Infoavond 10/10 BIB Harelbeke

Blokkeer je agenda. Zo kan je op 10/10 om 19u30 aanwezig zijn bij de infoavond “Méér dan geld! geld als hefboom voor een duurzamere wereld” (*) in de BIB te Harelbeke.

uitnodiging Infoavond 10 oktober BIB Harelbeke "Méér dan geld!
Uitnodiging infoavond “Méér dan geld!”

Welzijnharelbeke, de minder stigmatiserende naam voor de OCMW-diensten van die westvlaamse stad, wil met zijn activiteit aandacht besteden aan financiële vorming. Meer bepaald aan “duurzaam beleggen”. Omdat we met ons geld ook de transitie naar een rechtvaardiger wereld kunnen ondersteunen.

Ethisch Beleggen zal er als gastspreker aanwezig zijn. Altijd al willen weten hoe & waarom we welke fondsen verkiezen? Of wat onze werkwijze nu juist is? Waag je kans!

We worden geflankeerd door:

Samen behandelen we verschillende invalshoeken rond het maken van financiële keuzes. Mogelijkheden waar je misschien zelf nog nooit bij stilstond.

Het is een kosteloos evenement, waar je toch waardevolle inzichten opdoet. En geldige argumenten vindt om je financiële handel en wandel voortaan anders aan te pakken.

Het volstaat je nu even aan te melden bij bren.derycke@welzijnharelbeke.be. En op de avond zelf met een frisse kop én een open geest aanwezig te zijn.

————————

(*) De infoavond is een activiteit in het kader van de Week van de Fair Trade (van woensdag 2/10 tot zaterdag 12/10).
Eerlijke handel heeft als doel om alle producenten en arbeiders toegang te geven tot een leefbaar inkomen. Dit eist ook inzet van de consument.

  • Is hij (m/v/x) bereid af te zien van persoonlijk gewin (lage prijs in de winkel) om de koek beter te verdelen?
  • Of blijft hij een miniatuur-kapitalistje tuk op eigen winstmaximalisatie? Waardoor hij met zijn egoïstische keuze de prijsdruk hogerop in de productieketen blijft ondersteunen.

Blood on the Trackers?

Hoe reageren de immens populaire indextrackers in tijden van recessie? ETF’s (exchange-traded funds) zijn al enkele jaren aan een steile opmars bezig. Ze worden ook “indextrackers” genoemd. In feite willen ze zo getrouw mogelijk een bepaalde beursindex benaderen. Ze worden vaak als alternatief voor actief beheerde fondsen gezien. Trackers werden door de dit jaar overleden John Bogle in de markt gezet als een goedkoop (en beter) alternatief voor de klassieke beleggingsfondsen. Beter omdat er veel minder geld aan de vingers van de fondsbeheerders bleef plakken én omdat volgens diens onderzoek de actief beheerde fondsen gemiddeld niet beter presteerden dan de indexen zelf. Goedkoper omdat ze lagere kosten hebben. Bij het volgen van een index is er minder studiewerk en beheer nodig. Met een boutade: een goede kopiemachine volstaat.

Accident waiting to happen?

Ondanks hun populariteit lezen we de laatste tijd af en toe waarschuwingen ten overstaan van de ETF’s. Hun omvang is zo groot geworden dat ze mogelijk een dreiging voor het financieel systeem zouden uitmaken. De ETF’s worden daarbij omschreven als “financiële zeepbellen, die wel eens in het gezicht van hun onderschrijvers zouden kunnen uiteenspatten“. Staat er een bloedbad voor de deur? Spreken we straks van ‘Blood on the Trackers’?

bieden indextrackers in tijden van recessie een Shelter from the Storm?
Een bloedspoor in voorbereiding?

“Blood on the Tracks” is een essentieel album van Bob Dylan. Op dit album staat onder meer het nummer “Shelter from the Storm“. En dat is net 1 van de kernpunten van kritiek op het trackersverhaal. Zullen ze voldoende kunnen weerstaan aan een ernstige recessie? Bieden ze in crisistijden een veilige schuilplaats voor de belegger?

In een artikel verschenen op 30/08/2019 op de site Finanzen.nl  wezen 7 topbeleggers op de negatieve kanten van indexbeleggen.

Tegenover die 7 werd alleen maar Warren Buffett gezet. Van Buffett is geweten dat hij onlangs een boontje ontwikkelde voor ETF’s. Het past om aan te stippen dat de kritiek komt van professionelen, die wellicht zelf actief in de markt zitten. Al dan niet gelieerd aan actieve beleggingsfondsen: de door ETF’s uitgedaagde (bedreigde?) soort. Hun kritiek is dus mogelijk (deels) vooringenomen.

ETF bashen.

Zo is er de eerder venijnige opmerking van Robert Shiller, Nobelprijswinnaar Economie. In 2017 zei deze dat passief beleggen beleggen eerder tot een spel maakt in plaats van een ernstige bezigheid. Je intellectuele kennis wordt er niet meer in uitgedaagd. Je parasiteert in feite op het denkwerk van de analisten die wel actief beleggen. Shame on you! Dit is een eerder morele veroordeling. Misschien begrijpelijk voor wie de oude waarden in ere houdt, maar onze maatschappij draait nu eenmaal gedeeltelijk op een freeriders-mentaliteit (denk aan last-minuteboekingen van (vlieg)reizen, Black Friday-aankopen in VS (Europa volgt al een beetje) of Singles day in China, …).

Zelfs John Bogle sprak in zijn laatste levensjaar over de problemen veroorzaakt door de producten waarvan hij de geestelijke vader is. Door de sterke opgang van de ETF’s verwacht hij dat deze binnenkort al meer dan de helft van alle Amerikaans aandelen zouden bezitten. Dergelijke concentratie is niet automatisch in het belang van de bedrijven of van de beleggers.

Michael Burry wijst er dan weer op dat gezien de indextrackers zoals het woord zelf zegt “de index” volgen, ze automatisch hun beleggers opzadelen met een te groot percentage van grote bedrijven. Bedrijven die kleiner zijn en niet in een index opgenomen zijn, zijn hiervan de pineut.  We zouden (in de VS) op het punt gekomen zijn dat kleine ondergewaarderde ‘waarde’aandelen minder kans maken om opgepikt te worden door beleggers. Waardoor kansen op rendement niet gegrepen worden. Hij -die ook in voor 2008 de huizenbubbel ontwaarde- heeft het expliciet over een ‘bubble’.

De impact van een recessie.

Beleggers worden nerveuzer omdat het R-woord weer begint te circuleren. Vermogensbeheerders vrezen dat passieve beleggers dan kunnen aankijken tegen grote verliezen. Want wat gebeurt er bij een onverwachte marktdaling? Dan probeert iedereen op hetzelfde moment naar de uitgang te lopen. Dit kuddegedrag zou de problemen alleen maar groter maken, denkt Jeffrey Gundlach. Kuddegedrag heeft verwoestend effect op de waarde. Denk maar even terug aan de periode eind 2008/begin2009, waar ze een zichzelf versterkend patroon (een lawine van waardedalingen) veroorzaakte. Zal in tijden van recessie hetzelfde zich niet voordoen met de houders van  indextrackers?

