.

De tekenaar lijkt de dilemma’s en onzekerheden in een mensenleven, maar ook de onvoorspelbaarheid van de evolutie van de economie en de richting van de financiële markten perfect uitgepuurd weer te geven.

Voor wie de richting wel duidelijk is.

K-herstel of K-pot?
100 miljoen mensen (9x totale bevolking van België) opnieuw in de extreme armoede gedrukt door de coronacrisis

Een niet toegelichte grafiek in het artikel van IEX Profs is de bovenstaande, afkomstig van M&G Investments.  Alle milleniumdoelen nog aan toe. De goede richting welke de (extreme) armoedebestrijding uitging zou met 22 jaar teruggeslagen zijn. Daar zijn niet echt woorden voor. Of toch: schaamte.

Omdat aandacht hiervoor in de meeste beleidsplannen ontbreekt. En als het er al instaat, is het nooit een prioriteit. Presidentsverkiezingen, handelsoorlogen, Vivaldi-coalities, voetbalcompetities én de strijd tussen Roglic en Podagar leveren meer clicks op.

In een periode van polarisatie tussen de 1 – en de andere 99 %, turen we meestal naar de overkant en minder naar de eigen onderkant. Zelfs duurzame beleggingsfondsen focussen zelden op verhelpen aan SDG 1.

 

Categorieën
home

Duurzame beleggers financieren betwiste oliepijplijn in Oost-Afrika

Onder de titel STOP DEZE TOTALE WAANZIN is Avaaz momenteel een petitie gestart om het EACOP-project alsnog te verhinderen. Ze houden daarbij Total in het vizier. Een bedrijf dat bij veel duurzame beleggers in de portefeuille steekt.

Avaaz is zowat ’s wereld machtigste online activistennetwerk. Hun actieterrein is klimaatverandering, dierenrechten, armoede, politieke conflicten en oorlogen leren we bij Wikipedia.

EACOP staat voor East African Crude Oil Pipeline. Het wordt een pijplijn met lengte van 1.443 km. Van aan de grens tussen de Democratische Republiek Congo met Uganda tot aan de haven van Tanga in Tanzania. Op die grens immers zijn in de vallei van het Lake Albert 2 olievelden ontdekt. En zowel CNOOC Ltd (China National Offshore Oil Corporation) en Total S.A. staan te springen om met de ontginning te beginnen.

Visie Avaaz

Verlies van biodiversiteit en landbouwgrond

Zowel de olieboringen als de pijplijn zijn potentieel grote bronnen (sic) van milieu- en sociale problemen. Om die reden is er lokaal een grote weerstand tegen dit project. Zo loopt de pijpleiding door enkele van ’s werelds belangrijkste natuurreservaten voor olifanten, leeuwen en chimpansees. Ook plaatselijke gemeenschappen en waterbronnen op het traject zijn bedreigd.

Visie EACOP

Op de projectwebsite lees je natuurlijk dat het team werkt aan haar Corporate Social Responsibility en dat er engagement is ter bescherming van het milieu en de bevolking. Het zou er nog moeten aan mankeren! Maar een papieren engagement verhindert niet dat er potentiële rampen kunnen (zullen?) gebeuren.

Alles echter voor het verder ontsluiten van Oost-Afrika, de economisch felst groeiende regio van het continent. En ook voor de winstbehoefte van olieproducenten.

Total versus duurzame beleggers
Recht door wildparken, landbouwgrond, …

Hebben we nog nieuwe oliebronnen nodig?

Vraag blijft of het nog verantwoord is om die olie op te pompen? Naast de reeds opgesomde gevaren is er immers momenteel al een olieoverschot op de markt. OK Covid-19 en de plotse lockdowns hielpen daarbij. Maar je kan ook niet naast de switch naar hernieuwbare energie kijken.

Het realiseren van de klimaatakkoorden van Parijs en het voornemen van Europa om tegen 2050 volledig CO2-neutraal te zijn,  laten weinig ruimte voor opgedreven oliegebruik. Veel van de resterende wereldwijde voorraad zal in feite niet mogen opgepompt worden. Investeringen voor aanboren van nieuwe bronnen en voor transport ervan, zijn dan ook mogelijk nooit meer volledig rendabel te maken. Het besef dat het hier om stranded assets kan gaan groeit. Waardeverlies dus op fossiele brandstoffen en de installaties om ze te ontginnen.

Wie financieert?

Bij Banktrack kan je zien welke banken bij de financiering van dit project betrokken zijn. Bij het lijstje van de recente financiers van CNOOC of Total vind je usual suspects als BNP Paribas, … terug.

Maar zoals de titel van deze bijdrage al suggereert, zou je kunnen stellen dat ook de argeloze duurzame beleggers Total helpen bij aanleg van die betwiste oliepijplijn

Vergezocht? Niet als je weet dat Total terug terug te vinden is als participatie in veel duurzame beleggingsfondsen. Dit omdat het bedrijf bij diverse raters relatief goed scoort op ESG-vlak (vb. een score van 72 % bij S&P Global ESG Score).

Duurzame fondsen die nog niet de keuze maakten om volledig uit fossiele brandstoffen te stappen en dus ook oliebedrijven toelaten tot hun beleggingsuniversum, zien het bedrijf als 1 van de beteren uit de klas. En ze kiezen er dan ook geregeld voor om hun geld voor enkele % in dit bedrijf te investeren.

  • Zo is de norm in het door de Belgische banksector gepromote Towards Sustainability-label (zie p. 37)  dat er nog mag geïnvesteerd worden in bedrijven uit de olie- en gassector mits ze minstens 40 % omzet halen uit gas of hernieuwbare energie. Wie de momenteel 472 gelabelde producten op aanwezigheid van Total in de portefeuille zou screenen, mag wellicht geregeld turven.
  • In onze blogartikel van 20/05/2020 waarbij we het beleggingsaanbod van de institutionele investeerder bij NewB tegen het licht hielden, bleek dat het fonds Monceau Ethique (isin: FR0007056098) alvast in Total belegde. Ook bij het fonds Monceau Sélection Internationale (isin: FR0007016712) konden we -zij het verscholen als participatie in FDC Transatlantique F– Total terugvinden.

Tu quoque, fili mi 

Zelfs in mijn eigen portefeuille – waarvan ik de maandelijkse evolutie publiceer-, wordt er een klein deeltje in Total belegt. Met name (op basis van de cijfers van 31/08/2020) € 593,53 of 1,095 % van de totale portefeuille.

Ik vond immers Total terug in de belegging bij

  • La Française IP Actions Euro R (isin: FR0010654830),
  • Piazza AXA IM Responsible Euro Eq (afgeleide van AXA Euro Valeurs Responsables C (isin: FR0000982761))
  • Amell Flexible ISR (afgeleide van Covéa Flexible ISR C (isin: FR000002164)).

Vooral bij die laatste 2 verwacht je dit als leek niet. Ze krijgen van Morningstar immers de volle 5 sterren in hun sustainability rating.

Als je dieper graaft en ook naar de betrokkenheid bij investeringen in fossiele brandstoffen kijkt, dan zie dat Covéa daar relatief hoog zit (16,61 %), La Française IP Actions Euro R , welke slechts 3 globes scoort bij de Morningstar Sustainability Rating haalt bij Fossil Fuel Involvement een betere score van 12,27 % en het AXA fonds scoort daar 8,14 %.

Total versus duurzame beleggers
Zelf al ben je attent, duurzaam beleggen blijft een work in progress. Activisten hebben er hun rol te spelen. Ze leggen geregeld inconsequenties bloot.

Het valt dus niet te ontkennen: ik zit met een gedeelte van mijn geld in Total.

Total dat op de klimaatpagina op zijn site onder meer een video plaats met oproep naar energietransitie en erkenning van de akkoorden van Parijs. Dat zich in de sector en PR-campagnes probeert te framen als een klimaatleider.

Maar dat terzelfdertijd een pijpleiding plant recht door het hart van Afrika.

Een bedrijf dat als Janus, de god met de 2 gezichten zalft en slaat. En zodoende sta je als belegger met oog voor duurzaamheid plots toch met je voeten in de vuile olie. Weliswaar ver weg en slechts met je kleine teen. Desalniettemin geeft dit een vies gevoel. Wil ik net als andere duurzame beleggers Total helpen bij de aanleg van die betwiste oliepijplijn? Neen, toch?

Valt EACOP nog tegen te houden?

Avaaz wil mits voldoende steun een PR-nachtmerrie creëren voor Total. Je kan hier hun petitie tekenen. Ze roepen ook op om dit verhaal verder te vertellen. Bij dezen heb ik dit met mijn eigen insteek gedaan.