Howard Marks wijst op de paralellen tussen de enorme groei van ETF’s én de bullmarkt die vanaf maart 2009 ontstond. ETF’s waren de marktlievelingen in de opgaande lijn. Zullen ze dit blijven als de kansen keren? We hebben hier geen ervaring mee. En dus is er hier geen garantie voor.

Zullen beleggers in indextrackers in een recessie zich voelen als die uit de crash van 1929?
Als de wanhoop toeslaat en de verliezen oplopen

Carl Icahn haalde er in 2018 zelfs de crisis van 1929 bij. Hij wees er op dat sommige ETF’s met een grote hefboom werken. Ze trekken wellicht op hebzucht beluste (en naïeve) mensen aan. En zoals geweten waren een flink pak tijdelijk nieuwe rijken bij uitbreken van de crisis in 1929 de wanhoop nabij.

Bill Adams tot slot wijst er op dat beleggen ook vooruitkijken is. Iets wat actieve beheerders meer zouden doen dan passieve volgers. Van actieve beheerders mag je dan verwachten dat ze hun fondsen klaarstomen voor een aankomende recessie. Bijvoorbeeld door gedeeltelijk uit de markt te stappen, verschuivingen van ‘groei- naar waardeaandelen’ te voorzien. Actief beheerde fondsen zouden hun beleggers dus minder laten bloeden als een zware crisis uitbreekt.

The proof of the pudding is in the eating.

Wie gelijk heeft, is zonder crisis moeilijk uit te maken. Achter een vlag lopen, die steeds meer volk aantrekt, is klassiek menselijk gedrag. Maar is het ook veilig? Of biedt het alleen schijnveiligheid? Het antwoord op de vraag hoe indextrackers in tijden van recessie reageren, kunnen we dus niet beantwoorden. De vraag stellen noopt alvast tot nadenken. Hoe valabel acht ik de geformuleerde bedenkingen? Afhankelijk van hoe je er over denkt, zal je je strategie moeten aanpassen. Doe je dat niet, dan kan de pudding wel eens zeer zuur smaken.

 

 

 

 

De eigen portefeuille in augustus 2019

China Crisis Best ofDe eighties popgroep China Crisis had in onze contreien zijn grootste hit met het nummer Wishful Thinking. Het zal een begoocheling zijn die ook veel beleggers de laatste weken hadden. Het oppoken en blussen van de handelsoorlog tussen de VS en China zorgde begin augustus terug voor een globale achteruitgang op de beurzen. Die stopte midden de maand toen Trump blijkbaar terug olie op de golven goot.

Steekt Hongkong het vuur aan de lont?

Nochtans is het niet alleen op handelsvlak onrustig in China. In Hongkong, dat sinds 1997 een onderdeel werd van China, maar er nog steeds een eigen rechtssysteem kan op nahouden, blijft het protest tegen de uitleveringswet duren. Het protest wordt grimmiger en verbreedt tot een vraag naar echte democratische verkiezingen. Afhankelijk van de posities hekelt men het politiegeweld of omschrijft men de protesteerders als gewelddadig tot zelfs terroristisch. Deze laatste omschrijving zou een vrijgeleide kunnen geven aan de Chinese autoriteiten om militair in te grijpen. 30 jaar na het drama op het Tiananmen-plein houden de Chinezen liever een andere spiegel voor aan de wereld. Maar escalatie is mogelijk. En ze zou zelfs kunnen aangestoken, worden door Amerikaanse invloed nu de president daar door de “zelfmoord” van zijn dubieuze vriend Epstein een afleiding nodig heeft om niet nog meer als een ordinaire pussygrabber in beeld te komen.

KAL en protagonisten in de handelsoorlog
Cartoonist KAL heeft in augustus 2018 het absurde van de handelsoorlog en haar sturende ego’s getekend.

Belegger (shorter) Steve Eisman ziet in de chaos in Hongkong zelf een potentiële zwarte zwaan. En dan komt het schrikbeeld van augustus 2015 weer naar boven. Inderdaad: de China crisis. De groeicijfers wereldwijd vallen tegen, mede door de onzekerheid van de handelsoorlog en het stokken van de uitvoer naar China. Zeker de Europese autosector lijdt hier onder. En met al haar toeleveranciers is de economische uitval drastisch.

Dat in die situatie ook +/- de helft van Europa zonder stabiele regering zit, de nieuwe Europese Commissie zich nog op gang moet trekken en er in Groot-Brittannië met rasse schreden een no-deal Brexit nadert, doet ook de financiële vooruitzichten geen goed.

Het R-woord of een verlenging van de Bunny Market?

De rentes blijven dalen en ook de beurskoersen namen de laatste weken flink wat gas terug. Uiteraard kleurt dit ook af op onze portefeuille. Deze zakte in augustus met 3,22 % en staat nu sinds  het jaarbegin op een rendement van 15,59 %.

Er is sprake van een recessie en af en toe lees je van een catastrofescenario’s (genre 2008 – google maar eens op “financiële crisis in aantocht”).  Nu de hoed van Mario Draghi leeg lijkt is het maar te vraag wat die van opvolgster Christine Lagarde bevat?

Natuurlijk zijn er steeds doemdenkers. Sommigen koesteren dit om er garen bij te spinnen (merk bijvoorbeeld de gestegen aandacht voor goudaankoop op). Toch zijn er ook indicaties dat alles niet zo’n vaart zal lopen. Zo kent de befaamde Baltic Exchange Dry  Index momenteel zijn hoogste punt in 4 jaar. Als je de grafiek sinds 1985 bekijkt, dan zie je echter dat deze zich toch nog steeds op een redelijk normale hoogte bevindt. De index geeft ruwweg de handel in grondstoffen weer.

Kortom, het worden spannende maanden. Wat niet belet dat de berg uiteindelijk een muis baart. En dan beleven we gewoon een zoveelste rondje in de konijnenmarkt, die de beurs geworden lijkt de laatste jaren. Huppelend op en neer, maar uiteindelijk zonder in een duidelijke richting te bewegen. Het lijkt er precies op dat we om stieren te zien beter op een boerderij en om beren te zien beter in een dierentuin vertoeven. Op de beurs lijken de betrokken dieren  niet meer te vinden.

Maar misschien tovert het rare konijn Boris Johnson toch nog een extra verrassing uit zijn hoed. Zijn actie om het parlement buiten spel te zetten tot net voor de Brexit-deadline, heeft de nieuwsdiensten wel verrast, maar haalde de beurzen niet onderuit.

 

 

Athora gunt je tijdelijk (van 26/08 tot 31/10/2019) 2 % extra.

Athora is een nieuwe naam in het verzekeringslandschap in België. Toch is de verzekeraar niet onbelangrijk. Ze heeft met name de zakenbundel van verzekeraar Generali Belgium overgenomen. De nieuwe naam werd vorig trimester uitgerold. Nu pakt deze verzekeraar uit met een taksactie. De premietaks van 2 % op haar beleggingsverzekeringen vervalt, mits u een storting doet van minimum € 10.000.

Verzekeraar betaalt de belasting in plaats van de klant.