 

 

 

 

 

 

 

Categorieën
home

De eigen portefeuille in augustus 2020

Corona-vermoeidheid, gerateerde vakanties her en der, … : de burger lijkt de moed te verliezen. Geloof in deugdelijk bestuur van de overheid taant (nog aangemoedigd door de aanslepende regeringsvorming).

de eigen portefeuille in augustus 2020
De gebeten hond en de gemuilkorfde mens.

Geloof in samenzweringstheorie-en zwelt aan. Bill Gates krijgt de Zwarte Piet toegeschoven. Al mogen we daar van Facebook geen foto meer bij zetten.

Ondertussen kreunt de reële economie onder gebrek aan perspectief, terwijl de S&P 500 (belangrijke Amerikaanse beursindex) een recordhoogte haalt. Gedreven als die is door technologie-aandelen die door alle plafonds breken.

Op weg naar verkiezingen in de VS.

Geleidelijk zal de aandacht nu gaan verschuiven naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Trump ligt momenteel ver achter bij diens uitdager Biden. Maar wees voorzichtig met voorspellen. Ook in 2016 dacht men aan deze kant van de oceaan dat Hillary het zou halen. Trumps’ verkiezing was een complete verrassing voor de meeste mensen hier. Omdat Trump nog wat goed te maken heeft in de opiniepeilingen én ook omdat zijn imago besmeurd is door de manier waarop hij Covid-19 (niet) aanpakte, is het niet uitgesloten dat hij nog eens met zijn staart zwiept. De handelsoorlog met China verder aanzwengelen is daarbij een voor de hand liggende mogelijkheid. De manier waarop hij deze maand WeChat en TikTok voor voldongen feiten plaatste draagt zijn signatuur. Niet direct een goed signaal voor wie rust in de financiële markten wil. Maar het lijkt er ook op dat Biden niet direct een grote aanhang heeft onder beleggers. Dit alles wijst op turbulentie en niet op verdere stijging van de markten voor de komende maanden. Maar deze inschatting is uiteraard geen zekerheid.

Blijven aankopen als de koersen fors gedaald zijn.

De eigen portefeuille van de zaakvoerder van Coverbel kon ook in augustus opnieuw een stuk van haar door corona opgelopen verlies goedmaken. Ze eindigt voor het eerst in maanden terug lichtjes positief +0,07 % (YTD). De voorbije maanden was er natuurlijk geen man overboord, maar we beleggen uiteraard niet om verliezen op te stapelen.

de eigen portefeuille in augustus 2020
(Voorlopig) is het rendement op de eigen portefeuille terug (lichtjes) positief

Je zoekt een bewijs dat het ook in tijden van dalende koersen belangrijk is om te blijven investeren? Vergelijk dan eens het YTD-rendement van de fondsen waar we zowel in het verleden reeds in geïnvesteerd hadden als waar we maandelijks blijven in investeren. In ons excelbestand staan die netjes onder elkaar. De evolutie van de rendementen tussen beide loopt uiteen. Vaak is er over de 8 voorbije maanden meer rendement geweest in het gedeelte van de fondsen dat we dit jaar bijkochten dan in deze die we uit het verleden aanhouden. Ondanks het feit dat aankopen ook gepaard gaat met kosten. Omdat we enkele maanden konden aankopen aan fors gedaalde koersen, stijgt de winst er het meest als de trend keert.

Beleggen bij gebrek aan alternatief.

Beleggen doe je echter in een omgeving aan op- en neergaande golven. Dus periodes waar de teller eens (soms flink) in het rood gaat horen er helaas bij.

Daar aan wennen is de opdracht voor iedereen in deze tijden. Waar je 20 jaar geleden nog mooie rendementen kon bekomen zonder het nemen van risico’s, is dit nu -helaas- onmogelijk geworden. Het risico op trillende benen en zeeziekte moet je er nu bijnemen wil je er financieel op vooruit kunnen gaan. In Europa schuift het moment waarop de rentes weer gaan stijgen immers steeds verder op. En in de VS lijkt dit ook dezelfde kant uit te gaan.

Eens je de Rubicon oversteekt en besluit om (een deel van) je spaargeld te gaan beleggen, waarom dan niet dadelijk voor duurzaam beleggen kiezen? Het rendement is niet lager, de kosten eraan verbonden zijn gemiddeld niet hoger en er is voldoende keuze blijkt uit onderzoek van Morningstar.

En vergeet zeker niet voldoende te spreiden. Zo je de eigen portefeuille (situatie 31 augustus 2020) raadpleegt, zal je zien dat het bescheiden positief rendement het gevolg is van een mix van fondsen. Waarbij er enkele goed presteerden en andere nog steeds niet bekomen zijn van de corona-pandemie.

 

Categorieën
home

Gegarandeerde rente: het betonrot voor Allianz Leven?

Vroeger was alles beter. Of laten we zeggen eenvoudiger.

  • Je wou bv. een financiële reserve opbouwen voor je oude dag. Zonder daarbij veel risico’s te nemen. Je wou desgewenst ook het onvoorzienbare risico op voortijdig overlijden verzekeren.
  • Je wandelde een verzekeringskantoor binnen en je werd meestal naar huis gestuurd met een gemengde levensverzekering 10/10. Die cijfers drukken de verhouding uit tussen het verzekerde kapitaal overlijden en dit voor uitkering op pensioen.

Er waren variaties denkbaar.

  • Wie geen naasten te beschermen had tegen de financiële gevolgen van zijn overlijden sloot een verzekering af uitsluitend voor uitkering bij pensioen: een uitgesteld kapitaal ZONDER of MET tegenverzekering.
    • Zonder die tegenverzekering werd de betaalde premie beschouwd als een zuivere risicopremie. Vergelijk met een brandverzekering. Is er geen brand, dan ben je de betaalde premie gewoon kwijt. Werd er geen pensioenleeftijd bereikt, dan hield de verzekeraar de betaalde premies zonder enige uitkering.
    • Met tegenverzekering, moest de verzekeraar toch de betaalde premies aan de erfgenamen of de aangeduide begunstigde uitbetalen. Uiteraard vermindert met de beheerskosten en de verzekeringstaks.
  • Wie slechts voor een kleine overlijdensvergoeding koos, kon de formule 10/10 laten wijzigen in 10/20 (helft minder uitkering bij voortijdig overlijden), 10/30 (2/3 minder uitkering bij overlijden), …

Waar is de garantie naartoe?

gegarandeerde rente
Ethias: vroeger was beleggen nog makkelijk. Garantie van goed rendement en winstdeelname

Dit alles onder de garantie van een gegarandeerde rente van 4,75 %. Mogelijks nog te verhogen met winstdeelname. De hoge rente camoufleerde dat tussenpersonen toen ook hoge commissielonen op die contracten opstreken. Ook de quasi zekerheid dat er ook bovenop nog een extra (winstdeelname) aan het opbouwende kapitaal toegevoegd werd hield daarbij.

Maar dat was vroeger. De gegarandeerde rente van 4,75 % beschouwde men vanaf de jaren ’70 in de vorige eeuw zelfs als een bodem (vraag maar aan je ouders aan welke hoge rentes ze toen moesten lenen voor hun huis of welke rentes ze konden opstrijken voor hun kasbons). Een erg conservatieve inschatting. Verzekeraars dachten hiermee nooit in de problemen te komen.

Het kan echter verkeren. Sinds de jaren ’90 zakte de rente stelselmatig. De marges die de verzekeraar had (gedeeltelijk aan de klant uitgekeerd onder de vorm van winstdeelname) krompen feller. Enkele jaren later waren deze volledig opgegeten.

Waardoor er druk kwam door de koepel van verzekeraars (en ook door haar individuele leden) om die -ondertussen vermaledijde-gegarandeerde rente stelselmatig te laten zakken. 4,25 %, 3,75 %, 3,25 %,  … werden de garanties voor wie nieuwe contracten afsloot.

De oude contracten hingen echter als een molensteen om de hals van de verzekeraars. Telkens de rente verder zakte, werd het moeilijker – zo niet onmogelijk- om de contracten te blijven honoreren. Ze werden van vetpotten geleidelijk verliesposten voor haar uitgevers. De verzekeraars stopten 1 na 1 met klassieke levensverzekeringen om over te stappen naar Universal Life polissen. Hierbij werden de rente niet langer gegarandeerd gedurende de volledige looptijd van het contract. De garantie kon verschillen naargelang het moment van je storting. In de praktijk werd ze steeds lager.

Oude garanties doorgeschoven naar andere spelers.