Enfin, dit is een beetje verkeerd voorgesteld. Een taks in België die niet geïnd wordt? Dit is ongebruikelijk. In voorkomend geval betaalt niet de klant, maar wel de verzekeraar deze taks aan de overheid. Het scheelt toch een slok op een borrel (Op een inleg van € 10.000 beleg je in feite € 200 meer dan wat je normaal kan doen. Je kans op behalen van positief rendement is dus hoger, want je hebt minder kosten.)

Ook andere verzekeraars pakken soms met taksacties uit

Nu zijn er nog verzekeraars die regelmatig taksacties doen op Tak 21 of Tak 23-producten. Dit is een vorm van nudging om de verkoopscijfers te stimuleren. We denken onder meer aan NN Belgium of Allianz. Maar deze verzekeraars leggen de lat meestal flink hoger (vb. premietaks valt weg vanaf inleg van € 50.000).

Waarom we hier aandacht aan besteden?

  • Omdat de actie van Athora toegankelijker is vanaf een kleinere inleg én
  • omdat in het aanbod beleggingsverzekeringen van Athora ook enkele fondsen schuilen die relatief gunstig scoren op vlak van duurzaamheid

Hun actie geeft u misschien dat bijkomend duwtje om je geld positiever te gaan beleggen.

Om het u gemakkelijk te maken, selecteerden we 2 mogelijke opties: een gebalanceerde portefeuille en een dynamische portefeuille.

De gebalanceerde portefeuille

Deze kan als 100 % duurzaam gezien worden. (We gebruikten volgend criteria: een fonds dat 3 globes ontvangt bij de Morningstar Sustainability Rating telt mee als 50 % duurzaam. Een fonds dat meer dan 3 globes bevat werd volledig als 100 % duurzaam ingeschaald.). Ze scoort op vlak van risico 4,41 op schaal van 7 en heeft daarmee een gematigd risico. Hieronder vindt u de samenstelling. De rendementen per fonds zijn omgerekend naar hun gewicht in de totale belegging.

Naam Fonds%return 10 jaarreturn 5 jaarreturn 2018YTD tot 22/08/19
Athora DNCA Invest Eurose 30 1.370.46-1.431.22
Athora Funds For Good Cleantech 20 2.581.41-1.511.97
Athora Trusteam Roc A 20 0.001.480.320.90
Athora Echiquier Arty 30 1.480.51-1.901.69
TOTAAL100 5.443.86-4.525.79

De dynamische portefeuille

Deze is slechts grotendeels duurzaam (we bepalen dit op 80 % op basis van hogervermelde omschrijving). Deze portefeuille scoort op vlak van risico 5,04 op een schaal van 7. Ze heeft dus een hoger risico. Hieronder vindt u de samenstelling. De rendementen per fonds zijn omgerekend naar hun gewicht in totale belegging.

Naam Fonds% return
10 jaar
return
5 jaar
return
2018
YTD tot
22/08/2019
Athora DNCA Invest Eurose200.920.31-0.950.82
Athora Funds For Good Cleantech202.581.41-1.511.97
Athora Fidelity Funds -World Fund202.612.201.183.53
Athora R Valor F202.291.650.223.77
Athora Trusteam Roc A200.001.480.320.90
TOTAAL1008.47.05-0.7410.99

De cijfers van 2018 laten in beide gevallen zien dat beleggen op korte termijn ook risico op verlies inhoudt.

Bezint, eer ge bemint.

Een belegging kiezen louter op basis van een (eenmalig) kostenvoordeel is niet erg genuanceerd. Maar soit, veel mensen kopen ook spullen tijdens een soldenperiode.  Goedkoper doet nu eenmaal verkopen.

Via deze link kan je van alle Athorafondsen, hun rendementen, risico-indeling, …. aantreffen. Je kan ook via de fondsnaam aan bijkomende informatie komen. We verzoeken u deze informatie te consulteren.

Let ook op details

Er zijn ook enkele vormvereisten die moeten nageleefd worden om van die taksactie te kunnen genieten. En Athora behoudt zich het recht voor om de actie vroeger dan aangekondigd te beëindigen. Alle informatie hierover kan u bij Ethisch Beleggen (of verzekeringsmakelaar Coverbel) bekomen.

Dieselgate, the sequel.

Wat voorafging

Volkswagen versus Volksgezondheid

De Volkswagen-groep leed enorme imagoschade toen het per 21/08/2015 -na een jaar ontkennen- alsnog noodgedwongen toegaf vervalsingssoftware ingezet te hebben. De uitstootnormen die de auto’s van het bedrijf moest naleven werden in de praktijk bij lange na niet gehaald. Door middel van sensoren wist een wagen dat hij zich op een testbank en niet in real life bevond. De software van het voertuig zorgde er dan voor dat de wagen aan de stikstofoxidenorm voldeed. Eens op de weg werd deze begrenzing terug afgezet. En pompte de wagen tot 50 keer meer giftige stoffen de lucht in dan toegelaten door (een al door autolobbygroepen beïnvloedde) bescheiden Europese standaard. Volgens schattingen koste dit in Europa ruim 44.000 gezonde levensjaren en veroorzaakte dit ruwweg 5.000 vroegtijdige sterfgevallen (cijfers tot 01/2016). Dit lezen we op de Wikipediapagina onder het lemma Emissieschandaal.

De gevolgen van Dieselgate, deel 1.

Dit alles kostte de VW-groep ettelijke miljarden aan beurswaarde en boetes. De wetgever in de VS was duidelijk strenger dan deze in Europa. Volkswagen bekende er in 2017 schuld aan samenzwering, tegenwerking van de rechtsgang én schending van de Amerikaanse milieuwetten.

In de nasleep van het schandaal bleek dat ook andere merken boter op hun hoofd hadden en dat de regelgever in Europa erg laks was. Het belang van de industrie primeerde er boven de luchtkwaliteit van haar burgers.

Europa verscherpte inmiddels zijn regels. Tegen 2030 moet de CO2-uitstoot van wagens met 37,5 % en van bestelwagens met 31 % verminderen ten opzichte van de norm van 2021 (gemiddeld 95 gr CO2/km).

Dit alles is bijv. voor een merk als LADA voldoende om de Europese markt te verlaten. De nieuwe regels werken op basis van gemiddelden. Dat laat autofabrikanten toch nog wat ruimte. En zo zie je ook lucratieve deals ontstaan tussen vreemde allianties (vb. tussen Fiat Chrysler en Tesla).

Luister naar mijn woorden,….

Je zou verwachten dat Volkswagen dan ook zijn pokkebest doet om zijn blazoen op te poetsen. En ja, hoor, aan goede intenties geen gebrek. Op hun website hebben ze een uitgebreid hoofdstuk gewijd aan duurzaamheid. Zo kan je er lezen dat ze een groene lening van 1 miljard euro afgesloten hebben voor hun submerk Porsche. Meer dan 100 institutionele beleggers tekenden hierop in. Hun project werd -luidens hun site- aan strenge audits onderworpen door raters als ISS ESG en the Climate Bond Initiative. We vermoeden dat sommige van deze beleggers niet gelukkig zullen zijn bij de rest van dit verhaal. Tenzij het hen natuurlijk alleen gaat om een lucratieve deal in een wereld van negatieve rentes.

Maar kijk niet naar mijn daden.

Bovenstaande lijkt echter toch deel uit te maken van oogverblinding (greenwash), als we naar de praktijk van de Volkswagengroep kijken. Zo blijkt dat nu ook bij de fix voor de sjoemelsoftware zelfs gesjoemeld werd.

Dit werd uitgebracht door Teslarati. Nu is dit een website die zich vooral focust op TESLA, SPACEX en hun bezieler Elon MUSK. Ze zijn -als fanboys- misschien niet de meest objectieve bron. Nochtans lijkt hun informatie -hoe ongelooflijk ook- toch op een ernstige bron gebaseerd, met name een Duitse rechtbank.

Een rechtbank in Düsseldorf kwam tot de conclusie dat de softwarefix die Volkswagen uitbracht om de sjoemelsoftware te neutraliseren slechts onder beperkte omstandigheden zijn functie waarmaakte. Haar officiële functie  was om bij de betrokken wagens de uitstoot veel minder vervuilend te maken, zodat de auto’s wel zouden beantwoorden aan de wettelijke normen. De fix blijkt echter alleen te werken bij buitentemperaturen tussen 10 en 32 ° Celsius. Is het warmer of kouder? Dan blijft de wagen evenveel als vroeger vervuilen, zelf al installeerde een garagist de fix.

  • Nu stijgen de buitentemperaturen -ondanks klimaatopwarming- in een groot deel van Europa zelden boven de 32 °. Maar als ze het doen, doen ze het in vakantieperiodes. Momenten dat ganse volksverhuizingen aan de gang zijn en erg veel kilometers gereden worden.  En vergeten we niet dat het merk (o.m. via submerk Seat) ook in het zuiden van Europa goed aanwezig is.
  • Wat de temperatuur onder de 10 ° betreft: die kennen we hier tijdens een flink aantal wintermaanden. En hoe noordelijker wij ons begeven hoe langer deze periode duurt.

De te verwachten gevolgen voor Volkswagen van Dieselgate, deel 2?

Naar de buitenwereld kwam Volkswagen dus met een oplossing die een redelijk groot placebo-effect heeft. De patiënt denkt dat hij geholpen is, maar is gewoon in de luren gelegd.

De Duitse versie van Wallstreet-Online vermeldt dat door deze uitspraak het Dieselschandaal terug van nooit weggeweest is.

  • De wagens bij wie ondertussen de fix geinstalleerd is, rijden in feite opnieuw illegaal (wegens overschrijden van uitstootnorm) op de baan.
  • Tevens zou dit de verjaringstermijn voor schadevergoeding stuiten. Volkswagen heeft zich tot heden op het standpunt gesteld dat schadeaanspraken tot 3 jaar na bekendmaken van Dieselgate konden ingediend worden. Alles wat later kwam zou als verjaard beschouwd worden. Nu hun oplossing in feite een nepoplossing blijkt te zijn, mag men stellen dat het probleem nooit verholpen is. En dat die termijn van 3 jaar dus gestuit is.

In dit licht gezien klinken de hernieuwde pleidooien van het bedrijf voor diesel wrang. Je zou je normalerwijze eerder aan bijkomende financiële aderlating bij het bedrijf verwachten.

Clementie voor een recidivist?

Bis repetita non placent” leerden we tijdens onze Latijnse les. Bart De Wever kan je uitleggen wat dit betekent. Beschik je niet over zijn rechtstreekse lijn, dan geven we hier weg dat “herhalingen niet in goede aarde vallen“.

We leven in 2019. Van een belangrijk bedrijf mag je verwachten dat het zich -naast winstbetrachting- verantwoord opstelt. Doelbewust cijfers, die de gezondheid van duizenden mensen beïnvloeden, manipuleren? Het is een schande. Je bent hiervoor publiekelijk op de vingers getikt, bent daar ook financieel voor beboet en je blijft volharden? Het is een dubbele schande.

Informeren of amuseren?

Maar waar blijft de aandacht hiervoor bij de media?

Maar dat een belangrijke multinational ons blijft belazeren en onze gezondheid verder aantast, waar konden we dit lezen, horen of zien? Als je o.m. de zin voor (noodzakelijke) attitudevorming nav. klimaatverandering wil voeden, dan heb je hier toch een rol te spelen?

  • Is de autolobby zo machtig dat dit tussen de plooien verdwijnt?
  • Wil de economisch- en financiële pers- in de ban als ze zijn door de vrees voor recessie- de geteisterde autosector in Europa ontzien?
  • Of is het pure onverschilligheid?

Vreemd alvast als je weet dat elke Tesla die uitbrandt of waar een zwaar ongeval mee gebeurt in quasi elk persorgaan obligaat zijn aantal tekstregels (al dan niet met foto) krijgt.

 

 

 

Den Uyl blijft in de olie

Met de carnaval-schlager Den Uyl is in de olie hadden Vader Abraham en Boer Koekoek in 1973 een grote hit in Nederland. Het lied speelde in op de oliecrisis. Een gevolg van de boycot door olieproducerende landen van Nederland wegens wapenleveringen en hun pro-Israëlstandpunten. Joop den Uyl was er toen premier.

de kasseien van 1968 waren toen nog bruikbaar.

Volgens diens Wikipediapagina pleitte hij voor “verbeelding aan de macht” en geloofde hij in een maakbare samenleving. Een idealist dus. Zeker geen uilskuiken. Vanuit onze hedendaagse kijk (met de achteruit zicht vertekening) kunnen we wellicht ook een zekere naïviteit toevoegen.

De Uil is van oudsher een symbool van wijsheid.

Als nachtdier kan een uil dingen zien die anderen niet zien. Pallas Athena, de Griekse godin van de wijsheid, was daarom ook altijd vergezeld van een uil.

Wat baten kaars en bril, als …

Het leek dan ook dat de Noorse centrale bank, de beheerder van het Noorse Staatsfonds een vooruitziend én weloverwogen standpunt innam, toen die zich in november 2017 voornam zich terug te trekken uit olie- en gasinvesteringen. Het fonds zou zich daarmee aligneren met de klimaatakkoorden van Parijs en de divestment-beweging.

Het Government Pension Fund Global, dat gezien moet worden als het pensioenspaarfonds van alle Noren is de grootste staatsinvesteringsmaatschappij ter wereld. Het bevat +/- 900 miljard euro aan beleggingen. Geld dat voornamelijk uit de olie-en gaswinning voor de Noorse kusten gewonnen wordt.

Verwacht werd dat de beslissing van dit fonds trendsettend zou zijn voor andere fondsen. En dus een grote kapitaalsbeweging weg van fossiele brandstoffen zou op gang brengen.

Maar tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren. Willem Elsschot wist dit al.

De uil is echter ook het symbool van domheid.

Die wetten en praktische bezwaren hebben er nu voor gezorgd dat de berg een muis gebaard heeft. Anderhalf jaar na het voornemen van de Noorse centrale bank besliste de regering: “het hoeft zo geen vaart te lopen“. Een adviescommissie vond de radicale trendbreuk toch niet zo’n goed idee. En kwam met een compromis op de proppen.