Probleem dus opgelost voor de nieuwe polissen. Maar nog niet voor de bestaande polissen. Bij deze laatste groeide stelselmatig de kloof tussen wat beloofd was aan de klant én wat te krijgen was op de financiële markten. De FSMA (controledienst die toezicht houdt op de financiële dienstverleners) eiste om die reden dat verzekeraars met oude portefeuilles aan hoge gegarandeerde rentes steeds meer financiële reserves opbouwden om aan hun verplichtingen te kunnen blijven voldoen. Dergelijke reserves vergden dus steeds meer kapitaalinbreng van de verzekeraars in kwestie. Zo FSMA oordeelde dat daardoor de solvabiliteit van de verzekeraar in gevaar, kwam drong deze aan op de verkoop van dergelijke verliesposten.

gegarandeerde rente
Ook hier noodzaak om aan de baxter te gaan liggen.

Gekend is onder meer het verhaal van de First-rekening bij Ethias.  Maar ook de onderlinge verzekeraar Curalia, welke in de doelgroep van (para)medici actief is, verkocht inmiddels haar oude levensverzekeringscontracten aan een derde.

Deze week werd bekend dat zelfs de Belgische tak van Allianz Benelux het voornemen heeft om zijn oude portefeuille te verkopen. Allianz een belangrijke speler op de Belgische verzekeringsmarkt wil de particuliere klant op zoek naar kapitaalopbouw voortaan alleen nog bedienen via Tak 23 producten. Zelfs noemt ze die laatste een innovatieve – en moderne productlijn. Voor ons niet gelaten. Ook met Ethisch Beleggen trekken we die kaart.

Gebrek aan alternatief.

Als de zekerheid verschrompeld, moet je natuurlijk iets doen.

Het is momenteel (bij de superlage rentestand) niet mogelijk om een positief rendement te garanderen. Het eerder genoemde FSMA wees klanten ook al op het reëel bestaande risico op kapitaalverlies bij Tak 21 -verzekeringen.

En dan blijft de keuze eenvoudig:

  • gegarandeerd verlies (zelf bij een positieve rentevergoeding, verlies je door instap- en/of beheerskosten, verzekeringstaks en inflatie) accepteren of
  • acceptatie van risico ( eveneens kosten en kans op verlies)

Door grote spreiding, door een voldoende lange beleggingstermijn aan te houden en door in te zetten op het stijgend belang en gewicht van duurzaamheid, proberen we met Ethisch Beleggen de winstkansen gaaf te houden. Zonder dat we hierbij garantie kunnen aanbieden.

De banken achterna?

We zien parallellen met wat er in de bankwereld gebeurde.

Aanbodverschuiving

Nadat banken jarenlang hoge intresten boden op risicoloze producten (kasbons/termijnrekeningen), paaiden ze eerst hun klanten met hybride producten met kapitaalsgarantie. Toen die kapitaalsgarantie te duur werd, bedienden ze hun klanten met producten met kapitaalsbescherming. Toen ze door de steeds lager wordende rente vaak zelfs amper het beginkapitaal konden garanderen, verlaagden ze de kapitaalbescherming tot 95, 90, 85 80 % van het ingelegde bedrag. Om uiteindelijk ook dit pad te verlaten en hun klanten voor de keuze te stellen. Ofwel een spaarrekening (inflatie meegerekend verlieslatend) ofwel een beleggingsfonds (risico voor de klant, kans op winst ook voor de klant, kosten ten voordele van de bank).

Na Bad Bank tijd voor Bad Insurer?

Toen banken na de financiële crisis en de eurocrisis op vallen stonden, werden hun ‘slechte kredieten’ (de uitgeschreven leningen waarbij het quasi zeker was dat ze die niet konden recupereren bij de kredietnemer) ondergebracht in aparte structuren. Het beheer ervan had uitsluitend de bedoeling die kredieten te laten uitdoven, desnoods te verkopen, met oog op verliesbeperking.

  1. Het gezonde deel van Dexia werd Belfius. Het toxische deel bleef Dexia.
  2. Fortis werd ontmanteld. Het Nederlands gedeelte verhuisde terug naar Nederland. Het Belgische gedeelte werd verkocht aan het Franse BNP Paribas. Het niet verkoopbare gedeelte werd ondergebracht in ‘Royal Park Investments‘ . Deze laatste werd uiteindelijk doorverkocht aan Lone Star Funds.

Monument

gegarandeerde rente
Weinig toekomst bij Allianz voor de oude levensverzekeringscontracten

We kunnen niet anders dan zeggen dat zowel Ethias als Allianz monumenten zijn in het financiële landschap van België. Maar er waren duidelijk kosten aan sommige van hun flanken .

En dan wordt uitgekeken naar monumentenzorg. Wie kan de zorg voor de verlieslatende producten op zich nemen? In beide gevallen (ook trouwens bij Curalia) sprong Monument Re in de bres. Bij Ethias gebeurde dat via een Ierse verzekeraar die tot hun groep behoorde (Laguna Life). Bij Curalia en bij Allianz is /(respectievelijk) wordt Monument Assurance Belgium (MAB) de dienstverlener, die de uitdovende portefeuille moet beheren. Ditverschil is niet onbelangrijk in het kader van de depositogarantie die ook voor levensverzekeringen met gegarandeerd rendement geldt tot max. € 100.000/ persoon. Die bescherming geldt immers niet op het Ethias-geld. En niemand wil dat zijn geld verdwijnt in een Bermudadriehoek.

gegarandeerde rente
Redder in nood of puinruimer?

Monument Re is als herverzekeraar van levensverzekeringen zelf immers ondergeschikt aan het toezicht van de Bermuda Monetary Authority. Bermuda is wegens “belastingsvriendelijke” redenen 1 van de grote aantrekkingspolen in de herverzekeringsindustrie.  Of de financiële controle daar minder streng is dan deze in Europa, is ons niet bekend.

3 jaar lijkt momenteel een eeuwigheid in de verzekeringswereld.

Monument Assurances Belgium is in staat door zijn focus, zijn groeiende omvang én zijn expertise duurzame voordelen voor de verzekerden te creëren. Zo staat het in het gezamenlijk persbericht dat Allianz en MAB verspreid hebben. De overgedragen portefeuille bestaat uit –naast 4.500 hypothecaire kredieten– 95.000 contracten met een technische reserve van 1,4 miljard €.

Monumentale getallen, die een verdere groeispurt van dit bedrijf in run-offoplossingen mogelijk maakt. Zo de controle-overheid de overdracht goedkeurt voorzien beide partijen 18 maanden om de overdracht in goede banen te leiden.

Het is nog geen 3 jaar geleden dat de voorzitter van de levensverzekeringsafdeling van Allianz Duitsland stellig verklaarde dat run-offs voor Allianz geen thema zijn. Dat ze pal voor hun klanten opkwamen, zonder “wanneer” of “maar”. Dat klanten op Allianz konden betrouwen vandaag én in de toekomst. En kijk nu: op de westflank is de muur al ingestort.

Oude zekerheden wankelen en vallen. Ook dat is het gevolg van het beleid van de centrale banken (ECB) om de rente laag te houden. Ze doen instituties hun kar 180 graden draaien.

Misschien moeten spaarders, die de bedragen op hun rekeningen nu al jaren zien stagneren, dit signaal maar eens oppakken. En toch eens opzoek gaan naar een andere windrichting.

 

Categorieën
home

Als de toekomst in rook opgaat

Leedvermaak is er niet bij. Maar soms is de symboliek van een gebeuren zo sprekend dat je er onwillekeurig even bij glimlacht. Of er een column aan wijdt. Opgedragen aan de kinderen van de rekening.

In de voorbije dagen werden we opgeschrikt door de ontploffing in Beiroet. Een enorme ravage aan materiële schade. Onmenselijk veel leed. Dit alles veroorzaakt door 2.750 ton ammoniumnitraat. Laksheid bij het beheer van de haveninfrastructuur 

(en mogelijk ook bij de Libanese autoriteiten) zorgde voor een ramp.

Het is helaas symbolisch voor de manier waarop we omgaan met gevaar. We verstoppen en/of negeren het. En dan gebeurt er lange tijd niets, waardoor we vergeten dat er ergens een tikkende tijdbom op ons ligt te wachten.

Het mag gaan over kernbommen, over kansen geven aan (mondiaal en plaatselijk) kansarmen, over pensioenopbouw, over sanering van overheidsfinanciën (onze gezamenlijke schuld), over klimaatverandering, …. .

Zand erover en het bestaat niet meer. Enfin, tot het natuurlijk ooit opnieuw opduikt. En de oplossing overgelaten wordt aan de volgende generaties.

Van die volgende generaties, die het nu in hun jeugd gefnuikt worden door COVID-19 (onderwijskansen – en ontspanningskansen missen) zei men vroeger dat ze een stralende toekomst voor zich hadden.

Maar de opstapeling van alle opgeloste- en/of door ons onder de mat geveegde problemen hypothekeert hun toekomst. Dat in het centrum van Brussel gisteren een gebouw (WTC-Toren) vuur vatte waarop in koeien van letters geschreven stond “The Future is Here” vat het mooi samen.

kinderen van de rekening
Melancholie in de stem, kracht in de woorden

OK, het vuur werd tijdig geblust. Maar dat betekent nog niet dat de toekomst beter oogt voor de kinderen van de rekening. Leonard Cohen verwoorde het op zijn laatste CD zo:

” … You want it darker

We kill the flame.”