  • Wat niet kan?: Beleggen in bedrijven die alleen bezig zijn met de zoektocht naar – én de productie van olie en gas komen op de zwarte lijst.
  • Wat wel kan?: Bedrijven die ook bezig zijn met hernieuwbare energie mogen in de portefeuille van het Noorse fonds blijven. Grote olie- en gasproducerende bedrijven als Shell en Exxon vallen derhalve niet af.

Een soort mossel -, noch vishouding waarmee het parlement toont geen ruggengraad te hebben? Of een evenwichtig Salomonsoordeel? Afhankelijk van je opstelling neig je naar 1 van beide inschattingen. Maar in alle geval: weg voorbeeldfunctie!

Het Ministerie van Financiën verwacht er dat de groei in hernieuwbare energie in het komend decennium zal komen van bedrijven wiens basisactiviteit juist géén hernieuwbare energie is. Ze wil op deze groei kunnen inspelen en er in kunnen investeren.

Bij de beslissingen wogen vooral financiële overwegingen én niet klimaatoverwegingen door. Men wil dat de rijkdom van het land minder sterk afhankelijk is van de olieprijs (denk: aan daling ervan).

In een tijd waarin de klimaatopwarming nog rapper lijkt te gaan accelereren dan voorzien in de al dramatische rapporten van vroeger, oogt die beslissing toch niet als de meest verstandige. Je zou ze “oliedom” kunnen noemen.

Schrijver van de blog gaat in moppermodus.

Het is de veruitwendiging van een vorm van collectief egoïsme. Een land dat rijk werd door oppompen van fossiele brandstoffen, weet wat de gevolgen hiervan zijn. Het zou met zijn financiële macht toch wat harder op de rem kunnen gaan staan om deze tegen te gaan.

Smurfen we het nog?

Natuurlijk is collectief egoïsme geen alleenrecht van Noorwegen. Ieder van ons heeft daar in zijn eigen leven mee te maken.

  • Gezien we als “rijke landen” op diverse vlakken onze verantwoordelijkheid niet opnemen (vluchtelingencrisis, sanering overheidsfinanciën, wachtlijsten in de zorg, klimaatwijziging,….).
  • Maar ook in ons persoonlijk leven doen we geen afstand van privilegies, die een voorschot nemen op de toekomst van onze kinderen.
Er is geen vuiltje aan de lucht!

Vader Abraham had zeven zonen. Gezien hij ook hofleverancier was voor diverse andere artiesten van het levenslied, zullen deze zich geen zorgen moeten maken over hun toekomst.

De rest van de jeugd? Die kan het wel smurfen. Of ze in tijden van opwarming én waterschaarste ook nog zingend door een waterkraan zullen kunnen? Het wordt bang afwachten.

 

 

 

 

 

 

Duurzame kopzorgen rond plastics.

Plastic, het materiaal van de toekomst.

Er was een tijd dat plastiek gezien werd als het product van de toekomst.

  • In de film The Graduate krijgt Dustin Hoffman de raad om er zijn toekomst op te bouwen. Google maar eens naar ‘one word: plastics’.
  • Ook de eega van John Lennon (of de oorzaak van de split van The Beatles zo je wil) wou zich als progressief profileren door haar muzikanten de groeperen onder de naam Plastic Ono Band
  • zelfs in de undergroundcultuur van het voormalige Oostblok was plastiek een verwijzing naar iets vooruitstrevend. De Praagse rockgroep The Plastic People of the Universe had verschillende aanvaringen met het Tsjechische regime.

Maar de euforie en zweem van progressiviteit die rond plastiek hing, is geleidelijk omgeslagen naar bezorgdheid. Plastiek verloor haar glans en werd meer en meer gezien als synoniem van kunstmatigheid. Dit was al zo toen in 1967 The Mothers of Invention (Frank Zappa) hun album Absolutely Free openden met de track “Plastic People” een aanklacht tegen conformisme en materialisme. In volle punkperiode werd Plastic Bertrand gewoon als stand-in gebruikt door Lou Deprijck om diens nummer “ça plane pour moi” de hitlijsten in te schreeuwen. Hiermee aanduidend dat betrokkene perfect vervangbaar én voor eenmalig gebruik bedoeld was. Hoewel deze eerste dit toch anders begrepen had. Onder meer op de verkeerde voet gezet door de songtitel die te vertalen is als “Alles zit me mee“.

“Drastic Plastic” was ook de titel van de laatste plaat van prog-rockers Bebop Deluxe (1977) .

Plastic, langzaam maar pijnlijk ontwaken.

Het beeld dat we van plastiek hebben is ondertussen drastisch bijgesteld. Van veelbelovend, luxueus én swingend werd het een gemakzuchtig verpakkingsmateriaal dat vaak overvloedig én nodeloos gebruikt werd. Om daarna achteloos weggegooid te worden.

Geleidelijk kwamen we er achter dat sommige plastieksoorten kankerverwekkend zijn én dat het moeilijk vergaat. Het blijft jaren in ons milieu rondslingeren en tast daar onder meer de gezondheid van dieren aan. Afgebroken in microformaat sijpelt het als microplastics door in onze voeding en laat zo ook sporen na in onze lichamen.

De alarmerende berichten over de aangroeiende Plasticsoep in onze oceanen, die gedurende lange tijd haar vervuilende en giftig werking heeft, roepen de laatste jaren meer en meer weerstand op.

Maatregelen dringen zich op.

Bedrijven en winkels worden opgeroepen (soms verplicht via overheden) om het gebruik van plasticzakjes te beperken. Op die manier zijn de gratis zakjes uit de warenhuizen verdwenen. Vlaanderen loopt qua wetgeving alvast niet voorop. Initiatieven om zelf linnen zakjes te gebruiken om je boodschappen te doen, om zelf je verpakking mee te brengen naar de winkel, … scherpen het bewustzijn wel wat aan.

Maar plastiek is zo doordrongen in onze maatschappij dat het een hopeloze strijd lijkt om als consument tegen dit plastic in te gaan. Het zit volop aan de binnenkant van je auto, in je speelgoed (poppen en lego), in snoepverpakkingen, water- en frisdrankflessen,… .

Een groot gedeelte van het plastic kan gerecycled worden (in België via o.m. PMD-inzameling), maar wereldwijd is dat een druppel op een hete plaat. Toch zijn er politieke initiatieven die eenmalige gebruik willen bannen en recyclage willen aanzwengelen. Zo neemt Europa het voortouw en wil dit tegen 2050 dat 90 % van het plastic terug ingezameld wordt.

Spectaculairder is natuurlijk de poging van een jonge activist Boyan Slat, die met The OceanCleanUp erg ambitieus is. En ook op veel sympathie kan rekenen.

Een recent ESG-thema voor promotors van duurzaamheid …

De plastic-problematiek komt ook steeds meer bovendrijven (sic) bij duurzame beleggers. De laatste jaren domineerde daar de klimaatwijziging én het noodzakelijk afscheid van het gebruik van fossiele brandstoffen. Maar “plastic” lijkt aan een grote inhaalbeweging bezig. Het thema wordt meer en meer naar voor geschoven in allerlei lijstjes van belangrijke opkomende ESG-thema’s.