 

Categorieën
home

Ame Life Lux doet de boeken toe

Sinds begin 2016 stak in ons aanbod het fonds Covéa Horizon Durable. Dit fonds is in de loop van de jaren hernoemd tot Covéa Flexible ISR. Een 5-globefonds volgens Morningstar. In onze objectiveringsscore haalde het 4,75 op 10. En met deze score stak het in het 1e kwartiel van de fondsen die we verdeelden.

De Luxemburgse verzekeraar AME LIFE LUX commercialiseerde het. Die verzekeraar is een 100 % volle dochter van de de onderlinge verzekeraar Groupe COVEA. De totale groep kreeg (ook voor zijn filialen) begin 2020 van S&P Global nog een ratingverhoging: van A+ naar AA- met stabiele vooruitzichten.

Nochtans ontvingen we vandaag een schrijven dat Ame Life Lux in run off gaat. Per 1 september worden geen klassieke levensverzekeringen meer verkocht. Per 01/01/2021 worden ook de beleggingsverzekeringen niet lager gecommercialiseerd. De bestaande contracten worden wel verder opgevolgd (beheer en informatie).

Waarom wordt er een punt achter de verkoop gezet?

Ame Life Lux gaat in run off
De bomen leken nog tot in de hemel te groeien en onze toekomst was nog in goede handen begin dit jaar. Maar dat Ame Life Lux 2020 aan al onze verwachtingen zou voldoen? Denk niet dat de klanten een run off gewild hebben.

De redenen achter de beslissing om uit de markt te stappen wordt niet gegeven. Noch in de brief, die wij ontvingen, noch op de website van Ame Life Lux, noch op deze van moeder Groupe Covéa.

Sterker nog (per 05/08/2020) vinden we op beide websites, noch op hun LinkedIn-pagina’s enige melding of duiding.

In de brief is alleen sprake van “… wil aan de cliënten een gedeeltelijke of volledige heroriëntatie van hun spaargelden in euro en met een gewaarborgde rentevoet naar alternatieven in rekeneenheden aanbieden in functie van het investeringsprofiel van elke klant“.

Dit doet ons vermoeden dat de verzekeraar de handdoek in de ring gooit omdat hij al te lang is blijven inzetten op producten Tak 21 met gewaarborgd rendement. Producten als Top Capital + en Top Azur waren de succesformule. Omdat ze zekerheid boden aan de klant en het risico bij de verzekeraar legden. In onze contacten met vertegenwoordigers van de verzekeraar werden deze dan ook altijd aangeprezen als deuropener naar nieuwe klanten.

Net zoals bij Ethias met zijn First rekening (ook een onderlinge verzekeraar) en bij AXA met zijn Crest-rekening, zijn deze producten een strop rond de nek van de uitgever bij dalende – en lang laag blijvende rentes.

De verkoop van Tak 23 producten (waaronder Covéa Flexible ISR. Maar ook enkele andere door andere uitgevers herverpakte beleggingen die als duurzaam konden aanzien worden) was wellicht niet in verhouding met die van Tak 21. En dan is de keuze om ammehoela! (‘bekijk het maar’, ‘ik geef er niets om’) te roepen aantrekkelijk.

Andere redenen

  • Mogelijk speelde in het nemen van de beslissing mee dat Ame Life Lux, slechts een middelgrote verzekeraar was. In een markt waar volume steeds belangrijker wordt om kostendekkend / winstgevend te worden. Dit gezien de gestegen regelgeving.
  • En dat het een verzekeraar is die werkt met makelaars. Een distributiesysteem dat op zijn onafhankelijkheid staat. En daarom moeilijk stuurbaar is. Ame Life Lux was daardoor bij veel aanbieders wellicht niet de 1e of de 2e keuze in hun verkoop aan klanten.
  • Verder kan aangegeven worden dat Luxemburg, hoewel het nog steeds een veiliger constructie voor de klant aanbiedt, ook veel van zijn aantrekkelijkheid verloor door fiscale uitwisselingakkoorden met andere landen. Het statuut van vluchthaven is het kwijt. En dus ook het geld dat deze vluchthaven opzocht.

Als de moedergroep zich wil herprofileren op de betrokken markt zal ze het waarschijnlijk doen met doorgedreven digitalisering en andere kanalen (Affinity group, …).

Enfin, bovenstaande is een eigen impressie en geen zekerheid. Wegens gebrek aan duiding kunnen we niet uitsluiten dat Ame Life Lux ook om andere redenen in run off gaat.

Bestaande klanten

Maar al bij al – hoewel we niet veel beleggingsfondsen van Ame Life Lux verkocht hebben – betekent dit toch een verschraling van het aanbod.

Wie bij hen een contract lopen heeft moet niet direct in paniek schieten. Bij een run-off moet men zijn contractuele verplichtingen op de bestaande contracten blijven uitvoeren. Persoonlijk leerde ik dat bij de run-off van Euresa Life (gestart in 2013) het geen enkel probleem opleverde om enkele jaren later een bestaand contract af te kopen.

 

Categorieën
home

De eigen portefeuille in juli 2020

Zo, daar bevinden we ons nu: in de 2e golf van de corona-pandemie. Sinds enkele dagen werd de contactbubbel terug kleiner en is het dragen van het mondkapje veralgemeend. Dit in een wereld waar we in ons land de contact tracing maar niet opgestart krijgen.

Shop Till You Drop?: So oldskool in 2020 waar digitalisering haar doorbraak kent

Solden slecht gestart.

De solden werden met een maand uitgesteld. Nu ze beginnen is de funshopping terug verboden en ingeruild voor de runshopping. Het ziet er naar uit dat de horeca en kleinhandel alvast opnieuw vertrokken zijn voor moeilijke maanden. Afwachten of de huidige beleidsmaatregelen volstaan om straks het schooljaar terug op een normale wijze op te starten.

Europa 1 in schulden?

In de financiële wereld viel de voorbije maand vooral de Europese beslissing op om met grote (deels geleende middelen) de strijd tegen de economische terugval aan te gaan. Na heel wat gekibbel werd het principe aanvaard dat ook schulden door Europa (niet langer door landen apart) gemaakt kunnen worden. En kan men de gelden -binnen bepaalde normen- doorschuiven naar de meest noodlijdende gebieden. Een nieuw schuldniveau, nog verder weg van de individuele burger. Sommigen vinden dat dit de Europese integratie bevorderd.

Presidentsverkiezing werpt zijn schaduw vooruit.

De Europese move versterkte alvast de € tegenover de $. Mogelijks hielp daarbij ook de lamlendige reactie van de VS-federale overheid mbt. Covid-19 en de verdere polarisatie in de Black Lives Matters-kwestie. Door dit alles ziet het er (voorlopig) naar uit dat niet Trump straks opnieuw verkozen wordt, maar dat de eerder kleurloze Joe Biden binnen enkele maanden de nieuwe president wordt. De eerste scherpte alvast zijn handelsoorlog met China terug aan. Kwestie van daadkracht of eerder aandacht afleiden?

de eigen portefeuille krabbelt recht
Schuivende symboliek rond Robin Hood:  niet langer het symbool van een dief die steelt van de rijken om het aan de armen te geven. Maar meer en meer een app voor millennials die uit zijn op snel financieel gewin.

Kloof tussen economische – en financiële vooruitzichten.

De financiële markten stegen in juli lichtjes verder door. Maar naar het einde van de maand toe, leek het er op dat er terug afgeremd werd. Nu een 2e golf van corona opsteekt wordt meer en meer het idee verlaten dat het economisch herstel in een V-vorm zal verlopen.

de eigen portefeuille krabbelt recht
De eigen portefeuille: niet zo’n hoogvlieger. Maar beter gespreid.

Maar er gaapt vaak een kloof tussen de economische realiteit én de financiële markten. Het geloof dat er geen alternatief is voor beursbeleggingen (hoewel goud ook aan een opgang bezig is) nu alle overheden extra geld creëren, kan evengoed de koersen verder laten stijgen. Zie maar naar de koersevolutie van het aandeel Tesla, waar zogenaamde Robinhoodbeleggers tuk op zijn.

De eigen portefeuille klauterde terug iets verder uit het moeras. Op jaarbasis staat ze nu op – 2,91 %. Na de zware schol van maart ll. krabbelt de eigen portefeuille weer recht. Maar niets garandeert dat deze beweging op korte termijn blijft duren.

Categorieën
home

Lang zullen we leven! Maar zal het ook ‘in de gloria’ zijn?