  • Zo vond je het bovenaan het lijstje van 5 ESG-Trends om voor 2019 in het oog te houden dat MSCI publiceerde. Plastiekafval wordt er gezien als de andere handelsoorlog . Verschillende afval exporterende landen zijn in 2018 tegen weigeringen van ontvangende landen aangelopen. China speelde hierin de rol van pionier. Bedrijven, maar ook beleggers zullen genoodzaakt zijn om rekening te houden met die nieuwe realiteit. Omdat het niet evident is om nog nieuwe ontvangende landen te vinden, zullen uitvoerende landen wellicht regelgeving rond afvalbeperking ernstig beginnen nemen. Dit zal niet langer een marketingprioriteit zijn, maar echt een zakelijke uitdaging.
  • Binnen PRI (Principles for Responsible Investment) werd in 2018 een Plastic Investor Working Group opgericht. Deze 29 leden tellende werkgroep wil kennis én begrip rond plastics vanuit een globaal – en holistisch perspectief ontwikkelen. En nagaan hoe dit past binnen het breder  concept van circulaire economie
  • Bij Sustainalytics, een duurzaamheidsscreener, kan je een rapport downloaden of naar een podcast luisteren met als thema “Blue Investing: Searching for solutions to ocean plastics.” Ze identificeerden 8 bedrijven die bijdragen aan oplossingen voor de plastic-vervuiling. Ze zien onder de waterlijn talrijke kansen voor beleggers liggen.

… een wingewest voor beleggers …

Op plastic en de verschuiving in gebruik ervan ( volgens het reduce-, reuse- en recycleprincipe) wordt ook al ingespeeld door investeerders en beleggers.

  • In The Plastic Issue erkende PAI Partners, origineel een Paribas-onderneming gefocust op private equity-investeringen binnen Europa, de opportuniteit van investeren in plastics. Het heeft daarbij grote aandacht voor stimuleren van hergebruik. Iets wat nu bij slechts 7 % van de plastics gebeurd. En door de beperkte schaal waarop het gebeurt momenteel nog 20 à 30 % duurder is dan de productie van nieuwe plastics. Regelgeving die dit stuurt kan natuurlijk het aanbod groter maken, waardoor de prijzen automatisch zullen dalen.
  • Bij AMP Capital vinden we in hun artikel Top 10 ESG Issues for 2019 op nummer 7 The War on Plastic vermeld. De redacteur komt uit Australië, waar ze het probleem aan den lijve ondervonden door de hogervermelde terugzending van hun afval door China.  Ze stipt aan dat volgens een VN Milieurapport uit 2017 er bij ongewijzigd beleid er in 2050 meer plastiek dan vis in de zee zal zitten. Ook daar verwachten ze beleidskeuzes die het eenmalig gebruik van plastiek voor zowel bedrijven als consument duurder zullen maken.
  • ESGClarity.com is een redactioneel geleide website voor fondsenbeleggers, die rekening willen houden met ESG in hun overwegingen. Ook daar verwachten ze dat de politiek strenger zal worden tegen plasticvervuiling en haar toxische impact. En ziet men beleggingsopportuniteiten.

… maar bezorgdheid nog niet prominent aanwezig bij duurzame beleggingsfondsen.

Op vandaag zien we amper dat beleggingsfondsen specifiek rapporteren over hun insteek mbt. de plasticproblematiek. Misschien komt dit nog als het thema verder aan gewicht wint (of de zoekmotoren van Google en consoorten dit beter oppikken).

Plastic, een nieuwe ijsberg waarvan we stilaan de diepgang beginnen beseffen.

Als resultaat van een vergadering over SDG (duurzame ontwikkelingsdoelen – Sustainable Development Goals) op 14 in juli 2017 nam de VN (lees: de wereld) de resolutie “Our Ocean, our future: call for action” aan. Alle landen verbonden zich er toe zich meer in te spannen om vervuiling van oceanen tegen te gaan. Concreet kwam de focus vooral op bestrijden van eenmalig (verpakkings)plastic te liggen.

De strijd tegen plastics is niet expliciet opgenomen in 1 van de 17 duurzame ontwikkelingsdoelen (SDG’s). Maar volgens de Plastic Soup Foundation is de strijd tegen plasticvervuiling toe te wijzen aan verschillende van die duurzaamheidsdoelen. Ze zien immers banden met SDG 3 (gezondheid en welzijn), SDG 6 (schoon drinkwater en sanitair), SDG 11 (duurzame steden en gemeenschappen), SDG 12 (verantwoorde consumptie en productie), SDG 13 (klimaatactie), SDG 14 (leven in het water) én SDG 15 (leven op het land).

Het is dan ook te verwachten dat banken en beleggingsfondsen die de SDG’s als checklijst voor hun duurzaamheidsinsteek zien, de strijd tegen plasticvervuiling meer en meer in hun beleggingsbeleid zullen opnemen.

 

 

 

De eigen portefeuille in juli 2019

In een maand waarin de hoofden van de bevolking meer op vakantie (en voor het mannelijk deel vaak ook op sport) staat, zijn er sommigen die het toch nodig vinden hun eigen portefeuille te beschermen.

Van vrijblijvendheid naar realiteit?

Zo was het opvallend dat de Russische president Poetin het opnam tegen windenergie. Als 3e grootste producent van olie en grootste gasleverancier ter wereld, ziet hij wellicht in hernieuwbare energie een bedreiging. Dat het land tot heden deze boot miste zal ook wel niet vreemd zijn aan zijn oprisping. Zijn vriend D. Trump stak aan de andere kant van de oceaan dan weer een pluim op eigen hoed: als beste milieubeschermer is zijn land koploper in onder meer het terugschroeven van CO2-uitstoot. Tiens, klimaatopwarming was dat niet een hoax in zijn opvattingen? Maar alles voor een herverkiezing blijkbaar en een groot deel van de Amerikanen volgde hun president niet in zijn fantasierijke opvattingen.

Het lijkt er op dat alle 2 eerder krampachtige pogingen doen om hun ontkenningsfase bij te kleuren. De eerste door te volharden. De tweede door -althans in woorden- in te spelen op de gevoeligheden, eerder dan op de feiten.

En geen 2 zonder 3. In het Verenigd Koninkrijk werd Boris Johnston eerste minister.

Hebben we vandaag echt de leiders, die ons uit de problemen kunnen halen en waar we naar kunnen opkijken?

Als hardliner rest hem nog minder dan 100 dagen om de Brexit te realiseren. Alleen weet niemand hoe dit met zijn standpunten en houding nog mogelijk is. En lijkt een harde Brexit steeds meer tot de mogelijkheden te behoren. Dit zou de Europese economie geen deugd doen.

Nog los van de politieke stilstand in eigen land, zou het dus wel eens een moeilijk najaar kunnen zijn voor Europa. Een evenwichtiger genderverdeling voor de Europese topjobs, hoe zinvol ook, zal niet noodzakelijkerwijs de creativiteit opleveren om dit het hoofd te bieden.

Maar de koersen van aandelen en obligaties hebben hier tot heden niet erg veel aandacht voor. Net als de temperaturen in onze regio’s stegen deze verder tot in ijle luchtlagen. Obligaties genoten van het vooruitzicht dat de rente terug verlaagd wordt en aandelen werden (naast vastgoed) gezien als 1 van de weinig alternatieven om nog rendement te halen. Ook onze portefeuille (*) schoot verder de hoogte in. Ze staat nu op een YTD-rendement van 18,81 %.