Dit wordt geen CD&V-artikel. Toch ga ik hun spreekwoordelijke benadering van stal halen. Het “enerzijds, anderzijds”-verhaal. CD&V gebruikt dit voor nuancering tot niemand nog volgt of begeesterd blijft. Ik kan niet zeggen dat wat volgt begeesterend is, maar probeert u toch maar te volgen. Afhaken is immers op eigen risico. Wat is er van “in de gloria”: als je langer dient te leven met pensioenen die te laag zijn?

Vive la Vie !

In de gloria: langer leven met pensioenen die te laag zijn
leeftijdspiramide België

We beginnen met het goede nieuws. De Belg leeft opnieuw langer. OK, het is een stelling op basis van de laatst beschikbare cijfers. De eventuele gevolgen van de COVID-19 pandemie zijn daar nog niet bij inbegrepen. Vrouwen die nu geboren worden halen gemiddeld 84 jaar. Mannen blazen gemiddeld net voor hun 80e (79,6 j) hun laatste adem uit.

In deze cijfers zijn de cijfers van zelfdoding, ongevallen in het verkeer en op de arbeidsmarkt inbegrepen. Ook de sterftes ten gevolge van ziektes als kanker, hartproblemen,… .Voor wie vandaag dus pakweg 50 jaar oud is, zijn de geciteerde cijfers een onderschatting. Hun levensverwachting is hoger.

Voor die overlevenden schuift de gemiddelde sterfteleeftijd nog wat op.

  • Zo heeft een man die momenteel 67 jaar is gemiddeld nog 16,81 jaar te goed. Hij wordt dus gemiddeld bijna 84 jaar.
  • Een vrouw die vandaag 67 is wordt zelfs gemiddeld meer dan 86 jaar, want zij kan nog rekenen op 19,73 restjaren.

Leve de verbetering van de levensomstandigheden dus. In de meeste landen ter wereld (zelfs in de VS) is die levensverwachting een stuk lager).

Genieten van het goede langleven?

Na gewerkte jaren op pensioen kunnen gaan, opent perspectief op een rustiger leven. Een leven waarin de dagelijkse rush wegvalt. Waar niet alles nog “moet”. Héhé, oef en eindelijk!

Natuurlijk de gezondheid moet het toelaten. De laatste levensjaren zijn voor sommigen ook sukkeljaren. Maar kom, laten we optimistisch zijn. We weten dat er veel mensen in die laatste jaren aangewezen zijn op een WZC, woonzorgcentra. We zien echter in het straatbeeld ook meer en meer krasse knarren. Sommigen die op bankjes, als een equivalent van hangjongeren, de gang van zaken morrend becommentariëren. Anderen die tot op hoge leeftijd actief blijven in hun vereniging, voor hun (achter)kleinkinderen, op reis, … .

Mits een volle  portemonnee.

En daar durft wel eens het schoentje knellen. De laatst cijfers mbt. de gemiddelde bruto-pensioenen per maand (2018) zijn ontnuchterend. Klikken dus op eigen risico!

  1. Let op, het zijn gemiddelden. Dus in die cijfers steken ook de cijfers van zij die geen volledige loopbaan hadden (45 jaar werken). Maar toch eens natrekken in je eigen omgeving: wie van ons heeft een volledige loopbaan? Lang studeren, thuis blijven voor de kinderen, afvloeien vanaf je 50e wegens bedrijfssanering, ziekte- of invaliditeit oplopen tijdens je actieve loopbaan, tijdelijk uittreden of parttime gaan werken om voor de kinderen te zorgen, burn-out oplopen … . Er zijn erg veel redenen waarom de volledige loopbaan in praktijk niet gerealiseerd wordt.
  • Let op 2: de lage cijfers voor zelfstandigen zijn ook gedeeltelijk te verklaren doordat deze jaren geleden géén pensioenbijdrage dienden te betalen. Of doordat er een aantal ook erg lage ‘officiële’ omzetcijfers bekendmaakten en liever royaler leefden zonder  facturen uit te schrijven.

Terug naar de cijfers:

  1. wie gedurende zijn volledige loopbaan het statuut van zelfstandige had, ontvangt gemiddeld € 642/ maand.
  2. wie een zuivere loopbaan als loontrekkende had, ontvangt gemiddeld € 1.174/ maand
  3. een ambtenaar met een volledige loopbaan, ziet maandelijks gemiddeld € 2.731/ maand op zijn rekening gestort.

De armoededrempel voor wie alleenstaande is bedraagt (cijfers 2018) € 1.187 / maand. De gemiddelde kostprijs van een rusthuis bedroeg € 1.546 / maand.  Het basisbedrag van het leefloon bedraagt (maart 2020) voor samenwonenden € 639,27/ maand. Een alleenstaande kan in Vlaanderen opgetrokken worden tot een leefloon van € 958,91.

De cijfers tonen aan dat wie extra geld krijgt via leefloon, toch onder de armoedegrens leeft. Een loontrekkende met een gemiddeld pensioen heeft niet genoeg om een langdurig verblijf in een rusthuis te betalen. Dat kan toch niet die in de gloria zijn waarin we langer zullen leven: een wachtperiode met te lage pensioenen?

De overheid zorgt toch voor ons?

Zo zou het toch moeten zijn. Wie regeert, moet vooruitzien. En de tering naar de nering zetten. Niet alles uitgeven als je weet dat er binnenkort (of op middellange termijn) kosten staan aan te komen. Voor kosten die voorzienbaar zijn, kan je een berekende reserve gaan aanleggen. En je houdt best ook wat over voor onvoorzienbare omstandigheden.

Helaas doet de overheid wat in veel gezinnen ook gebeurt: niet goed budgetteren. En blind vooruitrijden in de hoop dat alles uiteindelijk wel meevalt en er geen muur in de weg staat.

De budgetten waren in het verleden structureel ontoereikend. Waardoor er flinke schulden opgebouwd werden. Dit noodzaakte de regering om in de jaren ’80 – ’90 van vorige eeuw hard op de rem te gaan staan. Ze werd daarbij geholpen door externe factoren (hoge intresten, het perspectief van toetreding tot de euro) en politici met een perspectief dat verder reikte dan de volgende verkiezingen (Martens, Dehaene – oei, nu ben ik toch CD&V aan het verheerlijken).

De rente is sindsdien gezakt, de toetreding tot de euro is verworven en het lijkt alsof de generatie politici die in de voorbije 25-jaar de dienst uitmaakten bang zijn van hun eigen schaduw. Met een kaasschaaf werd de overheidsschuld slechts mondjesmaat aangepakt. Voor problemen binnen een afzienbare tijd, verkoos men de kop in het zand te steken.

Schuldafbouw omgebogen.

Traag op de goede weg tot de financiële crisis een bres sloeg in de schuldafbouw

Catastrofen in een gematigd zeeklimaat zijn eerder zelfdzaam. Toch bleven ze in ons land niet uit.

  • De financiële crisis van 2007-2009 begon in de VS. Maar door de grote interne verwevenheid van kapitaalstromen en garantiebepalingen maakte deze ook grote slachtoffers in West-Europa. Op dit oude continent greep iedere regering naar de geldbeugel. De instorting van het financieel systeem moest vermeden worden. De staatsschulden stegen overal. Ook in landen waar het water al aan de mond stond.
  • Sinterklaas zat op de regeringsbanken. Saneringsmoeheid én wil om bij de kiezer in de gunst te komen, hebben er ook toe geleid dat sommige regeringen kwistig met voordelen zijn beginnen zwaaien. We kennen allemaal de oversubsidiëring voor wie rond 2010 zonnepanelen op zijn dak legde. Maar ook de vorige “Zweedse” coalitie zette in op belastingsverlaging voor bedrijven, zonder dat het terugverdieneffect sluitend was.
  • En vandaag worden we geconfronteerd met een gezondheidscrisis, waarvan niet duidelijk is wanneer hij achter de rug zal zijn én hoeveel hij zal gekost hebben.
    • De Nationale Bank berekende begin april dat de staatschuld in 2020 terug zou oplopen tot 115 % van het BBP (bruto binnenlands product).
    • Deze week schreef Veronique Goossens, hoofdeconoom van de (staats)bank Belfius, dat we eerder rond de 120 % van het BBP zullen stranden. Met een tekort van +/- € 50.000.000.000 op onze begroting voor dit jaar, staan we daarmee terug op de positie die we begin 2000 innamen.

Met de rug tegen de muur voor aanpakken dringende problemen.

Ja, er zijn onevenwichten tussen de financiële draagkracht en – bijdragen van Vlamingen en Walen. Ja, er zijn problemen met inburgering van migranten, … . We moeten die niet onder de mat vegen. Maar zijn dit de belangrijkste items in de strijd om onze levensstijl te behouden en onze emancipatie verder vorm te geven?

We hebben een politieke klasse die er niet in slaagt om de dwingende problemen van klimaatverandering aan te pakken (we hebben slechts 1 aarde).

En die al decennia weet dat er een vergrijzingsgolf aankwam, maar er géén extra eurocent voor aan de kant hield. Je kan ze moeilijk op applaus onthalen. In feite zou je ze eerder moeten aanklagen voor schuldig verzuim.  We leven langer én zijn afhankelijk van pensioenen die te laag zijn,  weinig reden dus om ‘in de gloria’ te zingen.

De balk en de splinter.

Beeldspraak uit de Bijbel

Maar we mogen niet alleen de politici met pek en veren willen insmeren. Uiteindelijk hebben ook wijzelf als burger /als individu een verantwoordelijkheid. We zien die niet altijd, tuk als we zijn om de schuld bij een ander te leggen.

Ook wij weten al jaren dat

  • er een vergrijzingsgolf aankomt,
  • de overheid daar niet op anticipeert en
  • gemiddelde pensioenbedragen geen garantie op een onbekommerd oud leven inhouden.

En wie een probleem ziet, kan er op anticiperen.

  • In geval van klimaatverandering kan je je vleesconsumptie, je reisplannen, je mobiliteit, je beleggingsstrategie… aanpassen. Om op die manier je persoonlijke ecologische voetafdruk dichter in overeenstemming te brengen met wat nodig is om de opwarming af te remmen.
  • Voor de vergrijzing kan je zelf een reserve aanleggen om het potentiële tekort te overbruggen.
    • Er zijn hiervoor zowel mogelijkheden die door de overheid (als doekje voor het bloeden?) met fiscaal voordeel bedacht zijn: pensioensparen, lange termijn sparen, VAPZ, WAP, IPT, groepsverzekering,…
    • Er zijn daarbovenop ook mogelijkheden om zonder fiscaal voordeel aan je noodzakelijk reserve te bouwen intekenen op beleggingsfondsen, Tak 23, aandelen, … .

Wat is haalbaar aan reserve-opbouw?

Hoe bouw je best je reserve op? Moet ik een vast percentage van mijn inkomen sparen en hoe hoog is dit dan? Een sleutel op de deur-oplossing die voor iedereen werkt bestaat niet.

  1. Het Nederlandse NIBUD (Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting) raadt aan om minstens 10 % van je inkomen te sparen. Wie dit artikel leest, merkt dat dit gedeelte bedoeld is als buffer. Het dient om uit de financiële problemen te blijven. Dus, dit bedrag voorziet niet in reserve-opbouw.
  2. Belgische banken hanteren als vuistregel dat je ongeveer 1/3 van je inkomen mag besteden aan een hypotheeklening. Aangezien een hypotheeklening een lange termijnkrediet is met een duidelijk doel (verwerven van eigendom) houden ze met die grens een slag achter de hand. Zodat je als klant enerzijds nog verder normaal kunt leven en anderzijds ook ruimte hebt om tegenslagen op te vangen.
  3. In de praktijk lijkt die 1/3 voor veel ontleners aanvankelijk amper haalbaar (ze zie niet hoe ze dit gaan volhouden), terwijl in de praktijk blijkt dat het (eens de realiteit van de afbetaling voor de deur staat) meestal wel kan.
  4. Omdat een woning na verloop van tijd toch ook kosten met zich meebrengt, kunnen we niet zomaar zeggen dat die 1/3-regel blijft opgaan voor opbouw van toekomstreserve eens je woning afgelost is. 25 % is daarom wellicht een goed mikpunt. Afhankelijk van je effectief inkomen kan dit wat lager of wat hoger uitvallen (wie € 1.500 / maand verdient zal minder aan de kant kunnen houden dan wie € 3.500 / maand verdient. Wie studerende kinderen heeft zal ook  met hun exploderende studie- en onderhoudskost moeten afrekenen).

Discipline versus consumentisme.

Eens de woning afbetaald is, is het verraderlijk om de teugels te vieren.

In de gloria: langer leven met pensioenen die te laag zijn
instant gratification of genot uitstellen?

Maar het is pas door regelmaat en volharding dat een plan gerealiseerd wordt. De marshmallow-test op kinderen (waarbij deze kiezen voor onmiddelijke behoeftenbevrediging en niet voor dubbele beloning bij uitgestelde behoeftenbevrediging) lijkt in de realiteit ook toepasbaar op veel volwassenen (*). Daarom is het goed om je reserve-opbouw te automatiseren door bijv. je reserve-opbouw automatisch te laten overschrijven in de gekozen beleggingsformule net nadat je loon gestort is. Je komt dan minder in de verleiding om het geld aan iets anders uit te geven.

Persoonlijk voorbeeld.

Mijn situatie.
  • Als zelfstandige steven ik af op een relatief laag pensioen. In de praktijk zal dit rond de € 1.250 / maand liggen.
    • Daar komt wel iets bij in de vorm van pensioensparen (opgestart op mijn 30e), lange termijn sparen (opgestart op mijn 54e), VAPZ (opgestart op mijn 31e) en IPT (opgestart op mijn 34e). Deze stelsels zullen een eenmalige uitkering voorzien op mijn 65e.
    • Mijn beide ouders leven nog en zijn hoogbejaard. Ooit zal er een erfenis openvallen. Deze is te verdelen onder 4 kinderen.
  • Gezien mijn genen (zie hierboven) kan ik er (hoewel geen zekerheid) best van uitgaan dat ik wellicht meer dan 20 jaar pensioen te overbruggen heb.
  • Ik ben er van uitgegaan dat ik om comfortabel te leven ongeveer € 2.500 / maand ter beschikking moet hebben. Dit veronderstelt dus een eigen inbreng van minstens € 300.000 (€ 1.250 x 12 x 20). Hiervan is een gedeelte door de reeds opgesomde spaarinspanningen opgebouwd.
Mijn praktijk.
  • Na afbetalen van mijn hypothecair krediet startte ik in 2009 (50e verjaardag) met een bijkomende reserve-opbouw van € 600 / maand. Dit via 2 Tak23-beleggingen bij verzekeraars en 1 storting in beleggingsfondsen via mijn bank. Dit zou minstens € 108.000 moeten opleveren (kosten afgetrokken en rendement toegevoegd). Meer mag ook uiteraard. Een gedeelte van de Tak 23-beleggingen vind je terug in de maandelijkse storting in mijn eigen portefeuille (zie maandelijkse bijdrage “de eigen portefeuille in (maand/jaar)” op deze blog.
  • Eind 2010 heb ik zonnepanelen gelegd.  Zowel op mijn kantoorpand als op mijn privéwoning. Telkens ik een groene stroom-certificaat uitbetaald krijg, probeer ik dit bedrag eveneens te beleggen.
  • Gezien de uiterst lage rente, hou ik zo weinig als mogelijk spaargeld op mijn bankrekening. Het overtollige bedrag heb ik in 2012 besteed aan enkele eenmalige beleggingen bij verschillende verzekeraars. Ook die vind u terug in de eigen portefeuille.
  • Door wijzigingen  in mijn privéleven en door een paar professionele tegenslagen, heb ik het extra opgebouwde kapitaal in het verleden al enkele keren (gedeeltelijk) moeten aanspreken. Om die reden ben ik sinds 2015 begonnen met maandelijks extra € 600 / maand te beleggen. Beurtelings in individuele aandelen en in beleggingsfondsen. Een tandje bijsteken met oog op bereiken van mijn doelstelling.
  • Recent kon ik een gedeelte van mijn VAPZ gebruiken voor de aankoop van een erg bescheiden appartementje. Ik dien intrest te betalen op het ontleende kapitaal, maar dien dit kapitaal niet noodzakelijkerwijze terug te betalen. In voorkomend geval zal het eindkapitaal van mijn VAPZ  daardoor lager uitvallen. Een reden te meer om de beleggingsbesteding van mijn groene stroom-certificaten en de extra stortingen van € 600 te proberen volhouden.
  • Op 4 jaar van mijn pensioen steekt er ongeveer € 75.000 in mijn reserve. Als ik er van uitga dat ik verder 2 x € 600 / maand kan blijven besteden en dat de rendementen van die bedragen op zijn minst de kosten verbonden aan die beleggingen compenseren, dan strand ik bij pensioen (ben nog van lichting die op 65 op pensioen kan gaan) op een bijeengespaard bedrag van +/- € 130.000.

Vroeg begonnen is half gewonnen.

Hoe korter de tijd die je rest om een reserve op te bouwen, hoe zwaarder je inspanning is. In mijn geval laat € 1200/maand weinig ruimte voor veel andere frivoliteiten.

Gelukkig had ik vroeger reeds aan pensioensparen en VAPZ en IPT opgestart. Vooruitzien is het halve werk. Niet voor niets hangt er in mijn kantoor een oude pancarte van verzekeraar Belstar. ” In het verleden nooit aan je toekomst gedacht?” staat er op vermeld.