———————————————————————————————————————————-

(*): per 15/07 werden enkele stukken NN Global Sustainable Equities verkocht uit de portefeuille. Dit om een wijziging in privésituatie van zaakvoerder Coverbel voor te bereiden. We kozen ervoor om juist deze stukken te verkopen omdat ze wat oververtegenwoordigd waren in de portefeuille. En ook omdat hun duurzaamheidsscore slechts gemiddeld is en er geen aanwijzingen zijn dat deze in stijgende lijn gaat. We gaan ons gepubliceerd portefeuillebestand om didactische redenen slechts aanpassen per 01/01/2020.

De zoektocht naar essentiële informatie bij nieuw duurzaam pensioenspaarfonds

Thomas Pips en de zoektocht naar de muis.

Niet meer zo jonge lezers, weten dat in pre-internettijden de informatie vaak met vertraging én via duurzame dragers als papier tot ons kwam. Zo was het in het Vlaanderen van de 2e helft van de 20e eeuw (van 1947 tot 1982) gebruikelijk dat kort na “den arrivée” van een rit uit de Ronde van Frankrijk her en daar fluitsignalen weerklonken. Niet van gemeenteambtenaren die GAS-boetes uitschreven of van “gendarmen” die verkeersovertreders tot de orde wilden roepen. Neen, er werd duchtig gefloten door jobstudenten in dienst van dagblad Het Volk. Deze brachten een extra-edtie van enkele pagina’s uit met allerlei duiding over de pas gereden rit.  In dit gazetje was ook een cursiefje van Michel Casteels te vinden, naast een cartoon van striptekenaar Buth, echte naam Leo De Budt.

Een sympathieke coureur en zijn onafscheidelijke -, maar goed verborgen muis

De cartoon draaide rond de avonturen van een fictieve wielrenner, Thomas Pips en zijn vrienden Kilo, 1/4Kilo en Lange Lo.  De oplage van dit tourkrantje werd mee de hoogte ingejaagd door deze blijken van populaire cultuur. Te meer omdat Buth ook steeds een muisje verstopte in zijn tekeningen. Wie ‘Waar is Wally? kent, weet hoe verslavend zo’n verborgen item kan zijn. Het zoeken naar de muis was aangenaam tijdverdrijf. Het vinden van de muis gaf een kleine adrenalinestoot.

Momenteel is de Ronde van Frankrijk terug bezig. Maar dit is niet de aanleiding waarom ik aan bovenstaande dacht. Ik gebruik ze als allegorie voor mijn eigen wedervaren.

(Thomas) PRIIPS en de zoektocht naar het Essentiële Informatie Document.

De PRIIPS-verordening, is Europese regelgeving, die door de Eu-landen geïmplementeerd wordt. Ze heeft als doel om de financiële consument beter te beschermen. Deze regelgeving zou moeten zorgen voor een uniforme vergelijking tussen verschillende beleggingen. Dit door middel van een gestandaardiseerd document: het Eid (Essentiële Informatie Document). Wellicht zal de Engelse naam KID (Key Information Document) beter ingeburgerd worden.

Het is een document waarvan verwacht wordt dat de consument dit doorneemt voor de aankoop van zijn belegging. Financiële instellingen en haar vertegenwoordigende tussenpersonen dienen dit dus ter beschikking te stellen voor het contract onderschreven wordt.

Wie op deze site zoekt waarin hij via ons kan beleggen komt op een lijstje van (op vandaag) 56 fondsen terecht. Van 2 fondsen beschikten wij midden juli niet over het betrokken Eid (*). In feite mogen we dergelijke belegging dan ook niet verkopen op risico van sanctie door FSMA (controle-organisme op de sector). Pech dus voor DPAM Select Global Medium B. Maar gewoonweg onbegrijpelijk voor NN Life Patrimonial Future.

Muizenissen rond informatieverplichting.

Dit laatste is immers de nieuwe pensioenspaar- en langetermijnspaarformule van NN Belgium. Ze vervangt sinds 14/06/2019 het door verzekeraar eerder verdeelde NN Life Star Fund. Een nieuw fonds in de markt zetten is wellicht geen sinecure, maar men mag er toch van uitgaan dat dit niet hals-over-kop gebeurt en daar een voldoende lange aanlooptijd over gaat vooraleer men het presenteert.

Groot was dan ook de verbazing dat we bij de lancering ervan quasi niets aan informatie over dit product konden vinden. We hebben in de eerste 3 weken na lancering quasi dagelijks een internetzoekopdracht gelanceerd. Slechts mondjesmaat vonden we de info: een aangepaste financiële infofiche, een Duitstalige versie van het Essentieel Informatie Document was beschikbaar per 05/07/2019.

De medaille voor gebrek aan verdienste

Na een korte vakantie en 6 weken na lancering vonden we nog steeds geen prospectus, maar ook geen Nederlandstalig Essentieel Informatie Document.

Van een prospectus kan je nog zeggen dat dit meestal door de particuliere belegger genegeerd wordt, wegens de omvangrijk en te ingewikkeld. Maar deze zou toch ter beschikking moeten zijn voor wie zich in het product echt wil verdiepen.

Het Eid daarentegen moet precontractueel aangeboden worden. Het is dus een verplichting, welke men niet nakwam. En dit is natuurlijk minder netjes.

Temeer omdat je kan lezen dat per 14/06/2019 NN zelf besloot om de waarde die klanten in NN Life Star fund opgebouwd had automatisch overgedragen wordt naar NN Life Patrimonial Future fund.  Zie Fund Switch 2019 (->je bent een particulier met een Strategy Contract).

@tentie? @tentie! Hallo fondsenuitgever?

Dit alles deed ons op 23/07 naar het toetsenbord grijpen. Via een tweet werd aan @NNIP  (NN Investment Partners) gevraagd waar de ontbrekende info bleef.  6 uur later kwam een reply met een link naar een documentenpagina. We vonden daarop nu ook een Franstalige versie van het Essentieel Informatie Document terug. Leven we nog in de tijd van “pour les Flamands la même chose“? En waar bleef de gevraagde prospectus?

Dan maar terug in de pen gekropen en via 2 reply’s op hun antwoord gemeld dat

  • 57 % van de Belgen in het Vlaams Gewest wonen en een Nederlandstalige versie van EiD gewenst is
  • de laatste prospectuswijziging van NN (L) Patrimonial (dat alle subfondsen overkoepeld) dateert van 01/06/2019, maar daar geen sprake is van het NN (L) Patrimonial Future fund (het fonds dat door NN België gebruikt wordt om NN Life Patrimonial Future te stofferen)
  • wij als tussenpersoon precontractueel bepaalde documenten aan (potentiële) klanten moeten kunnen voorleggen.

En zie: “als ze willen, kunnen ze!” Per 24/07 duiken eindelijk de ontbrekende gegevens in hun documentenoverzicht op.

Slachtoffer van de wet van de remmende voorsprong?

De brug tussen verdeler en klant. Een tussenpersoon moet verschillende loyaliteiten aanhangen. En soms leidt dit tot moeilijke – of gevaarlijke posities.