Wie laattijdig tot de conclusie komt dat hij niet voldoende reserve opgebouwd heeft en dat het wettelijk pensioen (en andere oplossingen zoals erfenissen, werkgerelateerde pensioenbijdragen, … ) niet zal volstaan voor een aangename oude dag zonder financiële zorgen, kan best nog in actie schieten. Al wat je nog bijeenschraapt is dan mooi meegenomen. En de inspanning om niet alles gelijk uit te geven, zal alvast een goede oefening zijn om te wennen aan de inkomstenval, die opruststelling met zich meebrengt.

(*) Econoom Paul Krugman publiceerde per 9/06/2020 zijn opinie “America Fails the Marshmallow Test“. De wil in de VS om COVID-19 te bestrijden ontbreekt. Wellicht is die visie ook van toepassing op ontstaan en verspreiding van de 2e golf van de pandemie in West-Europa

 

 

 

 

 

 

Categorieën
home

Gebuisd of gedelibereerd: onze modelportefeuilles 2020 na een half jaar?

zijn onze modelportefeuilles 2020 gebuisd of niet?
Het mondmasker, symbool van een adembenemende beleggingservaring in het eerste semester van 2020.

Dat het beursjaar 2020 weinig kans maakte om net zo een grand cru als dit van 2019 te worden, was bijna een zekerheid. Maar niemand had op de zwarte zwaan, genaamd Corona, gerekend. Deze dempte de euforie die de maand januari nog kleurde.   Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de fondsen die opgenomen zijn in onze modelportefeuilles niet positief scoren. Zijn onze modelportefeuilles 2020 gebuisd of niet?

Een virus dat een ganse maatschappij in haar greep kreeg en het maatschappelijke- en economische leven lamlegde: niemand had daar op gerekend.

Pandemie: onwaarschijnlijk, maar met grote gevolgen.

Enfin, niet dat de mogelijkheid van een dergelijke uitbraak onbekend was. Op de bijeenkomst van het Wereld Economisch Forum in 2018 stond een pandemie niet opgelijst bij de 10 meest waarschijnlijke -, maar toch bij de 10 grootste gevolgen hebbende risico’s. Dat er bij het uitbreken van Corona geen kant-en-klare handleiding was, is niet zo vreemd. Zolang je de kenmerken van het virus niet kent, kan je niet curatief optreden.

WEF 2018: de 10 belangrijkste risico’s volgens kans op zich voordoen versus impact die zij veroorzaken.

Het stemt echter wel tot nadenken dat er blijkbaar geen basisplan is voor dergelijke situaties. Nu heeft ieder land zowat op eigen houtje de crisis bestreden. Vaak door te kijken wat er in andere landen gebeurde. Dus steeds vertraging bij de uitwerking. En een wirwar van maatregelen, die hoe langer hoe ondoorzichtiger waren. Hierdoor zijn meer slachtoffers dan nodig gevallen. Ook in de economie. We kennen de uitspraak “regeren is vooruitzien”. Maar niet alleen in België blijkt het beleid hierin gefaald te hebben. Een evidentie in een land waar er géén regering is. Ook diverse andere landen stapelden de foute benaderingen op elkaar. Sommigen slaagden er zelf in de werkelijkheid (lange tijd) te negeren (Rusland, VS-federaal-, Brazilië,…).

Maar goed, we gingen onze eigen modelportefeuilles evalueren. Zijn ze nu gebuisd? Of zijn we milder en krijgen ze een deliberatiecijfer? Lees vooral verder.

Wat zijn onze referentiepunten?

Minimumdoel op jaarbasis: een rendement van minstens 4 % halen.

Het ziet er niet naar uit – hoewel het ook niet definitief uitgesloten is – dat we dit doel dit jaar voor de meeste portefeuilles zullen halen. Geen enkele portefeuille kleurt per 01/07/2020 groen. Er zou dus een redelijke serieuze klim moeten plaatsvinden om ons doel te halen. Gezien de koersen vooruitgelopen zijn op de realiteit en niet afgewacht hebben wat de cijfers van het 2e kwartaal voor de meeste bedrijven zouden blootleggen, verwachten we geen wonderen.

Indexen verslaan dan maar?
Waar het niet VOLLEDIG LUKTE.

De ambitie van actieve beleggingsfondsen is het verslaan van referentie-indexen. Het verslaan van de indexen is in feite een basisvoorwaarde om de hogere beheerskosten in vergelijking met passieve beleggingsfondsen te verantwoorden.

Meten = weten.

Omdat onze portefeuilles opgebouwd zijn uit diverse fondsen, kunnen we in feite geen globale referentie-index per portefeuille naar voor schuiven. Om die reden vergelijken we met enkele algemene indexen:

  • Alle 24 modelportefeuilles scoren een hoger rendement (de echte betekenis is tot heden echter “verliezen minder”) dan een gespreide belegging in de Bel 20, de Eurostoxx50 of de Dow Jones Sustainable Europe -index.
  • 1 van de 24 modelportefeuilles scoort nipt slechter dan een gespreide belegging in MSCI All Countries-index. Het is de defensieve portefeuille met inleg van € 10.000. Deze staat per 01/07 op een YTD-verlies van -7,55 % . De hoofdreden hierbij is een onroerend goed-fonds dat slechts 8 % van de totale portefeuille uitmaakt. Maar ze is wel verantwoordelijk voor 1,80 % van het totale verlies.
  • 5 van de 24 modelportefeuilles scoren beter dan de MSCI All Countries-index, maar slechter dan de Dow Jones Sustainable Word-index:
    • De gebalanceerde portefeuille met inleg van € 10.000. Deze klokt momenteel af op een YTD-verlies van – 7,01 %. Hetzelfde onroerend goed-fonds als hierboven is terug de schuldige.
    • De dynamische portefeuille met inleg van € 10.000. Deze staat na de eerste jaarhelft op een verlies van – 7,12 %. Ook in deze portefeuille was het onroerend goed fonds opgenomen. En veroorzaakte het de grootste krater.
    • Ook de 3 portefeuilles met een inleg van € 15.000 staan relatief zwaar in de min. De defensieve versie staat momenteel op – 4,98%, de gebalanceerde versie op – 4,75 % en de dynamische versie tenslotte op -5,14 %. De hoofdschuldige is hier terug dit onroerend goed-fonds, dat met een kleine participatie (2 x 5 % en 1 x 8 %) voor een verlies tekent van 2 x 1,13% en 1 x 1,80 %.
Waar het wel lukte.

18 modelportefeuilles scoren beter dan de 5 indexen. Hieruit kan je besluiten dat gespreid beleggen in duurzame fondsen toch wel een valabele weg is om te beleggen. Natuurlijk, je geld op een spaarrekening houden deed het in deze pandemieperiode nog beter.

De defensieve portefeuilles:
    • Bij de overblijvende defensieve fondsen is het slechtste resultaat bekomen in de portefeuille met inleg van € 30.000. Het YTD-rendement einde semester lag daar op – 3,41 %. De diepste kloof werd daar geslagen door een gemengd fonds dat in Europa belegd (vertegenwoordigd gewicht van 26 % in die portefeuille) en door een aandelenfonds dat eveneens in Europa belegd (gewicht 16 %). De 2 aandelenfondsen die wereldwijd beleggen (samen 33 %) hebben beiden zelfs een positief rendement.
    • Het defensief fonds met het beste resultaat is dit voor een portefeuille met inleg van € 60.000. Het verlies is daar beperkt tot – 2,88 % en wordt voornamelijk veroorzaakt door het reeds vermeldde onroerend goed-fonds (met een gewicht van 9 % goed voor verlies van – 2,03 %).  3 duurzame aandelenfondsen, die wereldwijd beleggen halen hier ook reeds een positief rendement.
De gebalanceerde portefeuilles:
    • Bij de resterende gebalanceerde portefeuilles heeft deze met inleg van € 60.000 het minst gepresteerd. Ze tekent momenteel een verlies op van -3,28 %.  Op Europa gerichte aandelenfondsen met een totaal gewicht van 18 % van de portefeuille zijn hier verantwoordelijk voor een verlies van -1,91%).
    • De gebalanceerde portefeuille die het beste resultaat neerzette is deze met een maandelijkse inleg van € 500. Daar is het resultaat momenteel – 1,89 % sinds begin 2020. Een gemengd op Europa gericht fonds (15 % van de portefeuille) staat hier in voor een verlies van – 1,44 %, terwijl een aandelenfonds dat wereldwijd belegd (16 % van de portefeuille) bijdraagt met een winst van 1 %.
De dynamische portefeuilles:
    • Hier zijn het 2 versies van de portefeuille die het slechtste resultaat neerzetten. De modelportefeuille met een maandelijkse inleg van € 100 en deze met een eenmalige inleg van € 3.000. Beiden staan momenteel op een YTD-rendement van  – 2,50 % .Het reeds genoemde Europese gemengd fonds (15 % van de portefeuille) draagt 1,44 % bij in dit verlies, maar een wereldwijd aandelenfonds (22 % van de portefeuille) zorgt  ook nog eens voor een waardevermindering van 1,47 %. Gelukkig is er ook een wereldwijd aandelenfonds aanwezig dat reeds winstcijfers optekent.
    • De beste van de 24 modelportefeuilles is per 30/06 de dynamische portefeuille met een inleg van € 30.000. Het verlies is daar voorlopig sinds het jaarbegin binnen de perken gebleven (-0,85 %). Het zwaarste verlies wordt daar momenteel veroorzaakt dooreen aandelenfonds dat op Europa gericht is (20 % van de portefeuille en verantwoordelijk voor verlies van – 2,11 %). Gelukkig is er een wereldwijd beleggend aandelenfonds in deze portefeuille aanwezig dat de zaak weer rechttrekt. Met een gewicht van 25 % in de portefeuille tekent het voor 3 % winst in de portefeuille.

Rendement versus objectiveringsscore

Het doel van onze objectiveringsscore: zelfbedrog tegengaan

Met onze objectiveringsscore proberen we diverse elementen van een fonds te wegen. Niet alleen de duurzaamheid van het fonds, ook het rendement en de kostenstructuur. Idealiter zou een hoge objectiveringsscore voor de portefeuille zich ook moeten vertalen in een beter rendement van de portefeuille.

De 5 modelportefeuilles met hoogste objectiveringsscores.

Omdat perfectie niet bestaat en je door spreiding automatisch een lager cijfer behaald dan dit van je topfonds, zijn er slechts 5 portefeuilles die in onze objectiveringsscore meer dan 6 op 10 haalden.

Hoe scoorden deze portefeuilles op de factor behaald rendement?

  • de portefeuille met de hoogste objectiveringsscore (6,99) haalde ook het hoogste rendement
  • de portefeuille met de 2e hoogste objectiveringsscore (6,84) haalde de 6e plaats op basis van rendement
  • de portefeuille met de 3e hoogste objectiveringsscore (6,53) haalde de 12 plaats op basis van rendement
  • de 2 portefeuilles met de 4e hoogste objectiveringsscore (6,10) haalde de 17e plaats op basis van rendement
  • de portefeuille met de 5e hoogste objectiveringsscore (6,05) behaalde de 11e plaats op basis van rendement
De 5 modelportefeuilles met laagste objectiveringsscores.
  • de portefeuille met de laagste objectiveringsscore (4,56) haalde de 23e plaats op basis van rendement
  • de 2 portefeuilles met de 2e laagste objectiveringsscore (4,95) haalde een 7e plaats binnen op basis van rendement
  • de 2 portefeuilles met de 3e laagste objectiveringsscore (5,16) haalden de 22e en 24e plaats op basis van rendement
  • de portefeuille met de 4e laagste objectiveringsscore (5,44) haalde de 5e plaats binnen op basis van rendement
  •  de portefeuille met de 5e laagste objectiveringsscore (5,48) haalde de  2e plaats binnen op basis van rendement

Besluit: Er lijkt een correlatie te zijn tussen objectiveringsscore en rendement, maar deze is niet absoluut. Er zijn zelfs enkele tegenindicaties.  Echter, gezien we hier maar terugkijken op een korte periode (6 maand), waarin dan ook nog een onvoorziene catastrofe plaatsvond, moeten we oppassen met interpreteren.

Conclusie

  1. In absolute cijfers zien de prestaties van onze modelportefeuilles er niet goed uit.  Een rendement onder nul is een reden tot een fikse buis.

    zijn onze modelportefeuilles 2020 gebuisd of niet?
    De cijfers zijn niet positief. Maar dat ze diverse indexen kloppen is een troost. Het toont aan dat gespreid duurzaam beleggen een zinvolle strategie is.
  2. In vergelijking met enkele referentie-indexen scoren ze wel goede punten. Zullen we dan toch maar delibereren?
  3. De keuze om in eerder defensieve portefeuilles ook een vastgoedfonds in te schuiven is op heden een vergissing gebleken.
  4. De beursklim na de instorting van maart situeerde zich vooral buiten Europa (VS, …). De keuze voor enkele Europese beleggingsfondsen blijkt niet de gelukkigste te zijn.
  5. In dit alles moet in het achterhoofd gehouden worden dat we hier evalueren op erg korte termijn. Beleggen moet toch gezien worden als een lange termijngebeuren. Anders is het eerder speculeren. Op lange termijn kunnen de conclusies die hier gemaakt worden hun geldigheid verliezen. Om die reden is de keuze voor spreiding in de portefeuilleopbouw nu niet opportuun gebleken. Maar daarom verliest deze haar geldigheid niet.
Categorieën
home

De eigen portefeuille in juni 2020

bij de eigen portefeuille blijft het verlies verder slinken
Nobody knows the troubles we (‘ll be) see(n).

Het tweede kwartaal van dit Coronajaar is afgelopen. De schade door Covid-19 veroorzaakt is nog moeilijk globaal in kaart te brengen. De cijfers over dit tweede kwartaal zullen voor veel bedrijven uitzonderlijk zwak zijn. De lockdown begon immers eind maart en duurde op veel plaatsen tot flink voorbij de 2e kwartaalhelft. Hoewel er tekenen van economische herneming zijn, zijn er ook tal van sectoren waar de opstart nog in haar kinderschoenen staat. De eerste ontslaggolf is al aangespoeld (Volvo, Hilton, …). Een fellere kan na de zomer toeslaan.

De aandelenkoersen lijken losgekoppeld van bovenstaande realiteit. Na de felle terugval in maart, kwam er in de volgende maanden een opstanding. Het lijkt alsof beleggers collectief zweren dat de heropleving aan de deur staat. We durven er ons hoofd echter niet op verwedden.

Ook bij de eigen portefeuille blijft het verlies verder slinken. Ze staat nu -op het einde van het eerste semester- op  – 4,93 % (YTD).

Bijdrage aan klimaatverandering nu ook gewogen in onze portefeuille.

In de visualisatie van onze portefeuille hebben we een extra kolom ingelast. Via climetrics (*) kunnen we ook een inschatting van de portefeuille op de klimaatproblematiek meegeven. De berekeningsmethode van climetrics houdt rekening met 3 thema’s, die elkaar onderling beïnvloeden:  de vermindering van de uitstoot van broeikasgassen, het beheer van watervoorraden en de bestrijding van ontbossing. Hoe hoger de score (max = 5), hoe beter een fonds de noodzakelijke overgang naar een koolstofarme samenleving ondersteunt.

Hoe werkt de opwarming van de aarde

U vindt de gegevens (voor zover beschikbaar per fonds) in kolom V terug. Als er een vakje in geel ingekleurd is, betekent dit dat climetrics voor dit fonds geen scoring geeft/heeft. Het eindcijfer voor de totale portefeuille is om die reden alleen het gewogen gemiddelde van de fondsen waarop een scoring gegeven werd. We hebben voor zover als mogelijk de scoring van alle fondsen die wij verdelen nagekeken en opgelijst. Climetrics wil echter niet dat we deze gegevens voor commerciële redenen gebruiken. U zal ze dus niet terugvinden op deze site.

Vanaf 2021 beperkte wijziging in berekening objectiveringsscore.

objectiviteit nastreven: een proces dat altijd verbetert kan worden

We hebben aan climetrics gevraagd om hun cijfers te kunnen gebruiken in onze objectiveringsscore.

Vanaf volgend jaar zullen we de klimaatbijdragen van een fonds daarom op een nieuwe manier berekenen. In plaats van 10 % van onze score toe te kennen aan de Morningstar Fossil Fuel Involvement en Carbon Risk-score, zullen we daar voortaan slechts 5 % waarde aan toekennen en de andere 5 % verdelen op basis van de climetrics-cijfers. Door 1 criterium af te checken bij 2 ipv. 1 instantie, hopen we onze objectiviteit nog iets verder uit te bouwen.

(*) we hebben Climetrics (CDP) toelating gevraagd voor het omschreven beperkt gebruik van hun gegevens per 22/06. We ontvingen een reply met melding dat behandeling meestal slechts 3 tot 5 werkdagen in beslag neemt. Tot heden (03/07) ontvingen we geen reactie. We hebben speciaal 2 dagen extra gewacht om dit blogbericht met resultaten van onze portefeuille te presenteren. Zo we alsnog verbod zouden krijgen voor het gevraagde gebruik, zullen we dit uiteraard terugdraaien. Ondertussen huldigen we het principe “wie zwijgt stemt toe”.