Met Ethisch Beleggen hebben we zo vroeg als mogelijk ingespeeld op de gewijzigde situatie rond duurzaam pensioensparen. Vorig jaar hebben we op deze blog aandacht besteed aan het nieuwe product van KBC en ook aan de omschakeling van het Star Fund pensioenspaarfonds naar 100 % duurzaam.

Getrouw aan de niche van het ethisch beleggen, die we opvolgen, hebben we -zodra als mogelijk- ook proberen informeren over de NN-beslissing om commercialisering van NN Life Star Fund stop te zetten en met een quasi gelijkaardig product NN Life Patrimonial Future fund uit te pakken.

Het opvolgingswerk dat dit kost (ook nodig om als tussenpersoon wettelijk in orde te blijven), is geen cadeau.  De wet van de remmende voorsprong lijkt wel van toepassing.

Wedden dat NN Belgium in het najaar een campagne opzet rond haar nieuwe pensioenspaarformule? En dat collega-tussenpersonen, die zich nu nog niet ingewerkt hebben, dit na hun vakantie met veel minder inspanning zullen kunnen doen?

Soms is het blijkbaar efficiënter om niet in de voorste gelederen te fietsen, maar zich te laten uitzakken en in een peloton de rit uit te rijden. En zo zijn we weer in de wereld van Thomas Pips beland.

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

(*): in de praktijk gebruiken we bij de voorstelling van de fondsen op onze site nog de Essentiële beleggersinformatie (EBi – Engelse afkorting KIID (Key Investor Information Document)). Bancaire beleggingsfondsen zijn tot 31/12/2021 vrijgesteld van gebruikt Eid (KID). Omdat de Tak23-fondsen die wij verdelen vaak herverpakte bancaire fondsen zijn, is de KIID-info momenteel nog relevant. Ze is ook gemakkelijker traceerbaar dan de KID-info. Deze laatste gebruiken we wel voor de specifieke verzekeringsmantel waarin de fondsen gewikkeld worden.

 

 

Gebakken lucht én corruptie bij verkopers van groene beleggingen

een windmolen rendeert niet in een omgeving van gebakken lucht

Meer en meer mensen zijn er van overtuigd dat ze moeten investeren in lijn met hun eigen principes.

Groen beleggen” is daarom al jaren trending. Als voor een obligatie het woord ‘groen’ gekleefd wordt vergemakkelijkt dit zijn plaatsing. Greenwashing lonkt dan achter de deur.

Mensen die heilig van iets overtuigd zijn, zonder hun huiswerk te maken, zijn echter een makkelijke prooi voor malafide opportunisten.

Het verhaal van (Nieuwe) Hollandsche Wind en Noordenwind mag dan ook als een wake-upcall gelezen worden. Om die reden besteden we er hier wat aandacht aan. Dit verhaal is grotendeels aan België voorbij gegaan, hoewel het bij onze Noorderburen toch wel wat ophef maakte.

Noordenwind wordt Noorderzon.

Volgens hun publiciteit ging het fonds Noordenwind investeren in Nederlandse vastgoedprojecten. Vastgoed wordt algemeen door veel beleggers beschouwd als 1 van de veiligste investeringen.

Investeren in vastgoed dicht bij huis lijkt dan ook dubbel veilig:

  • je kent je eigen markt meestal beter dan de andere markten én
  • je kan een project als het ware op de voet volgen.

Tenzij … de mensen achter Noordenwind je geld afleiden naar investeringen in panden in Portugal én de Filipijnen en er met de rest een eigen wagenparkje mee aankopen. Dit blijkt er uiteindelijk met het geld binnen Noordenwind gebeurd te zijn.

Nieuwe Hollandsche Wind is gebakken lucht.

In een ander fonds maakten de initiatiefnemers het nog bonter. Het fonds Nieuwe Hollandsche Wind zou volgens promo in dure brochures investeren in Nederlandse windparken. Van het hiervoor opgehaalde geld is uiteindelijk niets geïnvesteerd.  De uitgevers hadden met hun naamgeving handig gebruik gemaakt van een quasi gelijkaardige uitgifte door Eneco, die onder de naam Hollandse Wind wel reële obligaties verkocht.

Een 300-tal beleggers opgelicht.

In totaal werd voor ongeveer 8,7 miljoen euro door beleggers in beide fondsen geïnvesteerd.  Ze werden hiervoor verleid door zinsneden als “met gegarandeerde en hoge rendementen tot wel 9,2 %” of “veilig, groen en duurzaam beleggen met een vast rendement van 7,1 %“.  De gestorte gelden verdwenen quasi dadelijk in de privézakken van de fondsenuitgevers.

Verlokkelijke aanbiedingen zijn er in alle domeinen. Als de juiste snaar bespeeld wordt, gaat men vlugger overstag.

Gaan al deze beleggers vrijuit? We wensen natuurlijk niet dat iemand opgelicht wordt, maar soms lijkt het er toch op dat mensen er een beetje naar vragen. In tijden van ultra lage rentes bij risicoarme producten toch klakkeloos aannemen dat een veilig & vast rendement van + 7 % mogelijk is, lijkt voor insiders toch wat lichtzinnig. Wellicht is de financiële geletterdheid van de gemiddelde Nederlander niet veel groter dan die van de gemiddelde Belg. En zonder veel kennis is men natuurlijk een gemakkelijke prooi voor mooipraters. Voor een aantal onder deze beleggers kan het toch bijna niet anders dat ze investeerden gedreven vanuit hebzuchtige overwegingen.

Oprichters of oplichters?

Uiteraard zijn de verantwoordelijken voor de fondsenuitgave de grote schuldigen. De dollartekens in hun ogen en hun gebrek aan scrupule bleek onder meer uit hun onderling WhatsApp-verkeer. Rekening houden met hun slachtoffers? Vergeet het maar. Zo werd er over het binnenhalen van kapitaal als volgt onderling gecommuniceerd:  “Mensen uitbuiten lekkerste wat er is“, gevolgd door reply met “Gaan we doen“.

De oprichters werden eind juni door een rechtbank in Amsterdam berecht. Ze liepen celstraffen voor fraude, oplichting en witwassen met beleggingsfondsen op.

Groene Ponzi.

Too good to be true? Hoe het werkt.

Om hun criminele activiteiten te kunnen ontplooien, gebruiken gewiekste oplichters vaak dezelfde truuken. Ze

  • halen geld op tot juist onder de normen van de controlerende overheid (zodat ze ontsnappen aan specifieke verslaggevings- en publiciteitsvereisten),
  • zorgen voor luxueuze kantoren, strak in het pak zittende verkopers, blitse websites, …
  • spelen expliciet in op associatie met bekende, vertrouwde namen en
  • betalen in het begin hun beloofde opbrengsten (met vers geld van nieuw instappers) uit, ….

Maar een groene piramidefraude, blijft natuurlijk in essentie een gewoon ponzischema, waarbij alleen de verpakking “gekleurd” is.

Gezien oplichting van alle tijden is, zal ook de groene (poging tot) oplichting voorlopig niet van de baan zijn.

Blijf dus alert én kritisch. Zeker op een moment dat een aanbieder inspeelt op thema’s die u ook nauw aan het hart liggen.